Project

Risk, Precaution, and Utopia

Updates
0 new
0
Recommendations
0 new
0
Followers
0 new
1
Reads
0 new
31

Project log

J.C. Hanekamp
added a research item
In this paper, we want to shed light on the tradeoffs of chemicals regulation. We will discuss two types of tradeoffs: the social-economic impacts of regulation such as cost-induced fatalities and the tradeoffs between ‘old’ and ‘new’ chemicals, that is the established chemicals in industry and society deemed in need of replacement with ‘new’ chemicals. We will show that the progression from the science of chemicals risk assessment to regulation requires the science of regulatory (economic) analyses, with added insight from the philosophy of science. Indeed, risk assessment as such, which is significantly driven but is not limited to the broad toxicological context, does not unescapably dictate regulatory choices. The science of regulatory and economic analyses, we believe, could add considerably to the science of toxicology in a combined effort to improve upon the protection of public health and the environment.
J.C. Hanekamp
added a research item
In this paper, we want to shed light on the demand for chemical and toxicological data growing ever more faster than science can supply and other aspects of assessing chemical risks, including the demand for ‘ever greater safety’. The treatise that follows is on the one hand rooted in well-established toxicological theory and on the other hand utilises emerging toxicological insights. Both theoretical conceptions and empirical substantiations are discussed to build up a perspective that produces an outlook on innovation and proliferates insights into our inexorable and invaluable exposure to ‘the chemical’. We propose that in toxicology, with the implicit mandatory linear routine of dose-response, there is no tangible scientific drive to understand and unearth the actual empirical dose-response curve for chemicals under scrutiny. This can and should be improved upon as to advance the science of toxicology and to optimise current and future regulatory efforts.
J.C. Hanekamp
added a research item
Deze methodologische review van drie recente adviezen van de Gezondheidsraad laat zien dat de Gezondheidsraad zich in deze adviezen niet houdt aan haar eigen leidraad voor de classificatie van carcinogene stoffen (2010), zich niet houdt aan algemene wetenschappelijke normen voor goed onderzoek en resultaten niet in op een transparante wijze en in de juiste context presenteert waarmee een afgewogen bestuurlijk besluit ernstig wordt bemoeilijkt.
J.C. Hanekamp
added a research item
Wijffels heeft grootse wensen ten aanzien van de veehouderij, wensen die voortkomen uit een bepaalde ethische en milieubewuste visie. De oplossingsrichtingen die vervolgens worden gepresenteerd, behoren de reputatie, de license to produce van de Nederlandse veehouderij te herstellen. De vraag is hoe realistisch de pr bleemstelling van het rapport, de gepresenteerde wensenlijst en de daarbij behorende kenmerken zijn. In dit artikel willen we op een aantal punten die toetsingsslag maken. In hoofdzaak ademt het rapport-Wijffels politieke wenselijkheid uit, en heeft het een hoog NIMBY-, not-in-my-backyard-gehalte. Lokaal ecologiseren van de veehouderij – hoezeer ook als wenselijk beschreven door Wijffels - biedt de internationale veehouderij eenvoudig de mogelijkheid de Nederlandse markt te veroveren. Niets wijst er namelijk op dat het ethische bewustzijn van de Nederlandse burger groter is dan dat van consumenten elders in de wereld. De mo- raliteit van de virtueel ecologische meerwaarde van het toekomstige Nederlandse biefstukje à la Wijffels zal zijn geld dan ook niet opbrengen. Integendeel.
