ArticlePDF Available

Cybersex and Sexual Behaviour Spectrum: Real Life Effects

Authors:

Abstract

The human primordial need and desire for sex is nowadays often satisfied in the cyberspace, bringing sex at the top of internet search results. Importantly, a percentage between 50-60% of internet visits is of sexual intent and pleasure, while the 25% of total daily search in the USA involves pornographic content. Any sexually oriented activity within the cyberspace is generally defined as Cybersex; it is usually expressed by acts pertaining to the search for sexual partner and for sexual stimulation and orgasm through visual stimulations, messages or conversations. This brings positive or negative effects into the real life of the user and their social environment. The central aim of this paper is a comprehensive overview of the relevant literature and concepts, emphasizing on Web 1.0, through a critical discussion of the sexual behaviour spectrum, as well as of users’ characteristics on the basis of real life effects.
European Journal of Social Behaviour 3 (1): 8-16, 2017
ISSN 2408-0292
8
Cybersex and Sexual Behaviour Spectrum: Real Life Effects
Antonia Varoni1, Elpida Georga1, Louisa Micheli1, Christina Simitsi1,
Avgerini Tzannetakou1, Charalambos Tsekeris2
1 Department of Psychology, Aegean College, Athens, Greece
2 Research Centre for Greek Society, Academy of Athens, Athens, Greece
Abstract: The human primordial need and desire for sex is nowadays often satisfied in the
cyberspace, bringing sex at the top of internet search results. Importantly, a percentage
between 50-60% of internet visits is of sexual intent and pleasure, while the 25% of total
daily search in the USA involves pornographic content. Any sexually oriented activity
within the cyberspace is generally defined as Cybersex; it is usually expressed by acts
pertaining to the search for sexual partner and for sexual stimulation and orgasm through
visual stimulations, messages or conversations. This brings positive or negative effects into
the real life of the user and their social environment. The central aim of this paper is a
comprehensive overview of the relevant literature and concepts, emphasizing on Web 1.0,
through a critical discussion of the sexual behaviour spectrum, as well as of users
characteristics on the basis of real life effects.
Keywords: Internet; Cybersex; Sexual Behaviour Spectrum
Acknowledgement: This is an original paper that presents personal views of the authors.
European Journal of Social Behaviour 3 (1): 8-16, 2017, Varoni et al.
9
Cybersex και Φάσμα Σεξουαλικής Συμπεριφοράς: Οι
Επιπτώσεις στην Πραγματική Ζωή
Αντωνία Βαρώνη1, Ελπίδα Γεωργά1, Λουΐζα Μιχελή1, Χριστίνα
Σιμιτσή1, Αυγερινή Τζαννετάκου1, Χαράλαμπος Τσέκερης2
1
Department of Psychology, Aegean College
2 Κέντρον Ερεύνης της Ελληνικής Κοινωνίας, Ακαδημία Αθηνών
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η ανθρώπινη πρωταρχική ανάγκη και επιθυμία για σεξ συχνά εκτονώνεται και
ικανοποιείται στον κυβερνοχώρο, κατατάσσοντας το σεξ σε πρώτο θέμα αναζήτησης. Στην
εποχή του Web 1.0, διατυπώθηκε η εκτίμηση ότι το 50-60% των διαδικτυακών επισκέψεων
έχει σεξουαλικό σκοπό. Στις απαρχές του Web 2.0, το 25% των συνολικών αναζητήσεων
ημερησίως στις ΗΠΑ αφορούσε σε πορνογραφικό υλικό. Κάθε σεξουαλικά
προσανατολισμένη δραστηριότητα που πραγματοποιείται στον κυβερνοχώρο ορίζεται ως
Cybersex, εκφράζεται με ενέργειες που αφορούν στη διαδικτυακή αναζήτηση συντρόφου,
σεξουαλικού ερεθισμού και οργασμού, μέσω οπτικών ερεθισμάτων, μηνυμάτων ή
συνομιλιών, και επιφέρει θετικές ή αρνητικές επιπτώσεις στην πραγματική ζωή του
ατόμου και του περιβάλλοντός του. Το παρόν άρθρο στοχεύει στην περιεκτική επισκόπηση
της σχετικής βιβλιογραφίας, με έμφαση στο Web 1.0, συζητώντας το φάσμα της
διαδικτυακής σεξουαλικής συμπεριφοράς και τα χαρακτηριστικά των χρηστών μέσα από
τις επιπτώσεις στην πραγματική ζωή του ατόμου.
Λέξεις κλειδιά: διαδίκτυο, cybersex, φάσμα σεξουαλικής συμπεριφοράς
Η ανθρώπινη πρωταρχική ανάγκη και επιθυμία για σεξ συχνά εκτονώνεται και
ικανοποιείται στον κυβερνοχώρο, κατατάσσοντας το σεξ σε πρώτο θέμα
αναζήτησης. Στην εποχή του Web 1.0, διατυπώθηκε η εκτίμηση ότι το 50-60% των
διαδικτυακών επισκέψεων έχει σεξουαλικό σκοπό (Schneider & Weiss 2001, Fisher
& Barak 2001, McNair 2002). Στις απαρχές του Web 2.0, το 25% των συνολικών
αναζητήσεων ημερησίως στις ΗΠΑ αφορούσε σε πορνογραφικό υλικό (Ropelato
2007). Κάθε σεξουαλικά προσανατολισμένη δραστηριότητα που πραγματοποιείται
στον κυβερνοχώρο ορίζεται ως Cybersex, εκφράζεται με ενέργειες που αφορούν
στη διαδικτυακή αναζήτηση συντρόφου, σεξουαλικού ερεθισμού και οργασμού,
μέσω οπτικών ερεθισμάτων, μηνυμάτων ή συνομιλιών, και επιφέρει θετικές ή
αρνητικές επιπτώσεις στην πραγματική ζωή του ατόμου και του περιβάλλοντός του.
