Project

Εικαστική Πορεία προς τις Πρέσπες

Updates
0 new
0
Recommendations
0 new
0
Followers
0 new
3
Reads
0 new
109

Project log

Stella Sylaiou
added a research item
Does the use of digital media and new technologies during the actual process of walking in a landscape, or for the same matter, the virtual process of “walking” the Internet, exploring a space full of impulses and information, constitute a practice with particular socio-political aspects, or, rather has it been de-politicized as a type of entertainment and has become an “exploration for the sake of exploration”? And more particularly, has the use of new technologies in the context of art creation gained a clear socio-political content, or does it constitute the medium for abstract experimentations? Given the fact that in most cases of new media applications in art, especially those that utilize geospatial data, the artists appear to have been profoundly inspired by the principles of the art movement of Situationism as well as psychogeography, one cannot help wondering if the basic conceptual threads of Situationism – exploration (dérive) and reversal (détournement) – as those were defined and loaded with political meaning by the Situationists themselves, are truly applied in the efforts of the modern explorers and/or artists. The present study explores and analyzes the various ways in which the fundamental principles of Situationism have been applied in specific cases of digital media art creation. Furthermore, the study investigates and comments on the alternative possibilities that are provided to artists, as well to non-artists, through the use of new technologies, in order to experience the surrounding space, express themselves and share their concerns.
Stella Sylaiou
added a research item
Understanding, conceptualizing and transcribing the geographical space through maps or other types of documents do not render their objective reality, as they depend on the vantage point through which they are made, the goals and the needs they serve. Particularly in the context of an artistic reflection process, the geographical space is beyond its actual, geometrical or other characteristics and is determined mainly by its mnemonic reconstructions. Investigating the coordinates of a new topography, as opposed to the term topophobia, and through visual practices of walking art and the use of geographic data in the context of psychogeographical recordings, monumental, emotional / nostalgic as well as cognitive responses are presented and synthesized in space
Stella Sylaiou
added 2 research items
The special issue of Interartive on Walking Art / Walking Aesthetics aims at the presentation of papers and art projects that examine or use walking as a contemporary art practice. Since the Situationists, walking has become a widespread contemporary art practice that has at least two aspects: the one is that of a way of experiencing the environment and the body and possibly create artworks from the attained experiences (art of walking). The other aspect is walking art as an independent art medium; a way to initiate works that are autonomously defined and create artworks (walking art). The papers and projects that have been submitted to this special issue reflect on issues that cover various aspects of both the art of walking and the walking art issues. An important question that has risen is the autonomy or not of the medium of walking in Blake Morris', The Artistic Medium of Walking (In Defense of Medium Specificity), in Casey Curry's, Hamish Fulton: The Pilgrim and the Nomad; or in Eloísa Hernández Viramontes' Richard Long y Hamish Fulton: desplazarse entre paisajes; whether walking is a practice that is a medium in its own right, as it was in the case of Hamish Fulton, or a medium that is the way to create artworks (Richard Long). If one accepts the first approach, the use of terms such as walking performance is problematic, because it takes away the specificity of walking as an independent medium. The acceptance of the second approach creates a broader, more generalised approach of walking art. Another important question concerns the relation of contemporary walking practices to the legacies of Romanticism and Modernism with a main focus on the concept of flânnerie and the practices of the Situationists. One of the questions that have been addressed is whether walking is a practice independent from the space, where it is developed. In short, if the place defines (and provokes) the walking process or the need to walk is initiated from the expansion of the artist's body in space and eventually the exploration of both the body and the environment. In Anna Tzakou's Walking as meditation or how to walk in places of emergency the approach of the contemplative walking demands specific rules for walking that are practiced in the studio before going out in the field (in her case the devastated from the financial crisis Athens). Similarly on Bibi Calderaro's Walking as