Kurdish Studies

Online ISSN: 2051-4891
Print ISSN: 2051-4883
Publications
The Šarafnama of Šaraf Xan (949-1009/1543-1600), prince of Bidlis, was composed in 1005- 7/1596-99 and is arguably the most important work on Kurdish history. It displays an uninterrupted chain of transmission from its composition to the present time, and nearly two centuries have passed since it was "discovered" and studied by Orientalists. Still, many aspects of the Šarafnama have yet to be studied, including the work's sources and how they were utilised by Šaraf Xan. This article aims to be a contribution to the study of this particular aspect, through identifying the historians who inspired Šaraf Xan, and providing an analysis of his methodology and approach to the sources.
 
This essay investigates accounts of the Kurds and Kurdistan by sixteenth- and seventeenth-century British travellers to the Ottoman and Safavid empires by placing them alongside contemporary Kurdish and Iranian chronicles by Sharaf al-Din Khan Bedlisi (1597) and Eskandar Beg Monshi (1616-29). Although considerable attention has been paid in recent scholarship to early-modern British travellers’ accounts of the Christian, Jewish, and Muslim communities of the Levant, Middle East, and Persia, the Kurds have been entirely ignored. Early British travellers most often encountered Kurds in and around Aleppo, where the Levant Company established its headquarters during the 1580s. Remarkably few, however, commented on the Kurdish presence. Further east, Anthony Shirley and his companions on their mission to visit Shah Abbas in 1598 recognised Kurdistan to be a province between Baghdad and Qazvin, and regarded the Kurds as uncivilised and rootless vagabonds; for Shirley himself they provided a means to magnify his own importance. While earlier Venetian merchants “described Kurdistan and Kurds with perspicacity and in detail” (Galletti, 1995: 99), the accounts by the first British travellers alternated between description and fabrication.ABSTRACT IN KURMANJIGerokên Brîtanî, kurd û Kurdistan: dîrokeke nivîskî ya kurt, c. 1520-1680Ev gotar li ser wan neql û berhemên derbarê kurdan û Kurdistanê de ye ku ji teref gerokên brîtanî (îngilîz) yên sedsalên 16 û 17an ên li nav împeratoriyên Osmanî û Safewî hatine nivîsandin; gotar, wan dide ber berhemên dîrokî yên kurd û îranî yên hevdemên wan, wek Şerefxanê Bidlîsî (1597/8) û Îskender Beh Monşî (1616-29). Digel ku di xebatên nûjen de baleke girîng hatiye dayîn bo zanyariyên gerokên Brîtanî yên serdema berî-modern li ser civakên Xirîstiyan, Yahûdî û Misilman ên Levant, Rojhilata Navîn û Îranê de, kurd bi temamî hatine piştguhkirin. Gerokên brîtanî yên ewil bi piranî li Heleb û derdora wê rastî kurdan hatine ji ber ku Şîrketa Levantê di salên 1580an de baregeha xwe li wir ava kiribû. Lê belê, gelek kêm ji wan behsa hebûna kurdan kiriye. Bêtir li aliyê rojhilat, Anthony Shirley û hevrêyên wî di serdana Şah Ebbas ya 1580an de, Kurdistan wek parêzgeheke di navbera Bexda û Qezwînê de destnîşan