Το παρόν άρθρο στοχεύει στην περιεκτική επισκόπηση της σχετικής βιβλιογραφίας,
με έμφαση στο Web 1.0, συζητώντας το φάσμα της διαδικτυακής σεξουαλικής
συμπεριφοράς και τα χαρακτηριστικά των χρηστών μέσα από τις επιπτώσεις στην
πραγματική ζωή του ατόμου.
Σύμφωνα με τον Cooper και τους συνεργάτες του (2004), το Cybersex
ορίζεται ως μια μορφή κοινωνικής αλληλεπίδρασης μεταξύ τουλάχιστον δύο
ανθρώπων που ανταλλάσσουν ψηφιακά μηνύματα σε πραγματικό χρόνο,
1
Corresponding Author: Dr. Charalambos Tsekeris, Research Centre for Greek Society, Academy of
Athens, 14 Anagnostopoulou str., 10673, Athens, Greece. Email: tsekeris@gmail.com
European Journal of Social Behaviour 3 (1): 8-16, 2017, Varoni et al.
10
στοχεύοντας στη σεξουαλική διέγερση και ικανοποίηση. Οι Schneider και Weiss
(2001) οριοθετούν το εύρος του Cybersex συμπεριλαμβάνοντας στη σχετική
συζήτηση τον αυνανισμό, την θέαση, ανάρτηση ή λήψη πορνογραφικού υλικού, την
ανταλλαγή ερωτικών μηνυμάτων, την ανάγνωση ή γραφή ερωτικών γραμμάτων και
ιστοριών σε πραγματικό ή φαντασιακό επίπεδο, τη διατήρηση σχέσεων μέσω e-
mail ή κοινωνικών δικτύων και δωματίων (chat rooms), καθώς και την ανάρτηση
αγγελιών για σεξουαλικό σύντροφο. Στα «κοινωνικά» διαδικτυακά παιχνίδια
πολλαπλών ρόλων, τα άβαταρς (avatars) μπορούν να χρησιμοποιούν τις κινητικές
λειτουργίες του σώματός τους σε σεξουαλικές δραστηριότητες, «αρκεί ο παίκτης να
έχει αγοράσει γεννητικά όργανα» (Lynn 2006).
Η ενασχόληση με πορνογραφικό υλικό εκτείνεται από τη θέαση
φωτογραφιών έως την έκθεση πραγματικών σεξουαλικών πράξεων, σε βίντεο
συνεχούς ροής ή ειδικές online ιστοσελίδες. Ο κυβερνοχώρος όχι μόνον
αντικαθιστά αλλά και αυξάνει ραγδαία τη διαθέσιμη ποσότητα των παραδοσιακά
χρησιμοποιούμενων μέσων για σεξουαλική δραστηριότητα. Στις Η.Π.Α., κατά το
έτος 1991, όταν το World Wide Web έγινε διαθέσιμο, εκδίδονταν λιγότερα από 90
περιοδικά σεξουαλικού περιεχομένου, ενώ το 1997 υπολογίζεται ότι υπήρχαν 900
πορνογραφικές ιστοσελίδες (Ogas & Gaddam 2011). Την πρώτη δεκαετία του 21ου
αιώνα υπήρχαν πάνω από 4.000.000 διαδικτυακοί πορνογραφικοί τόποι που
εμπεριείχαν 420.000.000 σελίδες πορνογραφικού υλικού (Zook 2008). Το γεγονός
ότι το 70% του Cyberporn διακινείται κατά τις εργάσιμες ώρες (δηλαδή 9πμ–5μμ)
κινητοποιεί εταιρείες και οργανισμούς στο μπλοκάρισμα αντίστοιχων ιστοσελίδων
και κοινωνικών δικτύων, προκειμένου να διατηρήσουν την αποτελεσματικότητα και
παραγωγικότητα του προσωπικού.
Ο οργασμός στο Cybersex μπορεί να επιτευχθεί με ή χωρίς συσκευές. Τις
συσκευές τις χειρίζεται αυτόνομα το ίδιο το άτομο ή μέσω μιας νέας τεχνολογίας
που εξομοιώνει την ερωτική πράξη, μεταφράζοντας και μεταφέροντας σεξουαλικές
επιθυμίες και δραστηριότητες μέσω ψηφιακών εντολών. Έως τις αρχές του 2010, η
αγορά διέθετε συσκευές με «ελεγχόμενο άγγιγμα» μέσω πληκτρολογίου ή
ποντικιού, ενώ σήμερα εξειδικευμένοι μηχανικοί, επονομαζόμενοι ως «sexgineers»,
κατασκευάζουν συσκευές σχεδιασμένες να προσομοιώνουν τις πραγματικές
συνθήκες σεξουαλικής αλληλεπίδρασης (Jones 2013).
Η γκάμα πλέον ποικίλει από εσώρουχα ειδικά διαμορφωμένα να μεταφέρουν
το άγγιγμα μέσω εγκατεστημένης εφαρμογής στο κινητό των παρτενέρ (Niamh
2013) έως συσκευές teledildonics, οι οποίες προσομοιώνουν την πραγματική
συνεύρεση, δίνοντας έτσι την αίσθηση της εισχώρησης. Άλλες συσκευές
προσφέρουν ασύρματα την (αμοιβαία) αίσθηση της ταχύτητας, της πίεσης και του
ρυθμού, ενώ καινοτομία αποτελεί η δυνατότητα ο ένας εκ των δυο συντρόφων να
καταγράφει βίντεο του εαυτού του και να το αποστέλλει στον έτερο, ο οποίος, όταν
συνδεθεί, θα λάβει αυτόματη προσαρμογή διέγερσης σύμφωνα με τις προτιμήσεις
του αποστολέα (Lynn 2007). Έτσι, η σεξουαλική συνεύρεση λαμβάνει χώρα όχι
μόνον όταν η γεωγραφική απόσταση είναι εμπόδιο αλλά και όταν ο ελεύθερος
χρόνος του ζευγαριού δεν συμβαδίζει.
