PresentationPDF Available

Αναζητώντας τις αιτίες της «κλιματικής κρίσης» [Looking for the causes of the “climate crisis”]

Authors:

Abstract

Η παρακμή των Δυτικών κοινωνιών αντανακλάται στο έλλειμμα σκέψης, στην κυριαρχία αποχαυνωτικών στερεοτύπων «πολιτικής ορθότητας», και στην αντικατάσταση του ορθολογισμού από τον παραλογισμό. Καίριο παράδειγμα είναι η αποκαλούμενη «κλιματική κρίση», η οποία κηρύχθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον Νοέμβριο 2019, ενώ πρόσφατα στην Ελλάδα δημιουργήθηκε και ομότιτλο υπουργείο. Παρουσιάζεται πλήθος δεδομένων που δείχνουν πως δεν υπάρχει κλιματική κρίση ως φυσική πραγματικότητα, αλλά είναι ένα πολιτικό γεγονός – ατζέντα, με σοβαρές οικονομικές πτυχές. Επίσης, παρουσιάζονται στοιχεία που δείχνουν ότι η ατζέντα καθοδηγείται ιδεολογικά από το World Economic Forum και τους συνδεδεμένους μ’ αυτό μελετητές, ενώ ιστορικά η πατρότητά της ανήκει στον Χένρι Κίσινγκερ που την εισήγαγε το 1974. [Βίντεο: https://rumble.com/vvyihl-53678361.html]
Αναζητώντας τις αιτίες της
«κλιματικής κρίσης»
Δημήτρης Κουτσογιάννης
Τομέας Υδατικών Πόρων & Περιβάλλοντος, Σχολή Πολιτικών Μηχανικών,
Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
(dk@ntua.gr, http://itia.ntua.gr/dk/)
Παρουσίαση διαθέσιμη στο διαδίκτυο: http://www.itia.ntua.gr/2176/
Μωραίνει Κύριος ὃν βούλεται ἀπολέσαι
Quem vult Deus perire dementat prius
Πρώτα παίρνει ο Θεός τη γνώση, κι ύστερα το βιο
Σημείωση: Το αρχαιοελληνικό ρητό απαντά σε διάφορες μορφές σε
όλες τις γλώσσες. Τόσο ο Σοφοκλής όσο και ο Ευριπίδης παρέχουν
μερικές ποιητικές παραλλαγές του, ενώ η λατινική εκδοχή προέρχεται
από τον Πουμπλίλιο τον Σύρο. Hδυνατή νεοελληνική εκδοχή του
προέρχεται από την Ήπειρο και περιλαμβάνεται στον Ν. Πολίτη (1902).
Ποιον
«μωραίνει
Κύριος»;
Δ. Κουτσογιάννης, Αναζητώντας τις αιτίες της «κλιματικής κρίσης» 3
The Lancet Oncology (2021)
Απάντηση 2
Απάντηση 1
Ποιον «μωραίνει Κύριος;» (2)
Δ. Κουτσογιάννης, Αναζητώντας τις αιτίες της «κλιματικής κρίσης» 4
Πηγή δεδομένων: https://transparency.entsoe.eu/
Λοιπές πηγές: https://energy.ec.europa.eu/topics/energy-strategy_en,
https://twitter.com/i/status/1493935873053925379
Ευρωπαϊκή στρατηγική
ενέργειας και τιμές
ενέργειας στην Ελλάδα
Άδωνις Γεωργιάδης, Υπουργός Ανάπτυξης
και Επενδύσεων (15/02/2022):
«Ήρθε κρίση ενέργειας, τι να κάνουμε τώρα;
Να πάμε να πλακώσουμε στο ξύλο τον
Πούτιν;»
Hockey stick
Απάντηση 3
Απάντηση 4
Ποιον «μωραίνει Κύριος;» (3)
Δ. Κουτσογιάννης, Αναζητώντας τις αιτίες της «κλιματικής κρίσης» 5
Απάντηση 5
Η παγκόσμια πρωτοτυπία της Ελλάδας:
Το έργο τέχνης μεταμοντέρνου σουρεαλισμού
Το φράγμα Μεσοχώρας – έτοιμο από το 2000 με άδειο ταμιευτήρα
Κόστος μη λειτουργίας με «παλιές» τιμές ενέργειας:
Ετησίως 25 εκατομ. €, Σύνολο > 1 δισεκατομ. € (με επιτόκιο 6%)
https://metopoanatropis.gr/2020/11/29/το-στε-
ακυρώνει-την-περιβαλλοντική-αδ/
Υπάρχει ή όχι «κλιματική κρίση»;
Δεν υπάρχει κλιματική κρίση ως
φυσική πραγματικότητα
Υπάρχει «κλιματική κρίση» ως
πολιτικό γεγονός
Δ. Κουτσογιάννης, Αναζητώντας τις αιτίες της «κλιματικής κρίσης» 6
https://www.europarl.europa.eu/news/en/p
ress-room/20191121IPR67110/
https://clintel.org/world-climate-declaration/
https://clintel.org/greece-wcd/
Είμαι ένας από
τους ~1000 που
έχουν
υπογράψει τη
διακήρυξη
https://www.civilprotection.gr/el
Ποια είναι
περισσότερο
επίφοβη;
Μια φυσική
κλιματική κρίση;
Ή μια πολιτική
«κλιματική κρίση»;
0
500
1000
1500
2000
2500
3000
1900
1910
1920
1930
1940
1950
1960
1970
1980
1990
2000
2010
Αριθμός θανάτων ανά εκατομμύριο πληθυσμού
Δεκαετία
Ξηρασία
Πλημμύρα
Ακραίος καιρός
Σεισμός
Άλλο
Μήπως οι κίνδυνοι από φυσικές καταστροφές έχουν
αυξηθεί;
Οι κίνδυνοι από φυσικές
καταστροφές, όπως
ποσοτικοποιούνται από τον
σκληρό δείκτη των
προκαλούμενων θανάτων, έχουν
μειωθεί θεαματικά από τις
αρχές του 19ου αιώνα ως
σήμερα.
