Studia z Polityki Publicznej

Published by Warsaw School of Economics
Print ISSN: 2391-6389
Publications
Przedmiotem opracowania jest ewolucja brytyjskiej polityki publicznej w latach1900–2010. Analiza koncentruje się na polityce budżetowej, walutowej i socjalnej orazpolityce wobec sektora publicznego. Zaprezentowany w tekście materiał faktograficznypozwala na uchwycenie kilku prawidłowości. W omawianym czasie rosła gospodarczai społeczna aktywność państwa, ale nie był to proces o przebiegu liniowym. Można za‑obserwować kilka momentów przełomowych, które związane były z trzema kategoriamizjawisk: wojnami, kryzysami ekonomicznymi i zmianami na najwyższych szczeblachwładzy. W konsekwencji, historia brytyjskiej polityki publicznej w latach 1900–2010dzieli się na następujące etapy: 1) 1900–1931 – schyłek epoki liberalnej; 2) 1931–1951 –stały wzrost aktywności gospodarczej państwa; 3) 1951–1979 – stabilizacja ustrojowana wysokim poziomie zaangażowania państwa w kwestie gospodarcze i społeczne;4) 1997–2007 – próba powrotu do liberalizmu gospodarczego; 5) 2007–2010 – okreswahań i poszukiwania nowych zasad polityki publicznej.
 
Polityka energetyczna państwa jest jedną z najistotniejszych polityk publicznych wpływających na bezpieczeństwo obywateli i rozwój państwa, a terminal ciekłego gazu ziemnego (LNG) w Świnoujściu to narzędzie kształtowania polskiej polityki energetycznej. Instalacja została oddana do użytku w 2015 r. Obecnie gwarantuje ona dostawę jednej trzeciej krajowego zapotrzebowania na gaz, a po rozbudowie ma być to już połowa. Energia jako produkt musi być dostępna w sposób ciągły, również w trakcie zawirowań o wymiarze krajowym i międzynarodowym takich jak pandemie. Celem autora artykułu jest zbadanie, czy pandemia COVID-19 wpłynęła na funkcjonowanie terminalu oraz na import skroplonego gazu ziemnego do Polski. Autor posłużył się analizą mikrosystemową jako metodą badawczą oraz odpowiedział na pytania dotyczące tego, jak w trakcie pandemii funkcjonował port Szczecin-Świnoujście, jak wyglądała żegluga morska oraz jak kształtowały się ceny LNG.
 
The approved Greek municipalities' membership of city diplomacy forms, 2006-2020 428
In recent decades, more and more young actors at the international level have been claiming and aspiring to play a significant role in managing public policy issues with global reach. The recent pandemic highlighted the asymmetry of nation-state responses in managing this health threat. At a time that the return-of-the-state scenario sounded familiar, it was misleading as well. Although each national government was focusing on its own people, and each claimed to have been better prepared to fight the crisis than its neighbors, governance gaps were filled by networks of sub-national authorities, whose partnerships provided a wider geographical perspective of policy decisions. In this framework, this article assesses the role of the city diplomacy, focusing on the pandemic initiatives of the city of Athens that, due to its international affiliations, managed to fill the gaps of the measures taken for the most vulnerable groups by the central government during the pandemic of COVID-19. Desk-based research and the use of secondary sources provide the scope for our analysis.
 
The Conceptual Research Model
Bootstrapping diagram
The loading factor, composite reliability, and average variance extracted
COVID-19 affected the entire world, culminating in a devastating worldwide disaster. The crisis had a major impact on Indonesia, both in terms of health and economic concerns. As economic support in Indonesia, micro, small and medium-sized enterprises (MSMEs) are also impacted. This study was carried out in the West Java Province, including respondents among MSME actors. The aim of this study was to see how entrepreneurial resilience and self-efficacy affected company performance during the COVID-19 crisis. To assess the connection between variables, this research technique uses a quantitative methodology. The partial least squares path modeling (PLS-SEM) is used to validate the model's hypothesis, which is based on its association in a literature study done by numerous prior researchers. The findings of this study show that, as compared to entrepreneurial self-efficacy, entrepreneurial resilience has a substantial impact on MSME company performance during the COVID-19 pandemic. Based on the evaluation of the results of the research on the resilience of MSME owners, it must be supported by external variables such as government policies.
 
Obostrzenia związane z pandemią COVID-19 ograniczyły funkcjonowanie całego społeczeństwa. Dla organizacji zajmujących się aktywizacją społeczną, np. osób starszych, oznaczało to wstrzymanie dotychczasowych działań. Czy możliwe było zatem dalsze aktywizowanie osób starszych? Celem badania jest zidentyfikowanie sposobów, w jaki wybrane organizacje w Polsce próbowały poradzić sobie z tą sytuacją za pośrednictwem swoich stron na portalu społecznościowym Facebook. Analizie poddano posty pochodzące z 20 kont prowadzonych przez organizacje zajmujące się aktywizacją społeczną osób starszych na terenie czterech miast wojewódzkich. W wyniku analizy tematycznej zebranych postów możliwe było określenie spectrum, w jakim funkcjonowały badane strony, tj. od kreatora rzeczywistości, dostarczającego najświeższych informacji do zażyłego znajomego, który troszczy się, pomaga, a nawet rozmawia ze swoimi odbiorcami. Z tym łączyła się również forma prowadzonej na stronach aktywizacji. Badania ujawniły różny stopień partycypacyjności działań prowadzonych przez organizacje, a przedstawione wnioski stanowią wkład w badania nad mediami społecznościowymi w polityce publicznej oraz aktywizacją osób starszych.
 