Εν τούτοις, το μεγαλύτερο ποσοστό των εμπλεκομένων στο Cybersex δεν
φαίνεται να αποτελείται από ζευγάρια της πραγματικής ζωής, αν και συχνά
διατηρούν ή αναζητούν σχέση στον πραγματικό κόσμο. Οι Carvalheira και Gomes
European Journal of Social Behaviour 3 (1): 8-16, 2017, Varoni et al.
11
(2003) διαχωρίζουν τους εμπλεκόμενους (1) σε άτομα που εκμεταλλεύονται την
αμεσότητα του διαδικτύου χρησιμοποιώντας τις συνομιλίες ως φίλτρο αναζήτησης
ατόμων με ίδια σεξουαλικά ενδιαφέροντα, για ραντεβού και πιθανή σχέση, και (2)
σε άτομα που, αντιθέτως, εκμεταλλεύονται την ανωνυμία, εκφράζοντας
ενδιαφέροντα, επιθυμίες και φαντασιώσεις που δεν μπορούν να ικανοποιήσουν
στον πραγματικό κόσμο. Το Cybersex είναι αυτοσκοπός για τους τελευταίους, οι
οποίοι αποτελούν τη μειοψηφία στα δωμάτια συνομιλίας.
Στην περίοδο του Web 1.0, οι Hedrick και Gruber (2001) περιγράφουν το
Cybersex ως μεθυστικό, απομονωτικό, αναπόσπαστο, οικονομικό, διαδραστικό και
επιβλητικό. Έρευνα του Cooper και των συνεργατών του (2004) αναφέρει ότι το
56% των χρηστών «δραπετεύει» από τη ρουτίνα, το 21% εξερευνά σεξουαλικές
φαντασιώσεις και το 10% προτίθεται να βρει ραντεβού ή σεξουαλικό σύντροφο, ενώ
το 26% είχε επαφή με κάποιον/α που αργότερα έγινε σεξουαλικός σύντροφος. Το
65% δεν συνδέει θετικά το Cybersex με τις ερωτικές σχέσεις τους εκτός διαδικτύου,
το 15% αύξησε τη χρήση με τον καιρό, το 14% είχε κάποιον να παραπονιέται για την
κυβερνοσεξουαλική συμπεριφορά του, το 9,8% αναγνώρισε το Cybersex ως
πρόβλημα και το 9,2% ένιωσε ότι η συμπεριφορά του ήταν εκτός ελέγχου.
Σύμφωνα με το «Triple A Model» (Cooper et al. 1999), οι τρεις πρωταρχικοί
παράγοντες που διευκολύνουν το Cybersex είναι η προσβασιμότητα, η προσιτότητα
και η ανωνυμία (Accessibility, Affordability, Anonymity), ενώ για το «ACE Model»
(Young et al. 2000) είναι η ανωνυμία, η ευκολία και η απόδραση (Anonymity,
Convenience, Escape). Εξίσου σημαντικό ρόλο παίζει η νομιμότητα, η εύκολη
απόκρυψη από τον/την σύντροφο και ο μηδενικός κίνδυνος σεξουαλικά
μεταδιδόμενων νοσημάτων (Young 2000). Ωστόσο, μια δραστηριότητα που λαμβάνει
χώρα διαδικτυακά, χωρίς άμεσες συνέπειες στην υγεία και λειτουργικότητα του
ατόμου, είναι πιθανό να βρει διέξοδο και στην πραγματική ζωή χωρίς όρια
(Freeman-Longo 2000).
Το Cybersex, ωστόσο, δεν περιορίζεται μόνο μεταξύ ανθρώπων που απλά το
επιθυμούν. Είναι σαφές ότι δεν αποδέχονται όλοι οι χρήστες όλες τις εκφράσεις
του. Είναι πιθανό να επιφέρει θυματοποίηση, κυρίως σε γυναίκες και παιδιά, μέσω
διαδικτυακής παρενόχλησης ή εκφοβισμού (cyber-bullying), εικονικό βιασμό και
«κυβερνο-πορνεία» (Doring 2000). Πριν την εμφάνιση του Web 2.0 και τη ραγδαία
εξάπλωση και διάχυση των online κοινωνικών δικτύων (όπως λ.χ. το Facebook), η
παιδοφιλία (υποβοηθούμενη από το ούτως λεγόμενο «darkweb») αποτέλεσε το πιο
συνηθισμένο σεξουαλικό διαδικτυακό έγκλημα (Young 2000).
Από τις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, οι γυναίκες φαίνονται να
εμπλέκονται περισσότερο σε αλληλεπιδραστικές σεξουαλικές δραστηριότητες μέσω
chat rooms, ή δημιουργίας σχέσεων μέσω e-mail, και τείνουν να συναντούν
διαδικτυακούς παρτενέρ στην πραγματική ζωή (Schneider 2000), ενώ οι άνδρες, οι
οποίοι αποτελούν το 78,3% των χρηστών (Carvalheira & Gomes 2003), προτιμούν
οπτικό ή οπτικοακουστικό υλικό χωρίς αλληλεπίδραση (Cooper et al. 2003,
Albright 2008). Αν και το αντικείμενο ενασχόλησης διαφοροποιείται ανάλογα με το
φύλο, οι Carnes, Delmonico, Griffin και Moriarity (2001) σημειώνουν στην έρευνά
τους ότι από το 1% των χρηστών με προβληματική διαδικτυακή σεξουαλική
συμπεριφορά, το 40% ήταν γυναίκες. Εντός του ανδρικού πληθυσμού, οι
ομοφυλόφιλοι υπερτερούν στην ομάδα των καταναγκαστικών χρηστών σε σχέση με
European Journal of Social Behaviour 3 (1): 8-16, 2017, Varoni et al.