Σήμερα οι περισσότεροι θάνατοι
από φυσικές καταστροφές
οφείλονται στους σεισμούς.
Τη μείωση των θανάτων την
πετύχαμε με την ανάπτυξη της
τεχνολογίας.
Δ. Κουτσογιάννης, Αναζητώντας τις αιτίες της «κλιματικής κρίσης» 7
Πηγή: Koutsoyiannis (2021b).
Δεδομένα από: https://ourworldindata.org/world-population-growth;
https://ourworldindata.org/natural-disasters
Τι ποσοστό των θανάτων σήμερα προέρχεται από φυσικές
καταστροφές;
Δ. Κουτσογιάννης, Αναζητώντας τις αιτίες της «κλιματικής κρίσης» 8
Πηγή: Koutsoyiannis (2021b).
Δεδομένα από: https://ourworldindata.org/ofdacred-international-disaster-data
0.08
0.12
0.21
0.23
0.58
0.59
0.75
1.04
1.46
2.35
93.95
0.01 0.1 1 10 100
Φυσικές καταστροφές
Κρύο (+καύσωνες)
Πόλεμοι και τρομοκρατία
Φωτιές
Αλκοόλ & ναρκωτικά
Πνιγμοί
Ανθρωποκτονίες
Διατροφικά προβλήματα
Αυτοκτονίες
Οδικά ατυχήματα
Ποσοστό θανάτων ανά αιτία (%)
30 φορές περισσότεροι οι θάνατοι από
οδικά ατυχήματα
Γιατί η πολιτικο-οικονομική
ελίτ κήρυξε συναγερμό για
τον τελευταίο κίνδυνο στη
λίστα, και μάλιστα μέρος
του, υπεύθυνο για <0.05%
των θανάτων παγκοσμίως;
Γιατί δεν κήρυξε συναγερμό
για το κρύο, τη βία, τα
ναρκωτικά, τις αυτοκτονίες,
τα οδικά ατυχήματα;
Γιατί πρέπει οι χώρες να
ξοδεύουν 9.2
τρισεκατομμύρια $ ετησίως
για την «κλιματική κρίση»;
Πότε άρχισε
να αλλάζει το
κλίμα;
Δ. Κουτσογιάννης, Αναζητώντας τις αιτίες της «κλιματικής κρίσης» 9
Απάντηση: Ποτέ
δεν σταμάτησε να
αλλάζει, εδώ και
4.5 δισ. χρόνια
(εδώ οι μεταβολές
στον
φανερωζωικό).
«Πάντα ρεῖ»,Ηράκλειτος,
αναφέρεται στον Κρατύλο
του Πλάτωνα, 339-340
«Μεταβάλλει τῷ χρόνῳ
πάντα», Αριστοτέλης,
Μετεωρολογικά, I.14,353a 16
10
100
1000
10000
050100150200250300350400450500550600
CO₂ conc. (ppmv)
Davis (2017) Berner (2008) Ekart et al. (1999)
-100
0
100
200
300
400
500
600
050100150200250300350400450500550600
Sea level (m)
Million years before present
Hallam (1984)
Proterozoic
Ediacaran Cambrian
Ordovic-
ian
Silur-
ian
Devonian
Carboni-
ferous
Permian Triassic Jurassic Cretaceous
Paleo-
gene
Neo-
gene
Mesozoic
Cenozoic
Quaternary
Paleozoic
10
15
20
25
30
35
40
050100150200250300350400450500550600
Temperature TC)
Scotese (2018)
Προτεροζωικός
Ηντιακάρια Κάμβρια
Ορδοβί-
κια
Σιλού-
ρια
Δεβόνια
Λιθανθρακο-
φόρος
Πέρμια Τριασική Ιουρασική Κρητιδική
Παλαιο-
γενές
Νέο-
γε-
νές
Παλαιοζωικός
Μεσοζωικός
Καινοζωικός
Τεταρτογενές
Εκατομμύρια χρόνια πριν
Βέλος χρόνου
Στάθμη θάλασσας (m) Συγκ. CO₂ (ppmv) Θερμοκρασία (°C)
Μήπως τώρα ο ρυθμός μεταβολής είναι μεγαλύτερος
Απάντηση:
Στο σχετικά
πρόσφατο
παρελθόν
έχουν
παρατηρηθεί
ρυθμοί
μεγαλύτεροι
έως και ~1
τάξη μεγέθους
Δ. Κουτσογιάννης, Αναζητώντας τις αιτίες της «κλιματικής κρίσης» 10
-130
-120
-110
-100
-90
-80
-70
-60
-50
-40
-30
-20
-10
0
10
-60
-55
-50
-45
-40
-35
-30
-25
-20000 -18000 -16000 -14000 -12000 -10000 -8000 -6000 -4000 -2000 02000
Στάθμη θάλασσας (m)
Θερμοκρασία στη Γροιλανδία C)
Ημερολογιακό έτος ('+' = μ.Χ., '-' = π.Χ.)