Ontological Shifter walking is a way for contemplation and the practice of walk is for the artist a way to meet that role. In the majority of the other approaches (essays and projects) the very specificity of the landscape (urban or rural) is the reason that initiates walking. Prespes in Greece, the borderline of Israel and Palestine, the outskirts of Jakarta, Lahore in Pakistan, New Delhi in India, Qafila Thania in Sahara are some of the places that have initiated walking practices. In many of the projects that are presented in this special issue, the artist faces the landscape (urban or rural) as an open field for exploration (Chris Caines in Walktrack, Gerard O'Brien in My Walking Life, Honi Ryan in Walking Presence: The body in urban space. Field notes from walking as performance practice in Pakistan, Tom Jeffreys in New English Landscapes: Calvert Green). The walking field can be the living space of the artist (Jenny Cashmore's, In and out (building circuits). In the paper Sharing Perama Sharing Memory of Barbara Polla and Christos Panagos, a very specific area (Perama, Greece) becomes the stimulus of poetic images and social comments via the understanding of space during walking processes. In two papers this "landscape" are the museums of the sculpture parks. Anthi-Danaé Spathoni in the paper A landscape made by walking elaborates on walking as a way to experience the visual environment inside the white cube of a gallery or a museum space. Similarly, in the paper From walking artist…to walking visitor…to walking researcher Laura Castro reflects on the experiencing of art in sculpture parks and the way walking is influencing the aesthetic experience of the visitor.
The complex and interdependent relationship between people and the space that surrounds them has been the central issue of an on-going interdisciplinary discussion that extends well beyond the limits of geography to the fields of anthropology, psychology, history, sociology, ecology and the arts. Already in the 19th century, the advocates of the Romanticism were strongly opposed to the scientific rationalization of nature and highlighted the need for a harmonic coexistence between humans and nature. They upheld the act of flânerie as a living urban experience of understanding the rich variety of the city landscape, closely connected to socio-political, as well as cultural activities. However, does the use of digital media and new technology during the actual process of walking in a landscape, or for the same matter, the virtual process of “walking” the Internet, exploring a space full of impulses and information, constitute a practice with particular socio-political aspects, or, rather has it been de-politicized as a type of entertainment and has become an “exploration for the sake of exploration”? And more particularly, has the use of new technologies in the context of art creation gained a clear socio-political content, or does it constitute the medium for abstract experimentations? Given the fact that in most cases of new media applications in art, especially those that utilize geospatial data, the artists appear to have been profoundly inspired by the principles of the art movement of Situationism as well as psychogeography, one cannot help wondering if the basic conceptual threads of Situationism – exploration (dérive) and reversal (détournement) – as those were defined and loaded with political meaning by the Situationists themselves, are truly applied in the efforts of the modern explorers and/or artists. The present study explores and analyzes the various ways in which the fundamental principles of Situationism have been applied in specific cases of digital media art creation. Furthermore, the study investigates and comments on the alternative possibilities that are provided to artists, as well to non-artists, through the use of new technologies, in order to experience the surrounding space, express themselves and share their concerns. Lastly, it has to be pointed out that, in sharp contrast with the principles of Situationism, contemporary geospatial artistic efforts are lacking a coherent sociopolitical orientation, resulting to the weakening of their dynamics in challenging and changing the status quo.
Stella Sylaiou
added a research item
The present study explores and analyzes the various ways in which the fundamental principles of Situationism have been applied in specific cases of digital media art creation. Furthermore, the study investigates and comments on the alternative possibilities that are provided to artists, as well to non-artists, through the use of new technologies, in order to experience the surrounding space, express themselves and share their concerns. Lastly, it has to be pointed out that, in sharp contrast with the principles of Situationism, contemporary geospatial artistic efforts are lacking a coherent sociopolitical orientation, resulting to the weakening of their dynamics in challenging and changing the status quo.