W marcu 2020 r., a więc w czasie trwania pandemii COVID-19, w Bawarii odbyły się wybory samorządowe: 15 marca - pierwsza tura wyborów (w formie tradycyjnej oraz korespondencyjnej), a 29 marca - druga tura (jedynie w formie korespondencyjnej). Zmiana reguł głosowania między I a II turą nastąpiła w atmosferze politycznej zgody, za aprobatą wszystkich frakcji parlamentarnych. Druga tura była zorganizowana w okręgach, w których głosowanie w pierwszej turze nie przyniosło rozstrzygnięcia. Takich okręgów było 34, spośród ogólnej liczby 96 bawarskich okręgów wyborczych. W ten sposób wytworzyła się próba badawcza obejmująca wspomniane 34 okręgi, losowo i równomiernie rozproszone po terytorium całego landu, oraz próba kontrolna obejmująca pozostałe 62 okręgi. Celem niniejszego artykułu jest zweryfikowanie hipotezy głoszącej, że zorganizowanie w Bawarii w marcu 2020 r., tj. w czasie trwania pandemii, wyborów w formie korespondencyjnej doprowadziło do wzrostu liczby przypadków COVID-19. Wyniki tego badania mogą być interesujące dla toczonej w Polsce w kwietniu i maju 2020 r. - i nigdy ostatecznie nierozstrzygniętej - dyskusji na temat zasadności organizacji wyborów korespondencyjnych w czasie pandemii pod względem bezpieczeństwa epidemiologicznego. Przykład Bawarii był bowiem przywoływany zarówno przez zwolenników, jak i przeciwników zorganizowania w Polsce wyborów prezydenckich w formie wyborów "kopertowych" - odpowiednio jako argument na rzecz albo przeciwko przeprowadzeniu głosowania zgodnie z pierwotnie przyjętym kalendarzem wyborczym. W niniejszym artykule zaprezentowano dane empiryczne oraz zaproponowano ich interpretację celem weryfikacji sformułowanej wyżej hipotezy, a przez to rozstrzygnięcie wzmiankowanej dyskusji na temat epidemiologicznego wymiaru wyborów korespondencyjnych. Abstract: In March 2020, amid the COVID-19 pandemic, local elections were held in Bavaria: the first round of voting took place on 15.03.2020 (traditional and postal voting) followed by the run-off ballot on 29.03.2020 (postal voting alone). The political decision to rely solely on postal voting in the second ballot was made unanimously by all the political fractions represented in the Bavarian parliament in the sense of responsibility for public health. The run-off ballot was held in constituencies where voting in the first round did not yield a winner. There were 34 such constituencies out of a total of 96. In this way, a research sample was created embracing the above-mentioned 34 constituencies, randomly and evenly dispersed throughout the entire Bundesland, and a control sample comprising the remaining constituencies. The purpose of this paper is to test the hypothesis according to which the postal voting held in Bavaria in March 2020, amidst the pandemic, led to an increase in the number of COVID-19 cases. The results of this study may be relevant for the discussion that in April and May of 2020 was going on in Poland – and never eventually settled – where public health concerns were raised. The Bavarian example was invoked by both supporters and opponents of postal voting as the sole form of voting in the Polish presidential elections originally scheduled for May of 2020. The Bavarian precedent was instrumentalized as an argument made – respectively in favor or against – sticking to the originally adopted electoral timeline.
 
Statystyki jednoznacznie wskazują, że państwa Azji Wschodniej znacznie lepiej radzą sobie w walce z pandemią COVID-19. Należy zadać sobie jednak pytanie, jakie są tego przyczyny. W artykule przeanalizowano działania podejmowane w celu zwalczania COVID-19 w Polsce oraz Malezji - statystyki, czas wprowadzania restrykcji, rodzaje i zakres obostrzeń, a także sposoby ich egzekwowania. Wybór krajów podyktowany jest zbliżoną liczbą mieszkańców oraz liczbą wykonanych testów. Malezja jest uznawana za jedno z państw najlepiej radzących sobie z pandemią. Polska natomiast znajduje się w światowej czołówce krajów o największej liczbie potwierdzonych przypadków zakażeń. Analiza opisowa i porównawcza umożliwiła wyciągnięcie wniosków dotyczących czynników, które determinują sukces w walce z COVID-19. Z przeprowadzonych badań wynika, że szczególne znaczenie mają: wcześniejsze doświadczenia poszczególnych państw, opracowane plany działania na wypadek wystąpienia chorób zakaźnych oraz czynniki kulturowo-społeczne.
 
Speed of adoption of statewide lockdowns during the COVID-19 pandemic
Results for the unified model under a state of emergency
Results for the modified unified model under a state of emergency
This paper develops a unified model of policy diffusion to analyze the speed of adoption of statewide lockdown policies within a federal system during the COVID-19 pandemic. The modified unified model was built to improve our understanding of policy diffusion in contexts where existing models fall short. The authors highlight three main policy diffusion channels: regional, vertical, and internal. The paper shows the empirical test of the model across US states and finds that vertical effects, such as higher approval ratings for President Donald Trump, as well as a comparatively high proportion of COVID-19 federal funding support, bear a strong positive association with the speed of statewide lockdown adoption policies. In addition, certain internal effects are also important - higher governor approval ratings are positively associated with the speed of statewide lockdown adoption policies, as are state and local spending, democratic state governments, and population awareness of the virus. However, other internal factors, such as the stringency of statewide lockdown policies and the relative proportion of COVID-19 deaths in a state, were minimally associated with the speed of lockdown policy adoption. Surprisingly, unlike past studies, horizontal regional effects did not play a significant role in the presented analysis - the speed of adoption of lockdown policies by neighboring states bears no association with the speed of policy adoption of statewide lockdowns. Overall, the results suggest a strong influence of political factors on the speed of statewide lockdown adoption policies in the US.
 
Młodzieżowe rady przy jednostkach samorządu terytorialnego działają praktycznie od 1990 r. Dopiero jednak od 2001 r. funkcjonuje podstawa prawna umożliwiająca powołanie takich organów, ale przez 20 lat pozostawała niezmieniona. Pandemia COVID-19 znacząco ograniczyła możliwość funkcjonowania młodzieżowych rad, które zmagały się z wieloma problemami (np. w wielu przypadkach kończyły się kadencje tych organów, a nie powoływano nowych). W rezultacie ustawodawca zajął się ustawową regulacją instytucji młodzieżowej rady i przyjął rządowy projekt ustawy (Dz. U. 2021 poz. 1038). W związku z tym autor starał się zbadać wpływ pandemii COVID-19 na liczbę funkcjonujących młodzieżowych rad. Ponadto przeanalizował najważniejsze rozwiązania zawarte w ustawie. Ostatecznie pozytywnie ocenił działania ustawodawcy, jednakże zwrócił uwagę na jego niezrozumiałe decyzje oraz na zdecydowany spadek liczby młodzieżowych rad między marcem 2020 r. a wrześniem 2021 r. Obecnie widoczna jest tendencja wzrostowa.
 
Sektor ekonomii społecznej to istotny obszar realizacji polityki publicznej w zakresie pomocy społecznej i rynku pracy. Podmioty ekonomii społecznej mają do dyspozycji instrumenty publicznego wsparcia finansowego, w tym zwrotnego, umożliwiające im rozwój i realizację celów gospodarczych i społecznych. W okresie pandemii COVID-19 otrzymały nowe instrumenty wspierające o wyjątkowym charakterze na tle dotychczasowych rozwiązań. Istotnym zagadnieniem jest elastyczność reagowania polityki publicznej oraz umiejętność wspólnego - władzy publicznej wraz ze środowiskiem interesariuszy non-profit - wypracowania i wdrożenia wsparcia, by uchronić ten wrażliwy na kryzysy gospodarcze sektor przed konsekwencjami związanymi z ograniczeniami funkcjonowania podczas pandemii COVID-19. Przedsiębiorstwo społeczne, czy też szerzej przedsiębiorczość społeczna, to z pewnością jedne z najbardziej fascynujących innowacji ostatnich dekad, ciągle wymykające się satysfakcjonującemu teoretycznie wyjaśnieniu.
 
