ArticlePDF Available

Abstract

De Ik-Jij relatie is een gelijkwaardige relatie, waarin mensen elkaar werkelijk ontmoeten en een dialoog met elkaar voeren op basis van wederzijdse erkenning. In een Ik-Het relatie wordt de ander ontmenselijkt; je ziet de ander als een verlengstuk van jezelf en plaatst de ander in een voor jou begrijpelijk hokje. Mensen zijn geschapen voor verbondenheid, maar dan moet die verbondenheid wel écht zijn. Echt vanuit empahtie, oprechtheid, echte aanwezigheid bij de ander en zonder oordeel. Genezing begint bij verbinding.
30
VAKBLAD NATUURLIJKE & INTEGRALE GEZONDHEIDSZORG | jan/feb 2019
CASUÏSTIEK: VOETREFLEXOLOGIE
Genezing
begint bij
verbinding
Als ik aan verbinding denk, herinner ik mij de meest
gelukkige momenten van mijn leven, maar ook de
meest pijnlijke. Ik ben in mijn leven veel mensen
kwijtgeraakt na twee echtscheidingen. Beide keren
was de scheiding mijn initiatief, maar tegelijkertijd
begreep ik er niets van. Ik zie mezelf als een
liefdevol en trouw persoon, een doorzetter, iemand
die voor ieder probleem duizend oplossingen kan
verzinnen. Ik ben gevoelig en meelevend, oordeel
niet snel en wil een ander graag begrijpen. Als ik van
iemand hou, dan is dat oprecht en voor de rest van
mijn leven. Ook al zie ik iemand nooit meer, ik blijf
van die persoon houden.
‘eenzaamheid heeft meer invloed op onze levensverwachting
dan obesitas, roken of alcoholisme’
Marlene van Lier is holistisch psycholoog-coach, met
aandacht voor de mens als geheel: persoonlijk, fysiek,
sociaal en spiritueel. Breed georiënteerd vanuit de
cliëntgerichte benadering en existentieel welzijn, heeft
ze specialisaties in de ZelfKennisMethode en klassieke
homeopathie.
Door Marlene van Lier
Verheldering
De ik-jij-relatie is een gelijkwaardige relatie, waarin
mensen elkaar werkelijk ontmoeten en een dialoog met
elkaar voeren op basis van de wederzijdse erkenning.
In de ik-het-relatie ontmenselijk je de ander; je ziet de
ander als een verlengstuk van jezelf en plaatst de ander
in een voor jou begrijpelijk hokje.
Toch leek ik dat op de een of andere manier niet te
kunnen overbrengen op de mensen die belangrijk
voor me waren. Steeds opnieuw raakte ik verzeild
in relaties waarin mijn vertrouwen beschadigd
werd. Wat ik vanuit mijn liefde aan de ander gaf,
werd voor de ander een recht dat hij dacht te kunnen opeisen
zonder mijn grenzen te hoeven respecteren. Ik voelde me
misbruikt en verraden door de mensen van wie ik hield. Als ik
probeerde te praten, vond ik geen begrip. Ik merkte dat mijn
woorden afketsten op rotsvaste overtuigingen en vond geen
contact, op hoeveel manieren ik het ook bleef proberen.
Ik begon te denken dat het dan wel allemaal aan mij moest lig-
gen. Er zat een windtunnel in mijn hart die mij een diep, zwart
gat in wilde trekken en ik voelde me steeds meer verloren.
Voor het eerst in mijn leven had ik geen oplossingen meer,
wist ik niet meer wat ik nog kon zeggen of doen. Ik leek het
contact met mezelf te zijn verloren. Pas nadat ik mijn verlo-
ren jeugdliefde terugvond en hij nog steeds de liefde van mijn
leven bleek te zijn, ging ik mezelf weer een beetje terugvinden.
Door de helende kracht van verbinding vonden wij niet alleen
elkaar, maar ook onszelf terug.
Langzaam begon ik te rouwen om al mijn verliezen en ging
ik begrijpen hoe sinds mijn kindertijd mijn relaties in elkaar
staken. In plaats van de ik-jij-relatie die ik zou willen – een
relatie waarin mensen elkaar werkelijk ontmoeten en een
dialoog met elkaar voeren op basis van de wederzijdse erken-
ning van wie de ander is als uniek persoon – had ik van jongs af
aan ik-het-relaties gehad. In een ik-het-relatie wordt de ander
gezien als een verlengstuk van jezelf en beoordeel je de ander
op basis van je eigen normen en waarden. In een ik-het-relatie
reduceer je de ander tot een eendimensionaal wezen dat in
een voor jou begrijpelijk hokje past. Daarmee ontmenselijk je
de ander, waarmee je de ander het recht ontneemt om inner-
lijk tegenstrijdig of paradoxaal te zijn. Iets waarover Carl Jung
schreef dat ‘alleen de paradox de volheid van het bestaan bij
benadering kan bevatten’.
