ResearchPDF Available

Abstract

Pedofilia dipercayai telah berlaku sejak dahulu lagi tetapi ianya tidak dinyatakan, didefinisi, atau dikaji dengan formal sehingga abad ke-19. Pada awalnya pedofilia digelar sebagai paedophilia erotica kemudian dikenali sebagai pedofilia (pedophilia) pada abad ke-20. Istilah pedofilia bukanlah sahaja digunakan bagi mendefinisikan tarikan atau rangsangan seksual terhadap kanak-kanak, manakala istilah pedofilia juga sering digunakan dalam penguatkuasa perundangan untuk merujuk kepada pelaku seksual terhadap mangsa bawah umur. Antaranya
PK6353 Psikopatologi
1
PEDOFILIA DI MALAYSIA
JIVIN JAYNE GINAJIL, MUHD. HAZIM DAHULI & SUZIYANAH MOHD SALLEH
Fakulti Psikologi dan Pendidikan
Universiti Malaysia Sabah
Abstrak
Pedofilia dipercayai telah berlaku sejak dahulu lagi tetapi ianya tidak dinyatakan, didefinisi,
atau dikaji dengan formal sehingga abad ke-19. Pada awalnya pedofilia digelar sebagai
paedophilia erotica kemudian dikenali sebagai pedofilia (pedophilia) pada abad ke-20. Istilah
pedofilia bukanlah sahaja digunakan bagi mendefinisikan tarikan atau rangsangan seksual
terhadap kanak-kanak, manakala istilah pedofilia juga sering digunakan dalam penguatkuasa
perundangan untuk merujuk kepada pelaku seksual terhadap mangsa bawah umur. Antaranya
seperti penderaan seksual kanak-kanak, merogol kanak-kanak dibawah umur, pornografi
kanak-kanak, child grooming, stalking serta pendedahan tidak bermoral berkaitan kanak-
kanak.
Kata kunci: pedofilia, pengantunan seksual kanak-kanak, gangguan seksual kanak-kanak
PK6353 Psikopatologi
2
Pengenalan
Pedofilia merupakan gangguan psikiatrik dimana orang dewasa mahupun orang tua
mempunyai tarikan atau perasaan seksual terhadap kanak-kanak yang belum atau baru sahaja
memasuki fasa akil baligh. Walaupun kanak-kanak perempuan mula proses akil baligh pada
umur 10 dan 11 manakala kanak-kanak lelaki bermula pada umur 11 dan 12, kriteria pedofilia
telah ditetapkan sehingga umur 13. Seorang individu mesti sekurang-kurangnya berumur 16
tahun dan beza jarak 5 tahun dengan kanak-kanak untuk di diagnos sebagai pedofilia.
Pedofilia atau dalam kata lain gangguan pedophilic di dalam Diagnostic and Statistical
Manual Disorder (DSM-5), telah mendefinisikan paraphilia merangkumi ketegangan,
kemahuan dan fantasi seksual terhadap kanak-kanak belum dewasa yang menyebabkan
seseorang individu itu tertekan dan menghadapi kesukaran interpersonal (Berlin, 2014).
Perkataan pedofilia seringkali digunapakai untuk merujuk kepada tarikan seksual atau perilaku
penderaan seksual kanak-kanak. Hal ini menyebabkan kekeliruan terhadap pedofilia dan
penderaan seksual kanak-kanak. Di mana, walaupun adakala seorang pedofilia mendera kanak-
kanak secara seksual. Blaney & Millon (2009) menyatakan bahawa seorang pendera seksual
kanak-kanak tidak boleh dikira sebagai pedofilia melainkan individu itu mempunyai perasaan
dan tarikan utama keatas kanak-kanak yang belum matang. Terdapat juga pedofilia yang tidak
menggangu, mencabul mahupun mendera kanak-kanak secara seksual.
Seterusnya, walaupun berlaku peningkatan kajian terhadap masyarakat pedofilia sejak
1980an. Majority dapatan daripada kajian-kajian mendapati bahawa lebih ramai lelaki daripada
wanita menghadapi gangguan pedofilia ini. Selain itu, belum ada penawar dihasilkan bagi
merawat gangguan ini. Kaunseling atau psikoterapi mampu membantu mengurangkan daripada
individu melakukan penderaan seksual terhadap kanak-kanak (Fagan, et.al. 2002). Punca
utama pedofilia juga tidak dapat dikenal pasti secara pasti, walaubagaimanapun terdapat kajian
PK6353 Psikopatologi
3
mengenai pedofilia dan pelaku seksual kanak-kanak mendapati korelasi hubungan antara
neurologi dan psikopatologi.
Kriteria Diagnosis
Seperti yang tertera dalam DSM 5, kriteria untuk seseorang individu dikenali sebagai
pedofilia adalah seperti;
1. Individu perlu sekurang-kurangnya berumur 16 tahun dan keatas.
2. Individu perlu mempunyai rangsangan fantasi atau perasaan seksual yang kuat
terhadap kanak-kanak lima tahun lebih kecil (13 tahun dan kebawah) yang baharu
dalam fasa melanjut atau yang sedang menghadapi perubahan akil baligh.
3. Individu menghadapi kesukaran untuk memberi tumpuan dan tertekan secara
mental dan fizikal daripada rangsangan dan perasaan seksual terhadap kanak-kanak
13 tahun dan kebawah.
4. Hanya boleh dikenali sebagai pedofilia jika melebihi 6 bulan.
Ciri-ciri
Individu yang menghadapi ganguan pedofilia mempunyai ciri-ciri seperti:
1. Fantasi dan kegesaan untuk melakukan perlakuan seksual terhadap kanak-kanak 13
tahun dan kebawah (walaupun individu tidak pernah melakukan sebarang tindakan
fizikal terhadap kanak-kanak).
2. Berpendapat bahawa perasaan dan rangsangan seksual daripada kanak-kanak 13
tahun dan kebawah adalah normal.
3. Mempunyai keinginan seksual untuk melihat kanak-kanak bertingkah laku seksual,
tidak berpakaian dan mana-mana amalan peribadi seseorang.
PK6353 Psikopatologi
4
4. Mempunyai keinginan atau kecenderungan untuk mendukung mahupun
membenarkan kanak-kanak untuk duduk diatas riba untuk mendapatkan sentuhan
fizikal dibahagian pelvis atau kemaluan.
5. Kekerapan melancap yang aktif kepada media visual kanak-kanak berpakaian
cantik mahupun pornografi kanak-kanak.
Punca dan Faktor Risiko
Punca sebenar penyebab pedofilia belum diketahui lagi, pengkaji-pengkaji mula
mengkaji hubungkait antara pedofilia dengan struktur otak manusia. Didapati bahawa individu
yang seringkali menghadapi gangguan pedophilic mempunyai kesamaan seperti tahap IQ yang
rendah, bertangan kidal, kurang ketinggan fizikal, mempunyai kebarangkalian tinggi
menghadapi kecederaan kepala sewaktu kecil dan terdapat perbezaan MRI yang dikesan dalam
struktur otak.
Menurut Blanchard, et. al (2006) menyatakan bahawa terdapat kajian yang cuba untuk
mengenalpasti aspek hormone dalam tingkah laku pedofilia. Kesimpulan daripada kajian
menunjukkan dapatan bahawa lelaki pedophilic mempunya tahap testosterone yang kurang.
Selain daripada itu, penderaan kanak-kanak oleh orang dewasa atau yang mempunyai
gabungan gangguan psikiatrik seperti gangguan personaliti dan penyalahgunaan dadah
merupakan faktor risiko untuk memenuhi keperluaan pedophilic.
Kelaziman (prevalence)
Kelaziman pedofilia dalam masyarakat secara umum adalah tidak jelas tetapi menurut
Seto (2008), dilaporkan bahawa anggaran pelaku pedofilia dalam kalangan lelaki dewasa
adalah kurang daripada 5% manakala 0.5% adalah dalam kalangan wanita dewasa.
Walaubagaimanapun, tiada hasil dapatan yang sebenar untuk menyokong gangguan pedofilia
PK6353 Psikopatologi
5
kerana ianya seringkali di salah anggap dengan pesalah seksual kanak-kanak walaupun kedua-
dua adalah saling berkait dan seakan.