The healthcare systems of almost every country have been facing an unprecedented crisis since the beginning of the COVID-19 pandemic in March 2020. In response, numerous countries have designed and launched their unique applications to inform their citizens about COVID-19 and to follow their health situation. While South Korea has been showing an effective fight against COVID-19, Turkey is one of the most affected ones by the virus. This paper aims to identify key differences and similarities between the contact tracing apps that are used by Turkey and South Korea during COVID-19. In this way, it addresses how two members of the Organization for Economic Co-operation and Development (OECD), one developing (Turkey) and other developed (South Korea) countries, integrated their public policies and crisis management responses with the mobile phone applications and at what scale they are successful. Also, this paper investigates how these differences/similarities between their applications have affected their paths in the pandemic. Comparing their applications, it discusses policy-making processes, technological differences, and contact tracing strategies with policy recommendations for other countries.
 
W artykule omówiono jedną z instytucji systemu wyborczego w dobie pandemii COVID-19. Wybory to proces wybierania przez obywateli przedstawicieli na określone stanowiska. Istotne w tym kontekście są sposób i zasady przeprowadzania elekcji, tak by zachowana została jej fundamentalna reguła - powszechność. Chociaż od 1989 r. obowiązywało kilkanaście ordynacji wyborczych, a tradycyjny model oddania głosu w lokalu wyborczym nadal funkcjonował, to polski ustawodawca przewidział także głosowanie korespondencyjne oraz za pośrednictwem pełnomocnika. Z uwagi na ryzyko związane z pandemią COVID-19 wydawać by się mogło, że dalsze zmiany w polskim Kodeksie wyborczym będą niezbędne. Dostosowanie nowych przepisów do Konstytucji RP z 1997 r. okazało się jednak dla krajowego ustawodawcy zbyt ambitnym zadaniem. Niniejsze opracowanie ma charakter empiryczny - to studium przypadku konkretnego działania legislacyjnego pokazanego w ujęciu porównawczym na przykładzie Polski i Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej.
 
Około 1 mln migrantów przebywa obecnie w Polsce, głównie są to pracownicy z Ukrainy. Restrykcje w przekroczeniu granic Rzeczypospolitej Polskiej w dobie pandemii COVID- 19 oraz perspektywa recesji gospodarczej stały się czynnikami motywującymi do opuszczenia polskiego rynku pracy przez pracowników z Ukrainy. Ograniczenie handlu i usług w wielu polskich przedsiębiorstwach wymusiło redukcję personelu w obawie przed bankructwem. Przedsiębiorcy, którzy zwolnili swoich pracowników nie czekając na wsparcie rządu w postaci „tarczy antykryzysowej", postawili najczęściej na osoby o najniższym stażu pracy, niemające umów o pracę i pochodzące z mniejszości narodowych. Skutki gospodarcze i polityczne takich decyzji odczuje w dłuższej perspektywie cały rynek pracy. Analiza migracji ukraińskich pracowników w Polsce po wybuchu epidemii COVID-19 pozwoli ocenić skalę tej migracji i podjąć próbę odpowiedzi na pytanie: Czy polscy przedsiębiorcy działają w duchu interesu publicznego, czy jednak uprzedzeń wobec obcej siły roboczej? Badanie ma na celu analizę reakcji służb i instytucji publicznych na migracje spowodowane rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2. Dane wskazują, że nie radziły sobie one z wydaniem nowych kart pobytu, zezwoleń na pracę. Wystąpiły komplikacje związane z przekraczaniem granicy. Wszystko to świadczy o słabym przygotowaniu służb granicznych do migracji o tak dużej skali. Ponadto doszło do wzrostu liczby zwolnień obywateli Ukrainy w czasie trwania pandemii. Zauważono również wystąpienie przejawów rasizmu w społeczeństwie. W efekcie nasiliła się migracja.
 
Problematyka artykułu ma wyraźny związek z pandemią COVID-19 i jej negatywnym wpływem na partycypację. W 2020 r. pandemia i związany z nią lockdown czasowo przerwały deliberację w procesach budżetowych w ponad stu polskich miastach. Jednak zarazem w ogólnym pejzażu oraz w kształcie topografii budżetowania obywatelskiego w Polsce wiele się nie zmieniło. Nadal jest to teren dla deliberacji niełatwy, choć jest ona możliwa. Autorzy artykułu podjęli próbę przybliżenia skutków oddziaływania tych elementów ustawowej regulacji budżetów obywatelskich, które nie sprzyjają rozwojowi deliberacji. Wyniki analiz odniesiono do znanej w literaturze modelowej typologii partycypacji w budżetowaniu obywatelskim, z uwzględnieniem przypadków trzech polskich miast.
 
W artykule zostały przedstawione możliwości wpływu polityki mieszkaniowej oraz rynku mieszkaniowego na sytuację gospodarstw domowych w czasie COVID-19. Możliwości te określono jako stosunkowo niewielkie i łączące się z co najmniej czterema poziomami ograniczeń o bardzo różnym poziomie ogólności oraz zasięgu i charakterze oddziaływania. Ograniczenia te dotyczą: paradygmatu rynkowego wzrostu ekonomicznego, polityki mieszkaniowej rozumianej w ścisłym sensie, usytuowania gospodarstw domowych w złożonych zależnościach społeczno-gospodarczych oraz procesu inwestycyjno-budowlanego. Przyjęto, że przy wskazanych ograniczeniach wprowadzone w Polsce w latach 2020 i 2021 zmiany w polityce mieszkaniowej i możliwe reakcje na nie rynku mogą być rozpatrywane jedynie w kategoriach prawdopodobnego wpływu na gospodarstwa domowe w niewiadomym czasie odziaływania pandemii. Reakcje rynku zilustrowano wybranymi wielkościami strumieniowymi dotyczącymi liczby i struktury inwestorskiej rozpoczynanego budownictwa mieszkaniowego po 2019 r. Artykuł ma na celu zasygnalizowanie i zilustrowanie dostępnymi danymi nieefektywności bieżącej polityki i mechanizmów rynku mieszkaniowego w Polsce. Metoda badawcza bazuje na kwerendzie, analizie i ocenie bieżących informacji pochodzących z dostępnych źródeł.
 