kiriye û kurd wek tolazên hov û bêesl dîtine, û ji bo Shirley bi xwe ew amrazek bûn ku girîngiya xwe qat-qat zêdetir bike. Tucarên Venedîkî yên ewil “Kurdistan û kurdan bi hişmendî û hûrbînî terîf kirine” (Galleti, 1995:99), lê belê, neql û terîfên gerokên brîtanî di navbera terîf û derewan de diguherin.ABSTRACT IN SORANIGerîde Berîtanîyekan, Kurd û Kurdistan; puxteyek le mêjû 1520-1680Em nusîne kêwmallî mijarekanî Kurd û Kurdistan le ‌ sedekanî şazdehem û ḧevdehem dekat, le jêr roşnayî nêrrînî gerrîde Berîtanyayiyekan le herdû împiratorî 'Usmanî û Sefewîda be leberçawgirtinî herdû şakarî Şerefedîn Xanî Bedlîsî (1597/8) û Eskender Begî Munşî (1616-29) herçende zorbey kare zanistîyekan tîşkyan xistûwete ser karekanî gerrîde‌Bberîtanîyekan le berebeyanîy modêrneda; bellam ziyatir leser Cûwekan, Krîstiyanekan, Musellmanekan le Şam, Rojhellatî Nawerast û willatî Fars rawestawn û betewawî Kurdyan piştgwê xistûwe. Gerrîde berîtanîye berayiyekan zorcar çawyan be kurd le naw yan ledewrî Ḧeleb kewtuwe‌; katê ke mekoy serekîy‌ Kompanyay Şam damezra le sallî 1580kanda. Bellam zor be kemî leser bûnî kurd lewnaweda dwawin. Ziyatir bewer rojhellat, Anthony Shirley û hawrêkanî le rêgey seferyanda bo çawpêkewtin be Şa 'Ebas le sallî 1598, Kurdistanyan be wîlayetêk nasanduwe lenêwan Beẍdad û Qezwînda û Kurdanyan wek xellkêkî namedenî û koçer nasanduwe. Mebestî Shirley ‌le derxistinî basî Kurdan ziyatir bo nîşandanî giringîy xoy buwe. Bellam bazirgane Vînîsyayiyekan wesfî Kurd û Kurdistanyan be deqîqtir û dûrudrêjtir kirduwe. (Galletti 1995: 99), baskirdinî Kurdan lelayen gerrîde berîtanyayiyekanewe ziyatir wesfkarîy wirûkeşane buwe.ABSTRACT IN ZAZAKIRaywanê brîtanyayijî, kurdî û Kurdîstan: tarîxo edebîyo kilm, dorê 1520-1680îNa meqale raporê ke Împeratorîyanê Osmanî û Sefewîyan de hetê raywananê brîtanyayijan yê seserranê şîyês û hewtêsinan ra derheqê kurd û Kurdîstanî de virazîyayî, înan ser o cigêrayîş kena û ê raporî kronîkanê hemdeman yê kurdan û îranijan yê Şerefxanê Bedlisî (1597/8) û Îskender Beg Munşî (1616-29) de nana pêver o. Herçiqas ke cigêrayîşanê peyênan de xeylê eleqe musnîyaye raporanê raywananê modernanê verênan yê Brîtanya ke derheqê komelanê xirîstîyan, yahudî û muslumanan yê Levant, Rojhelatê Mîyanênî û Îranî de virazîyayî, kurdî pêro pîya ameyî peygoş kerdene. Raywananê brîtanyayijan ê verênan kurdî zafane Haleb û derûdorê ci de dîyî, cayo ke Şîrketê Levantî serranê 1580an de merkezê xo nabî ro. Çi esto ke înan ra zaf tay kesan estbîyayîşê kurdan ser o şîrove kerd. Hîna zaf hetê rojhelatî de, Anthony Shirley û hevalê ey serra 1598î de kewtbî mîsyon ke Şah Abbasî zîyaret bikerê. Înan Kurdîstan sey wîlayetê mabênê Bexdad û Qazvînî de nas kerd û çimê înan de kurdî gewendeyê bê ristim û bê medenîyet bîyî. Seba Shirleyî kurdî tena wasitayêk bîyê ke pê înan muhîmîya xo berz bikero. Herçiqas ke bazirgananê venedîkijan “Kurdîstan û kurdî bi aqilo tuj û teferuat tarîf kerd” (Galletti, 1995: 99), raporanê raywananê brîtanyayijanê verênan mabênê terîf û pêardişî de ca girewt.
 