Θερμοκρασία στη Γροιλανδία
Στάθμη θάλασσας
Ρυθμός αύξησης:
15 m / 500 έτη
(= 3 cm/δεκαετία)
Ρυθμός αύξησης:
8.5 °C/αιώνα
(=0.85 °C/δεκαετία)
Στάθμη θάλασσας: https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Post-Glacial_Sea_Level.png
Πηγές:
Θερμοκρασία: Buizert et al. (2018)
Δ. Κουτσογιάννης, Αναζητώντας τις αιτίες της «κλιματικής κρίσης» 11
0
1
2
3
4
5
6
7
600 700 800 900 1000 1100 1200 1300 1400 1500
Minimum water depth (m)
Year AD
Annual
30-year average
Δεδομένα Νειλομέτρου στο
νησί Ρόντα, Κάιρο (849 έτη)
Στάθμη
Νείλου: Η
μακρότερη
συλλογή
μετρήσεων
στην
παγκόσμια
ιστορία
Πηγή δεδομένων και γραφήματος: Koutsoyiannis (2013)https://www.itia.ntua.gr/1351/
Φωτογραφίες: Loai Samen & Mohamd Mubarak Google maps, https://goo.gl/maps/T8NUgoDAorK2και
https://goo.gl/maps/dsdJHJYVv572
Ελάχιστη ετήσια στάθμη Νείλου (m)
Ετήσιες τιμές
Μ.Ο. 30 ετών
Έτος μ.Χ.
Μήπως τα δεδομένα αυθεντικών μετρήσεων
δίνουν διαφορετική εικόνα;
Απάντηση: Όχι –
επιβεβαιώνουν την
αέναη αλλαγή
Μήπως τα δεδομένα
σύγχρονων μετρήσεων
δίνουν διαφορετική
εικόνα;
Απάντηση: Όχι – επιβεβαιώνουν την αέναη
αλλαγή.
Η αλλαγή περιγράφεται μαθηματικά από τη
στοχαστική δυναμική Hurst-Kolmogorov (HK)
όχι με την επίκληση ντετερμινιστικών τάσεων.
Δ. Κουτσογιάννης, Αναζητώντας τις αιτίες της «κλιματικής κρίσης» 12
0
0.5
1
1.5
2
2.5
3
3.5
4
1808 1838 1868 1898 1928 1958 1988 2018
Average JAS daily precipitation (mm/d)
0
0.5
1
1.5
2
2.5
3
3.5
4
1808 1838 1868 1898 1928 1958 1988 2018
Average daily precipitation (mm/d)
Annual Climatic, 10-year scale Climatic, 30-year scale
0
20
40
60
80
100
120
140
160
180
1808 1838 1868 1898 1928 1958 1988 2018
Max daily precipitation (mm/d)
Annual Climatic, 10-year scale Climatic, 30-year scale
0
10
20
30
40
50
60
70
80
90
1808 1838 1868 1898 1928 1958 1988 2018
Max 2-daily precipitation (mm/d)
0
10
20
30
40
50
60
70
80
90
1808 1838 1868 1898 1928 1958 1988 2018
Max JAS daily precipitation (mm/d)
Πληροφορίες για τα δεδομένα
Σταθμός: BOLOGNA, Ιταλία, 44.50°N, 11.35°E, +53.0 m
Περίοδος:1813-2018 (206 έτη)
Πηγή γραφημάτων: Koutsoyiannis (2021b)
Πηγές δεδομένων: περιγράφονται επίσης στο Koutsoyiannis (2021b)
Μέση ημερήσια κατακρήμνιση (mm/d)
Μέγιστη ημερήσια κατακρήμνιση (mm/d)
Μήπως τα δεδομένα δορυφορικών μετρήσεων και
επαναναλύσεων δίνουν διαφορετική εικόνα;
Απάντηση: Όχι – επιβεβαιώνουν την αέναη αλλαγή.
Μέσος ρυθμός αύξησης θερμοκρασίας:
ΑΡΙΣΤΕΡΑ: 0.19 °C/δεκαετία στην επιφάνεια της γης
ΔΕΞΙΑ: 0.13 °C/δεκαετία στην κατώτερη τροπόσφαιρα στο
χαμηλότερο κομμάτι της ατμόσφαιρας (υψόμετρο 4.5 km
οι μετρήσεις δεν επηρεάζονται από την τεχνητά αυξημένη
θερμοκρασία σε πόλεις)
13
11
12
13
14
15
16
17
1940 1950 1960 1970 1980 1990 2000 2010 2020
Θερμοκρασία (°C)
-12
-11
-10
-9
-8
-7
-6
1940 1950 1960 1970 1980 1990 2000 2010 2020
Θερμοκρασία C)
Μετεωρολογία
Δορυφόροι
Λεπτές γραμμές: Μηνιαία
κλίμακα (μ.ό. 30 ×24 μέσων
ωριαίων θερμοκρασιών)
Χοντρές γραμμές: Ετήσια
κλίμακα (μ.ό. των
προηγούμενων 12 μηνιαίων
τιμών).
Δ. Κουτσογιάννης, Αναζητώντας τις αιτίες της «κλιματικής κρίσης»
Koutsoyiannis (2020)
Πόσο αισθητός είναι ο
ρυθμός μεταβολής
0.13 °C/δεκαετία;
Απάντηση: Όσο το να
κατεβούμε σε μια δεκαετία
από την ταράτσα μιας
πολυκατοικίας στο ισόγειο
(θερμοβαθμίδα: 0.65 °C/hm).
Μήπως τα δεδομένα
δορυφορικών μετρήσεων και
επαναναλύσεων δίνουν
διαφορετική εικόνα; (2)
Απάντηση: Όχι – επιβεβαιώνουν την
αέναη αλλαγή
Και η βροχόπτωση και εξάτμιση
διακυμαίνονται χωρίς συστηματική τάση.