Comorbidity
Pelaku pedofilia juga didapati menghadapi gangguan psikopatologi yang lain seperti
penghargaan diri yang rendah, kemurungan, kebimbangan, serta masalah-masalah peribadi
yang lain. Adalah kurang jelas sama ada gangguan-gangguan lain ini berlaku secara tersendiri
berasingan daripada gangguan pedofilia, dapatan daripada bias dalam persampelan, mahupun
kesan daripada stigma kerana dikenali sebagai pesalah seksual kanak-kanak. Menurut Seto
(2008) menyatakan bahawa pelaku pedofilia yang memasuki pusat klinikal adalah disebabkan
tekanan terhadap pilihan seksual atau tekanan persekitaran.
Seterusnya, kerapuhan konsep kendiri dan interpersonal juga merupakan faktor
berlakunya pedofilia (Cohen, et al. 2002). Hal ini kerana pelaku pedofilia menunjukkan tahap
malu, sensetif dan kemurungan yang tinggi. Walaubagaimanapun, individu yang menghadapi
pedofilia cenderung menghadapi gabungan gangguan psikopatologi dalam kehidupan seharian
mereka kerana sifat dan keinginan mereka tidak dapat dipenuhi dengan mudah, sehingga
menyebabkan pelaku menghadapi tekanan, kebimbangan serta kemurungan yang tinggi.
Objektif Tugasan
1. Untuk mengetahui maksud pedofilia dari aspek psikologi klinikal.
2. Untuk mengetahui punca dan faktor yang menyebabkan pedofilia.
3. Untuk mengetahui ciri-ciri dalam tingkah laku pedophilic.
4. Untuk melihat isu pedofilia yang berlaku di Malaysia dalam aspek: a) Perkembangan
isu pedofilia di malaysia; b) Isu undang-undang malaysia berkaitan pedofilia dan
kanak-kanak; c) Faktor gejala pedofilia di malaysia; d) Pengaruh internet dan media
sosial dalam pengantunan seksual kanak-kanak; e) Rawatan, intervensi, dan langkah
PK6353 Psikopatologi
6
pencegahan gejala pedofilia di Malaysia; f) Isu dan kepentingan pendidikan seks di
Malaysia.
Literature Review Isu Pedofilia di Malaysia
Perkembangan Isu Pedofilia di Malaysia
Memandangkan pedofilia melibatkan perbuatan berbentuk seksual terhadap kanak-
kanak, maka pedofilia merupakan suatu kegiatan jenayah yang boleh dihukum serta dipenjara
di bawah undang-undang kerajaan Malaysia. Statistik yang diperoleh berkenaan jumlah serta
kelaziman (prevalence) pedofilia lebih tertumpu kepada laporan kes jenayah seksual kanak-
kanak yang telah dicatat di seluruh negara. Statistik yang disediakan oleh Polis Diraja Malaysia
(PDRM) mencatatkan 22, 234 kes yang melibatkan penderaan seksual kanak-kanak dari 2010
hingga Mei 2017 (Nor et al., 2018). Kementerian Wanita, Keluarga, dan Pembangunan
Masyarakat Malaysia juga mencatatkan peningkatan jumlah kes penderaan seksual kanak-
kanak dari 3428 kes pada tahun 2011, 3831 pada tahun 2012, dan 3841 kes pada tahun 2013
(Noor et al., 2017). Tambahan lagi, survei yang dijalankan oleh Kementerian Kesihatan
Malaysia pada 2015 melaporkan bahawa 14 daripada 1000 perempuan di bawah umur didapati
mengandung setiap tahun (Nor et al., 2018). Statistik ini berbeza dengan negara jiran Singapura
yang hanya melaporkan 4 daripada 1000 perempuan di bawah umur yang didapati
mengandung.
Antara berita dan isu popular yang berkaitan dengan pedofilia di Malaysia adalah
penangkapan Richard Huckle, seorang pedofil di Malaysia yang telah dijatuhkan hukuman 22
tahun penjara oleh mahkamah di London atas 71 tuduhan penderaan seksual kanak-kanak
berumur 6 bulan hingga 12 tahun (Noor et al., 2017). Selain itu, kes Nur Fitri Azmeer Nordin,
23, juga merupakan antara kes yang membawa kepada kesedaran umum di Malaysia terhadap
PK6353 Psikopatologi
7
masalah gejala pedofilia tatkala beliau didapati bersalah kerana memiliki bahan lucah kanak-
kanak dan telah dijatuhkan hukuman 5 tahun penjara di United Kingdom (Astro Awani, 2015).
Di samping itu, akhbar tempatan Malaysia, News Straits Time bertajuk “Address
Weakness to Protect Our Children” melaporkan bahawa Malaysia merupakan antara pusat
pengedaran bahan pornografi kanak-kanak yang terbesar di Asia Tenggara berikutan jumlah
sumber laman web sesarang dari Kuala Lumpur yang mengedar bahan-bahan tersebut (News
Strait Times, 2016a). Syahirah, Hendun, dan Nurul (2017) melaporkan bahawa Malaysian
Communications and Multimedia Commission (MCMC) telah menerima 652 laporan pada
tahun 2015 dan 151 pada bulan Mac 2016 berkenaan penyebaran foto dan video pornografi
semua lingkungan umur termasuk kanak-kanak di Malaysia. Tambahan lagi, kegiatan pedofilia
ini menjadi lebih rumit dan berleluasa disebabkan tindakan segelintir masyarakat yang tidak
melaporkan jenayah pedofilia atau menyembunyikan kes tersebut kerana dikhuatiri akan
membawa kepada stigma sosial, terutamanya ketika perkara tersebut melibatkan ahli keluarga
sebagai kedua-dua mangsa dan pemangsa pedofilia (Nor et al., 2018).
Selain itu, Unit Anti-Pedofilia Jawatankuasa Argos Australia mendapati bahawa hanya
enam peratus daripada pesalah laku jenayah seksual kanak-kanak telah disabitkan kesalahan
atas kegiatan pedofilia yang telah dilakukan berikutan kelemahan penguatkuasaan undang-
undang dan polisi perlindungan kanak-kanak di Malaysia (News Straits Times, 2016b). Hal ini
membawa kepada persoalan tentang keberkesanan undang-undang serta isu
penguatkuasaannya dalam proses menjejak dan mendakwa pesalah laku jenayah seksual.
Isu Undang-Undang Malaysia Berkaitan Pedofilia dan Kanak-Kanak
Di UK, salah laku seksual adalah jenayah di bawah Sexual Offenses Act 2003, yang
merangkumi salah laku seksual menggunakan internet dan ‘sexual grooming’ serta
menghalang golongan dewasa untuk terlibat dengan perbualan berbentuk seksual dengan
kanak-kanak di atas talian (Syahirah et al., 2017). Australia juga telah melaksakan pindaan
PK6353 Psikopatologi
8
undang-undang untuk mencegah pengantunan seksual dalam talian (online grooming) untuk
tujuan seks dengan kanak-kanak (Australian Institute of Criminology, 2008).
Di Malaysia, Akta Kanak-Kanak 2001, Akta 611 telah diperkenalkan bagi
menggantikan Akta Mahkamah Juvenil 1947 dan Akta Perlindungan Wanita dan Kanak-Kanak
Perempuan 1973 yang telah dimansuhkan. Akta 611 merupakan suatu undang-undang yang
telah diperkenalkan oleh kerajaan Malaysia bagi melindungi, menjaga dan memberi rawatan
terhadap kanak-kanak. Selari dengan saranan United Nations Children’s Fund (UNICEF), akta
ini memberi penekanan terhadap prinsip tidak mendiskriminasi, kepentingan kanak-kanak, hak
untuk hidup dan membesar serta menghormati pandangan kanak-kanak. Akta ini memberikan
perlindungan kepada kanak-kanak sekiranya berlaku sebarang salah laku jenayah termasuk
gangguan seksual. Selain Akta 611, undang-undang lain yang berkaitan dengan kanak-kanak
dan pedofilia adalah Akta Pusat Penjagaan Kanak-Kanak 1984 [Akta 308], Akta Keganasan
Rumah Tangga 1994 [Akta 521], Akta Keluarga Islam 1984 [Akta 303] dan Kanun Keseksaan
1997 [Akta 574] (Syahirah, et al., 2017).
