Conference PaperPDF Available

Διερεύνηση δυνατοτήτων αξιοποίησης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ) στη Θεσσαλία

Authors:
ΔΙΕΡΕ
ΥΝΗΣΗ ΔΥΝ ΑΤΟΤΗΤΩΝ ΑΞΙΟ Π Ο ΙΗΣΗΣ ΑΝΑ ΝΕΩΣΙΜΩΝ
ΠΗΓΩΝ ΕΝΕ Ρ Γ Ε ΙΑΣ (ΑΠΕ) ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑ
Φαραζούμη Σ., Νικολάου Κ.
Σχολή Θετικών Επιστημών και Τεχνολογίας, Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο 26335 Πάτρα
Email: sofia.f15@hotmail.com E-mail: kinikola@hol.gr
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Μέσω των κριτήριων χωροθέτησης που θέτει το Ειδικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού
και Αειφόρου Ανάπτυξης για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΕΠΧΣΑΑ - ΑΠΕ),
διερευνήθηκαν και καταδείχτηκαν οι δυνατότητες εγκατάστασης αιολικών και
φωτοβολταϊκών συστημάτων στους Νομούς Καρδίτσας, Λάρισας, Μαγνησίας και Τρικάλων,
ακολουθούμενη από μία προσπάθεια σχεδιασμού ενός μοντέλου χωροθέτησής τους με τη
μέθοδο των πολλαπλών κριτηρίων. Κατ' αυτό τον τρόπο ορίστηκαν τόσο οι περιοχές
χωροθέτησης, όσο και η μέγιστη δυναμικότητα τους ως προς την παραγωγή ηλεκτρικής
ενέργειας. Αν και δεν προέκυψαν αξιόλογες προοπτικές αξιοποίησης του αιολικού δυναμικού,
εντούτοις υπάρχει δυνατότητα υπερκάλυψης των ενεργειακών απαιτήσεων σε ηλεκτρική
ενέργεια των υπό εξέταση Νομών, μέσω της αξιοποίησης του ηλιακού δυναμικού.
INVESTIG AT ION OF THE POSSIBILITIES OF EXPLOTATION OF
RENEWABLE ENERGY SOURCES IN THESSALY REGION
Farazoumi S., Nikolaou Κ.
1 School of Sciences & Technology, Hellenic Open University, 26335 Patra, Greece
Email: sofia.f15@hotmail.com E-mail: kinikola@hol.gr
ABSTRACT
Through the location criteria, set by the Special Framework of Spatial Planning and
Sustainable Development for the Renewable Energy Sources (RES) were investigated the
possibilities of RES establishment (wind turbines and photovoltaic systems), specifying the
regions where they could be established in the Counties of Karditsa, Larisa, Magnisia and
Trikala, attempting to produce a model of wind and solar systems installation, with the
method of multiple criteria. This way the areas of RES establishment were specified, as well
as their electricity production capacity. Even though there aren’t remarkable perspectives for
the exploitation of wind, there is remarkable solar potential, capable enough to cover the
region’s electricity requirements and even more.
Σκοπός της μελέτης, είναι η εξέταση των κριτήριων χωροθέτησης που θέτει το Ειδικό
Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης για τις Ανανεώσιμες Πηγές
Ενέργειας ώστε να διερευνηθεί και να καταδειχθεί η δυνατότητα εγκατάστασης αιολικών και
φωτοβολταϊκών συστημάτων στους νομούς Καρδίτσας, Λάρισας, Μαγνησίας και Τρικάλων,
ορίζοντας τόσο τις περιοχές χωροθέτησης όσο και την μέγιστη δυναμικότητα τους ως προς
την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.
Αναλύεται η χωροθέτηση των αιολικών και φωτοβολταικών εγκαταστάσεων στους
υπό εξέταση νομούς, όπου σε πρώτη φάση αναφέρονται τα κριτήρια χωροθέτησης των
αιολικών πάρκων και ακολούθως γίνεται αναφορά στα φωτοβολταϊκά συστήματα. Επίσης,
γίνεται παράθεση της τελικής πρότασης περιοχών χωροθέτησης των φωτοβολταϊκων και
αιολικών πάρκων στην περιφέρεια Θεσσαλίας.