J.C. Hanekamp
added a research item
Van 24 augustus tot 10 oktober 2019 is het mogelijk om te reageren op de klimaatplannen van de overheid. Een con-sultatieronde dus die het mogelijk moet maken voor burgers, bedrijven, maatschappelijke organisaties om commentaar te leveren op voorgenomen beleid. Op de website van de consultatie staan enkele introducerende alinea's die inzicht moeten geven in deze consultatie: 'Het centrale doel in het klimaatbeleid, het terugdringen van de uitstoot van broeikasgassen, raakt aan het leven van alledag. Zo gaan we onze huizen anders verwarmen en gebruiken we andere vormen van energie. De transitie is daarom in de eerste plaats een maatschappelijke transitie. Burgers en bedrijven staan voor een reeks beslissingen die van in-vloed zijn op hoe we wonen, ons verplaatsen, wat we eten, de producten die we kopen, hoe we ons geld verdienen.' En: 'Het Klimaatakkoord bevat maatregelen om de nationale CO2-uitstoot tot 2030 met 49% te verminderen op een manier die voor iedereen haalbaar en betaalbaar is. Het Klimaatakkoord bestaat uit afspraken tussen partijen onderling en afspraken waar het kabinet uitvoering aan moet geven. Hiermee zijn de hoofdlijnen van het beleid dat is opgenomen in het Klimaatplan bepaald en begint de fase van uitvoering van het beleid. De publieksconsultatie van het Klimaatplan vraagt daarom specifiek naar de aandachtspunten bij de uitvoering van de maatregelen. Ook wordt gevraagd naar aan-dachtspunten die spelen op de langere termijn.' Bedacht moet worden dat de doorrekeningen van het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) 1 nog niet zijn gedaan voor de plannen zoals voorgesteld op 28 juni 2019. 2 Zoals opgemerkt in de Consultatieversie Integraal Nationaal Ener-gie-en Klimaatplan 2021-2030: "In de Klimaat en Energieverkenning (KEV) zal het PBL in oktober 2019 zijn jaarlijkse prognose geven van de Nederlandse CO2-emissies en het energieverbruik in 2030. Het pakket aan beleidsmaatregelen-zoals dat bekend was per 1 mei 2019-wordt daarin door PBL doorgerekend. De voorgenomen maatregelen uit Kli-maatakkoord zijn hierin nog niet meegenomen. Om deze reden is er nog geen indicatief traject vanaf 2021 bepaald." In dit document neem ik als gegeven dat de mensheid klimaat beïnvloedt. Bovendien staat de (eventuele) wenselijkheid van vermindering van het gebruik van fossiel bronnen niet ter discussie. Er zijn meerdere (chemische) argumenten voor-handen, los van het klimaatvraagstuk, om het gebruik van fossiele bronnen te reduceren. Daarnaast zal ik slechts een beperkt aantal punten becommentariëren die in hoofdzaak te maken hebben met implementatie van de klimaatplan-nen om CO2-uitstoot te reduceren. In dit commentaar zal ik dus niet de gestelde vragen één voor één beantwoorden aangezien die geen mogelijkheid bieden buiten de gestelde kaders kritische noten te kraken. Ik zal eerst mijn conclusies en projecties geven waarna elk van kort commentaar zal worden voorzien. De projecties zijn een beknopte samenvat-ting van mijn visie op de toekomst van dit vraagstuk. Conclusies 1. De financiële en technische onderbouwing van het Klimaatplan uitgevoerd door het PBL is onverifieerbaar. 2. Het Klimaatplan stuwt onderzoeksinstellingen (zoals het PBL) richting sciëntistische zekerheden over de toe-komst t.a.v. het klimaatbeleid en de resultaten daarvan, dat wil zeggen dat er veel te grote zekerheden van wetenschappelijke kennis worden verlangd die de facto nooit geleverd kunnen worden. Projecties 1. Het Klimaatplan zal niet leiden tot een reductie van het gebruik van fossiele brandstoffen. 2. Het Klimaatplan creëert kunstmatige schaarste op het gebied van energiebeschikbaarheid. 3. Het Klimaatplan is utopisch (en daarmee onmogelijk en ondermijnend voor de samenleving).