Δ. Κουτσογιάννης, Αναζητώντας τις αιτίες της «κλιματικής κρίσης» 14
1
1.5
2
2.5
3
3.5
4
1940 1960 1980 2000 2020
Precipitation (mm/d)
CPC GPCP
NCEP-NCAR ERA5
Land
1
1.5
2
2.5
3
3.5
4
1940 1960 1980 2000 2020
Precipitation (mm/d)
Sea
1
1.5
2
2.5
3
3.5
4
1940 1960 1980 2000 2020
Precipitation (mm/d)
Earth
1
1.5
2
2.5
3
3.5
4
1940 1960 1980 2000 2020
Evaporation (mm/d)
Land
1
1.5
2
2.5
3
3.5
4
1940 1960 1980 2000 2020
Evaporation (mm/d)
Sea
1
1.5
2
2.5
3
3.5
4
1940 1960 1980 2000 2020
Evaporation (mm/d)
Earth
Πηγή: Koutsoyiannis (2020). Δεδομένα επαναναλύσεων (NCEP-NCAR & ERA5),
σταθμών εδάφους σε πλέγμα στην ξηρά (Land, CPC), και συνδυασμένα
δεδομένα εδάφους και δορυφορικά σε πλέγματα στην ξηρά, τη θάλασσα
(Sea) και την υδρόγειο (Earth), (GPCP): http://climexp.knmi.nl
Λεπτές γραμμές: Μηνιαία κλίμακα. Χοντρές γραμμές: Ετήσια κλίμακα (μ.ό.
των προηγούμενων 12 μηνιαίων τιμών).
Εξάτμιση (mm/d)
Κατακρήμνιση (mm/d) Κατακρήμνιση (mm/d)
Εξάτμιση (mm/d) Εξάτμιση (mm/d)
Κατακρήμνιση (mm/d)
2
2.5
3
3.5
4
4.5
5
1975 1980 1985 1990 1995 2000 2005 2010 2015 2020
Standard deviation of daily precipitation (mm/d)
GPCP (earth)
CPC (land)
Μήπως όμως αυξάνονται τα ακραία φαινόμενα;
Απάντηση: Όχι
Αν αυξανόταν η συχνότητα των
ακραίων φαινομένων, θα είχαμε
αύξηση στην τυπική απόκλιση
των φυσικών διεργασιών (π.χ.
βροχοπτώσεων).
Τα δεδομένα επίγειων και
δορυφορικών παρατηρήσεων
(CPC and GPCP), δείχνουν
μείωση της τυπικής απόκλισης
τον 21οαιώνα.
Δ. Κουτσογιάννης, Αναζητώντας τις αιτίες της «κλιματικής κρίσης» 15
Πηγή: Koutsoyiannis (2020). Δεδομένα σταθμών εδάφους σε πλέγμα στην ξηρά (land, CPC), και συνδυασμένα δεδομένα εδάφους και δορυφορικά
σε πλέγμα στην υδρόγειο (earth, GPCP): http://climexp.knmi.nl
Λεπτές γραμμές: Μηνιαία κλίμακα. Χοντρές
γραμμές: Ετήσια κλίμακα (μ.ό. των προηγούμενων
12 μηνιαίων τιμών).
Τυπική απόκλιση της ημερήσιας κατακρήμνισης (mm/d)
1.8
2
2.2
2.4
2.6
2.8
1940 1960 1980 2000 2020
Precipitation (mm/d)
Land
2.4
2.6
2.8
3
3.2
3.4
1940 1960 1980 2000 2020
Precipitation (mm/d)
GPCP Multimodel
Single model
Earth
Μήπως στο μέλλον τα πράγματα γίνουν πολύ
χειρότερα, όπως προβλέπουν τα κλιματικά μοντέλα;
Απάντηση: Το μέλλον είναι άγνωστο αλλά για το παρελθόν και το παρόν τα κλιματικά μοντέλα έχουν
αποδειχθεί άσχετα με την πραγματικότητα, ιδίως σε ό,τι αφορά την υδρολογία (μεγάλα συστηματικά
σφάλματα, ανοδική τάση στη βροχόπτωση που όμως δεν υπάρχει).
Δ. Κουτσογιάννης, Αναζητώντας τις αιτίες της «κλιματικής κρίσης» 16
Πηγή: Koutsoyiannis (2020). Συνδυασμένα
δεδομένα εδάφους και δορυφορικά σε
πλέγμα στην υδρόγειο (Earth), (GPCP). Τα
αποτελέσματα των κλιματικών μοντέλων
είναι για το σενάριο “RCP8.5”
(αναφερόμενο ως “business as usual”).Το
Multimodelαναφέρεται στα
αποτελέσματα CMIP5 mean rcp85. Το
“Single model” αναφέρεται στο CCSM4
rcp85 ensemble member 0, όπου CCSM4
σημαίνει Community Climate System
Model version 4 (NCAR). Ανάκτηση
δεδομένων και αποτελεσμάτων:
http://climexp.knmi.nl
Λεπτές γραμμές: Μηνιαία κλίμακα.
Χοντρές γραμμές: Ετήσια κλίμακα (μ.ό.
των προηγούμενων 12 μηνιαίων τιμών).
Καμία τάση
Συστηματικό σφάλμα
Κατακρήμνιση (mm/d)
Κατακρήμνιση (mm/d)
0.5
0.25
0
0.25
0.5
0.75
Gt CO2/έτος
Gt C/έτος
Είναι η υπόθεση ότι η
αύξηση των
εκπομπών CO₂
προκαλεί αύξηση της
θερμοκρασίας
επιστημονικά
αναμφισβήτητη;
Απάντηση: Όχι, όπως έδειξε το αθέλητο
«πείραμα COVID».
Οι εκπομπές CO2μειώθηκαν πάνω από
5% το πρώτο τετράμηνο του 2020 σε
σχέση με αυτές του 2019 (IEA, 2020).
Ωστόσο, το αυξητικό μοτίβο του
ατμοσφαιρικού CO2έμεινε ανεπηρέαστο.