Stella Sylaiou
added a research item
Stella Sylaiou
added a research item
Η παρούσα έρευνα ανιχνεύει τις νέες τάσεις της ανερχόμενης πραγματικότητας στο τοπίο της σύγχρονης τέχνης και τα εκφραστικά μέσα που αυτές χρησιμοποιούν. Ακόμη, συζητάει την τρέχουσα προβληματική της σύγχρονης τέχνης σχετικά με την ενσωμάτωση των ΤΠΕ, αλλά και τους τρόπους που κάτι τέτοιο γίνεται πράξη από τους χώρους ανάπτυξης των νέων καλλιτεχνών, δηλαδή τις Σχολές Εικαστικών Τεχνών, που είναι φορείς τόσο εκπαίδευσης και έρευνας, όσο και καλλιτεχνικής δημιουργίας και κοινωνικής προσφοράς. Στο συγκεκριμένο άρθρο μετά από μια σύντομη εισαγωγή, ερευνάται η σχέση της τέχνης με την ψηφιακότητα, καθώς και η σύνδεση που μπορεί να υπάρξει μεταξύ των Σχολών Εικαστικών Τεχνών, της σύγχρονης τέχνης και της ψηφιακότητας μέσα από ενδεικτικά παραδείγματα, η συμβολή των ψηφιακών τεχνολογιών τόσο στην εκπαίδευση των φοιτητών των Σχολών Εικαστικών Τεχνών, όσο και στην ανάδειξη, την προώθηση και την διάχυση του καλλιτεχνικού έργου των φοιτητών και των αποφοίτων Σχολών Εικαστικών Τεχνών.
Stella Sylaiou
added 3 research items
Η φύση δίνει την αίσθηση του αναγκαίου τόσο σε ζητήματα αισθητικής, όσο και σε άλλες εκφάνσεις της ζωής μας, όπως η ιστορία και η πολιτική. Από την άλλη, οι ιστορικές προσλαμβάνουσες γονιμοποιούν την σκέψη του καλλιτέχνη και θεωρούνται ως απαραίτητη συνθήκη για την καλλιτεχνική δημιουργία και την παραγωγή κοινωνικών νοημάτων. Η τέχνη ως κριτική πρακτική, που ενσωματώνει την μνήμη και την ιστορία, θέτει την βάση για μια διαλεκτική σχέση μεταξύ τέχνης και κοινωνίας. Μέσω της αισθητικής εμπειρίας και της ‘πρόκλησης για σκέψη’ που προσφέρει η τέχνη, η συμβολή της είναι ιδιαίτερα σημαντική σε διάφορα κοινωνικοπολιτικά γεγονότα της εποχής μας. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η σχέση του ανθρώπου με το αστικό περιβάλλον. Το έργο τέχνης σήμερα μπορεί να εκτυλίσσεται σε έναν δημόσιο χώρο, με τη συμμετοχή του κοινού, και να έχει ορισμένη χρονική διάρκεια. Η σύγχρονη τέχνη ανοίγει την συζήτηση και για το δημόσιο χώρο ως χώρο επικοινωνίας και αλληλεπίδρασης των ανθρώπων με την ίδια την πόλη, αλλά και μεταξύ τους. Στο πνεύμα της παραπάνω ανάλυσης κινείται και η δράση της Εικαστικής Πορείας προς τις Πρέσπες (http://visualmarch.eetf.uowm.gr/), η οποία ξεκίνησε το 2007 ως μια καλλιτεχνική - εκπαιδευτική διαδικασία από το Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών (ΤΕΕΤ) του Πανεπιστήμιου Δυτικής Μακεδονίας (ΠΔΜ) και πιο συγκεκριμένα από το 1ο Εργαστήριο Ζωγραφικής. Στο πλαίσιο αυτών των αναζητήσεων και της όσμωσης ιδεών για διάφορα διεπιστημονικά θέματα διοργανώθηκε από το ΤΕΕΤ του ΠΔΜ σε συνεργασία με το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στις 10 Οκτωβρίου 2014 - 24 Ιανουαρίου 2015 το διεπιστημονικό συνέδριο με αφορμή την έκθεση "Εικαστική Πορεία προς τις Πρέσπες: μια διαδικασία βίωσης του τοπίου". Σε μια προσπάθεια