Selain itu, Malaysia pada April 2012 juga telah bersetuju dengan Optional Protocol to
the Convention on the Rights of the Child on the Sale of Children, Child Prostitution and Child
Pornography yang telah dicadangkan oleh UNICEF (2009). Protokol ini mengajar pihak
berkuasa, organisasi United Nations, pembela hak kanak-kanak, serta mereka yang bekerja
dengan kanak-kanak untuk melindungi kanak-kanak daripada eksploitasi serta mengecam
sebarang tindakan jenayah terhadap mereka, termasuk kegiatan pedofilia. Tambahan lagi,
kerajaan Malaysia juga melaksanakan pelbagai reformasi undang-undang termasuk pindaan
Akta Kanak-Kanak 2001 yang telah diluluskan di parlimen pada 26 Julai 2016 (Rojanah &
Najibah, 2011). Tindakan ini adalah kesinambungan terhadap Pelan Tindakan untuk
Melindungi Kanak-Kanak dalam Internet, yang telah dilancarkan oleh kerajaan Malaysia pada
2015. Pelan Tindakan ini menggalakkan intervensi, pencegahan, advokasi, dan sistem
PK6353 Psikopatologi
9
sokongan untuk meningkatkan kesedaran dalam kalangan kanak-kanak, ibu bapa, dan guru di
sekolah (Edwards, 2012).
Meskipun Malaysia mempunyai pelbagai undang-undang berkenaan jenayah seksual
kanak-kanak dan penyebaran bahan pornografi, ianya masih dianggap tidak menyeluruh
ataupun cukup untuk mencegah kegiatan jenayah pedofilia. Sebagai contoh, di bawah Seksyen
292 Kanun Keseksaan, sesiapa yang menyebar, memiliki, menjual, dan menghasilkan bahan
berunsur lucah boleh dikenakan denda antara RM10,000 hingga RM50,000, atau maksimum 3
tahun penjara, atau kedua-duanya (Syahirah, et al., 2017). Namun begitu, undang-undang ini
tidak merangkumi kesalahan ataupun perlindungan terhadap kegiatan online sexual grooming
yang makin kerap berlaku di Malaysia. Selain itu, undang-undang yang telah wujud juga tidak
dikuatkuasakan sepenuhnya, ditambah lagi dengan kecenderungan masyarakat untuk
menyembunyikan kes penderaan seksual atau kegiatan pedofilia yang berlaku di persekitaran
mereka.
Faktor Gejala Pedofilia di Malaysia
Dalam konteks umum dan Malaysia, terdapat tiga faktor utama yang membawa kepada
perkembangan dan kewujudan tarikan seksual terhadap kanak-kanak bawah umur.
Berdasarkan kajian saintifik dan kajian sosial yang dilaksanakan penyelidik, tiga faktor
tersebut adalah: 1) Faktor kendiri pedofil (paedophilic factors); 2) Faktor persekitaran
keluarga; dan 3) Sejarah penderaan seksual semasa kanak-kanak.
Faktor kendiri pedofil.
Faktor kendiri pedofil ataupun paedophilic factors merujuk kepada konsep kendiri, ciri-
ciri peribadi, dan perilaku seseorang yang membawa kepada wujudnya tarikan seksual terhadap
kanak-kanak (Nor et al., 2018). Nunes dan rakan penyelidik (2013) percaya bahawa meskipun
penjenayah seksual kanak-kanak dan pedofil tidak sinonim antara keduanya, kemahuan seks
yang tinggi terhadap kanak-kanak selalunya merupakan faktor utama yang membawa kepada
PK6353 Psikopatologi
10
berlakunya jenayah seksual kanak-kanak. Seorang pedofil secara khususnya merujuk kepada
orang dewasa yang mempunyai keinginan seks yang tinggi terhadap kanak-kanak, dan sentiasa
bertindak untuk cuba menjalankan hubungan seks dengan golongan ini (Nor et al., 2018).
Kadar pengulangan jenayah dalam kalangan pedofil adalah lebih tinggi, dan golongan ini
memerlukan intervensi yang berlainan berbanding kecelaruan seksual yang lain.
Berdasarkan kajian lampau, lelaki yang mempunyai pengaruh media sosial (Syahirah
et al., 2017), kekurangan nilai moral (Nor et al., 2018; Nunes et al., 2013), dan rendah
pengawalan diri (Norliza et al., 2014; Seto, 2008) akan lebih terdedah kepada risiko tinggi
untuk menjadi pedofil. Hal ini kerana mereka yang mempunyai hobi melayari laman web lucah,
tidak bermoral, dan tidak mampu mengawal keinginan seksual mereka terhadap kanak-kanak
akan lebih berkemungkinan untuk melakukan kegiatan pedofilia. Kajian keratan rentas yang
dijalankan oleh Norliza dan rakan-rakan (2014) di Malaysia terhadap dua kumpulan responden
iaitu penjenayah seksual di dalam penjara, dan penjenayah bukan seksual di dalam penjara
yang sama mendapati bahawa rendah serta tiada pendidikan formal, dan sejarah penderaan
fizikal semasa kanak-kanak mempunyai perkaitan yang tinggi dengan penjenayah seksual
berbanding penjenayah bukan seksual.
Di samping itu, kajian lain di luar negara juga melaporkan bahawa psychiatric
comorbidities, disfungsi seksual, dan pengalaman buruk semasa kanak-kanak merupakan
antara ciri-ciri yang biasa wujud dalam kalangan pedofil dan penjenayah seksual kanak-kanak
(Gerwinn et al., 2018). Namun begitu, meskipun kebanyakan kajian lampau melaporkan
bahawa lebih daripada 30 peratus penjenayah seksual didiagnos dengan kecelaruan psikiatrik
(Norliza et al., 2014; Seto, 2008), Jahnke (2018) percaya bahawa tarikan seksual terhadap
kanak-kanak adalah normal dan sama seperti tarikan seksual terhadap mereka yang sudah
dewasa. Hal ini bermakna golongan ini juga mampu untuk hidup tanpa melakukan sebarang
kegiatan pedofilia.
PK6353 Psikopatologi
11
Kesimpulannya, dalam konteks Malaysia, faktor kendiri pedofil yang dilaporkan oleh
pengkaji selari dengan dapatan kajian yang telah dikumpul di luar negara. Kemahuan seks yang
tinggi, kekurangan nilai moral, rendah pengawalan diri, dan pengalaman penderaan seksual
semasa kanak-kanak dilihat sebagai faktor utama yang membawa kepada kewujudan tarikan
seksual terhadap kanak-kanak (Syahirah et al., 2017; Nor et al., 2018, Norliza et al., 2014).
Faktor persekitaran keluarga.
Dalam konteks persekitaran keluarga, faktor-faktor seperti disfungsi keluarga,
kecelaruan emosi anak-anak, dan sejarah penderaan seksual dalam keluarga boleh
menyumbang kepada kewujudan tarikan seksual terhadap kanak-kanak semasa dewasa (Nor et
al., 2018). Kajian di Malaysia mendapati bahawa kebanyakan masalah sosial seperti gangguan
seksual, rogol, pedofilia, dan ketagihan internet adalah disebabkan oleh keruntuhan institusi
kekeluargaan, kekurangan ilmu agama, pengaruh budaya luar, pengaruh media, desakan rakan-
rakan, dan kekurangan sistem sokongan (Magendran, 2017). Dalam kes pedofilia, terdapat
penyelidik yang berpendapat bahawa keruntuhan moral dan kemanusiaan berkemungkinan
disebabkan oleh perkembangan internet (Malek & Kamil, 2010).
Di samping itu, kajian lampau yang dijalankan oleh Marshall dan Barbaree (1990)
mendapati bahawa pengalaman keluarga yang disfungsi, seperti gaya keibubapaan yang
agresif, mampu menyumbang kepada pembentukan sikap agresif, kurang empati dan
kebencian, yakni elemen utama dalam salah laku seksual. Masalah hubungan ibu bapa dan
anak-anak melalui gaya keibubapaan berbentuk insecure juga telah direkodkan dalam kalangan
penjenayah seksual (Ward et al., 1995). Dapatan kajian ini selari dengan kajian Aun dan Yusof
(2017) yang berpendapat bahawa gaya keibubapaan memainkan peranan yang penting dalam
mencegah pedofilia, dan majoriti ibu bapa tidak mempunyai pengetahuan yang mendalam
berkenaan pedofilia. Tamboo (2016) juga percaya bahawa ibu bapa di Malaysia yang kerap
PK6353 Psikopatologi
12
memuatnaik gambar anak-anak mereka di media sosial melambangkan kekurangan
pengetahuan mereka terhadap taktik dan strategi golongan pedofil.
Sejarah penderaan seksual semasa kanak-kanak.