12
τους ετερόφυλους, ενώ αντίστοιχη διάκριση δεν βρέθηκε για τη γυναικεία
ομοφυλοφιλία (Landarau, Garrett & Webb 2008, Albright 2008).
Ο Cooper και οι συνεργάτες του (2004) διαχωρίζουν τη σεξουαλική χρήση
του διαδικτύου σε 3 ευρείες κατηγορίες σύμφωνα με τις συνέπειες που βιώνει το
άτομο. Η πρώτη κατηγορία αφορά σε χρήσεις με θετικές συνέπειες, οι οποίες
βελτιώνουν τη ζωή ή τις προβληματικές συζυγικές σχέσεις, και ονομάζεται Online
Sexual Activity (OSA). Ζευγάρια διατηρούν σεξουαλική οικειότητα (sexual intimacy)
μεταξύ τους παρά τη γεωγραφική απόσταση, οι ενορμήσεις ατόμων με σεξουαλικά
προβλήματα ή αναστολές βρίσκουν διέξοδο εκτόνωσης και οι νέοι μπορούν να
πειραματιστούν και να εκπαιδευτούν στην υγιή έκφραση της σεξουαλικότητάς τους.
Η OSA ούτε παρεμποδίζει, ούτε θέτει σε κίνδυνο πτυχές της πραγματικής ζωής
(Cooper 2001). Ωστόσο, περίπου στο 1% του συνολικού δείγματος η δραστηριότητα
ήταν ξεκάθαρα προβληματική με αρνητικές συνέπειες (Cooper et al. 2000).
Αρνητικές συνέπειες από το Cybersex πιθανώς να λαμβάνουν χώρα όταν το
άτομο αναπτύσσει μυστικοπάθεια για τη δραστηριότητά του, καλλιεργεί παράνομες
εξωσυζυγικές σχέσεις ή παράνομες σεξουαλικές δραστηριότητες, αυξάνει χρονικά
την ενασχόλησή του, αναζητά έντονες και επικίνδυνες δραστηριότητες, κινδυνεύει
με απώλεια μιας σχέσης, εκπαιδευτικών, εργασιακών ή άλλων ευκαιριών
ανάπτυξης, χρησιμοποιεί το Cybersex για αποφυγή συναισθημάτων και
προβλημάτων της πραγματικής ζωής, έχει ανήσυχη και οξύθυμη διάθεση κατά την
προσπάθεια ελέγχου και διακοπής της ενασχόλησης και κάνει επαναλαμβανόμενες
ανεπιτυχείς προσπάθειες για έλεγχο ή διακοπή της συμπεριφοράς (Skwartz & Berlin
2008). Οι χρήσεις που φέρουν αρνητικές συνέπειες ταξινομούνται στη δεύτερη και
τρίτη κατηγορία του Cooper και των συνεργατών του (2004), με την περιγραφή
«Online Sexual Problems» (OSP) και «Online Sexual Compulsivity» (OSC).
Σύμφωνα με τους Skwartz και Berlin (2008), εν δυνάμει, όλοι μπορεί να
αναπτύξουν προβληματική συμπεριφορά και τείνουν να εμπίπτουν στις ακόλουθες
κατηγορίες: άτομα χωρίς ιστορικό προβληματικής σεξουαλικής –διαδικτυακής ή μη
συμπεριφοράς ανήκουν στην «ομάδα αναζήτησης», άτομα που έχουν ήδη
υποπέσει σε εκτός ορίων σεξουαλική συμπεριφορά στην «ομάδα προδιάθεσης» και
άτομα χωρίς όρια στο Cybersex, με συνεχόμενη και σοβαρή προβληματική
ενασχόληση, στην «ομάδα δια βίου σεξουαλικής καταναγκαστικής συμπεριφοράς».
Στο 57% των «online» σεξουαλικά δραστήριων ατόμων υπάρχει συνοσηρότητα με
διαταραχές άγχους και διάθεσης (Cooper, Galbreath & Becker 2004).
Στην OSP ομάδα ανήκουν και άτομα επιρρεπή στην προβληματική
σεξουαλική συμπεριφορά στην πραγματική ζωή, τα οποία ανακαλύπτουν νέα είδη
φαντασιώσεων και συμπεριφορών που ίσως δεν είχαν σκεφτεί ποτέ συνειδητά στο
παρελθόν. Θεωρητικά, οι νέες φαντασιώσεις πυροδοτούν κάτι ασυνείδητο και
ξεχασμένο, αλλά όχι διαγραμμένο στην ψυχοσεξουαλική ιστορία του ατόμου.
Σχετική επισκόπηση κατέδειξε ότι άτομα με σεξουαλικό ψυχαναγκασμό στην
πραγματική ζωή ήταν 23 φορές πιο πιθανό να θεωρούν την ανακάλυψη του
Cybersex ως το χειρότερο πράγμα που συνέβη ποτέ στη ζωή τους (Cooper, Griffin-
Shelley, Delmonico & Mathy 2001). Σύμφωνα με την έρευνα του Albright (2008) σε
15.246 συμμετέχοντες, το 8% ήταν στα όρια της ψυχαναγκαστικής χρήσης του
Cybersex, οριζόμενης στις 11 ώρες εβδομαδιαίως, ενώ το 2% σπαταλούσε
περισσότερο από 11 ώρες ψάχνοντας για σεξ.