Δ. Κουτσογιάννης, Αναζητώντας τις αιτίες της «κλιματικής κρίσης» 17
402
404
406
408
410
412
414
416
418
12345678910 11 12
COconcentration (ppm)
Month
2020
2019
2018
2017
Source: Koutsoyiannis and Kundzewicz (2020)
Συγκέντρωση CO₂ (ppmv)
Μήνας
Μεγάλη
Ύφεση 2ος Παγκόσμιος
Πόλεμος 2ηΠαγκόσμια
Πετρελαϊκή Κρίση Οικονομική
Κρίση
Δ. Κουτσογιάννης, Αναζητώντας τις αιτίες της «κλιματικής κρίσης» 18
0
0.002
0.004
0.006
0.008
0.01
-1
-0.8
-0.6
-0.4
-0.2
0
0.2
0.4
0.6
0.8
1
1980 1985 1990 1995 2000 2005 2010 2015 2020
Δln[CO₂]
ΔT
ΔΤ
Δln[CO₂]
0.001
0.002
0.003
0.004
0.005
0.006
0.007
0.008
0.009
-0.4
-0.3
-0.2
-0.1
0
0.1
0.2
0.3
0.4
1980 1985 1990 1995 2000 2005 2010 2015 2020
Δln[CO₂]
ΔT
ΔΤ
Δln[CO₂]
Koutsoyiannis and Kundzewicz (2020). Η λογαρίθμιση της συγκέντρωσης CO₂
γίνεται για να υπάρχει γραμμική ισοδυναμία με τη θερμοκρασία.
Μηνιαίες χρονοσειρές παγκόσμιας μέσης θερμοκρασίας
(UAH) και λογαρίθμου της συγκέντρωσης ατμοσφαιρικού
CO₂ (Mauna Loa). Τα δεδομένα έχουν διαφοριστεί για να
δείχνουν την ετήσια μεταβολή σε κάθε μήνα.
Ετήσια μέση τιμή των μηνιαίων διαφορισμένων
χρονοσειρών θερμοκρασίας (UAH) and λογαρίθμων της
συγκέντρωσης CO₂ (Mauna Loa). Κάθε τελεία
αντιπροσωπεύει τον μ.ό. ενός έτους που λήγει στον χρόνο
(τετμημένη) που σημειώνεται.
Επικυρώνουν την «καθιερωμένη
επιστήμη» τα δεδομένα
μετρήσεων θερμοκρασίας και CO₂;
Ποια είναι η κότα και ποιο το
αβγό;
Επικυρώνουν την «καθιερωμένη επιστήμη» (την υπόθεση ότι η
αύξηση της θερμοκρασίας προκαλεί αύξηση του νερού στην
ατμόσφαιρα) τα δορυφορικά δεδομένα;
Απάντηση: Όχι,
αντιθέτως.
Και οι δύο
πλατφόρμες
δορυφορικών
δεδομένων της
NASA (MODIS Terra
& Aqua) δείχνουν
μειωτικές τάσεις.
Άρα τα κλιματικά
μοντέλα δεν
προσομοιώνουν
σωστά τον
υδρολογικό κύκλο.
Δ. Κουτσογιάννης, Αναζητώντας τις αιτίες της «κλιματικής κρίσης» 19
Λεπτές γραμμές: Μηνιαία κλίμακα. Χοντρές γραμμές: Ετήσια κλίμακα (μ.ό. των προηγούμενων 12 μηνιαίων
τιμών).
0.4
0.5
0.6
0.7
0.8
2000 2005 2010 2015 2020
Vapour amount (mm)
16
17
18
19
20
21
22
23
2000 2005 2010 2015 2020
Vapour amount (mm)
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
2000 2005 2010 2015 2020
Vapour amount (mm)
MODIS-Terra MODIS-Aqua
Από τα 440 hPa (~6500 m)
μέχρι τα 10 hPa (~26 000 m)
Από την επιφάνεια μέχρι
τα 680 hPa (~3200 m)
Συνολική ατμοσφαιρική
στήλη
Πηγή: Koutsoyiannis (2020). Δορυφορικά δεδομένα MODIS : https://giovanni.gsfc.nasa.gov/giovanni/
Ποσότητα υδρατμών (mm)
Ρύθμιση τιμών διά νόμου: έως 500 €/MWh.
Τιμή λιανικής της νυχτερινής ηλεκτρικής ενέργειας το
2006: ~50 €/MWh.
Επιδότηση χωρίς να ληφθεί υπόψη το απρόβλεπτο της
παραγωγής ανανεώσιμης ενέργειας (που μειώνει την
πραγματική αξία της): (450 – 50) / 50 = 8 = 800%
Επιδότηση λαμβάνοντας υπόψη την πραγματική
αξία της παραγόμενης ενέργειας > 2000% έως
~3000%
Εξαίρεση από τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας των
μεγάλων υδροηλεκτρικών έργων (των μόνων
ανανεώσιμων πηγών με μεγάλη αξία ενέργειας).
`Δ. Κουτσογιάννης, Αναζητώντας τις αιτίες της «κλιματικής κρίσης» 20
Koutsoyiannis (2011, 2016)
Αν οι αιτίες της «κλιματικής
κρίσης» δεν σχετίζονται με τη
φυσική πραγματικότητα, μήπως
σχετίζονται με την οικονομική;
Οικονομική στόχευση ή μήπως πολιτική;
Δ. Κουτσογιάννης, Αναζητώντας τις αιτίες της «κλιματικής κρίσης» 21
Αριθμός εμφανίσεων των παρακάτω εκφράσεων στο βιβλίο
Κλιματική αλλαγή (
climate change)
37
Παγκόσμια θέρμανση (
global warming) 4
Κλιματική κρίση (
climate crisis) 2
Πανδημία
COVID-19 (COVID-19 pandemic)
14
Μεγάλη ανάταξη (
great reset)
13
Παγκόσμια τάξη (
global order) 7
Το τελευταίο αποκαλυπτικό βιβλίο με πρώτον συγγραφέα τον Klaus Schwab, επικεφαλής του World Economic
Forum (Davos), κυριαρχείται από αναφορές στην κλιματική αλλαγή και επαγγέλλεται σωτηρία του κόσμου μέσα
από τη «μεγάλη ανάταξη» (great reset), που περιλαμβάνει:
οικονομική ανάταξη (economic reset),
κοινωνική ανάταξη (societal reset),
γεωπολιτική ανάταξη (geopolitical reset),
περιβαλλοντική ανάταξη (environmental reset),
βιομηχανική ανάταξη (industry and business reset),
ακόμη και ατομική ανάταξη (individual reset).