31
WWW.VNIG.NL jan/feb 2019 | VAKBLAD NATUURLIJKE & INTEGRALE GEZONDHEIDSZORG
Meer informatie: www.libra-coaching.nl
CASUÏSTIEK: VOETREFLEXOLOGIE
THERAPEUTISCHE VAARDIGHEDEN
Ik begon te begrijpen dat mijn pijn verre van uniek was. In
onze verzakelijkte westerse cultuur is de ik-het-relatie steeds
belangrijker geworden, ten koste van de ik-jij-relatie. Wat dit
met een mens doet heb ik als geen ander ervaren. Van jongs
af aan protesteerde ik tegen lege of dominerende relaties;
ik wilde gelijkwaardige authentieke verbindingen. Op mijn
zesde besloot ik al: ‘Wat er ook gebeurt, mijn hart blijft open’.
Ondanks de kwetsingen, de machteloosheid en het verdriet
die dit besluit me vaak opleverden, bleef ik geloven in weder-
zijds begrip en de kracht van vertrouwen.
In mijn praktijk betekende dit, dat ik ervan overtuigd was
dat vooral de therapeutische relatie helend is en niet zozeer
de therapeutische methode. In onderzoeken wordt het belang
van de therapeutische relatie bevestigd, maar wat zou een
mogelijke verklaring daarvoor kunnen zijn? Zou het iets met
de helende kracht van verbinding te maken kunnen hebben,
zoals ik intuïtief aanvoelde?
Er bestaan twee universele psychologische basisbehoef-
ten. Kinderen hebben een aangeboren behoefte en het ver-
mogen om zich te verbinden met anderen. Als sociale soort
zijn we voor onze overleving zelfs afhankelijk van die verbin-
ding. Zonder aandacht en liefde sterven we, zoals ooit in de
jaren tachtig confronterend duidelijk werd door de beelden
van zieke en stervende kinderen in de getraliede bedjes van
Roemeense weeshuizen. Wanneer onze behoefte aan verbin-
ding niet wordt vervuld, ontstaan lichamelijke en psychische
problemen. Eenzaamheid heeft meer invloed op onze levens-
verwachting dan obesitas, roken of alcoholisme.
De tweede universele psychologische basisbehoefte is de
behoefte aan zelfbevestiging. Dit is ons verlangen om een
onafhankelijk individu te zijn, je volledige potentieel te kun-
nen ontwikkelen en je competent te voelen. Aan deze be-
hoefte wordt in onze tijd en cultuur veel waarde gehecht;
door autonomie en competentie verdienen we geld, macht en
status. De behoefte aan zelfbevestiging helpt ons ook onszelf
te beschermen. Uit gezonde eigenwaarde en zelfvertrouwen
ontstaan gezonde probleemoplossende strategieën, zoals
actief iets aanpakken en grenzen stellen.
Overlevingsstrategieën ontstaan door gedurende langere
tijd uit verbinding te zijn en door gebrek aan emotioneel en
fysiek contact. Kinderen ontwikkelen strategieën van discon-
nectie om zichzelf te beschermen en als deze goed werken
worden ze in het latere volwassen leven automatisch voort-
gezet. Uit angst om gekwetst te worden en de verbinding met
de ander te verliezen, bouwen we muurtjes om ons heen, van
dagdromen tot druk zijn en van contact vermijden tot je aan-
dacht altijd op de ander richten. Zo worden diepere relaties
slechts een mogelijkheid in plaats van een vanzelfsprekend-
heid. Zo bekeken zijn ik-het-relaties veiliger dan ik-jij-relaties.
Vanuit onze pijn hebben we meer relaties met anderen van-
wege het nut of het genot dat de ander ons schenkt, dan dat
we relaties hebben om wie de ander is als persoon.
Om onze diepste pijn te verbergen en onszelf te beschermen,
verstoppen we onszelf achter een muurtje van disconnectie
en oppervlakkige relaties. Betekent dit dat we kunnen helen
van onze diepste pijn door verbinding en diepere relaties aan
te gaan? Mensen die relationele diepgang ervaren, beschrij-
ven dat als: ‘ik ben in contact met mezelf, aanwezig in het hier
en nu, ik ervaar de ander als open en accepterend, ik voel in
ons gesprek dat we dicht bij elkaar zijn en elkaar vertrouwen.
De sfeer voelt anders, alsof de tijd stilstaat, het is iets magisch
en spiritueels’. Als ik in mijn praktijk op deze manier in contact
ben met de ander, dan voelen we dat beiden als iets dat bijna
tastbaar is in de ruimte tussen ons.
Mensen zijn geschapen voor verbondenheid, maar dan
moet die verbondenheid wel écht zijn. Echt vanuit empathie,
oprechtheid, echte aanwezigheid bij de ander en zonder oor-
deel. Genezing begint bij verbinding. a
ResearchGate has not been able to resolve any citations for this publication.
ResearchGate has not been able to resolve any references for this publication.