δημιουργικής αξιοποίησης ετερογενών καλλιτεχνικών λεξιλογίων και κάτω από τον ευρύ τίτλο "Τοπίο: ιστορίες, πολιτικές, αναπαραστάσεις", ο τόμος συγκεντρώνει πειραματικά τις ενότητες: (α) η δράση της Εικαστικής Πορείας στις Πρέσπες, (β) η φύση και το φυσικό τοπίο ως πηγή καλλιτεχνικής έμπνευσης, (γ) η έννοια του τόπου και η σύνδεσή του με την ιστορία, και (δ) το αστικό τοπίο, οι σύγχρονες μορφές έκφρασης και ο χαρακτήρας της τέχνης με παρεμβάσεις στον αστικό χώρο. Βασικός στόχος του συνεδρίου ήταν η επικοινωνία με το κοινό, αλλά και η δυνατότητα να συναντηθούν καλλιτέχνες και επιστήμονες, για να διερευνήσουν την ιστορικότητα, την πολιτική λειτουργία του τοπίου και τη σχέση του με τις καλλιτεχνικές πρακτικές και διαδικασίες. Κοινός παρονομαστής των ανακοινώσεων είναι οι τρόποι που η τέχνη μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο κατανόησης και καλλιτεχνικής χαρτογράφησης τόσο του φυσικού, όσο και του ανθρωπογενούς τοπίου, της ιστορίας και της πολιτικής. Στα κεφάλαια του τόμου τίθενται ζητήματα που αφορούν την σχέση του ανθρώπου με την φύση, τη διαμόρφωση μιας νέας στάσης απέναντι στο περιβάλλον, το ιστορικό τοπίο, αλλά και τον ίδιο τον άνθρωπο, η οποία θα επιτρέπει μια βιώσιμη και ισορροπημένη ανάπτυξη, καθώς και τους τρόπους που -τελικά- όλα τα παραπάνω συνδέονται με την αισθητική.
Stella Sylaiou
added 3 research items
Eye-tracking technology provides valuable help to interdisciplinary collaboration between various domains, such as human-computer interaction, digital art and creative media, so as artistic creativity can be expressed and developed. In this paper we present (a) an overview of eye-tracking technology in art and (b) the first results of a digital art research project, entitled DiBaB, which were based on paintings made by vegetal dyes for the creation -via eye tracking technology- of new artworks. The result was experimentations with artworks that have made visible the invisible, becoming a window to artist’s mind.
Η παρούσα ανακοίνωση παρουσιάζει μια πρόταση για διδασκαλία της σύγχρονης τέχνης με την χρήση έργων που δημιουργήθηκαν με την βοήθεια ενός eye tracker, ενός μηχανισμού που καταγράφει την κίνηση του βλέμματος. Πιο συγκεκριμένα, αναδεικνύονται δύο βασικοί άξονες: (α) τα έργα που δημιουργήθηκαν με την αναδυόμενη τεχνολογία καταγραφής του βλέμματος αποτελούν πηγή έμπνευσης για τους συμμετέχοντες, που είναι μαθητές της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και (β) η προσπάθεια του εκπαιδευτή, ο οποίος -σε στενή συνεργασία με τους μαθητές- δημιουργεί μια νέα διδακτική προσέγγιση της τέχνης εφαρμόζοντας τις αρχές της μεθοδολογίας συνεργατικού σχεδιασμού. Οι μαθητές αποκωδικοποιούν τα έργα τέχνης, αναλαμβάνουν έναν ενεργό ρόλο στην διαδικασία, καταθέτουν την άποψή τους και εκφράζονται δημιουργικά. Ακόμη, θα παρουσιαστούν τα στάδια διδασκαλίας της τέχνης, όπως αυτά διαμορφώθηκαν για το παρόν άρθρο.