43
Ενώ αντικειμενικά οι πολιτικές που προτείνονται
στηρίζονται σε μακροχρόνιες προγνώσεις κλιματικών
μοντέλων, παράλληλα ομολογείται πως «Η πρόβλεψη
είναι ένα παιχνίδι εικασιών για ανόητους»
(Predicting is a guessing game for fools).
Koutsoyiannis (2021a)
Ποιοι είναι οι στόχοι του World Economic Forum;
Δ. Κουτσογιάννης, Αναζητώντας τις αιτίες της «κλιματικής κρίσης» 22
https://www.weforum.org/
https://wikispooks.com/wiki/World_Economic_Forum
https://www.younggloballeaders.org/
https://wikispooks.com/wiki/WEF/Global_Leaders_for_Tomorrow
https://wikispooks.com/wiki/WEF/Young_Global_Leaders
Ποια είναι η πρώτη γεύση της «μεγάλης ανάταξης»;
Κατανομή εισοδήματος των 100 πλουσιότερων στον κόσμο τον 21οαιώνα. Για το 2002 (ελάχιστα
εισοδήματα) και 2022 (μέγιστα εισοδήματα) έχουν προσαρμοστεί οι θεωρητικές κατανομές εκθετική και
Pareto, αντίστοιχα (διακεκομμένες με ίδιο χρώμα).
Την περίοδο της πανδημίας οι πλουσιότεροι πέτυχαν τα μεγαλύτερα κέρδη όλων των εποχών.
Δ. Κουτσογιάννης, Αναζητώντας τις αιτίες της «κλιματικής κρίσης» 23
Koutsoyiannis and Sargentis (2021)
Πιθανότητα υπέρβασης,
Εισόδημα, x(δισεκ. $)Εισόδημα, x(δισεκ. $)
Πιθανότητα υπέρβασης,
Στο αριστερά
διάγραμμα ο
οριζόντιος άξονας
είναι Καρτεσιανός
και στο δεξιό
λογαριθμικός.
Ο κατακόρυφος
άξονας είναι
λογαριθμικός και
στα δύο.
Ποιος και πότε λανσάρισε την «κλιματική ατζέντα»;
Απάντηση: Ο Henry
Kissinger, ο τότε
πανίσχυρος Υπουργός
Εξωτερικών και
Εθνικής ασφάλειας
(Secretary of State
και National Security
Advisor) των ΗΠΑ το
1974 στη Γενική
Συνέλευση των
Ηνωμένων Εθνών.
Ο Παγκόσμιος
Μετεωρολογικός
Οργανισμός (WMO)
ανταποκρίθηκε
άμεσα – μέσα σε ένα
μήνα.
Δ. Κουτσογιάννης, Αναζητώντας τις αιτίες της «κλιματικής κρίσης» 24
Reproduced
from
Lewin (2017)
WMO (1974)
Kissinger (1974)
Που εν τέλει αποσκοπεί
το όλο αφήγημα;
Δ. Κουτσογιάννης, Αναζητώντας τις αιτίες της «κλιματικής κρίσης» 25
Harari (2014)
Ποιά είναι τα
επιχειρήματα
για την Νέα
Παγκόσμια
Αυτοκρατορία
που προβάλλει
το πολυδια-
φημισμένο
βιβλίο Sapiens;
(Στην αγγλική
του έκδοση
κυκλοφορεί με
τους επαίνους
των Barack
Obama, Bill
Gates, Mark
Zuckeberg κ.ά.)
Αντί συμπερασμάτων
Blunt
:
You're an odd man, Monsieur
Poirot.
Hercule
Poirot: Oh, yes, I am. Very
odd. That is to say, I am methodical,
orderly, and logical, and I do not like
to distort facts to support a theory
.
Μπλαντ
: Είστε παράξενος άνθρωπος, κύριε
Πουαρό
.
Ηρακλής
Πουαρό: Ω ναι είμαι. Πολύ παράξενος.
Δηλαδή είμαι μεθοδικός, τακτικός και λογικός, και
δεν μου αρέσει να διαστρεβλώνω γεγονότα για
να υποστηρίξω μια θεωρία
.
Δ. Κουτσογιάννης, Αναζητώντας τις αιτίες της «κλιματικής κρίσης» 26
Σημ.: Τον παραπάνω διάλογο τον περιέχει η ταινία της Αγκάθα Κρίστι:
Πουαρό Φόνος ή Αυτοκτονία; – Poirot: One, Two, Buckle My Shoe (S04 E03)
Παίχτηκε το Σάββατο 19/2/2022 (ΕΡΤ1) και την είδα σε διάλειμμα ενώ
έφτιαχνα αυτή την παρουσίαση.
Σκέφτηκα πως την προσέγγιση Πουαρό είναι χρήσιμο να την επιδιώκουμε.
Στην παρουσίαση προσπάθησα να δώσω έμφαση σε γεγονότα (facts) για τα
οποία περιλαμβάνω τις αυθεντικές πηγές σε καθεμιά απ’ τις διαφάνειες και
στον πίνακα αναφορών που ακολουθεί.
-ΔΚ https://www.youtube.com/watch?v=FCroqpFmsbI
Αναφορές
Buizert, C., Keisling, B.A., Box, J.E., He, F., Carlson, A.E., Sinclair, G., & DeConto, R.M., 2018. Greenland-wide seasonal temperatures during the last deglaciation. Geophysical Research Letters,
45, 19051914, doi: 10.1002/2017GL075601.