Cumulative COVID-19 deaths in four large countries
Ex-ante challenges in Pakistan
Policy coherence in Pakistan's pandemic response
Selected policy elements in Pakistan's COVID-19 response
The COVID-19 pandemic has posed significant policy challenges in developing countries, where operational resources and policy capacity are limited. Yet, some developing countries have fared better than others, and part of this success seems to be attributable to the use of prudent policy instruments within a policy mix that exhibits coherence. This article presents a COVID-19 case study of Pakistan and considers the following aspects of Pakistan's policy mix: (1) polio and rural support infrastructure deployed for COVID-19 detection and awareness-creation; (2) the establishment of a national command and operation center (NCOC) to centralize real-time decision-making; (3) the use of the largest income support program to generate a targeted pro-poor stimulus; and (4) optimally targeted (smart) lockdowns. The findings suggest that developing countries can adjust sound policy responses to pandemic conditions despite their resource constraints, by calibrating extant policy instruments and mobilizing new ones within a coherent policy mix.
 
In Southern European countries, the regularization of irregular migrants has been largely used in the past as ex post control policy measure, blamed by several scholars as an emergency remedy for the lack of systematic working immigration policies (Baldwin-Edwards, 1999; Finotelli & Sciortino, 2009). Nonetheless, COVID-19 pandemic and its impact on the essential agricultural chains and elderly homecare led countries like Portugal and Italy to adopt an unprecedented comprehensive regularization, in terms of numbers of people involved and modalities. Prima facie similar in the approach, the two legislations may entail not only different bureaucratical implications, but also different rational, as different are the political and the socio-economic environments behind. The aim of the article is to compare the two emergency legislations on a synchronic dimension. Through the analysis of primary and secondary sources, the article will compare the different approaches of Italy and Portugal in addressing the policy problem after the start of COVID-19 pandemic. As two Southern EU Member States with different views on immigration policies, Italy and Portugal represent an interesting case study to investigate. The article will benefit from an interdisciplinary approach, addressing the issue combining both legal and political literatures. Ultimately, the article will try to assess if the current measures are in line with the regularization policies that have been adopted in the past decade.
 
Artykuł jest recenzją książki Trzecia Rzeczpospolita w trzech opowieściach. Wokół polskich przemian 1989-2019 (2020) autorstwa Włodzimierza Anioła. W recenzji została omówiona treść książki, w szczególności osadzenie podjętej tematyki w kontekście toczących się od lat debat nad przebiegiem transformacji ustrojowej.
 
Artykuł jest propozycją bilansu procesów reformowania szkolnictwa wyższego w Polsce w latach 1990–2015 i 2016–2018 (kiedy przygotowywano projekt tzw. Ustawy 2.0) oraz wynikającej z tych analiz oceny rodzimej „sztuki reformowania”. W efekcie przyjęcia perspektywy nauk o polityce publicznej w centrum uwagi autorki znalazły się kwestie wchodzące w zakres formułowania polityki publicznej, tj. polityki rozwoju i programowania strategicznego, projektowania prawa i towarzyszących mu konsultacji społecznych. Ponadto artykuł omawia trzy dokonane próby i jedną obecnie projektowaną próbę reformowania szkolnictwa wyższego w kontekście zasad ekonomii politycznej reform uznawanych na świecie za wzorzec. Długi, bo niemal 30‑letni okres objęty analizami umożliwił na ich podstawie wnioski dotyczące ewolucji polityki szkolnictwa wyższego uwypuklające problem jej jakości (standardów) jako polityki publicznej. Główna teza, zweryfikowana z pomocą koncepcji ekonomii politycznej reform, dotyczy widocznego uczenia się reguł tworzenia polityki publicznej przez decydentów w trakcie kolejnych reform szkolnictwa wyższego w Polsce (jest to jednak uczenie się dość wolne i niedostateczne albo nieefektywne).
 
This paper advocates the use of a Weberian framework in the analysis of the processes of Europeanization of public policies. It focuses on employment policies to explore the "elective affinities" between the European Employment Strategy launched in 1997 and the subsequent elaboration of national reforms reorganizing and strengthening monitoring, surveillance, and sanctions of the unemployed. From this perspective, Europeanization is defined as mutual reinforcement between European policy frames and national reforms than a top-down unilateral relationship of influence.
 
The year 1999 marked the beginning of reforms in social insurance in Poland. Changes which were implemented then regarded mainly retirement insurance. Until the reform was introduced, the retirement insurance had operated under a pay-as-you-go system. However, political changes in Poland, as well as adverse demographic trends, led to ineffective functioning of the existing system of financing liabilities arising from retirement insurance. It was necessary to introduce changes that, above all, would allow for maintaining an appropriate level of retirement pension. The following article concentrates on one selected aspect of this insurance - Open Pension Funds (in Polish: Otwarte Fundusze Emerytalne; OFEs) and presents major changes occurring in 2002-2018, their reasons and effects. The analysis is mainly based on data from the Financial Supervision Authority and the Social Insurance Institution.
 
The Turnout Rate of Previous Legislative Elections Source: Central Electoral Commission [2013].
The Seats Rate of the Political Parties Over the Years: 1992-2012 Source: Central Electoral Commission [2013].
The Legislative Election System and Seats Allocation: 1992-2012
The General Situation of Previous Legislative Elections: 1992-2012
The Logistic Regression Model Analysis of the Electoral System Awareness and the Party Vote's Voting Choice (Voting for Small Parties/big Parties)
This paper conducts an analysis of the implementation of the new electoral system (single-district, two-votes system) in practice in 2008. It is focused on the research of two aspects: first, the voter’s awareness of the new electoral system; second, the impact of the new electoral system on the political party system. In the research methods, this article combines the analysis of an individual survey data and information on the election results, trying to find an answer to the question about Taiwan’s voters knowledge of the electoral system situation, the factors that affect the knowledge of the electoral system, as well as the issues of the new electoral system’s impact on the change and development of the political party system. The research has found out that: Taiwan’s voter awareness of the current electoral system is not high. The further research into the relations between the knowledge of the electoral system and the voting choice, as well as the control of other possible factors of influence, showed that the voters who have a more correct and clear understanding of the electoral system have the tendency to vote for small parties. From the results of the general information, the practice of the electoral system indeed led to the decline in pluralistic views. The number of effective parties in the parliament has significantly decreased to that one before restructuring. The new electoral system has made survival difficult for small parties, while the rate of the wasted vote in the regional constituency increased dramatically, making it more difficult to represent pluralistic views. These possible problems caused by the new electoral system, also triggered reactions and initiatives among the domestic public concerning the reform of the electoral system in 2015.
 
The Results of the 2004 European Parliamentary Election in Poland
The Results of the 2009 European Parliamentary Election in Poland
The paper addresses the issue of the election to the European Parliament in Poland. The authors discuss the electoral regulations and the institutional background to the election. They put the 2014 election against the historic background of the 2004 and 2009 elections to the European Parliament. The authors emphasise that the most important challenge in terms of the elections is the low turnout. The major reasons for the state of affairs are the low quality of the knowledge of the European institutions and the social discontent of the Polish citizens with the economic and political situation both in Europe and Poland.
 