J.C. Hanekamp
added a research item
Een vlot en prikkelend geschreven historisch essay: de Klimaatparadox: De crux van het verhaal is relatief eenvoudig. De klimaatcrisis is een mensenprobleem, dat wil zeggen: teveel mensen op deze planeet. Van Druenen zegt het als volgt: "We investeren in klimaatbeheer en medemenselijkheid, maar voeden daarmee het monster dat eruit voortkomt, het monster van overbevolking, van te grote druk op de grondstoffenvoorraad en voedselbronnen, van milieuvervuiling - dat is de klimaatparadox." Het antwoord dat wordt gegeven is naar eigen zeggen paradoxaal maar ook pragmatisch: "… ik pleit ervoor om zoveel mogelijk mensenlevens te redden door het erkennen van de klimaatcrisis en maatregelen te nemen om haar te weerstaan. … Gebruik het geld om die leefomgeving droog te houden en begin daarna pas met de grote schoonmaak." In dit referaat geef ik een kritische reflectie op de Klimaatparadox.
J.C. Hanekamp
added a research item
Het voorzorgprincipe is zoiets als Moederdag of windenergie. Je kunt er eigenlijk niet tegen zijn. Wie is er immers tegen het voorkómen van schade, ongelukken of rampen? Maar deze voorstelling van zaken is misleidend. In werkelijkheid brengt de toepassing van het voorzorgprincipe hoge sociaal-maatschappelijke en economische kosten met zich mee en kan zelfs risicoverhogend werken. Met deze opmerkingen moge het duidelijk zijn dat ik hier bewust kies voor een kritische positie ten opzich- te van de toepassing van het voorzorgprincipe. Dat is meer dan noodzakelijk gezien de centrale rol van het voorzorgprincipe in het huidige risicomanagement binnen Europa die het tot op heden zonder een fundamentele interdisciplinaire weten- schappelijke discussie moet stellen. Dat maakt het gebruik van het voorzorgpincipe kwetsbaar voor politiek-maatschappelijk opportunisme en de ‘waan van de dag’.
J.C. Hanekamp
added a research item
De belangrijkste eindconclusie is dat de kwaliteit van de huidige streefwaarden van stoffen, zoals vastgelegd in het Bouwstoffenbesluit, zowel qua wetenschappelijke onder- bouwing alsmede de technisch-analytische aspecten, ontoereikend is om beleid met ver- strekkende negatieve economische consequenties, in relatie tot de beoogde milieu-kwa- liteitsdoelstellingen -die overigens niet zijn gerelateerd aan de gemiddelde grondsamen- stelling in Nederland-, te kunnen rechtvaardigen.
J.C. Hanekamp
added a research item
In recent years, the traditional wisdom that ‘one can never be too care- ful’ has been formalized as a dominant legal doctrine, enshrined in inter- national law as the Precautionary Principle. The first international endorsement of the precautionary principle was the acceptance in 1982 by the United Nations General Assembly of The World Charter for Nature, and it first appeared in an international treaty in the 1987 Montreal Protocol. It can now be found in a host of diverse national and international legislative treaties.1 In terms of international policy-mak- ing, the most influential enshrinement of the precautionary principle was its insertion into the 1992 Rio Declaration on Environment and Development. In this chapter we criticise precaution.
J.C. Hanekamp
added a research item
De resultaten van ons vergelijkend onderzoek laten zien dat de Nederlandse bodemnormen voor de functie ‘wonen’ voor veel stoffen simpelweg veel te streng zijn: de grenswaardes komen dan grosso modo overeen met blootstelling van minder dan een procent van de blootstelling via andere routes zoals voedsel of soms zelfs van minder dan een procent van de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid.
J.C. Hanekamp
added 3 research items
Het voorzorgprincipe is zoiets als Moederdag of windenergie. Je kunt er eigenlijk niet tegen zijn. Wie is er immers tegen het voorkómen van schade, ongelukken of rampen? Maar deze voor- stelling van zaken is misleidend. In werkelijkheid brengt de toe- passing van het voorzorgprincipe hoge sociaal-maatschappelijke en economische kosten met zich en kan het - in het ergste geval - zelfs risicoverhogend werken. Met deze opmerkingen kiest dr. Jaap C. Hanekamp duidelijk en be- wust voor een kritische positie ten opzichte van de toepassing van het voorzorgprincipe. Dat is zeker noodzakelijk, gezien de centrale rol van het principe in het huidige risicomanagement binnen Europa, dat het tot op heden moet stellen zonder een fundamen- tele interdisciplinaire wetenschappelijke discussie. Dit maakt het gebruik van het voorzorgpincipe kwetsbaar voor politiek-maat- schappelijk opportunisme en de waan van de dag. En het kan lei- den tot immorele export van risico‘s naar de minst draagkrachtige landen van deze wereld.