European Journal of Social Behaviour 3 (1): 8-16, 2017, Varoni et al.
13
Η OSC (ψυχαναγκαστική) συμπεριφορά αφορά σε αλλεπάλληλες χρήσεις που
επιφέρουν μυστικοπάθεια, προσκόλληση ή εθισμό, πλήξη, ή συναισθηματική
απορρύθμιση, και συνοδεύονται από προβλήματα στην οικειότητα, τη
σεξουαλικότητα, την πνευματικότητα (spirituality), την οικογενειακή και κοινωνική
ζωή και τον εργασιακό χώρο (Cooper, Galbreath & Becker 2004, Lo & Wei 2005,
Peter & Valkenburg 2006). Ανάλογα με την περίπτωση, ο εθισμένος στο Cybersex
μπορεί να καταλήξει με έντονα συναισθήματα ντροπής, με δημόσιο εξευτελισμό και
σε κατάσταση κοινωνικής μοναξιάς, ενώ ιδιαίτερα οι νέοι άνδρες μπορεί σταδιακά
να οδηγηθούν στην ανικανότητα σύναψης ερωτικών σχέσεων με πραγματικό
σύντροφο (Kenneth 2008). Οι περισσότεροι, ωστόσο, βιώνουν έντονη λύπη,
τύψεις, ή μετάνοια, και κάνουν απόπειρες να το ελέγξουν ή να το σταματήσουν,
αλλά μόνο με προσωρινές επιτυχίες.
Σοβαρές προσπάθειες διακοπής του Cybersex με βοήθεια ειδικού επιστήμονα
γίνονται μόνο αν το άτομο βιώσει ως συνέπεια της δράσης του προσωπική κρίση,
όπως απειλή απόλυσης, διαζύγιο, διακοπή σημαντικής σχέσης ή χρεωκοπία (Klein
2001), αλλά λιγότερο από το 10% των εξαρτημένων ατόμων ξεκινούν θεραπεία
(Schneider 2000). Τα δυσκολότερα θέματα κατά την προσπάθεια απεξάρτησης από
το Cybersex είναι η πρόληψη της υποτροπής, η αντιμετώπιση των συναισθημάτων
και η αποκατάσταση κατεστραμμένων σχέσεων. Καταλληλότερος κρίνεται ο
συνδυασμός θεραπειών που περιλαμβάνει: Ατομική Συμβουλευτική Γνωστικής-
Συμπεριφοριστικής Κατεύθυνσης, Ομάδα Αυτοβοήθειας 12 βημάτων ή άλλης
Υποστηρικτικής Ομάδας και Οικογενειακή Θεραπεία ή Θεραπεία Ζεύγους
(Anderson, Cyranowski & Espindle 1999, Cyranowski & Anderson 1998, Landarau,
Garett & Webb 2008). Περιπτώσεις συνοσηρότητας με διαταραχές που προκάλεσαν
ή προκλήθηκαν από την εξαρτητική συμπεριφορά αντιμετωπίζονται παράλληλα με
χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής.
Η ενασχόληση με το Cybersex μπορεί συχνά να αποτελεί τον «καθρέφτη»
προβλημάτων της υπάρχουσας σχέσης (Ασκητής 2003), αλλά ο εθισμός συμβάλει
σημαντικά στην απομάκρυνση και στο διαζύγιο ενός ζευγαριού. Οι σύντροφοι των
εθισμένων αισθάνονται παραμελημένοι, εγκαταλελειμμένοι, απαξιωμένοι ή
προδομένοι και βιώνουν έλλειψη αγάπης, τρυφερότητας, ενσυναίσθησης,
προσοχής και επιθυμίας για σεξουαλική συνεύρεση, όπως επίσης και φόβο
σύλληψης, φυλάκισης ή απόλυσης του συζύγου, οικονομική αστάθεια, άγχος,
επισφάλεια και πιθανότητα διάλυσης του γάμου ή της σχέσης (Goldberg, Peterson,
Rosen & Sara 2008, Manning 2006, Schneider 2003). Οι αρνητικές επιπτώσεις στα
παιδιά, αντίστοιχα, προέρχονται από την συστηματική έκθεση ή συμμετοχή σε
γονεϊκές συγκρούσεις, καθώς και από την έλλειψη γονεϊκής στοργής και προσοχής,
τόσο από τον εξαρτημένο γονέα όσο και από τον άλλο λόγω της ενασχόλησής του
με τον εξαρτημένο, αλλά και από πιθανή έκθεση στο Cyberporn (Schneider 2003,
2007).
Το γεγονός ότι οι νεότεροι συγκριτικά με τους μεγαλύτερης ηλικίας χρήστες
θεωρούν απιστία το Cybersex (Whitty 2003) φανερώνει και επιβεβαιώνει την
κυρίαρχη θέση του διαδικτύου στην κοινωνική και συναισθηματική αλληλεπίδραση
των νέων. Η παρουσία φυσικής επαφής δεν είναι αναγκαία για εκείνους στον
βαθμό που παραδοσιακά συνέβαινε για τους μεγαλύτερους. Στους εφήβους, ο
εθισμός έχει κυρίως τη μορφή sexting, παρακολούθησης πορνογραφικού υλικού
European Journal of Social Behaviour 3 (1): 8-16, 2017, Varoni et al.