Artykuł omawia etapy projektowania i wdrażania funduszy europejskich na przykładzieProgramu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020. Przedstawia odpowiedzialneza programowanie środków na rozwój obszarów wiejskich organy i instytucje po stronieUnii Europejskiej, jak i państwa członkowskiego. Wskazuje na najważniejsze wydarzeniai dokumenty niezbędne do uruchomienia pomocy finansowej ze środków EuropejskiegoFunduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Koncentruje się na programowaniu pomocy z EFRROW w postaci PROW, który w Polsce realizowany jest jako jednolityprogram, wraz z przedstawieniem alokacji środków oraz jej zmian pomiędzy wstępnyma finalnym projektem programu. Analiza wdrażania PROW 2014–2020 uzupełniona jesto obszar zarządzania, w którym podział kompetencji pomiędzy instytucjami i organamipaństwa jest zróżnicowany. Artykuł wskazuje również na problemy i zaniedbania wewdrażaniu wybranych działań PROW, którego całkowity budżet w perspektywie finansowej 2014–2020w Polsce wynosi 13,5mld PLN.
 
Autorka na podstawie danych empirycznych uzasadnia tezę, że merytokratyczne podejście do metod rządzenia w państwie jest w Polsce słabo zakorzenione2. Wskazuje, że w instytucjach zależnych od rządu oraz spółkach skarbu państwa w okresie od połowy listopada 2015 r. do początku listopada 2017 r. doszło do całkowitego zarzucenia tych metod. Większość niezwykle licznie uchwalanych ustaw skupiała się na szybkości i szerokiej wymianie ciał zarządzających kluczowymi instytucjami i spółkami. Na dalszym planie pozostawała zwykle poprawa efektywności działania tych podmiotów. W wielu przypadkach głównym kryterium awansu było zaufanie decydenta. Najważniejszym skutkiem społecznym prowadzenia nieprzejrzystej, nieopartej na merytorycznych zasadach polityki personalnej jest podważanie zaufania do państwa, co jest degradujące zarówno dla klasy politycznej, jak i dla ogółu obywateli.
 
Celem artykułu jest analiza stopnia realizacji polityki telekomunikacyjnej w Polsce w zawężeniu do celów sformułowanych w Strategii regulacyjnej do roku 2015. W artykule pozytywnie zweryfikowano tezę, że poziom dotychczasowego wykonania obecnej strategii regulacyjnej jest zadowalający.W części teoretycznej zdefiniowano politykę telekomunikacyjną, dokonano analizy znaczenia tej polityki w rozwoju gospodarczym, a także określono jej lokalizację w klasyfikacji polityki publicznej. Ponadto, scharakteryzowano podstawowe instytucje władcze rynku telekomunikacyjnego, które są odpowiedzialne za kreowanie i realizację polityki prowadzonej w sektorze telekomunikacyjnym. W części empirycznej, opartej na danych ilościowych, zaprezentowano wartości mierników stopnia realizacji celów badanej strategii regulacyjnej. Przeprowadzoną analizę ilościową poszerzono o podejmowane przez Urząd Komunikacji Elektronicznej działania na rzecz realizacji strategii.
 
The aim of the study is to analyze if the subsidiarity principle in the context of the law solutions introduced by the Directive of the European Parliament and of the Council 2018/957 amending Directive 96/71 concerning the posting of employees in the framework of the provision of services should be considered justified and proportionate. The arguments presented will show the opinion that the subsidiarity principle is one of the basic rules for conducting economic policy in the European Union. On this basis it will be investigated whether policy powers should be delegated to the lowest possible level of government, close to the citizens concerned by the policy, unless there are undeniable benefits to running it at a higher level in closer policy coordination. It should be considered if the European Commission proposal pursues a purpose other than the declared one and thus violates the principle of proportionality. It will be proved that smart and clear rules are needed that are adapted to the rapidly growing mobility of EU businesses and citizens, which will prevent the progressive loss of competitiveness of the EU market, while accelerating social convergence and preventing illegal activities affecting intra-EU migrant workers.The issues mentioned above and the conclusions may lead, according to the author, to reflection on the importance of the fact, that the division of competences between Member States and the EU institutions is ultimately a political decision that arises in the context of a conflict of interest and indicate that economic analyzes can only provide arguments for or against policy centralization. Furthermore, it should be noted that the integration is a dynamic process and therefore the results of the analysis regarding the justification for the application of the subsidiarity principle may lead to divergent assessments by the Member States, as the conditions of the functioning of economies are rapidly changing.
 
Artykuł jest recenzją książki Sztuka rozumienia. Poszukiwania filozofii archaicznej (2019) autorstwa Jerzego Oniszczuka. Autor recenzji omawia zawartość książki, komentuje wyniki przeprowadzonych analiz oraz sposób ich prezentacji.
 
Artykuł jest recenzją książki Oswajanie niepewności. Studia społeczno-ekonomiczne nad młodymi pracownikami sprekaryzowanymi (2020) pod redakcją Adama Mrozowickiego i Jana Czarzastego. Autor omawia zawartość książki oraz komentuje wyniki badania i sposób ich przedstawienia.
 
Doświadczenie związane z pandemią COVID-19 uwidoczniło m.in. braki w politykach publicznych w Polsce. Według autora artykułu do polityk publicznych można zaliczyć również działania władzy wobec artystów. W tekście zdiagnozowany został status artystów jako grupy docelowej polityki publicznej w systemie demokratycznym. Opisano proces tworzenia regulacji prawnych statusu artysty zawodowego w Polsce. Przedmiotem szczegółowej analizy stały się decyzje rządu Rzeczypospolitej Polskiej dotyczące artystów podejmowane w latach 2020­-2021. Problemy techniczne, formalne i medialne władz z dystrybucją środków pomocowych dla artystów w Polsce są wiązane z brakiem prawnej definicji artysty w polskim systemie ubezpieczeń społecznych, a szerzej - w politykach publicznych. Wobec nieukończenia prac legislacyjnych dotyczących statusu artysty przed wystąpieniem 5. fali pandemii COVID-19 przewidywane jest ponowne wystąpienie problemów w zarządzaniu pomocą publiczną dla artystów w Polsce.
 