Sesetengah kes kewujudan tarikan seksual terhadap kanak-kanak adalah disebabkan
oleh sejarah penderaan seksual. Di luar negara, terdapat bukti yang mencadangkan bahawa
kanak-kanak perempuan yang terdedah kepada hubungan seks akan cenderung untuk
membesar sebagai penagih seks, manakala kanak-kanak lelaki akan berkemungkinan menjadi
pedofil (Earp et al., 2017). Tambahan lagi, penjenayah seksual kanak-kanak mempunyai kadar
pengalaman penderaan seksual semasa kanak-kanak yang lebih tinggi (28 hingga 35 peratus)
berbanding penjenayah seksual terhadap orang dewasa (Fazel et al., 2002). Hal ini menguatkan
lagi pandangan bahawa sejarah penderaan seksual semasa kanak-kanak mempunyai perkaitan
yang tinggi terhadap kewujudan pedofilia.
Dapatan kajian lampau yang dilaksanakan di luar negara didapati selari dengan kajian
yang dijalankan oleh Norliza dan rakan-rakan (2014) di Malaysia yang mendapati bahawa
penjenayah seksual kanak-kanak mempunyai perbezaan yang ketara dengan penjenayah bukan
seksual dalam konteks pengalaman menjadi mangsa penderaan seksual semasa kanak-kanak.
Pada pendapat penulis, kanak-kanak naif yang tidak menyedari diri mereka sedang menjadi
mangsa kepada orang yang mereka percayai (ibu, bapa, atau ahli keluarga) merasakan bahawa
layanan tersebut menyeronokkan. Meskipun masyarakat menyangka bahawa kanak-kanak
yang menjadi mangsa penderaan seksual akan mengalami trauma, masih ada bukti kajian
seperti Earp dan rakan-rakan (2017) yang melaporkan sebaliknya - mangsa menjadi penagih
seks dan pemangsa.
Kesimpulannya, dalam konteks Malaysia, kanak-kanak yang pernah mengalami sejarah
penderaan seksual sewajarnya dipantau dan diberikan intervensi yang relevan bagi
mengelakkan daripada terbentuknya kecenderungan seksual yang tidak normal. Kanak-kanak
PK6353 Psikopatologi
13
ini perlulah dilatih untuk membuat perkaitan yang normal antara hubungan seks yang betul,
dan hubungan seks yang tidak sewajarnya dilakukan.
Pengaruh Internet dan Sosial Media dalam Pengantunan Seksual Kanak-kanak (sexual
grooming)
Kajian yang dijalankan oleh Suruhanjaya Komunikasi dan Multimedia pada 2016
mendapati peratus pengguna internet oleh kumpulan bawah 15 tahun pada 2014 adalah 1.6%,
0.9% (2015) dan 0.4% pada tahun 2016 secara kolektif. Manakala, peratusan pengguna internet
dalam kalangan 15 hingga 19 tahun pula adalah 13.9% (2014), 14.6% (2015) dan 12.6%
(2016). (Asmi et. al., 2018). Selepas negara Filipina (92%) dan Thailand (89%) yang
mempunyai penggunaan Facebook yang tertinggi, Malaysia dilaporkan berada pada antara 15
negara teratas iaitu pada 82.3% di rantau ASEAN. Berdasarkan data ComScore ini, tidak
hairanlah sekiranya kanak-kanak Malaysia didapati memiliki lebih daripada dua akaun media
sosial. (Asmi et. al., 2018). Dalam kajian yang dijalankan oleh Asmi dan rakan-rakan (2018),
mendapati bahawa setiap kanak-kanak adalah terdedah kepada pengantunan seksual (sexual
grooming) pada tahap yang berbeza. Kajian ini juga mendapati kekerapan penggunaan media
sosial adalah berkait secara langsung dengan pendedahan pengantunan seksual dan umur
responden. Kanak-kanak yang mempunyai akaun media sosial yang banyak juga didapati lebih
terdedah kepada pengantunan seksual atas talian berbanding kanak-kanak yang mempunyai
akaun media sosial yang lebih sedikit.
Penjenayah seksual ini terlebih dahulu akan melakukan proses yang dikenali sebagai
pengantunan seksual (sexual grooming) iaitu satu proses di mana individu mempersiapkan
kanak-kanak dan persekitarannya sebelum mencapai matlamat mereka untuk memanipulasi
dan mengekploitasi kanak-kanak sebagai mangsa seksual mereka. Hal ini menurut Craven,
Brown, & Gilchrist pada tahun 2007 (dipetik Asmi et al., 2018) daripada termasuklah
mendapatkan akses kepada kanak-kanak, menjadikan kanak-kanak patuh dan percaya kepada
PK6353 Psikopatologi
14
mereka dan memastikan kerahsiaan agar perbuatan mereka tidak terdedah. Pelaku pedofil akan
menunjukkan gambar lucah contohnya, gambar orang dewasa atau kanak-kanak kepada
mangsa untuk mengurangkan rasa takut mangsa yang merupakan salah satu dari proses
pengantunan seksual yang sering dilakukan. Selain itu, kanak-kanak turut didedahkan kepada
aktiviti seksual oleh pelaku pedofil dan merasionalkan tingkah laku seksual sebagai suatu
perkara yang biasa serta turut mengajar tentang tingkah laku seks kepada mangsa (Asmi et al.,
2018).
Internet menyediakan perlindungan ideal untuk pemangsa seks dalam talian yang
mencari mangsa yang berpotensi. Malah, anonymity dalam ruang siber menjadikannya sukar
untuk difahami jika individu yang berhubungan dengan orang muda adalah benar-benar apa
yang dikatakannya atau tidak. Akibatnya, internet boleh menjadi ruang yang ideal untuk
pedofilia untuk mendekati kanak-kanak sama seperti pedofil yang lain (Capra et al., 2014).
Satu sudut pandangan untuk mempertimbangkan pedofilia atas talian (atau lebih umum,
pesalah seksual atas talian) seperti apa yang berlaku apabila pedofilia tradisional mempunyai
akses ke Internet: individu yang dahulunya akan mencari pornografi kanak-kanak di majalah,
kini mengaksesnya secara dalam talian. Demikian juga, perbualan dan rangkaian sosial
membolehkan pemangsa menghubungi kanak-kanak dengan cara yang lebih mudah daripada
sebelumnya (Capra et al., 2014).
Kajian Capra dan rakan-rakan (2014) mendapati lebih kurang 26% kanak-kanak yang
bertemu dengan rakan atas talian mereka mendapati orang yang mereka temui bukan rakan
sebaya seperti yang dijangkakan tetapi sebenarnya orang dewasa yang memberikan profil
berlainan ketika berkomunikasi atas talian. Kajian ini selari dengan kajian di Malaysia yang
mana jantina lelaki, etnik Melayu, mengakses internet disebuah kafe internet, melihat
pornografi di Internet, ketiadaan larangan ibu bapa untuk melawati laman web dan bilik
sembang tertentu, tidak dilarang untuk bertemu dengan orang asing yang ditemui dalam talian,
PK6353 Psikopatologi
15
dan pendedahan maklumat peribadi dikaitkan dengan peningkatan kemungkinan pertemuan
bersemuka dengan kenalan dalam talian secara signifikan.
Semasa pertemuan bersemuka yang dilaporkan oleh seramai 1,005 kanak-kanak, 5%
mengalami sama ada gangguan lisan, fizikal atau seksual termasuk 13 lelaki dan lima
perempuan dilaporkan dipaksa melakukan hubungan seksual. Kajian yang dijalankan di
Indonesia mendapati kes jenayah seks terhadap kanak-kanak telah meningkat kepada 12
peratus dan dijangkakan disebabkan oleh kemudahan untuk mengakses laman sesawang
pornografi (Rosyadi, 2016). Lebih merisaukan, anak-anak muda di Malaysia juga cenderung
untuk melayari laman sesawang pornografi. Beberapa pengkaji berpendapat bahawa remaja di
Malaysia melayari internet untuk bersembang, menonton pornografi siber dan bermain
permainan ganas atas talian (Hamid & Shiratuddin, 2016).
Rawatan, Intervensi dan Implimentasi Di Malaysia
Tiada kajian atau bukti yang membuktikan bahawa pedofilia boleh diubah. Sebaliknya,
intervensi yang dibentuk adalah untuk meningkatkan kawalan terhadap rangsangan seksual,
mengurangkan keinginan seks, atau kemahiran pengurusan diri kepada individu yang
bermotivasi untuk untuk mengelakkan tindakan terhadap tarikan seksual mereka (Seto, 2009).