Οι αποφάσεις για τον σχεδιασμό στον ενεργειακό τομέα έχουν χαρακτηριστικά
πολυκριτηριακού προβλήματος και αυτό γίνεται και με την νέα έννοια της αειφόρου
ανάπτυξης. Τα κριτήρια που πρέπει να ληφθούν υπόψη, για την αειφόρο ανάπτυξη στο
ενεργειακό σύστημα, αφορούν: τη διαθεσιμότητα του φυσικού πλούτου, τις περιβαλλοντικές
επιπτώσεις, την οικονομική βιωσιμότητα και τις κοινωνικές συνέπειες.
Ο ολοκληρωμένος ενεργειακός σχεδιασμός, εκτός από την καταγραφή των
μελλοντικών ενεργειακών απαιτήσεων μιας περιοχής απαιτεί και τον προσδιορισμό νέων
ενεργειακών πόρων καθώς και την κατάλληλη χωροθέτηση τους μέσα στα όρια της υπό
εξέταση περιοχής.
Για τον προσδιορισμό των περιοχών χωροθέτησης ΑΠΕ εφαρμόζεται η κλασσική
μέθοδος των πολλαπλών κριτηρίων, που αποσκοπεί σε ένα σταδιακό χαρτογραφικό
φιλτράρισμα, βάσει των περιορισμών και δυνατοτήτων, ώστε να βρεθούν οι περιοχές που
ικανοποιούν όλα τα επιθυμητά κριτήρια.
Οι δυνατότητες συνδέονται άμεσα με το φυσικό κεφάλαιο που διαθέτει η υπό εξέταση
περιοχή, το οποίο στην προκειμένη περίπτωση είναι το αιολικό δυναμικό και η ηλιοφάνεια.
Επίσης, ένας σημαντικός παράγοντας, που ενισχύει την χωροθέτηση ΑΠΕ σε μια περιοχή,
είναι η παρουσία δικτύου ηλεκτροδότησης για τη διοχέτευση της παραγόμενης ισχύος.
Οι περιορισμοί συνδέονται άμεσα με τις περιοχές αποκλεισμού, όπως αυτές
προσδιορίζονται στο Ειδικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και αφορούν τόσο περιοχές
ασυμβατότητας όσο και συγκεκριμένες αποστάσεις που πρέπει να τηρούνται από ασύμβατες
χρήσεις. Περιορισμοί στη χωροθέτηση προκύπτουν και σε συνάρτηση με τη συγκεκριμένη
τεχνολογία ΑΠΕ και τις προδιαγραφές που πρέπει να τηρούνται.
Για τις ανάγκες λοιπόν της παρούσας εργασίας, ακολουθήθηκαν τα εξής βήματα:
1. Συγκροτήθηκε μια βάση δεδομένων η οποία περιέχει τους χάρτες ΓΥΣ κλίμακας
1:50.000 για τους Νομούς Καρδίτσας, Λάρισας, Μαγνησίας και Τρικάλων.
2. Χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα οικισμών, οδικού δικτύου, χρήσεων γης ("Corine") και
του δικτύου μέσης και υψηλής τάσης που ψηφιοποιήθηκαν για τους Νομούς μελέτης.
3. Έγινε γεωγραφικός προσδιορισμός των περιοχών προστασίας «NATURA 2000» από
στοιχεία του Ελληνικού Κέντρου Βιοτόπων-Υγροτόπων.
4. Προσδιορίστηκαν οι περιοχές υψηλού αιολικού δυναμικού από στοιχεία του ΚΑΠΕ.
Έτσι δημιουργήθηκε ένας συνολικός χάρτης με την περιγραφή της υπάρχουσας
κατάστασης (οικιστικό δίκτυο, οδικό δίκτυο, χρήσεις γης κτλ.), καθώς και των ζωνών
αποκλεισμού και ελαχίστων αποστάσεων από ασύμβατες χρήσεις που προκύπτουν από την
εφαρμογή των κριτηρίων του ΕΠΧΣΑΑ-ΑΠΕ.