According to the predictions, the scale and rate of economic processes that are aboutto come in the next decades of the 21st century will be substantial. A further growth ofAustralia’s importance is to be expected in the long term. The whole region of Asia, including Australia, has become interesting for politicians, entrepreneurs and researchers.In the 21st century, Australia has grown to be a significant player in the global economicpolicy. It seems that the economic future of the world will depend on the developmentof the countries in Asia. The economic situation in Australia will arguably change assome countries in that region have reached a satisfactory level of production and sharein their developed economy. Economic presumptions delineate an optimistic view ofthe income’s growth in the next decade in Australia. The statistics published by reliableboth national and international institutions are helpful in unraveling economic issues,which allow to portray the bright future of Australia until 2025. It seems that the regionaleconomic development will lead to a significant economic revival. The following issuesconcerning the economic policy and its results have been chosen in order to conductan analysis: GDP per capita, economic growth, demography, the input of nations andregions in the world’s production and the contribution of Australia in the world’s trade.The substantial number of inhabitants (over a half of the globe’s population) in this region is at the same time a serious proportion of consumers. The ongoing transformationin the life of those countries is the effect of education, communication and technologydevelopment. Thereupon, due to the economic and social development of the region,Australia will become its beneficiary and solidify its economic position.
 
W artykule zarysowano społeczno-historyczne uwarunkowania, które doprowadziły do powstania i rozkwitu nowego nurtu badań nad niepełnosprawnością – Disability Studies oraz popularyzacji społecznej definicji niepełnosprawności, na której opiera się KPON. Główną część tekstu poświęcono krytycznej analizie wdrażania art. 24 KPON w polskich szkołach wyższych z perspektywy obowiązujących aktów prawnych oraz stosowania mechanizmu racjonalnych usprawnień. Przedstawiono dane statystyczne na temat studentów i doktorantów z niepełnosprawnościami oraz zaprezentowano główne wnioski z raportów tematycznych, autorstwa Rzecznika Praw Obywatelskich oraz środowisk osób z niepełnosprawnościami. W ostatniej części artykułu omówiono wątek niepełnosprawności w świetle procesu tworzenia Ustawy 2.0 wraz ze studium przypadku poprawki nr 47.
 
Głównym celem artykułu jest omówienie dotychczasowego wpływu programu Rodzina 500+ na trzy obszary: liczbę urodzeń, ubóstwo w rodzinach z dziećmi i aktywność zawodową rodziców (zwłaszcza matek) małych dzieci. Wykorzystano dostępne dane statystyczne oraz wyniki kilku badań na ten temat. Wyniki analiz pokazały, że nowe świadczenie obniżyło poziom ubóstwa wśród rodzin z dziećmi, zwiększyło liczbę urodzeń – choć może to być efekt przejściowy i związany także z innych zmianami wprowadzanymi w latach 2013–2016 – a także zmniejszyło aktywność zawodową, głównie kobiet.
 
The world's largest banks according to the total assets figure
Celem opracowania jest ocena zmian zachodzących w polskim sektorze bankowymw ostatnim ćwierćwieczu, a także znalezienie odpowiedzi na następujące dwa pytania:czy polski sektor bankowy sprostał konkurencji po wstąpieniu Polski do Unii Europejskieji jak poradził sobie w okresie ostatniego światowego kryzysu finansowego? Powyższe orazanaliza bieżącej sytuacji polskiego sektora bankowego pozwala ponadto zidentyfikowaćnajważniejsze wyzwania, przed jakimi stoją banki działające w Polsce. Jednym z nichbędzie z pewnością przystąpienie Polski do strefy euro, które w znacznym stopniu zmienifunkcjonowanie polskiego systemu bankowego oraz jego instytucjonalną strukturę.
 
Analiza etyczna Teorii uczuć moralnych oraz Badań nad naturą i przyczynami bogactwanarodów ukazuje twórczość A. Smitha (1723–1790) w zupełnie innym świetle niż jestto przyjęte w neoliberalnej interpretacji. Jednym z najważniejszych wątków staje sięklasyfikacja uczuć moralnych. Dzieli je na uczucia społeczne, neutralne i aspołeczne.Uczucie neutralne – miłość samego siebie (selflove) jest podstawą działania ze względuna własny interes i tym samym stanowi podstawę rozwoju przedsiębiorczości. Może onoprzerodzić się w uczucie aspołeczne: samolubstwo (selfishness). Wówczas ma ono niszczący wpływ na działalność gospodarczą, życie społeczne i państwowe. Dlatego A. Smithukazuje znaczenie społecznego uczucia sympatii, jako współodczuwania i akceptacjizachowań uznanych za właściwe. Jak wynika z jego analiz, samolubstwo cechowałostosunkowo często ówczesnych biznesmenów, czyli kupców i właścicieli manufaktur.Odwołując się do twórczości A. Smitha, powinniśmy poszukiwać, a następnie opisywaćte wszystkie mechanizmy psychologiczne i gospodarcze, które w ostateczności oddalająlub minimalizują możliwość przerodzenia się miłości własnej w samolubstwo, czylidziałań opartych na racjonalnych motywach ekonomicznych w działania podyktowanejedynie czystą chciwością.Interpretacja zawarta w artykule przeciwstawia się interpretacji neoliberalnej. Ta ostatnia z uporem podkreśla, że najważniejsze u A. Smitha są wyrwane z kontekstu zdaniao państwie jako stróżu nocnym i rynku, którym kieruje niewidzialna ręka. Analizaetyczna podkreśla, że według samego A. Smitha jeden z podstawowych problemówkapitalizmu polega na tym, by miłość własna realizowała się w wyznaczonych przezwspólnotę granicach. Dlatego tak ważna jest Teoria uczuć moralnych, w której analizował on sympatię, uczucie społeczne i samolubstwo, uczucie niespołeczne oraz Badanianad naturą i przyczynami bogactwa narodów, w którym to dziele wskazywał na problemkolektywnego samolubstwa.
 
Przedmiotem analizy w artykule jest udział administracji jednostek samorządu terytorialnego w prowadzeniu instytucji kultury. Na tle ogólnopolskim przeanalizowana została sytuacja w województwie podlaskim. Główne zagadnienia opracowania to zasady i metody finansowania instytucji kultury przez regionalny samorząd terytorialny oraz różne sposoby pozyskiwania przez instytucje kultury dodatkowego, pozabudżetowego dofinansowania ich działalności, szczególnie ze środków pochodzących z budżetu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Unii Europejskiej.Autor wskazuje na zróżnicowanie przestrzenne, społeczne i finansowe związane z dostępem do wydarzeń kulturalnych i uczestnictwem w nich na przykładzie województwa podlaskiego. Postuluje większą profesjonalizację zarządzania instytucjami kultury na szczeblu województwa oraz prowadzenie prorozwojowej polityki kulturalnej przez jednostki samorządu terytorialnego. Akcentuje również konieczność aktywizowania lokalnych i regionalnych społeczności w związku z wydarzeniami kulturalnymi i współuczestniczenia mieszkańców w ich organizowaniu. Uczestnictwo w kulturze na poziomie lokalnym i regionalnym oraz rozważna polityka władz w tym zakresie są podstawą budowaniasilnych więzi społecznych i tożsamości regionalnej mieszkańców.
 