14
και ενασχόλησης με ηλεκτρονικά παιχνίδια σεξουαλικού περιεχομένου. Στα τέλη
της προηγούμενης δεκαετίας, ο μέσος όρος πρώτης διαδικτυακής παρακολούθησης
πορνογραφικού υλικού είναι τα 11 χρόνια (Griffths 2010), αλλά το 87% των νέων
που ψάχνουν διαδικτυακά για πορνογραφικές εικόνες είναι από 14 ετών και άνω,
δηλαδή εντός της αναπτυξιακής ηλικίας που προκαλείται σεξουαλική περιέργεια
(Ybarra & Mitchell 2005). Οι περιπτώσεις διαδικτυακής πορνογραφικής
αναζήτησης, συγκριτικά με τα παραδοσιακά μέσα, παρουσιάζουν αυξημένη
αναφορά σε κατάθλιψη και χαμηλότερα επίπεδα συναισθηματικού δεσμού με τους
φροντιστές (Ybarra & Mitchell 2005).
Συνοψίζοντας, παρατηρείται ότι το διαδίκτυο αποτελεί έναν «σχεσιακό»
χώρο κατασκευής συμβολικών ταυτοτήτων, αναζήτησης και συνάντησης ερωτικών
συντρόφων και εμπειριών με ουδέτερες, θετικές ή αρνητικές επιπτώσεις που
επηρεάζουν και επηρεάζονται από τις πραγματικές ανάγκες και την ψυχική υγεία
του χρήστη, όσο και του ευρύτερου οικογενειακού και κοινωνικού του
περιβάλλοντος. Αν μη τι άλλο, το τοπίο του κοινωνικού σχετίζεσθαι και της
ανθρώπινης ερωτικής επιθυμίας και έκφρασης μεταβάλλεται σύμφωνα με τους
ρυθμούς των επιταχυνόμενων «εκθετικών») νέων τεχνολογιών, προκαλώντας
διαρκώς ηθικοπρακτικούς προβληματισμούς που εντείνονται ιδιαίτερα με τη
ραγδαία ανάπτυξη της ρομποτικής και της τεχνητής νοημοσύνης. Η σύγχρονη
διεπιστημονική έρευνα για την «κυβερνοσεξουαλική» συμπεριφορά, τις πιθανές
διαστάσεις και εκδηλώσεις της, όπως επίσης και για την αναγνώριση και την
αποτελεσματική αντιμετώπιση ή διαχείριση της προβληματικής χρήσης του
διαδικτύου εν γένει, τείνει πλέον να ενσωματώνει την ποιοτική πολυπλοκότητα
(qualitative complexity) των ψηφιακών κοινωνικών δικτύων «που μετασχηματίζουν
ριζικά την ίδια την ανθρώπινη εμπειρία» (Schwab 2016).
ΑΝΑΦΟΡΕΣ
Albright, J. M. (2008). Sex in America Online: An exploration of sex, marital status,
and sexual identity in Internet sex seeking and its impacts. Journal of Sex Research, 45(2),
175186.
Anderson, B.L., Cyranowski, J.M. & Espindle, D. (1999). Men’s sexual self-schema.
J Pers Soc Psychol, 76, 645661.
Ασκητής, Θ. (2003). Γιατί κάποιος επιλέγει το διαδικτυακό σεξ, Ινστιτούτο ψυχικής
και σεξουαλικής υγείας. URL=
http://www.askitis.gr/index.php/monthlytopics/view/to_diadiktio_anamesa_mas
Carnes, P., Delmonico, D. L., Griffin, E., & Moriarity, J. M. (2001). In the shadows
of the net: Breaking free of compulsive online sexual behavior. In P. Carnes, D. L.
Delmonico, E. Griffin, & J. M. Moriarity (Eds.), In the shadows of the net: Breaking free of
compulsive online sexual behavior (pp. 1244). Center City, MN: Hazelden Foundation.
Carvalheira, A. & Gomes, F. A. (2003). Cybersex in Portuguese chat rooms: A study
of sexual behaviors related to online sex. Journal of Sex & Marital Therapy, 29, 345-360.
Cooper, A., Delmonico, D. L., & Burg, R. (2000). Cybersex users, abusers, and
compulsives: New findings and implications. Sexual Addiction & Compulsivity, 7(1/2), 5
29.
Cooper, A., Galbreath, N. & Becker, M.A. (2004). Sex on the Internet: Furthering
Our Understanding of Men with Online Sexual Problems, Psychology of Addictive Behavior,
18(225), 223-230.
European Journal of Social Behaviour 3 (1): 8-16, 2017, Varoni et al.
15
Cooper, A., Griffin-Shelley, E., Delmonico, D.L. & Mathy, R.M. (2001). Online
Sexual Problems: Assessment and Predictive Variables, Sexual Addiction & Compulsivity,
8(281), 267-285.
Cooper, A., Månsson, S.-A., Daneback, K., Tikkanen, R., & Ross, M. W. (2003).
Predicting the future of Internet sex: Online sexual activities in Sweden. Sexual and
Relationship Therapy, 18(3), 277291.
Cooper, A., Putnam, D. A., Planchon, L.A., & Boies, S. C. (1999). Online sexual
compulsivity: Getting tangled in the net. Sexual Addiction & Compulsivity, 6, 79-104.
Cyranowski, J.M. & Anderson, B.L. (1998). Schemas, sexuality, and romantic
attachment. J Pers Soc Psychol, 74, 13641379.
Doring, N. (2000). Feminist views of cybersex: Victimization, liberation and
empowerment. CyberPsychology & Behavior, 3(5), 863-884.
Fisher, W. A., & Barak, A. (2001). Internet Pornography: A social psychological
perspective on Internet sexuality. The Journal of Sex Research, 38(4), 312323.
Freeman-Longo, R. E. (2000). Children, teens, and sex on the internet. Sexual
Addiction & Compulsivity, 7, 7590.
Goldberg, P. D., Peterson, B. D., Rosen, K. H., & Sara, M. L. (2008). Cybersex: The
impact of a contemporary problem on the practices of marriage and family therapists.
Journal of Marital and Family Therapy, 34(4), 469480.