Όλη η επεξεργασία έγινε με τη χρήση του προγράμματος AutoCad για την χωρική
ανάλυση και την σύνθεση όλων των παραπάνω κριτηρίων με σκοπό την ανάδειξη των
τελικών προτεινόμενων περιοχών.
Το σύνολο των γεωγραφικών δεδομένων καθώς και των κριτηρίων χωροθέτησης
μεταφράστηκε σε συγκεκριμένα χωρικά χαρακτηριστικά με τις δικές του ιδιότητες και τα
αντίστοιχα επιθέματα που το απαρτίζουν.
Τόσο για την εγκατάσταση Α/Π όσο και Φ/Β ισχύουν οι ίδιοι περιορισμοί ως προς τις
περιοχές αποκλεισμού του Ειδικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου
Ανάπτυξης, οι οποίες είναι:
Τα κηρυγμένα διατηρητέα μνημεία της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς και οι
οριοθετημένες αρχαιολογικές ζώνες προστασίας A και Β,.
Οι περιοχές απολύτου προστασίας της φύσης και προστασίας της φύσης.
Οι πυρήνες των εθνικών δρυμών, των κηρυγμένων μνημείων της φύσης, των εθνικών
πάρκων και των αισθητικών δασών.
Οι οικότοποι προτεραιότητας περιοχών της Επικράτειας που έχουν ενταχθεί ως Τόποι
Κοινοτικής Σημασίας και Ζώνες Ειδικής Προστασίας στο δίκτυο Natura 2000.
Τα δάση και οι γεωργικές γαίες υψηλής παραγωγικότητας
Οι εντός σχεδίου πόλεως και ορίων οικισμού προ του 1923 ή κάτω των 2.000
κατοίκων περιοχές.
Οι οριοθετημένες, κατά τις κείμενες διατάξεις, λατομικές περιοχές και μεταλλευτικές
και εξορυκτικές ζώνες, που λειτουργούν επιφανειακά και τέλος
Άλλες περιοχές ή ζώνες που υπάγονται σε ειδικό καθεστώς χρήσεων γης, βάσει του
οποίου δεν επιτρέπεται η χωροθέτηση αιολικών ή φωτοβολταϊκών εγκαταστάσεων.
Επιπλέον, για τον τελικό προσδιορισμό των περιοχών εγκατάστασης ελήφθησαν
υπόψη οι ελάχιστες αποστάσεις που πρέπει να τηρούνται από ασύμβατες χρήσεις, όπως για
παράδειγμα:
Οι περιοχές περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος όπως Τόποι Κοινοτικής Σημασίας και
Ζώνες Ειδικής Προστασίας που έχουν ζώνη προστασίας 300μ.
Οι περιοχές και στοιχεία της πολιτιστικής κληρονομιάς με ζώνη προστασίας 3000μ.
Οικιστικές δραστηριότητες με οριοθετημένη ζώνη 1000μ.
Τα δίκτυα τεχνικής υποδομής με απόσταση 130μ.
Ομοίως και οι ζώνες ή εγκαταστάσεις παραγωγικών δραστηριοτήτων
Για τον τελικό προσδιορισμό των περιοχών χωροθέτησης πρέπει τα επιμέρους
επιθέματα που περιέχουν τις ασύμβατες περιοχές, για χωροθέτηση αιολικών πάρκων και
φωτοβολταϊκών συστημάτων καθώς και τις ελάχιστες αποστάσεις γύρω από αυτές, να
συνδυαστούν (συνενωθούν) μεταξύ τους. Έτσι δημιουργήθηκε ένα μοναδικό επίθεμα
αποκλεισμού από το οποίο προέκυψαν στη συνέχεια οι χάρτες που βλέπουμε
Συγκεκριμένα για την χωροθέτηση των Αιολικών Πάρκων οι μετρήσεις του αιολικού
δυναμικού είναι ένα πρώτο κριτήριο για τη χωροθέτηση και τη βιώσιμη λειτουργία ενός
αιολικού σταθμού. Η εκτίμηση του διαθέσιμου αιολικού δυναμικού μιας περιοχής, είναι πολύ
ευαίσθητη στις διακυμάνσεις της ταχύτητας και της διεύθυνσης του ανέμου, ενώ η επιλογή
της θέσης μέτρησης απαιτεί εξειδικευμένο προσωπικό και εμπειρία.