Berdasarkan kajian etiologikal yang dijalankan oleh Cantor dan rakan-rakan pada tahun 2008
(dipetik dari Seto, 2009) terhadap perkembangan neuro yang berkait terhadap pedofilia
termasuk kefungsian kognitif, non-right-handedness dan perbezaan struktur isipadu
mencadangkan bahawa pedofilia dipengaruhi oleh faktor prenatal dan tidak memberi respon
kepada intervensi yanng diberikan setelah individu tersebut menjadi dewasa.
Behavioural Treatments adalah teknik tingkah laku yang bermatlamat untuk mengajar
individu pedofilia bagaimana untuk mengawal rangsangan seksual mereka. Sebgai contoh,
teknik aversive conditioning digunakan untuk mengajar menahan rangsangan seksual terhadap
kanak-kanak dengan pengulangan pemasangan noxious stimuli seperti bau yang tidak
PK6353 Psikopatologi
16
menyenangkan (ammonia) dengan rangsangan seksual yang menggambarkan kanak-kanak.
Teknik tingkah laku mempunyai kesan terhadap corak rangsangan seksual dengan
meningkatkan kawalan rangsangan seksual terhadap kanak-kanak (Lalumi`ere & Earls 1992).
Bagaimanapun, terdapat kurangnya bukti bahawa rangsangan seksual terhadap orang dewasa
dapat ditingkatkan melalui peneguhan positif (Seto, 2009).
Cognitive Behavioral Treatment menyasarkan perangai, kepercayaan dan tingkah laku
yang dipercayai untuk meningkatkan tindakan terhadap rangsangan seksual seseorang terhadap
kanak-kanak. Bentuk terapi kognitif tingkah laku yang paling terkenal dan digunakan terhadap
pesalah seks adalah pendekatan pencegahan relaps, yang diadaptasi dari bidang ketagihan
(McGrath et al. 2003). Pendekatan pencegahan relaps termasuk (a) mengenal pasti situasi
berisiko tinggi individu untuk relaps; (b) mengenal pasti episod, iaitu tingkah laku yang tidak
menyumbang kepada relaps tapi boleh membawa kepada relaps; (c) membangunkan strategi
untuk mengelakkan situasi berisiko tinggi seperti meluangkan masa bersendirian bersama
kanak-kanak; (d) membangunkan strategi mengatasi yang boleh digunakan dalam situasi
berisiko tinggi yang tidak boleh dielakkan; dan (e) bertindak secara efektif kepada epsiod yang
timbul. (Seto, 2009).
Drug treatment adalah intervensi perubatan yang sama seperti rawatan tingkah laku
bertujuan untuk mengurangkan mengurangkan rangsangan seksual terhadap kanak-kanak dan
cubaan mengurangkan tingkah laku seksual yang melibatkan kanak-kanak. Intervensi
perubatan membuat cubaan dengan menyasarkan hormon atau neurotransmitters mendorong
naluri, rangsangan, dan tingkah laku seksual. Terdapat beberapa sokongan tentang
keberkesanan antiandrogens dalam mengurangkan kekerapan atau kekuatan naluri seksual.
Gijs & Gooren (1996) mengkaji literatur menilai kesan cyproterone acetate (nama dagang
Androcur), yang menghalang pengambilan testosteron, dan medroxyprogesterone acetate
(nama dagang Provera), yang mengurangkan pelepasan gonadotropin. Pengkaji lain telah
PK6353 Psikopatologi
17
mengkaji kesan ubat-ubatan lain, termasuk gonadotropin melepaskan hormon agonis seperti
leuprolide acetate (nama dagang Lupron) yang menghalang pengeluaran testosteron dengan
mengatasi peraturan pituitari, dan agen serotonergic terpilih yang mengurangkan naluri seksual
(Seto, 2009).
Surgical castration mempunyai rasional yang sama seperti penggunaan antiandrogen
untuk mengurangkan tindak balas seksual. Pembuangan testis hampir sepenuhnya
menghilangkan pengeluaran androgen oleh endogen dan dengan itu boleh menyebabkan kesan
pengurangan naluri seks yang sama seperti antiandrogen, tetapi dalam bentuk yang lebih kekal
(Seto, 2009).
Walaupun keberkesanan terapi psikodinamik belum ditunjukkan, cognitive-
behavioural therapy menunjukkan pengurangan ketara terhadap sexual recidivism. Intervensi
ini difokuskan pada keutamaan seksual pedofil dan bertujuan untuk mengubah respon seksual
dan gangguan kognitif yang berkaitan dengan jenis keganasan seksual ini. Intervensi
pencegahan relaps yang menumpukan sikap, kepercayaan dan tingkah laku yang berkaitan
dengan kesalahan seksual terhadap kanak-kanak digunakan secara meluas dan sangat terkenal
dengan keberkesanannya seiring dengan kajian-kajian yang dijalankan di Malaysia (Capra et
al., 2014). Secara umumnya, semua artikel yang dikaji menguatkan lagi bahawa rawatan
pedofilia adalah isu yang relevan, kerana implikasinya bukan hanya atas sebab peribadi tetapi
juga untuk keselamatan sosial dan perlindungan kanak-kanak. Walaupun pedofilia diiktiraf
sebagai gangguan mental, pedofilia biasanya dihukum tanpa menerima apa-apa rawatan (Capra
et al, 2014).
Isu dan Kepentingan Pendidikan Seks Di Malaysia
Di Malaysia, cadangan untuk memasukkan pendidikan seks dalam pendidikan formal
tidak disokong secara umum. Ini mewujudkan halangan untuk mendidik kanak-kanak tentang
risiko jenayah pedofilia. Risiko menjadi lebih membimbangkan apabila remaja kini cenderung
PK6353 Psikopatologi
18
untuk memuat naik foto diri mereka di media sosial sambil mendedahkan maklumat peribadi
tanpa menyedari bahaya perbuatan tersebut (Nor et al., 2018). Kurangnya pendedahan
mengenai pendidikan seks mungkin menjadi sebab utama kadar penderaan seksual yang tinggi
di Malaysia. Berdasarkan Talib et al. (2012), pendidikan seks telah diajar secara tidak langsung
di sekolah di Malaysia, tetapi tidak cukup mendalam. Kekurangan pengetahuan ini boleh
menyebabkan pesalah seksual tidak mengetahui kesan tindakan mereka sendiri. Oleh itu,
program pendidikan pendidikan seks perlu dilaksanakan di sekolah secara seragam. Perlu
difahami bahawa pendidikan seksual bukan untuk menggalakkan lebih banyak aktiviti seksual.
Sebaliknya, untuk mendidik anak-anak, remaja dan orang dewasa mengenai akauntabiliti seks
(Mutalip et al., 2014).
Kanak-kanak juga mungkin kurang kesedaran dan pengetahuan mengenai salah laku
seksual dan mungkin tidak merasa penting untuk memberitahu seseorang tentang pengalaman
mereka. Dalam sesetengah kes, kanak-kanak mungkin mengambil berat terhadap pelaku dan
tidak mahu mereka mengalami masalah (Foster & Hagedorn, 2014) menyebabkan pelaku tidak
dilaporkan. Untuk mengelakkan situasi seperti ini, ibu bapa harus mengajar anak-anak mereka
cara menjaga diri mereka dengan selamat (Ashvini Jayapalan et al., 2018). Apabila
membandingkan pendidikan seksual yang terdapat di Malaysia untuk kurikulum Pendidikan
Seksualiti UNESCO (UNESCO, 2009), dapat dikatakan secara keseluruhan bahawa
pendidikan seks tidak diajar dalam kelas di seluruh negara. Apa yang dilihat sebagai
pendidikan seks sebenarnya adalah gabungan dua atau tiga topik yang berkaitan dengan
perkembangan fizikal kanak-kanak dan remaja, perkembangan sistem reproduksi dan
kesuburan serta seks dalam konteks Islam. Pendidikan seks sebenarnya merupakan subjek yang
jauh lebih luas daripada apa yang ditawarkan kepada para pelajar sekolah menengah di
Malaysia. Pendidikan seks terdiri daripada topik-topik yang berkaitan dengan perkembangan
fizikal kanak-kanak kepada remaja, sistem pembiakan, hubungan seksual dan berikutnya
PK6353 Psikopatologi
19
melahirkan bayi, kawalan kehamilan, aspek menangani atau menilai kemajuan seksual lelaki
atau wanita dan juga penyakit seksual rawak dan juga seksual haram (Johari et al., 2012).