Griffths, M. (2010). Sex on the Internet Observations and Implications for Internet
sex addiction, Journal of sex Research, 38(4), 233-342
Hedrick, K. L. & Gruber, M. (2001). Cybersex and divorce: Interception of and
Access to e-mail and other electronic communications in the marital home. Journal of the
American Academy of Matrimonial Lawyers, 17, 1.
Jones, M. T. (2013). Telepresence and Sexuality: A Review and a Call to Scholars.
An Interdisciplinary Journal on Humans in ICT Environments, 9(1), 2255.
Kenneth, M, A. (2008). Cybersex: The “crack cocaine” of sex addiction. URL=
http://nationalpsychologist.com
Klein, B. D. (2001). User Perceptions of Data Quality: Internet and Traditional Text
Sources. Journal of Computer Information Systems, 41(4), 5-15.
Landarau, J., Garrett, J. & Webb, R. (2008). Assisting a concerned person to
motivate someone experiencing cybersex into treatment. Journal of marital and family
therapy, 34(4), 498-511.
Lo, V. & Wei, R. (2005). Exposure to Internet Pornography and Taiwanese
Adolescents’ Sexual Attitudes and Behavior. Journal of Broadcasting & Electronic Media,
49, 221-237
Lynn, R. (2006). Second Life Gets Sexier, Wired Magazine.
Lynn, R. (2007). Gear and Lusting in Las Vegas. URL=
http://www.wired.com/techbiz/people/news/2007/01/72478
Manning, J. C. (2006). The impact of Internet pornography on marriage and the
family: A review of the research. Sexual Addiction & Compulsivity. The Journal of
Treatment and Prevention, 13(2/3), 131165.
McNair, B. (2002). Striptease culture: Sex, media, and the democratisation of
desire. New York: Routledge Press.
Niamh (2013). Durex: Taking Cybersex to The Next Level. URL=
http://loveniamh.wordpress.com/2013/04/19/durex-taking-cybersex-to-the-next-level/
Ogas, O., & Gaddam, S. (2011). A billion wicked thoughts: What the world’s
largest experiment reveals about human desire. New York: Penguin Group.
European Journal of Social Behaviour 3 (1): 8-16, 2017, Varoni et al.
16
Peter, J. & Valkenburg, P. M. (2006). Adolescents’ Exposure to Sexually Explicit
Online Material and Recreational Attitudes toward Sex, Journal of Communication,
56(654), 639-660.
Ropelato, J. (2007). Internet pornography statistics. URL= www.internet-filter-
review.toptenreviews.com/Internet-pornography-statistics.html
Schneider, J.P. (2007). Effects of cyber sex addiction on the family: Results of a
survey, Sexual addiction & Compulsivity, The Journal of Treatment & Prevention, 7(1-2),
31-58.
Schneider, J. & Weiss, R. (2001). Cybersex exposed: simple fantasy or obsession.
Hazelden Publishing & Educational Services, Minnesota: Center City Press.
Schneider, J. P. (2000). Effects of cybersex addiction on the family: Results of a
survey. Sexual Addiction & Compulsivity, 7, 3158.
Schneider, J. P. (2003). The impact of compulsive cybersex behaviours on the
family. Sexual and Relationship Therapy, 18(3), 329354.
Schwab, K. (2016). The Fourth Industrial Revolution. Geneva: World Economic
Forum.
Skwartz, M. F. & Berlin, F. (2008). Sexually compulsive behavior: Hypersexuality.
Psychiatric clinics of north America, 31(4), 567-738.
Whitty, M. T. (2003). Pushing the wrong buttons: Men's and Women's attitudes
toward online and offline infidelity. CyberPsychology & Behavior, 6, 569-579.
Ybarra, M.L. & Mitchell, K.J. (2005). Exposure to Internet Pornography among
Children and Adolescents: A National Survey, Cyber Psychology & Behavior, 8(479), 473-
486.
Young, K. S., Griffin-Shelley, E., Cooper, A., O’Mara, J., & Buchanan, J. (2000).
Online infidelity: A new dimension in couple relationships with implications for evaluation
and treatment. Sexual Addiction and Compulsivity, 7, 5974.
Zook, M. (2008). History of the gTLD domain name growth. URL=
www.zooknic.com/Domains/counts.htm
European Journal of Social Behaviour 3 (1): 8-16, 2017
ISSN 2408-0292
Journal License: http://creativecommons.org/licenses/by-nd/3.0/
ResearchGate has not been able to resolve any citations for this publication.
Article
Full-text available
Spectacular growth in availability of sexually explicit material on the Internet challenges sexual science to study antecedents and consequences of experience with such content. The current analysis attempts to provide a conceptual and empirical context for emerging work in this area. Our discussion begins with a summary of some of what has been learned from existing research concerning sexually explicit materials in contexts other than the Internet, and considers lessons from this work that may inform emerging research concerning Internet sexuality. A social psychological theory, the Sexual Behavior Sequence (Byrne, 1977), is then applied in an initial effort to conceptualize a number of antecedents and consequences of experience with Internet sexuality. Discussion closes with consideration of an agenda for future research concerning antecedents and consequences of experience with Internet sexually explicit materials.