Το ΚΑΠΕ προσδιόρισε με επιτυχία το τεχνικά και οικονομικά εκμεταλλεύσιμο
αιολικό δυναμικό για το σύνολο της ελληνικής επικράτειας. Δημιουργήθηκε έτσι σε πρώτη
φάση ο χάρτης του αιολικού δυναμικού που αποτελεί μια λεπτομερή καταγραφή του.
Οι χάρτες που βλέπουμε αποτελούν σύνοψη των αποτελεσμάτων των παραπάνω
αναφερόμενων δράσεων και παρουσιάζουν την γεωγραφική κατανομή του αιολικού
δυναμικού στους νομούς Καρδίτσας-Τρικάλων, Λάρισας και Μαγνησίας αντίστοιχα,
εκφρασμένο σαν πεδίο μέσης ετήσιας ταχύτητας του ανέμου,
Για την εγκατάσταση ανεμογεννητριών, λαμβάνοντας υπόψη ότι η ελάχιστη ταχύτητα
ανέμου που απαιτείται να είναι ίση και μεγαλύτερη από 5m/sec, θα μπορούσαμε να
θεωρήσουμε ως ζώνη καταλληλότητας το σύνολο της έκτασης των Νομών μελέτης μας, όπου
η ταχύτητα βρίσκεται στα παραπάνω επίπεδα. Προσεγγιστικά είναι περίπου 861.773
στρέμματα.
Ο προσδιορισμός των περιοχών χωροθέτησης περιλαμβάνει δύο κατηγορίες, αυτές
όπου η ταχύτητα του ανέμου κυμαίνεται από 5-6 m/sec και αυτές όπου ξεπερνάει τα 6 m/sec.
Αφαιρώντας τις ζώνες αποκλεισμού προσδιορίστηκαν οι τελικές περιοχές χωροθέτησης
αιολικών, συνολικής έκτασης 286.300 στρεμμάτων εκ των οποίων τα 98.800 στρ. βρίσκονται
σε περιοχές με ταχύτητα ανέμου μεγαλύτερη των 6m/sec. Βάσει των ειδικών κριτηρίων
χωροθέτησης, όσον αφορά στις μέγιστες επιτρεπόμενες πυκνότητες αιολικών
εγκαταστάσεων, όπως αυτές ορίζονται στο Ειδικό Πλαίσιο, υπάρχει δυνατότητα χωροθέτησης
0,66 τυπικών ανεμογεννητριών ανά 1000 στρέμματα, το οποίο συνεπάγεται τη δυνατότητα
εγκατάστασης 189 τυπικών ανεμογεννητριών εκ των οποίων οι 124 σε περιοχές με ταχύτητα
ανέμου από 5-6 m/sec και οι 65 στην περιοχή μελέτης μας με ταχύτητα ανέμου μεγαλύτερη
των 6 m/sec.
Για την περιοχή μελέτης ο προσδιορισμός της εγκατεστημένης ισχύος γίνεται με την
ονομαστική ισχύ της τυπικής ανεμογεννήτριας (ρότορας 85μ.) που είναι 2 MWe, με βάση την
οποία έγινε και ο προσδιορισμός της Φέρουσας Ικανότητας στο ΕΠΧΣΑΑ-ΑΠΕ. Έτσι βάση
αυτής της παραδοχής η συνολική ονομαστική ισχύς των υπό εγκατάσταση ανεμογεννητριών
μπορεί να φτάσει τα 378 MWe (ηλεκτρικής ενέργειας). Είναι όμως γεγονός ότι (υπό ευνοϊκές
ανεμολογικές συνθήκες), οι υπό εγκατάσταση Α/Γ μπορούν να φτάσουν στο 30% της
απόδοσής τους
Επομένως προκύπτει σύμφωνα με το ΕΠΧΣΑΑ-ΑΠΕ και τα στοιχεία του ΚΑΠΕ
υπάρχει δυνατότητα παραγωγής 133.400 ΜWh/έτος από την χωροθέτηση αιολικών
εγκαταστάσεων στις περιοχές με άνεμο μεγαλύτερο των 6m/sec. Αλλά το ποσό είναι πολύ
μεγαλύτερο αν συμπεριλάβουμε και τις περιοχές με ταχύτητες ανέμου 5-6 m/sec, όπου
μπορούν να τοποθετηθούν άλλες 124 τυπικές ανεμογεννήτριες με δυνατότητα παραγωγής,
μέχρι και 651.744 MWh/έτος επιπλέον. Οπότε το σύνολο της ετήσιας παραγόμενης
ηλεκτρικής ενέργειας από Α/Γ θα μπορούσε να φτάσει τις 785.184MWh/έτος, καλύπτοντας
σχεδόν το 20,53% της ετήσιας κατανάλωσης ενέργειας των Νομών αυτών.