Amerika Syarikat, Jerman dan Australia telah mengambil langkah memperkenalkan
pendidikan seks sebaik sahaja para pelajar mencapai akil baligh. Kebanyakan negara-negara
maju telah mula memperkenalkan pendidikan seks sebaik sahaja kanak-kanak mencapai usia
11-12 dengan izin penjaga mereka (Johari et al., 2012). Usaha pencegahan utama juga boleh
memberi tumpuan kepada kanak-kanak dan ibu bapa mereka dalam bentuk program
pencegahan penderaan seksual berasaskan sekolah yang mengajar semua kanak-kanak tentang
perbezaan antara sentuhan yang boleh diterima dan tidak dapat diterima dan bagaimana untuk
mendedahkan kepada orang dewasa yang dipercayai jika sentuhan seksual berlaku (Seto,
2009).
Satu contoh usaha pencegahan sekunder ialah kempen pendidikan yang dijalankan oleh
STOP IT NOW!, sebuah pertubuhan bukan keuntungan Amerika yang menggunakan strategi
pemasaran sosial untuk mendekati individu yang berisiko melakukan kesalahan seksual
terhadap kanak-kanak dan meyakinkan mereka untuk mendapatkan rawatan, serta
menggalakkan orang ramai untuk campur tangan jika mereka mengesyaki penderaan seksual
kanak-kanak mungkin berlaku. Satu lagi contoh inovatif pencegahan sekunder ialah Projek
Pencegahan Berlin Dunkelfeld, cuba merekrut lelaki pedofilia yang kira-kira separuh
daripadanya telah melakukan kesalahan seksual terhadap kanak-kanak yang tidak diketahui
pihak berkuasa mengambil bahagian dalam rawatan yang direka untuk membantu mereka
menahan diri daripada terlibat dalam tingkah laku seksual yang melibatkan kanak-kanak.
Menurut Beier et al. pada tahun 2006 (dipetik dari Seto, 2009), Projek Berlin melibatkan
program tingkah laku kognitif-tingkah laku dan ubat pengurangan naluri seks selama satu tahun
untuk beberapa rawatan klien, dan kini sedang menjalani penilaian awal.
PK6353 Psikopatologi
20
Kajian Ashvini et al., (2018) menyatakan bahawa terdapat keperluan untuk mendidik
orang ramai tentang bagaimana mengenali penderaan seksual dan apakah cara yang berbeza
yang boleh berlaku. Adalah penting untuk mewujudkan kesedaran mengenai gangguan seksual
di kalangan minda anak-anak muda sebelum terlambat. Hal ini mengandaikan bahawa
mengekalkan keluarga yang utuh bukan saja membantu menghalang individu daripada
terdedah kepada gangguan seksual, tetapi golongan muda harus diberi kesedaran mengenai
akibat dari salah laku seksual. Oleh itu, menurut Weatherley et al. pada tahun 2012 (dipetik
dari Ashvini et al., 2018) kurikulum pencegahan penderaan seksual yang mencukupi perlu
dilaksanakan untuk mengukuhkan keselamatan diri di kalangan pelajar sekolah.
Namun demikian, pendidikan seksual di Malaysia mengalami beberapa halangan dan
isu-isu yang telah melemahkan pelaksanaan program kebangsaan. Kurangnya kesedaran
masyarakat dan kekurangan penglibatan aktif dalam pendidikan seks adalah perkara utama
yang menjadi perhatian. Para pemberi maklumat utama mengesyorkan kempen untuk
mempromosikan kesedaran tentang keluarga, guru, pemimpin masyarakat, pihak berkuasa
agama, dan pembuat dasar untuk membuat perubahan yang dikehendaki dalam pandangan
umum mengenai kesihatan seksual dan reproduktif untuk membantu mewujudkan pendidikan
seksualiti nasional di Malaysia (Khalaf et al., 2014). Berdasarkan kajian Ihwani et al., (2015),
terdapat tiga implikasi untuk meningkatkan pendidikan seks di Malaysia. Pertama, penglibatan
ibu bapa harus menjadi sebahagian daripada kurikulum pendidikan seks. Perkongsian antara
sekolah dan keluarga akan memudahkan kerjasama dalam menyediakan pendidikan seks
kepada pelajar. Mewujudkan persekitaran yang membolehkan komunikasi terbuka antara ibu
bapa dan anak-anak mengenai isu seksual. Kedua, kesediaan para guru mengajar pendidikan
seks bersama dengan latihan khusus dan mendidik mereka tentang pengetahuan dan kemahiran
untuk proses pengajaran dan pembelajaran yang berkesan untuk keperluan, keinginan dan
pemahaman yang betul. Ketiga, perspektif golongan muda harus didengari.
PK6353 Psikopatologi
21
Kesimpulan
Secara kesimpulannya, istilah pedofilia bukan saja digunakan bagi mendefinisikan
tarikan atau rangsangan seksual terhadap kanak-kanak, malah istilah pedofilia juga sering
digunakan dalam penguatkuasa perundangan untuk merujuk kepada pelaku seksual terhadap
mangsa bawah umur. Antaranya seperti penderaan seksual kanak-kanak, merogol kanak-kanak
dibawah umur, pornografi kanak-kanak, child grooming, stalking serta pendedahan tidak
bermoral berkaitan kanak-kanak. Pedofilia merupakan suatu kegiatan jenayah yang boleh
dihukum serta dipenjara di bawah undang-undang kerajaan Malaysia
Banyak faktor yang mempengaruhi gejala pedofilia ini iaitu tiga faktor utama yang
membawa kepada perkembangan dan kewujudan tarikan seksual terhadap kanak-kanak bawah
umur. Berdasarkan kajian saintifik dan kajian sosial yang dilaksanakan penyelidik, tiga faktor
tersebut adalah: 1) Faktor kendiri pedofil (paedophilic factors); 2) Faktor persekitaran keluarga;
dan 3) Sejarah penderaan seksual semasa kanak-kanak.
Namun menurut Seto (2009), tiada kajian atau bukti yang membuktikan bahawa
pedofilia boleh diubah. Sebaliknya, intervensi yang dibentuk adalah untuk meningkatkan
kawalan terhadap rangsangan seksual, mengurangkan keinginan seks, atau kemahiran
pengurusan diri kepada individu yang bermotivasi untuk untuk mengelakkan tindakan terhadap
tarikan seksual mereka. Oleh itu, program pendidikan pendidikan seks perlu dilaksanakan di
sekolah secara seragam disamping perlunya memahami bahawa pendidikan seksual bukan
untuk menggalakkan lebih banyak aktiviti seksual namun untuk memberi pendedahan awal
mengenai salah laku seksual kepada kanak-kanak itu sendiri agar mereka dapat menjaga
keselamatan diri mereka.
PK6353 Psikopatologi
22
Rujukan
Ashvini, J., Li, P. W., & Nasrin A. (2018). A qualitative study to explore understanding and
perception of sexual abuse among undergraduate students of different ethnicities.
Women's Studies International Forum, 69, 2632.
Asmi, A. Z. R., Mohammad, R. K., Suzaily, W., Dayang, A. A. A., Zarina, A. L., & Balan, R.
(2018). Kerentanan kanak-kanak Malaysia terhadap pengantunan seksual dalam talian.
Jurnal Psikologi Malaysia, 32(3):91-108.
Astro Awani. (2015). Pelajar genius Malaysia di London dipenjara lima tahun miliki bahan
lucah kanak-kanak. Retrieved June 10, 2019, from http://www.astroawani.com/berita-
dunia/pelajar-genius-malaysia-di-london-dipenjara-lima-tahun-miliki-bahan-lucah-
kanak-kanak-59096
Aun, N. S. M., & Yusof, S. A. M. (2017). Pengetahuan ibu bapa di kawasan Dengkil berkenaan
pedofilia terhadap kanak-kanak. Journal of Social Sciences and Humanities. 3.
Retrieved June 10, 2019 from http://ejournal.ukm.my/ebangi/article/view/22572
Australian Institute of Criminology. (2008). Online Child Grooming Laws (High Tech Crime
Brief No. 17). Retrieved June 10, 2019 from
https://aic.gov.au/publications/htcb/htcb017
Berlin, F. S. (2014). Pedophilia and DSM-5: The importance of clearly defining the nature of
a pedophilic disorder. Acad Psychiatry Law. 42, 404-7.
Blanchard, S., Cantor, A., & Robichaud, B. (2006). Biological Factors in the Development of
Sexual Deviance and Aggression in Males. The Guilford Press.
Blaney, P. H., & Millon, T. (2009). Oxford Textbook of Psychopathology. North Carolina:
Oxford University Press, USA. p 528.