Celem artykułu jest pomiar za pomocą metody DEA oraz indeksu Malmquista efektywności oraz produktywności administracji publicznego szkolnictwa wyższego. Do badania przyjęto 58 szkół wyższych podlegających Ministerstwu Nauki i Szkolnictwa Wyższego w latach 2014-2017. Uzyskane wyniki efektywności oscylują wokół 70%. Najbardziej efektywne okazały się uczelnie pedagogiczne, a najmniej rolnicze. Natomiast największy wzrost produktywności odnotowano w roku akademickim 2015/2016 w uczelniach technicznych.
 
Dialog obywatelski wpływa na jakość prowadzonej polityki publicznej, w formie online umożliwia bezpośrednie wpływanie interesariuszy na proces jej formułowania i implementacji. Stanowi również nową jakość w procesie ewaluacji polityki publicznej. Dialog obywatelski rozumiany jest najczęściej jako proces komunikacji pomiędzy władzą państwową a organizacjami pozarządowymi, autor artykułu wskazuje jednak, że możliwe jest prowadzenie dialogu obywatelskiego w sposób bezpośredni z obywatelami za pomocą mediów społecznościowych. Przedstawia wyniki badań, których celem była weryfikacja sposobu korzystania przez władzę z mediów społecznościowych w celu nawiązania dialogu z obywatelami. Badanie polegało na pomiarach i analizie komunikacji prowadzonej przez wybrane polskie miasta wojewódzkie w serwisie społecznościowym Twitter. Autor wskazuje na charakterystyczne style komunikacji, które można interpretować z perspektywy dialogu obywatelskiego.
 
Autor analizuje zmiany regulacyjne na rynku pożyczkowym w Polsce, ze szczególnym uwzględnieniem rozwiązań dotyczących funkcjonowania niebankowych instytucji finansowych, które udzielają krótkoterminowych kredytów konsumenckich (mikropożyczek). Podejmuje próbę oceny ich prawdopodobnej skuteczności w świetle doświadczeń innych państw.
 
Celem artykułu jest określenie wpływu wywieranego przez orzecznictwo sądów administracyjnych na praktykę planistyczną w zakresie ochrony ładu przestrzennego. Zweryfikowano ten wpływ z perspektywy dwóch kluczowych stosowanych w praktyce (przez sądy, organy jednostek samorządu terytorialnego, uczestników gry o przestrzeń) systemów informacji prawnej: LEX i Legalis. To właśnie tezy orzecznicze zawarte w wymienionych systemach stanowią podstawę dla wyrażanych w kolejnych sprawach ocen oraz formułowania argumentów. Wybrano dwa kluczowe z perspektywy ochrony ładu przestrzennego i zakresu prawa własności w systemie gospodarki przestrzennej przepisy: art. 2 pkt 1 oraz art. 6. Wyniki wskazują, że w badanych systemach dominują orzeczenia ze wskazanej perspektywy neutralne. Niemniej bardzo silna jest reprezentacja orzeczeń umożliwiających poszerzanie możliwości zabudowy. Kluczowa wydaje się w tym kontekście reprezentacja orzeczeń w sposób bardziej precyzyjny definiujących ład przestrzenny, jak również wprost wskazujących nadrzędność ładu przestrzennego nad prawem własności. Pomimo braku klarownych podstaw prawnych sądy administracyjne powinny właśnie na ten kierunek zwrócić szczególną uwagę.
 
Vote percentage in Bihar
Break-up of the rural-urban Internet subscriber base (in millions) (2020)
Growth rate of the average daily number of COVID-19 cases (in percentage) (2021)
Democratic elections pose an immense challenge to any government during an emergency crisis like the COVID-19 pandemic. More so for a country like India, with close to 18% of the world's population comprising an equally daunting and eager voter base of around 911 million in the time of a raging virus, both in the urban and rural areas of the nation. The first democratic large-scale election during the pandemic was successfully held in the state of Bihar in North India with more than 90 million voters, which was an astonishing feat by itself. The model followed by South Korea with the highest voter turnout provided an insight to the Indian authorities on conducting the elections. The Indian Election Commission, an independent statutory body which is entrusted with the task of conducting free and fair elections, allowed for the virtual mode of campaigning, and specific guidelines for polling were recommended. The rule changes have profound implications in significantly reducing crowded campaigns, which was synonymous with Indian democracy. The traditional lens through which the administration of elections was perceived has undergone a paradigm shift during the pandemic. New insights might surface if the electoral administration is reviewed in this study on an argumentative basis against the background of the big steps taken by the Indian election machinery. The aspects on which the research debates include: (i) the pros and cons of the action taken by the regulators; (ii) positive and negative responses from the political parties; and (iii) health and safety of the voters. The study concludes by affirming with data on the success of the Bihar Election and the wise choice of the Indian government in seizing the opportunity by taking the cues from South Korea.
 
The paper examines how the Ghanaian policy environment shapes access inequalities in well-being at old age, utilizing qualitative and quantitative datasets obtained from individuals aged 50+ (n = 230). The results show from older people (70%) that aged policy extensively excludes older adults. This denotes an incomprehensible policy domain that comprises the constitution, social protection policy, the National Health Interview Survey (NHIS) act, and the national ageing policy. The challenge is the mandatory retirement age is 60 years; while the compartmentalization of the NHIS free healthcare provision is for those aged 70+, the Welfare Card (EBAN) provides access to social amenities, including transportation, to older people 65+ at a discount of 50%. However, older adults are not a homogenous group. These policies address needs of the aged incoherently, with currency across the spheres of social exclusion and inclusion. However, a policy is a key resource, the limitation of which may have dire repercussions, including ageism. This has broader implications for social, economic, political exclusion regarding multi-dimensional facets of healthcare and labor force participation. These are discussed in light of the three pillars of ageing social policy, namely healthcare, paid work, and social care. The paper argues that government policy is skewed towards children, youth, gender, and education, despite older adults' increasing population, without an appreciation for concrete and determinate policies.
 
For many decades Iran was a goal of economic emigration for Afghans. They could earn there a money to provide for their families at home. Since the Soviet intervention in Afghanistan in 1979 Iran also became a place of refuge for some 3 million Afghans. Their situation was changing according to the changes in internal and international position of Iran. Sometimes the Iranian authorities were sympathetic, other time were fiercely unsympathetic and keen to remove the Afghan “guests”. So, the Afghans in Iran could not be sure how long they would be allowed to stay there if the Iranians would be willing to support them and if they would have a work to provide for their families. This state of uncertainty of the Afghan community there was worsened by an outbreak of the COVID-19 pandemic. Bothe the Iranian and Afghan health care are unable to effectively deal with the problem. And an economic collapse in Iran affected primarily the foreigners there of whatever stance, in this particular case the Afghans.
 