Η καθημερινή ενεργειακή παραγωγή από φωτοβολταϊκά συστήματα ποικίλει ανάλογα
με τον προσανατολισμό, τη θέση, τον καιρό και την εποχή. Η βέλτιστη θέση του
φωτοβολταϊκού, ως προς την ετήσια παραγωγή του είναι μια κλίση, ως προς το οριζόντιο
επίπεδο, ίση με το γεωγραφικό πλάτος της περιοχής και προσανατολισμό απολύτως νότιο
(για την Ελλάδα που βρίσκεται στο Βόρειο ημισφαίριο). Κατά την καλοκαιρινή περίοδο η
κλίση πρέπει να είναι κατά 15 μοίρες μικρότερη ενώ στη χειμερινή περίοδο κατά 15 μοίρες
μεγαλύτερη. Η ημερήσια παραγόμενη ενέργεια βγαίνει από τον πολλαπλασιασμό της
εγκατεστημένης ισχύος με έναν συντελεστή ηλιοφάνειας.
Σύμφωνα με το Ειδικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης
για τις ΑΠΕ, ως περιοχές προτεραιότητας για τη χωροθέτηση εγκαταστάσεων εκμετάλλευσης
της ηλιακής ενέργειας μπορεί ενδεικτικά να θεωρηθούν οι άγονες περιοχές ή οι περιοχές που
δεν ανήκουν σε γη υψηλής παραγωγικότητας, και συγχρόνως βρίσκονται σε υψόμετρο
μικρότερο των 350μ. κατά προτίμηση αθέατες από πολυσύχναστους χώρους και με
δυνατότητες διασύνδεσης με το δίκτυο ηλεκτροδότησης.
Για παράδειγμα τέτοιες περιοχές είναι οι βοσκότοποι οι οποίοι δεν βρίσκονται σε
μεγάλο υψόμετρο και οι εκτάσεις τους καλύπτονται με αραιή ή καθόλου βλάστηση. Καθώς
τέτοιες περιοχές είναι ελάχιστες στους υπό εξέταση Νομούς θεωρήθηκαν επίσης κατάλληλες
και η χαμηλής παραγωγικότητας γη καθώς και οι περιοχές με σκληροφυλλική βλάστηση και
οι μεταβατικές δασώδεις και οι θαμνώδεις περιοχές.
Έχοντας οριοθετήσει τις ζώνες αποκλεισμού και τις ζώνες καταλληλότητας, μπορούμε
να προχωρήσουμε στον τελικό προσδιορισμό των περιοχών χωροθέτησης φωτοβολταϊκών
εγκαταστάσεων.
Έτσι σύμφωνα με συνάρτηση των ζωνών οριοθέτησης προκύπτει η έκταση των
περιοχών καταλληλότητας ανέρχεται σε 419.500 στρ..