Capra, G.A., Forresi, B. & Caffo, E. (2014). Current scientific research on paedophilia: a
review. Journal of Psychopathology, 20, 17-26.
PK6353 Psikopatologi
23
Cohen, L. J., McGeoch, P. G., Watras, G. S, Acker, S. P., Cullen, K., & Itskovich, Y. G. (2002).
Personality impairment in male pedophilies. Journal of Clinical Psychiatry. 63(10).
doi:10.4088/JCP.v63n1009. PMID 12416601.
Earp, B. D., Wudarczyk, O. A., Foddy, B., & Savulescu, J. (2017). Addicted to love: What is
love addiction and when should it be treated?. Philosophy, Psychiatry, & Psychology.
24(1), 139. http://doi.org/10.1353/ppp.2017.0011
Edwards, A. (2012). Making it safe for our children | The Star. Retrieved June 10, 2019, from
https://www.thestar.com.my/news/nation/2012/02/05/making-it-safe-for-our-children/
Fagan, P. J., Wise, T. N., Schmidt, C. W., & Berlin, F. S. (2002). Pedophilia. JAMA. 288 (19):
2458-65. doi:10.1001/jama.288.19.2458. PMID 12435259.
Fazel, S., Hope, T., O”Donelly, I., & Jacoby, R. (2002). Psychiatric, demographic and
personality characteristics of elderly sex offenders. Psychological Medicine, 32(2),
219226.
Foster, J., & Hagedorn, W. (2014). A qualitative exploration of fear and safety with child
victims of sexual abuse. Journal of Mental Health Counseling, 36(3), 243262.
Gerwinn, H., Weiß, S., Tenbergen, G., Amelung, T., Födisch, C., Pohl, A., … Kruger, T. H. C.
(2018). Clinical characteristics associated with paedophilia and child sex offending
Differentiating sexual preference from offence status. European Psychiatry, 51, 7485.
doi:10.1016/j.eurpsy.2018.02.002
Gijs, L., & Gooren L. (1996). Hormonal and psychopharmacological interventions in the
treatment of paraphilias: an update. J. Sex Res. 33, 273290
Hamid, R., & Shiratuddin, N. (2016). Filtering violence and sexual content: The necessities of
digital games content rating system for Malaysia’s environment. Journal of
Telecommunication, Electronic and Computer Engineering, 8(8), 8389.
PK6353 Psikopatologi
24
Ihwani, S. S., Muhtar, A., Musa, N., Ab Rahim, N. A. Z., & Rashed, Z. N. (2015). Sex
education beyond school: Implications for practice and research. Journal of Advanced
Review on Scientific Research, 14(1), 12-16.
Jahnke, S. (2018). The stigma of pedophilia: Clinical and forensic implications. European
Psychologist. http://doi.org/10.1027/1016-9040/a000325
Johari,T., Maharam, M., Maznah, I., & Zulkifli, M.. (2012). Analysis on sex education in
schools across Malaysia. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 59, 340348.
Khalaf, Z. F., Low, W. Y, Merghati-Khoei, E., & Ghorbani, B. (2014). Sexuality education in
Malaysia: Perceived issues and barriers by professionals. Asia-Pacific Journal of
Public Health, 26(4), 358-366.
Lalumi`ere, M. L., & Earls C. M. (1992). Voluntary control of penile responses as a function
of stimulus duration and instructions. Behav. Assess. 14, 12132
Magendran, R. (2017). Nilai murni senjata tangani gejala sosial | Berita Harian. Retrieved June
9, 2019 from https://www.bharian.com.my/berita/nasional/2017/11/345062/nilai-
murni-senjata-tangani-gejala-sosial-tpm
Malek, M. D. A., & Kamil, I. S. M. (2010). Jenayah dan masalah sosial di kalangan remaja:
cabaran dan realiti dunia siber. Institutional Repostiory UMS, 18. Retrieved June 10,
2019 from http://eprints.ums.edu.my/117/1/CONF2010004.pdf
Marshall W. L., Barbaree H. E. (1990). An integrated theory of the etiology of sexual
offending. In: Marshall W. L., Laws D. R., Barbaree H. E. (Eds), Handbook of sexual
assault (pp. 257-258). Boston, MA: Springer.
McGrath, R. J., Cumming, G. F., Burchard, B. L. (2003). Current Practices and Trends in
Sexual Abuser Management: The Safer Society 2002 Nationwide Survey. Brandon, VT:
Safer Society Press.
PK6353 Psikopatologi
25
Mutalip, M. S. S., & Mohamed, R. (2014). Sexual Education In Malaysia : Accepted Or
Rejected ?, Iran J Public Health, 41(7): 3439.
News Straits Times. (2016a). Address weaknesses to protect our children. Retrieved June 10,
2019, from https://www.nst.com.my/news/2016/11/189322/address-weaknesses-
protect-our-children
News Straits Times. (2016b). Paedophiles targeting Malaysia due to weak laws. Retrieved June
10, 2019, from https://www.nst.com.my/news/2016/11/188502/paedophiles-targeting-
malaysia-due-weak-laws
Noor, A. M. R., Nurjannatul, J. A. M. S., Nor, A. H., Norulzahrah, M. Z., Suzaimah, R.,
Norshahriah, W., … Mohd, F. M. A. (2017). Knowledge driven interface to determine
degree of exposure of young adult to pedophile online. Conference Advances in
Visual Informatics: 5th International Visual Informatics Conference. Bangi: Springer.
727736. doi:10.1007/978-3-319-70010-6_67
Nor, K. M. T., Zaidatul, N. A. Y., Nurul, N. A. A., Roslina, A., & Siti, H. A. (2018). Influences
of paedophilic and family environmental factors on paedophilia: A preliminary study.
Proceeding 6th Putrayaja International Conference on Children, Women, Elderly and
People with Disabilities (PICCWED 6). Putrajaya: Zes Rokman Resources. 63-69.
Nor, K. M. T., Zaidatul, N. A. Y., Nurul, N. A. A., Roslina, A., & Siti, H. A. (2018). Influences
of paedophilic and family environmental factors on paedophilia: A preliminary study.
Proceeding 6th Putrayaja International Conference on Children, Women, Elderly and
People with Disabilities (PICCWED 6). Putrajaya: Zes Rokman Resources. 63-69.
Norliza, C., Salina, A., Hatta, M., & Adam, B. M. (2014). Associated factors of sex offenders.
MJP Online Early. Retrieved June 9, 2019 from
http://www.mjpsychiatry.org/index.php/mjp/article/download/293/209
PK6353 Psikopatologi
26
Nunes, K.L., Hermann, C.A., Malcom, J.R., & Lavoie, K. (2013). Childhood sexual
victimization, pedophilic interest, and sexual recidivism. Child Abuse & Neglect. 37.
703 711. http://dx.doi.org/10.1016/j.chiabu.2013.01.008
Rojanah, K., & Najibah, M. Z. (2011). Child related policy and legislative reforms in Malaysia.
International Journal of Social Policy and Society. 8. 6-36.
Rosyadi, K. (2016). The stupid libido: searching for the root causes of sexual violence against
children in Indonesia. Proceeding of ICECRS, 1, 549558. Retrieved June 10, 2019
from http://ojs.umsida.ac.id/index.php/icecrs/article/view/524
Seto, M. C. (2008). Pedophilia and sexual offending against children: Theory, assessment, and
intervention. Washington, DC: American Psychological Association.
Seto, M. C. (2009). Pedophilia. Annual Review of Clinical Psychology, 5 :391407.
Syahirah, A. S., Hendun, A. R. S., & Nurul, A. M. (2017). Regulating children’s safety on the
internet: a malaysian perspective. International Journal for Studies on Children,
Women, Elderly And Disabled, 1(1), 152156.
Talib, J., Mamat, M., Ibrahim, M., & Mohamad, Z. (2012). Analysis on sex education in
schools across Malaysia, Procedia - Social and Behavioral Sciences 59(2005), 340
348. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2012.09.284
Tamboo, T. K. L. (2016). Pedofilia: Ibu bapa jangan ketagih muat naik gambar anak | Astro
Awani. Retrieved June 9, 2019 from http://www.astroawani.com/berita-
malaysia/pedofilia-ibu-bapa-jangan-ketagih-muat-naik-gambaranak-121269
UNESCO, (2009). International Technical Guidance on sexuality Education: Volume 1 The
rationale for sexuality education. UNESCO : Paris.
UNICEF. (2009). Handbook for the Optional Protocol on the Sale of Children, Child
Prostitution and Child Pornography. Florence:Innocenti Publications.