Η Εικαστική Πορεία προς τις Πρέσπες (http://visualmarch.eetf.uowm.gr/) υλοποιείται από το 2007 από το Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Πανεπιστήμιου Δυτικής Μακεδονίας με πρωτογενείς εικαστικές δράσεις. Η πορεία στο φυσικό περιβάλλον των Πρεσπών είναι μια πορεία επικοινωνίας τόσο μεταξύ όσων συμμετέχουν, όσο και με το περιβάλλον που ανακαλύπτουν κατά μήκος της διαδρομής και αποτελεί αφετηρία για την δημιουργία εικαστικών έργων περιβαλλοντικής τέχνης. Η παρούσα ανακοίνωση αναφέρεται σε συγκεκριμένα παραδείγματα τόσο στο πλαίσιο της Εικαστικής Πορείας στις Πρέσπες, όσο και ευρύτερα σε άλλες περιοχές, όπως το Μοσχάτο, Αθηνών, το Μπρούκλυν και το Τέξας των Ηνωμένων Πολιτείων κ.ά. Παρουσιάζει την διαδικασία διερεύνησης του τοπίου και της διδακτικής της τέχνης μέσα από τους διαφορετικούς τρόπους βίωσης του τοπίου και προτείνει τρόπους ενσωμάτωσης στην εκπαιδευτική διαδικασία του σχολείου.
Stella Sylaiou
added a research item
Στο πνεύμα της παραπάνω ανάλυσης κινείται και η δράση της Εικαστικής Πορείας προς τις Πρέσπες (http://visualmarch.eetf.uowm.gr/), η οποία ξεκίνησε το 2007 ως μια καλλιτεχνική - εκπαιδευτική διαδικασία από το Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών (ΤΕΕΤ) του Πανεπιστήμιου Δυτικής Μακεδονίας (ΠΔΜ) και πιο συγκεκριμένα από το 1ο Εργαστήριο Ζωγραφικής. Στο πλαίσιο αυτών των αναζητήσεων και της όσμωσης ιδεών για διάφορα διεπιστημονικά θέματα διοργανώθηκε από το ΤΕΕΤ του ΠΔΜ σε συνεργασία με το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στις 10 Οκτωβρίου 2014 - 24 Ιανουαρίου 2015 το διεπιστημονικό συνέδριο με αφορμή την έκθεση "Εικαστική Πορεία προς τις Πρέσπες: μια διαδικασία βίωσης του τοπίου". Σε μια προσπάθεια δημιουργικής αξιοποίησης ετερογενών καλλιτεχνικών λεξιλογίων και κάτω από τον ευρύ τίτλο "Τοπίο: ιστορίες, πολιτικές, αναπαραστάσεις", ο τόμος συγκεντρώνει πειραματικά τις ενότητες: (α) η δράση της Εικαστικής Πορείας στις Πρέσπες, (β) η φύση και το φυσικό τοπίο ως πηγή καλλιτεχνικής έμπνευσης, (γ) η έννοια του τόπου και η σύνδεσή του με την ιστορία, και (δ) το αστικό τοπίο, οι σύγχρονες μορφές έκφρασης και ο χαρακτήρας της τέχνης με παρεμβάσεις στον αστικό χώρο. Βασικός στόχος του συνεδρίου ήταν η επικοινωνία με το κοινό, αλλά και η δυνατότητα να συναντηθούν καλλιτέχνες και επιστήμονες, για να διερευνήσουν την ιστορικότητα, την πολιτική λειτουργία του τοπίου και τη σχέση του με τις καλλιτεχνικές πρακτικές και διαδικασίες. Κοινός παρονομαστής των ανακοινώσεων είναι οι τρόποι που η τέχνη μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο κατανόησης και καλλιτεχνικής χαρτογράφησης τόσο του φυσικού, όσο και του ανθρωπογενούς τοπίου, της ιστορίας και της πολιτικής. Στα κεφάλαια του τόμου τίθενται ζητήματα που αφορούν την σχέση του ανθρώπου με την φύση, τη διαμόρφωση μιας νέας στάσης απέναντι στο περιβάλλον, το ιστορικό τοπίο, αλλά και τον ίδιο τον άνθρωπο, η οποία θα επιτρέπει μια βιώσιμη και ισορροπημένη ανάπτυξη, καθώς και τους τρόπους που -τελικά- όλα τα παραπάνω συνδέονται με την αισθητική.