Για την τελική επιλογή χωροθέτησης θα πρέπει επίσης να λαμβάνεται υπόψη και μία
σειρά κριτηρίων όπως το υψόμετρο, οι κλίσεις και ο προσανατολισμός, προκειμένου να
υπάρχει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη απόδοση των συστημάτων. Έτσι κατά την επιλογή των
περιοχών εγκατάστασης φωτοβολταϊκών πρέπει να αποφεύγονται περιοχές με μεγάλα
υψόμετρα και έντονες κλίσεις, ενώ προτιμάται ο νότιος, νοτιοανατολικός και νοτιοδυτικός
προσανατολισμός. Από τα παραπάνω κριτήρια αυτό που λαμβάνεται υπόψη στο πλαίσιο της
παρούσης μελέτης είναι το υψόμετρο, το οποίο δεν ξεπερνάει στις προτεινόμενες περιοχές
χωροθέτησης τα 350 μέτρα. Επίσης επειδή πολλοί μελετητές αποφαίνονται ότι και οι
μεταβατικές θαμνώδεις περιοχές και οι εκτάσεις σκληροφιλλικής βλάστησης μπορούν να
θεωρηθούν δασώδεις, (ζώνες αποκλεισμού) αποκλείονται από την τελική πρόταση
χωροθέτησης Φ/Π .
Δεδομένου ότι ένα Φ/Β σύστημα ισχύος 100 KWp (Killowatt peak) καταλαμβάνει
επιφάνεια 2 στρεμ., υπάρχει η δυνατότητα εγκατάστασης Φ/Β συστημάτων ισχύος ανάλογης
με την επιφάνεια εγκατάστασης.
Βάσει των παραπάνω, στην έκταση των 419.500στρ., που θεωρούνται κατάλληλα για
χωροθέτηση ηλιακών συστημάτων, υπάρχει η δυνατότητα χωροθέτησης φωτοβολταϊκών
εγκαταστάσεων συνολικής ονομαστικής ισχύος περίπου 20.975 MWp και με ετήσια
παραγωγή 24.121.250 MWh/έτος.
Αν δεχθούμε το αυστηρότερο υποθετικό σενάριο δηλαδή ότι η μισή (κατ’ ελάχιστο)
από την προαναφερόμενη έκταση των 419.500στρ., έχει τον κατάλληλο προσανατολισμό και
την κατάλληλη κλίση, η τελική προτεινόμενη έκταση για εγκατάσταση φωτοβολταϊκών
συστημάτων ανέρχεται σε 210.000στρ., στην οποία υπάρχει δυνατότητα χωροθέτησης
φωτοβολταϊκών ονομαστικής ισχύος περίπου 10.500 MWp και με ετήσια παραγωγή
12.075.000 MWh/έτος.
Ανακεφαλαιώνοντας η μέση ετήσια κατανάλωση ενέργειας των Νομών Καρδίτσας,
Λάρισας, Μαγνησίας και Τρικάλων για το έτος 2012 είναι ίση με 3.823.155 MWh/έτος.
Από την έρευνα που προηγήθηκε και σύμφωνα με όλες τις παραδοχές, έχουμε
αθροιστικά, ότι η ετήσια παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από αιολικά και φωτοβολταϊκά
συστήματα η οποία είναι ίση με (785.184+12.075.000) = 12.860.184 MWh/έτος δηλαδή
τρεισήμισι φορές περίπου πάνω από την μέση ετήσια κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας
στους νομούς της Θεσσαλίας.
Εν κατακλείδι, η εφαρμογή του μοντέλου χωροθέτησης έργων ΑΠΕ στους Νομούς
της περιφέρειας Θεσσαλίας έδειξε ότι η αξιοποίηση του αιολικού και ηλιακού δυναμικού της
περιοχής μπορεί να συμβάλει σε μεγάλο βαθμό στην τροφοδοσία του συστήματος
ηλεκτροδότησης και στην κάλυψη των ενεργειακών απαιτήσεων των εν λόγω Νομών. Έτσι
και αποφεύγονται οι απώλειες από την μεταφορά ενέργειας, αφού εκεί που παράγεται εκεί και
καταναλώνεται, αλλά και οι ΑΠΕ συμβάλουν στην μείωση της ρύπανσης του περιβάλλοντος,
αφού για την συγκεκριμένη παραγόμενη ενέργεια δεν καταναλώνονται υδρογονάνθρακες με
τις γνωστές ρυπογόνες συνέπειες.
ResearchGate has not been able to resolve any citations for this publication.
ResearchGate has not been able to resolve any references for this publication.