PK6353 Psikopatologi
27
Ward, T., Hudson, S., Marshall, W. L., & Siegert, R. (1995). Attachment style and intimacy
deficits in sexual offenders: A theoretical framework. Sexual Abuse Journal of
Research and Treatment, 7, 317335.
Article
Full-text available
Sheikh Abū Ṭālib al-Makkī was a scholar of Sufism respected in the Islamic world. His work, Qūt al-Qulūb, is a major source of reference to sages of the past and present. Many Islamic scholars use Maqamāt al-Aḥwāl's theory as a module and rehabilitation guideline for a number of diseases that affect the human soul. Paedophilia, according to the Diagnostic and Statistical Manual Disorder (DSM-5) falls into a category of mental disorders, with some experts considering paedophiles as being mentally insane. In this regard, the main objective of this study was to analyse the implementation of maqām al-ṣabr (stage of patience), according to al-Makkī, as a concept of paedophilia rehabilitation psychotherapy. Using qualitative methods, this study found maqām al-ṣabr to be a crucial element in the recovery from paedophilia. Therefore, this article hopes to integrate the elements of patience stage with rehabilitation psychotherapy to develop one of the best treatment modules in the rehabilitation of paedophilia in Malaysia.
Article
Full-text available
The recent case of pedophile, Richard Huckle has shocked the Malaysian nation on how fragile and dangerous when the Internet is being used to save abusive pictures and videos of children. Richard Huckle, a British citizen was charged in England for life sentence due to the charge for abusing Malaysian children during his visit to Malaysia. The shocking news became the front page of most local newspaper such as the Star and the New Straits Times that have been actively reported on the danger of sexual pedophile based on their investigation. Hence, majority of the society feel, it is crucial to address new laws such as the sexual grooming laws to protect the vulnerable children on the Internet. In some countries, such as Australia, United Kingdom and the United States of America, the issue of child protection on the Internet have been addressing since the inception of the Internet in these countries. This paper aims to review the existing laws such as the Communications and Multimedia Act 1998 [Act 588], the Penal Code and the Action Plan for Child Protection of Children on the Internet (2015) issued by the Malaysian government to examine the loopholes in the law. Secondly, it explores good governance on the Internet by the state government in curbing child abuse on the Internet. This is because at the end of the day, it takes the whole community to raise and protect children, and it should not be seen as the state responsibility alone. This paper suggests how should the Malaysian Government responsible to safety of the Internet even though it is in cyberspace.
Conference Paper
Full-text available
In recent years, there have been news on how our children are being victimised by the adult, which become headlines in the local daily newspapers. Royal Malaysia Police (RMP) recorded 22,234 cases of children sexual abuse from 2010 until May 2017. Despite these disturbing numbers, little work has been done to identify the risk factors before the offence. Many are uncomfortable talking to children about sexual behaviour, particularly about a sexual issue with such extreme stigma attached to it. Paedophilia and children sexual offenders must not be considered synonymous, however paedophilic preference is a major contributing factor to children sexual offenders. The term paedophilia refers to the state of adults being sexually interested in children. Paedophilic desire is an inclination in an adult to have sex with child; a person has paedophilia if he has relatively frequent and intense paedophilic desire. This paper presents the results of a review of studies examining the general, common, and specific developmental risk factors for paedophilia. Paedophilic factors and family environmental factors were found to be general developmental risk factors that contribute to paedophilia behaviours. This study suggests that the presence of this risk factors may lead to a variety of negative behavioural outcomes, including the perpetration of child sexual offending. Developed framework will be used for future research to identify public perception on the risk factors that contribute to the paedophilia crime.
Article
Full-text available
Objective To explore university students' understanding on sexual abuse and their perceptions on sexual abuse victims. Methods A total of 14 focus group discussions were conducted and stratified into three different ethnic groups (Malay, Chinese and Indian). Participants were female undergraduate students (n = 75) from a public university in Kuala Lumpur, Malaysia. Results Findings revealed ethnic variations in the understanding of sexual abuse. Although many considered sexual abuse to necessarily involve sexual intercourse, Chinese and Indians had a better understanding and were more broad minded towards what constituted sexual abuse. Malay participants were more conservative and emphasized on relifious ways to define sexual abuse. Majority of participants considered that females and children are more likely to be victim of sexual abuse. A person's improper dress code, being too attractive in appearance, mixing with the opposite sex, lack of awareness, disabilities, environmental and family factors predisposes a person to sexual abuse. Conclusion There were ethnic disparities in understanding the meaning of sexual abuse and perception of sexual abuse victim. Malays held more conservative opinions compared to Chinese and Indians.
Article
Full-text available
There is an emerging consensus among researchers that having pedophilic interests is not synonymous with child sexual abuse or other amoral behavior. Nevertheless, misconceptions about pedophilia are highly prevalent among the general public and mental health practitioners. This article provides an overview of recent findings on the stigma of pedophilia and derives guidelines for mental health practitioners based on these results. We argue that stigmatization of people with pedophilic sexual interests has undesired indirect effects on risk factors for child sexual abuse, particularly on an emotional and social level. Also, fear of being rejected or treated unethically may prevent pedophilic individuals at risk for sexual offending from confiding in medical practitioners or psychotherapists. Psychologists working with pedophilic individuals in forensic or clinical settings should be aware that stigmatizing people with pedophilia may increase their risk of sexual offending, and provide help to deal with potential stigma-related repercussions.
Conference Paper
Full-text available
In the era of Internet of Thing (IoT) which a lot of devices are connected to the internet, children are spending more hours online interacting in cyber space that increase exposure to cyber security including pedophile activity. Increase of time spend online could increase the potential of online sexual grooming behaviours of child molesters. Since that the behaviour are not easily identified prior to the abuse, this study gathers and collect information about child sexual abuse by pedophile and propose a comprehensive decision support system to educate children base on knowledge-driven method about online grooming by molesters. An interactive system is built to provide knowledge to children regarding child sexual abuse and pedophile in terms of definition and each characteristics of it. The main purpose of the system is compiling database about child sexual abuse and pedophiles in order to determine the level of child’s exposure to pedophile in term of five attributes which is selection of victims, gaining access, grooming, trust and approach.
Article
Full-text available
The purpose of the present study was to explore and comprehend sexual violence against children in Indonesia using the phenomenological method. The study was conducted in Nanggroe Aceh Darussalam and West Java Provinces. In-depth interviews were carried out with several informants ranging from government officials, women activists, teachers, and community leaders. Results showed that sexual violence against children was actually perpetrated by the person closest to the victims. The perpetrators used the weakness of victims who did not dare tell their parents about the abuse, which was due to cultural and structural problems.
Article
Contrary to public perception, child sex offending (CSO) and paedophilia are not the same. Only half of all cases of CSO are motivated by paedophilic preference, and a paedophilic preference does not necessarily lead to CSO. However, studies that investigated clinical factors accompanying and contributing to paedophilia so far mainly relied on paedophiles with a history of CSO. The aim of this study was to distinguish between factors associated with sexual preference (paedophile versus non-paedophile) and offender status (with versus without CSO). Accordingly, a 2 (sexual preference) × 2 (offender status) factorial design was used for a comprehensive clinical assessment of paedophiles with and without a history of CSO (n = 83, n = 79 respectively), child sex offenders without paedophilia (n = 32) and healthy controls (n = 148). Results indicated that psychiatric comorbidities, sexual dysfunctions and adverse childhood experiences were more common among paedophiles and child sex offenders than controls. Offenders and non-offenders differed in age, intelligence, educational level and experience of childhood sexual abuse, whereas paedophiles and non-paedophiles mainly differed in sexual characteristics (e.g., additional paraphilias, onset and current level of sexual activity). Regression analyses were more powerful in segregating offender status than sexual preference (mean classification accuracy: 76% versus 68%). In differentiating between offence- and preference-related factors this study improves clinical understanding of both phenomena and may be used to develop scientifically grounded CSO prevention and treatment programmes. It also highlights that some deviations are not traceable to just one of these two factors, thus raising the issue of the mechanism underlying both phenomena.
Article
Numerous studies revealed that playing digital games with adverse contents can lead to negative effects. Therefore, this article presents a review of the harmful contents and the detrimental effects of playing digital games. Violent and sexual contents of digital games, digital games scenarios in Malaysia, and review of existing content rating system are covered. The review indicates that Malaysia should have its own digital games content ratings system to control the contents and inform the users about the contents of the games that they wish to consume.