The institution of the president exists in the majority of the countries of the western world.Depending on the prerogatives granted by the constitution, the president may performeither a representative function or have the real power. No matter what the role of thepresident is, the position is deeply embedded in the political system, and the constitutional law as well as political practice specify its scope of competencies and capabilities.When we go beyond the Euro-Atlantic area, we can also find the states where an officeof president is run. While its formation, Asian, African and South American societies,consciously or not, usually emulated the Euro-Atlantic experiences. In general, historicalbackground of the non-European states, however, makes the history of the presidentialoffice shorter, and the introduction of this position was often a result of violent sociopolitical changes. What often distinguishes the presidencies of the African and Asiancountries from the Euro-Atlantic ones is their instability – in running this office a lotdepends on the personality traits of the person holding it as well as on the tradition (orlack thereof) of strong central governance. On that premise, the presidency history ofa non-European state, i.e. Afghanistan can be presented. This is an interesting case sincethe above mentioned factors are clearly visible in here, and the state’s internal politicalsituation is unstable. In addition, as the international forces are supposed to be withdrawnfrom the country until the end of 2014, the president may then become the main bodyformulating public policy and, thus, shaping the future of Afghanistan.
 
The effectiveness of representative democracy in South Africa is questionable, given the lack of confidence in the Parliament and the recurring service delivery protests, which indicate that citizens' opinions are unheard. Due to this, the Members of Parliament (MPs) devise strategies such as democratic innovation to involve citizens in policymaking as the platform for deliberation. Given this context, the paper discusses public participation in policymaking and how declining confidence in the Parliament necessitates democratic innovations as a panacea for increasing citizens' participation in Parliament activities. The paper also identifies dilemmas that occur in public involvement. Data was generated by interviews (with 16 MPs), observation of plenary debates, minutes of the Parliament, Hansard, minutes of Select and Standing Committees, and Parliamentary speeches. Findings suggest that despite the complexity of implementing public participation in South Africa, the Parliament has made significant progress since 1994 in widening democratic innovation to facilitate public participation. However, disadvantaged people continue to be marginalized from policymaking. The paper suggests that there is a need for political education and public participation in policymaking to strengthen democratic institutions in South Africa.
 
Artykuł poświęcony jest współczesnej agendzie polityki senioralnej w Polsce w kontekście zagadnień związanych z opieką długoterminową i usługami opiekuńczymi wobec osób starszych. W pierwszej części definiowane są zasadnicze pojęcia jak „agenda”, „polityka senioralna” czy rozumienie „kwestii opiekuńczej”. W następnej części dokonano przeglądu dokumentów różnych podmiotów publicznych w zakresie działań na rzecz osób starszych pod kątem tego, czy i jak obecne są w nich zagadnienia związane z opieką. Na tej podstawie rekonstruowana jest agenda polityki senioralnej w aspekcie opiekuńczym. Najpierw omawiane są dokumenty i programy rządowe, a następnie działalność innych podmiotów, jak Rzecznik Praw Obywatelskich, Najwyższa Izba Kontroli czy Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumenta. Artykuł wieńczą wnioski.
 
Po okresie funkcjonowania partnerstwa społecznego w szerokiej tematycznie formule irlandzkie stosunki przemysłowe weszły w nowy etap. Można mówić o ukształtowaniu się nowego podejścia do tworzenia relacji rządu z partnerami społecznymi. Jednym z jego przejawów jest wprowadzenie mechanizmu porozumień tylko w zakresie sektora publicznego. Do takich porozumień zalicza się Umowę stabilizacyjną w sprawie sektora publicznego 2013–2018 – Lansdowne Road (Public Service Stability Agreement 2013–2018 – Lansdowne Road Agreement, LRA). Stąd też głównym celem artykułu jest prezentacja tego porozumienia z uwzględnieniem analizy ważniejszych jego zapisów oraz atmosfery wokół niego panującej. Formułuję hipotezę głoszącą, że irlandzkie centralne umowy uległy znaczącej zmianie. Stawiam dwa pytania badawcze: (1) czy redukcji uległa agenda umów centralnych i jaka jest w związku z tym problematyka dotykana przez LRA?, oraz (2) jakie emocje panują wokół porozumienia Lansdowne Road?
 
Since the refugee crisis of 2015, European institutions and governments strengthened policies to better manage migration flows and protect EU’s external borders. In the external dimension, the Union implemented a wide variety of economic, political and deterrence measurers to regain control over migratory flows. Though development cooperation was declared one of important tools for addressing root causes of migration, the externalization of migration management to neighboring transit countries became the main pillar of anti-crisis strategy. Although this policy enabled to essentially reduce the number of irregular arrivals to Europe, it cannot be considered as a long-term solution, as recent developments on Greece-Turkey border reminded. To be better prepared for migration challenges of the future the EU should rethink its development cooperation with the origin and transit countries and include both forced and economic migrants in its comprehensive response. Aid can be a useful tool for the EU if it is used to manage rather than to stop migration.
 
The rise in power has been a very important issue in geopolitics, and power politics is, moreover, a major mode of operation in geopolitics. The Author conducts a preliminary analysis on how Taiwan confronts China’s setting up of the AIIB and forming of the “One Belt One Road” strategy as well as the geopolitical strategy and strategic thinking it has represented in the region. The article gives an in-depth insight into China’s setting up of the AIIB along with its considerations and discuss its implicit thinking of national interests.
 
Analizując znaczenie Maghrebu w polityce zagranicznej Hiszpanii, należy zwrócić uwagę na jego geostrategiczne położenie między Europą a Afryką. Z tego wynika priorytetowe traktowanie państw południowej części basenu Morza Śródziemnego. Istotne są również ich doświadczenia historyczne oraz pluralizm socjokulturowy (zderzenie cywilizacji chrześcijańskiej i muzułmańskiej). Na uwagę zasługują także wzajemne stosunki gospodarcze. Relacje Hiszpanii z Maghrebem są często postrzegane wyłącznie przez pryzmat stosunków z Marokiem. Opisać je można jako tzw. relación obcesiva. Przez dziesięciolecia w relacjach dwustronnych przede wszystkim skupiano się na problemach takich jak: imigracja, posiadłości hiszpańskie w Afryce Północnej, a także kwestia Sahary Zachodniej. Celem głównym dla Hiszpanii była stabilizacja nie tylko Maroka, ale całego Maghrebu. Strategiczne znaczenie regionu wynikało z jego bliskości geograficznej, potencjału ekonomiczno-handlowego oraz wpływów kulturowych.
 
Top-cited authors
Ryszard Szarfenberg
  • University of Warsaw
Andrzej Zybała
  • Warsaw School of Economics
Krzysztof Jan Jasiecki
  • University of Warsaw
Włodzimierz Anioł
  • University of Warsaw
Maciej Jacek Nowak
  • West Pomeranian University of Technology, Szczecin