Article
Full-text available
A brief survey was completed by 91 women and 3 men, aged 24–57, who had experienced serious adverse consequences of their partner's cybersex involvement. In 60.6% of cases the sexual activities were limited to cybersex and did not include offline sex. Although not specifically asked about this, 31% of partners volunteered that the cybersex activities were a continuation of preexisting compulsive sexual behaviors. Open-ended questions yielded the following conclusions:1. In response to learning about their partner's online sexual activities, the survey respondents felt hurt, betrayal, rejection, abandonment, devastation, loneliness, shame, isolation, humiliation, jealousy, and anger, as well as loss of self-esteem. Being lied to repeatedly was a major cause of distress.2. Cybersex addiction was a major contributing factor to separation and divorce of couples in this survey: 22.3% of the respondents were separated or divorced, and several others were seriously contemplating leaving.3. Among 68% of the couples one or both had lost interest in relational sex: 52.1% of addicts had decreased interest in sex with their spouse, as did 34% of partners. Some couples had had no relational sex in months or years.4. Partners compared themselves unfavorably with the online women (or men) and pictures, and felt hopeless about being able to compete with them.5. Partners overwhelmingly felt that cyberaffairs were as emotionally painful to them as live or offline affairs, and many believed that virtual affairs were just as much adultery or “cheating” as live affairs.6. Adverse effects on the children included (a) exposure to cyberporn and to objectification of women, (b) involvement in parental conflicts, (c) lack of attention because of one parent's involvement with the computer and the other parent's preoccupation with the cybersex addict, (d) breakup of the marriage.7. In response to their spouses' cybersex addiction, partners went through a sequence of prerecovery phases which consisted of (a) ignorance/denial, (b) shock/discovery of cybersex activities, and (c) problem-solving attempts. When their attempts failed and they realized how unmanageable their lives had become, they entered the crisis stage and began their own recovery.
Article
Full-text available
In this study of online sexual activity (OSA), a small subgroup (6.48%) of males self-identified as having online sexual problems (OSP) as a result of their online sexual behavior. There were only minor demographic differences between the OSP and the non-OSP groups. However there were a number of items that did differentiate these two groups (hours online, reasons for engaging in OSA, etc.) and these were elucidated. The research finds that most people who engage in OSA do not show evidence of problems as a result of their usage, yet at the same time there are a significant minority who do indeed report averse consequences. It is hoped that having a better understanding of the differences between these two groups will help clinicians and researchers interested in identifying variables for assessment, treatment, and prevention of OSP.
Article
Information retrieved from the Internet may have more severe information quality problems than information found in more traditional text sources of information such as books, journals, magazines, and newspapers. While anecdotal evidence of problems with the quality of information available through the Internet is available, little empirical research on the topic has been done. This study examines user perceptions of the quality of information found on the Internet and in traditional text sources using an instrument that builds on prior research identifying fifteen dimensions of data quality. Users rated the timeliness and amount of information of Internet sources higher than traditional text sources and rated the accuracy, objectivity, reputation, and representational consistency of traditional text sources higher than Internet sources. The results suggest that at least some users are aware of the relative strengths and weaknesses of information published on the Internet and information published in traditional text sources.
Article
If the Second Life Community Convention held last weekend in San Francisco is any sort of barometer, the people who get involved in online worlds are as socially adept and gregarious as anyone else. The convention brought hundreds of Second Life residents together in person for a few days of panel presentations, field trips and parties. One of those panels was about sex, and I had the opportunity to kick it off with the five-minute version of my "how to have great cybersex" workshop. Then Rhiannon Chatnoir revealed the truth about weddings and marriage within Second Life, setting the stage for Valadeza Anubis to discuss the benefits and dangers of exploring dominant and submissive play in-world. If you've had avatar sex in Second Life, you probably have Stroker Serpentine of Strokerz Toys to thank. Stroker, famous for creating avatar genitals and sex animations and other complex in-world sex tech, accepted the microphone in his turn and began simply, "My name is Stroker Serpentine, and I am a pervert." The audience roared its approval. Finally, qDot Bunnyhug, who is known outside of Second Life as robotics engineer and "intimate interfaces" blogger Kyle Machulis, presented the first open-source interface for controlling sex toys from within the virtual world. (Check out a demonstration of the interface here.) "I created the first Second Life sex-toy interface in July of last year and had it running within three days of creating my account," qDot says. "Actually, it's why I started my Second Life account." He describes that first attempt as "really bad," and says it limited you to changing the vibrator's speed just once per second, which resulted in a stuttering effect in the vibrations on the other end. "You could update the values once per second, and there were ways to smooth the transition between the power levels, but it still didn't feel quite right," he says. Yet he had proven to himself (and to horny geeks around the world) that the concept was viable. Integrating physical machines with virtual worlds has many more applications than sex, of course. QDot's next project was to connect an exercise bike so you could power your in-world vehicle while getting a good workout, thus ensuring your hotness if your Second Life romance migrated offline. (And why this is not standard equipment at every gym across America, I have no idea.) But he couldn't quite stay away from the vibrator interface. He built a new version entirely with open-source code (from libsecondlife.org). It enables you to send 10 to 20 updates per second to the vibrator, resulting in much smoother speed transitions than the first release. It also offers anyone with time and coding ability the chance to customize their own teledildonics system.
Article
With the growth of the number of Internet users and access to an increasing number of web sites and a variety of materials, there exists a concern about access to adult-oriented materials by underaged persons. This article uses Grounded Theory to address (a) the limited but growing knowledge of the area, (b) ways in which children and teens can access this material, (c) positives and negatives associated with developing online relationships that can become sexual, (d) the growing concerns regarding children's access to adult-oriented materials, and (e) the potential short- and long-term affects. This article also addresses recommendations for the future regarding ways to guide youth about the potential hazards associated with the use of online adult-oriented web sites, ways to reduce the incidence of children and teens accessing these materials, and useful prevention strategies.
Article
Since the advent of the Internet, the sex industry has profited from an unprecedented proximity to the home environment. Consequently, couples, families, and individuals of all ages are being impacted by pornography in new ways. Examining the systemic impact of Internet pornography, however, is relatively uncharted territory and the body of systemically-focused research is limited. A review of the research that does exist was undertaken and many negative trends were revealed. While much remains unknown about the impact of Internet pornography on marriages and families, the available data provide an informed starting point for policy makers, educators, clinicians, and researchers.