Berner, R.A., 2008. Addendum to “inclusion of the weathering of volcanic rocks in the GEOCARBSULF model” (R. A. Berner, 2006, v. 306, p. 295302). American Journal of Science, 308, 100
103.
Davis, W.J. 2017. The relationship between atmospheric carbon dioxide concentration and global temperature for the last 425 million years. Climate, 5 (4), 76.
Ekart, D.D., Cerling, T.E., Montanez, I.P., and Tabor, N.J., 1999. A 400 million year carbon isotope record of pedogenic carbonate: implications for paleoatmospheric carbon dioxide. American
Journal of Science, 299 (10), 805-827.
Hallam, A., 1984. Pre-Quaternary sea-level changes. Annu. Rev. Earth Planet. Sci., 12, 205243, doi: 10.1146/annurev.ea.12.050184.001225.
Harari, Y.N., 2014. Sapiens: A Brief History of Humankind. Random House, https://books.google.gr/books?id=FmyBAwAAQBAJ.
IEA (International Energy Agency), 2020. Global Energy Review 2020, IEA, Paris https://www.iea.org/reports/global-energy-review-2020.
Kissinger, H.A., 1974. Address to the Sixth Special Session of the United Nations General Assembly. News Release by United States, Department of State. Office of Media Services (Accessed
April 1, 2020), https://books.google.gr/books?id=JDwVh5JK3dMC&pg=RA1-PA1, http://www.jstor.org/stable/2706310.
Koutsoyiannis, D., 2011. Hurst-Kolmogorov dynamics and uncertainty. Journal of the American Water Resources Association, 47 (3), 481495, doi: 10.1111/j.1752-1688.2011.00543.x.
Koutsoyiannis, D., 2013. Hydrology and Change. Hydrological Sciences Journal. 58 (6), 11771197, doi: 10.1080/02626667.2013.804626.
Koutsoyiannis, D., 2016. The unavoidable uncertainty of renewable energy and its management. European Geosciences Union General Assembly 2016, Geophysical Research Abstracts, Vol. 18,
Vienna, EGU201618430, doi:10.13140/RG.2.2.36312.70400, European Geosciences Union.
Koutsoyiannis, D., 2020. Revisiting the global hydrological cycle: is it intensifying? Hydrology and Earth System Sciences, 24, 38993932, doi: 10.5194/hess-24-3899-2020.
Koutsoyiannis, D., 2021a. Rethinking climate, climate change, and their relationship with water. Water, 13 (6), 849, doi:10.3390/w13060849.
Koutsoyiannis, D., 2021b. Stochastics of Hydroclimatic Extremes - A Cool Look at Risk. ISBN: 978-618-85370-0-2, 333 pages, Kallipos, Athens, https://www.itia.ntua.gr/2000/.
Koutsoyiannis, D., and Kundzewicz, Z.W., 2020. Atmospheric Temperature and CO2: Hen-or-Egg Causality? Sci, 2, 72, doi: 10.3390/sci2030072.
Koutsoyiannis, D., and Sargentis, G.-F., 2021. Entropy and wealth, Entropy, 23 (10), 1356, doi:10.3390/e23101356.
Lewin, B., 2017. Searching for the Catastrophe Signal: The Origins of the Intergovernmental Panel on Climate Change. Global Warming Policy Foundation. Kindle Edition,
https://www.amazon.com/Searching-Catastrophe-Signal-Origins-Intergovernmental/dp/0993118992.
Scotese, C.R. ,2018. Phanerozoic Temperatures: Tropical Mean Annual Temperature (TMAT), Polar Mean Annual Temperature (PMAT), and Global Mean Annual Temperature (GMAT) for the
last 540 Million Years. Earth's Temperature History Research Workshop, Smithsonian National Museum of Natural History, 30 31 March 2018, Washington, D.C.,
https://www.researchgate.net/publication/324017003.
The Lancet Oncology, 2021. Editorial Climate crisis and cancer: the need for urgent action. The Lancet Oncology, 22(10), 1341, doi: 10.1016/S1470-2045(21)00534-9.
WMO (World Meteorological Organization), 1974. Twenty -Sixth Session of the Executive Committee. World Meteorological Organization (WMO) Library, WMO No. 387, Geneva, Switzerland,
https://library.wmo.int/doc_num.php?explnum_id=6139.
Πολίτης, Ν., Παροιμίαι -Τόμος Δ΄, Π.Δ. Σακελλαρίου, Αθήναι, https://books.google.gr/books?id=t5TkBgAAQBAJ&pg=PA73.
Δ. Κουτσογιάννης, Αναζητώντας τις αιτίες της «κλιματικής κρίσης» 27
ResearchGate has not been able to resolve any citations for this publication.
Article
Full-text available
We revisit the notion of climate, along with its historical evolution, tracing the origin of the modern concerns about climate. The notion (and the scientific term) of climate was established during the Greek antiquity in a geographical context and it acquired its statistical content (average weather) in modern times after meteorological measurements had become common. Yet the modern definitions of climate are seriously affected by the wrong perception of the previous two centuries that climate should regularly be constant, unless an external agent acts upon it. Therefore, we attempt to give a more rigorous definition of climate, consistent with the modern body of stochastics. We illustrate the definition by real-world data, which also exemplify the large climatic variability. Given this variability, the term “climate change” turns out to be scientifically unjustified. Specifically, it is a pleonasm as climate, like weather, has been ever-changing. Indeed, a historical investigation reveals that the aim in using that term is not scientific but political. Within the political aims, water issues have been greatly promoted by projecting future catastrophes while reversing true roles and causality directions. For this reason, we provide arguments that water is the main element that drives climate, and not the opposite.