Of het nu gaat om klimaatverandering, fijn stof of giftige chemicaliën, steeds weer staan er ‘pro- feten’ op die ons waarschuwen voor het einde der tijden, in ieder geval voor het einde van de mensheid. Waar hun oudtestamentische voorgangers zich beriepen op Gods woord, beroepen hun hedendaagse epigonen zich op de Wetenschap. Die zou hebben bewezen (the science is settled) dat het verstoken van fossiele brandstoffen de aardse temperatuur opjaagt waardoor het klimaat van slag raakt; dat fijn stof tienduizenden doden veroorzaakt, alleen al in Nederland; en dat nau- welijks meetbare hoeveelheden pesticiden en brandvertragers ons vermogen tot reproductie aan- tasten. Vroeger werden zulke verregaande claims met enige scepsis bekeken, maar tegenwoordig wor- den ze omarmd door de politiek en moet iedere wetenschappelijke oprisping direct in beleid wor- den vertaald. Waar blijft in ’s hemelsnaam de kritische reflectie, als onderdeel van het weten- schappelijke en publieke discours?
‘Since all human beings have to deal with existential experiences of resistance [suffering, death, guilt, meaninglessness, and the like], the issue is not “Shall we have a view of life?” but “Which view of life should we choose?” because we have to make a choice (consciously or unconsciously) no matter what. If we do not vote with our head, we vote with our feet.’
J.C. Hanekamp
added 2 research items
Landbouw, wetenschap, en het ‘gewenste’ resultaat. Landbouw ligt maatschappelijk gezien onder een vergrootglas en komt daardoor vaak negatief in het nieuws. Bijna even vaak is dat niet terecht. Voor een deel omdat de huidige journalistieke mores resultaten van wetenschappelijk onderzoek voor waar aanneemt. Voor een deel omdat wetenschappelijk onderzoek allang niet meer gaat om het belangeloos zoeken naar de waarheid. Onderzoekers moeten scoren om in beeld te blijven bij hun collega’s, hun bazen en hun financiers. En journalisten weten dat kritiek op landbouw scoort, of die nu terecht of onterecht is.
J.C. Hanekamp
added a research item
The precautionary principle has been invoked to support stringent European food law. By its nature, the principle is particularly relevant to food security. This chapter discusses how precaution has been applied in EU food law generally, and finds that its application has been both controversial and selective. We then turn to two specific cases in which the precautionary principle played a prominent role: antibiotic residues in food and micronutrient malnutrition. On this basis, we revisit the precautionary principle’s role in EU food law. We conclude that the precautionary principle is best understood as a political tool, rather than an intellectual concept.
J.C. Hanekamp
added 2 research items
In this admittedly eclectic study, a number of topics come together that focus on the so-called precautionary culture, very concisely the ideal of a harm-free society. The precautionary outlook, which is usually portrayed with the aid of the precautionary principle that states that where there are threats of serious or irreversible damage, lack of full scientific certainty shall not be used as a reason for postponing cost- effective measures to prevent environmental degradation, is regarded as the lodestar to a safe, secure and sustainable future. Sustainability typically is characterised as the ability of humanity to ensure that it meets the needs of the present without compromising the ability of future generations to meet their own needs. The central tenet that will be deve- loped in this enquiry is that: In recognising Jesus as the resurrected God Incarnate, the general utopian character of precautionary culture specifically can both be exposed and critiqued. Furthermore, this understanding of Jesus will provide an anticipatory perspective on life that is transcending both suffering and death, the very borderlines the precautionary/sustainable perspective cannot surpass, merely postpone. In the New Testament, this anticipation takes the form of hope.