Article
Full-text available
As a result of technological advances in monitoring atmosphere, hydrosphere, cryosphere and biosphere, as well as in data management and processing, several databases have become freely available. These can be exploited in revisiting the global hydrological cycle with the aim, on the one hand, to better quantify it and, on the other hand, to test the established climatological hypotheses according to which the hydrological cycle should be intensifying because of global warming. By processing the information from gridded ground observations, satellite data and reanalyses, it turns out that the established hypotheses are not confirmed. Instead of monotonic trends, there appear fluctuations from intensification to deintensification, and vice versa, with deintensification prevailing in the 21st century. The water balance on land and in the sea appears to be lower than the standard figures of literature, but with greater variability on climatic timescales, which is in accordance with Hurst–Kolmogorov stochastic dynamics. The most obvious anthropogenic signal in the hydrological cycle appears to be the over-exploitation of groundwater, which has a visible effect on the rise in sea level. Melting of glaciers has an equal effect, but in this case it is not known which part is anthropogenic, as studies on polar regions attribute mass loss mostly to ice dynamics.
Article
Full-text available
The sensitivity of the Greenland Ice Sheet to climate forcing is of key importance in assessing its contribution to past and future sea-level rise. Surface mass loss occurs during summer, and accounting for temperature seasonality is critical in simulating ice-sheet evolution and in interpreting glacial landforms and chronologies. Ice-core records constrain the timing and magnitude of climate change, but are largely limited to annual-mean estimates from the ice-sheet interior. Here we merge ice-core reconstructions with transient climate-model simulations to generate Greenland-wide and seasonally-resolved surface air temperature fields during the last deglaciation. Greenland summer temperatures peak in the early Holocene, consistent with records of ice-core melt layers. We perform deglacial Greenland ice-sheet model simulations to demonstrate that accounting for realistic temperature seasonality decreases simulated glacial ice volume, expedites the deglacial margin retreat, mutes the impact of abrupt climate warming, and gives rise to a clear Holocene ice-volume minimum.
Article
Full-text available
Assessing human impacts on climate and biodiversity requires an understanding of the relationship between the concentration of carbon dioxide (CO2) in the Earth’s atmosphere and global temperature (T). Here I explore this relationship empirically using comprehensive, recently-compiled databases of stable-isotope proxies from the Phanerozoic Eon (~540 to 0 years before the present) and through complementary modeling using the atmospheric absorption/transmittance code MODTRAN. Atmospheric CO2 concentration is correlated weakly but negatively with linearly-detrended T proxies over the last 425 million years. Of 68 correlation coefficients (half non-parametric) between CO2 and T proxies encompassing all known major Phanerozoic climate transitions, 77.9% are non-discernible (p > 0.05) and 60.0% of discernible correlations are negative. Marginal radiative forcing (ΔRFCO2), the change in forcing at the top of the troposphere associated with a unit increase in atmospheric CO2 concentration, was computed using MODTRAN. The correlation between ΔRFCO2 and linearly-detrended T across the Phanerozoic Eon is positive and discernible, but only 2.6% of variance in T is attributable to variance in ΔRFCO2. Of 68 correlation coefficients (half non-parametric) between ΔRFCO2 and T proxies encompassing all known major Phanerozoic climate transitions, 75.0% are non-discernible and 41.2% of discernible correlations are negative. Spectral analysis, auto- and cross-correlation show that proxies for T, atmospheric CO2 concentration and ΔRFCO2 oscillate across the Phanerozoic, and cycles of CO2 and ΔRFCO2 are antiphasic. A prominent 15 million-year CO2 cycle coincides closely with identified mass extinctions of the past, suggesting a pressing need for research on the relationship between CO2, biodiversity extinction, and related carbon policies. This study demonstrates that changes in atmospheric CO2 concentration did not cause temperature change in the ancient climate.
Conference Paper
Full-text available
Conventional energy systems gave the luxury of a fully controllable and deterministically manageable energy production. Renewable energies are uncertain and often unavailable at the time of demand. Wind and solar energies are highly variable, dependent on atmospheric and climatic conditions and unpredictable. The related uncertainty is much higher than commonly thought, as both the wind and sunshine duration processes exhibit Hurst-Kolmogorov behaviour. Lack o f proper modelling of this behaviour results in overestimation of wind and solar energy potentials, and frequent “surprises” of persisting low (or high) production. Proper modelling of the uncertainty is a necessary step for renewable energy management. This latter requires both structural measures—in particular integration with pumped storage hydropower systems—and optimization methodologies for the operation of largescale hybrid renewable energy systems. These key ideas are illustrated with a case study for a big district of Greece.
Article
Eustasy can be studied using a variety of methods, including areal plots of the changing temporal distribution of marine deposits, facies analysis of stratigraphic sequences, and seismic stratigraphy, allied with the best available means of biostratigraphic correlation. The results of these various methods are then compared for use in eliminating the complicating effects of local and regional tectonics in the interpretation of sea-level oscillations. The determination of the rate and amount of sea- level change is also discussed. Use is made of areal plots, in conjunction with hypsometric data and a variety of stratigraphic sequence evidence, to produce a eustatic curve for the pre-Quaternary Phanerozoic. Notwithstanding its necessarily tentative and provisional nature, this curve is considered to be a more accurate representation of Phanerozoic eustasy than that of Vail et al (1977).-from Author
Article
The following is the text of a speech by United States Secretary of State Henry A. Kissinger to the Sixth Special Session of the United Nations General Assembly, 15 April 1974. In view of the importance of the issues raised in this speech, we hope its publication here will stimulate further analysis and discussion in the journal.
Sapiens: A Brief History of Humankind
  • Y N Harari
Harari, Y.N., 2014. Sapiens: A Brief History of Humankind. Random House, https://books.google.gr/books?id=FmyBAwAAQBAJ.
Global Energy Review
IEA (International Energy Agency), 2020. Global Energy Review 2020, IEA, Paris https://www.iea.org/reports/global-energy-review-2020.