This article is a critical translation of the "History of the Ardalänids." In doing so, it hopes to make available to a wider academic audience this invaluable source on the study of Iranian Kurdistan during the early modern period. While a number of important texts pertaining to the Kurds during this era, most notably the writings of the Ottoman traveler Evliya Chalabi, focus primarily on Ottoman Kurdistan, this piece in contrast puts Iranian Kurdistan in general and the Ardalan dynasty in particular at the center of its historical narrative. Thus it will be of interest not only to scholars of Kurdish history but also to those seeking more generally to research life on the frontiers of empires.
 
In the closing decades of the 11th/17th century, two Turkish translations of the Sharafnāma were produced in the Kurdish princely courts of Bidlīs and Pālū. The translators were Muhammad Bēg b. Ahmad Bēg, a great-great-grandson of Sharaf Khān II, the author of the work, and Sham'ī, a secretary at the court of Amīr Yansūr Bēg, prince of Pālū. While their works differed in style and purpose, both men offered a reflection on the demise of Persian and increasing prestige of Turkish in Ottoman Kurdistan. In the case of Sham'ī, this was supplemented by a more general observation on the various languages of the region. Evidence also suggests that while Persian was replaced by Turkish in the princely courts of Ottoman Kurdistan, some Kurdish literati and scholars instead chose to write part of their works in Kurdish. This article is a comparative study of Muhammad Bēg and Sham'ī's translations, followed by a brief analysis of the associated sociolinguistic developments.
 
Focusing on the period between 1878 and 1913, this paper seeks to add to the growing literature highlighting the complexities of identity in the late Ottoman period through an examination of the attitudes of Kurdish political activists towards the specific question of the dissolution of Ottoman rule on the Balkan Peninsula. More precisely, it will be argued that, although it is impossible to identify a single Kurdish response to Ottoman troubles in the Balkans, a survey of contemporaneous publications indicates that many leading Kurdish public figures of the period, including those active within the nascent Kurdish movement, regarded Ottoman imperial collapse as a profoundly negative political development.ABSTRACT IN KURMANJIBersivên kurdan bo paşketina împeretoriyê: Tevgera kurdî û dawiya desthilata Osmanî li Balkanan (1878-1913)Ev gotar berê xwe dide nivîsînên her zêdetir ên li ser tevliheviya nasnameyê di serdema dawî ya Osmaniyan de bi rêya tehlîlkirina helwêstên çalakvanên siyasî yên kurd li hember pirsa hilweşîna desthilata Osmanî li Balkanan, bi taybetî di qonaxa ji 1878 heta 1913an. Bi gotineke deqîqtir, gotar wê hizrê dide pêş ku herçend xeyrî mumkîn e ku yek bersiveke kurdan ya bi tenê bê destnîşankirin ji bo kêşeyên Osmaniyan li herêma Balkanan, nirxandineke weşanên hevçerx diyar dike ku gelek kesayetên naskirî yên kurd, ewên ku di tevgera nûzayî ya kurdî de çalak bûn jî di nav de, hilweşîna împeretoriya Osmanî wek geşedaneke gelek negatîv didîtin. ABSTRACT IN SORANIBersivî Kurd bo pukanewey împirator: Cullanewey Kurdî û kotayî ḧukimrranîy 'Usmanî le Balkan (1878-1913)Be terkîz kirdine ser mawey nêwan 1878 ta 1913, em babete hewll dedat îzafeyek bixate ser ew edebiyate rû le ziyadbuwey ke tîşk dexate ser allozîy şunas le kota qonaẍî 'Usmanîda le rêgey pişkinînî hellwêstî çalakwane siyasîye kurdîyekan le hember pirsêkî diyarîkiraw ke ewîş hellweşandinewey ḧukmî 'Usmanîyekan le durgey Ballkane. Wirdtir billêyn, argumêntî ewe dekirêt ke herçende destnîşankirdinî yek bersivî Kurdî derheq be kêşekanî 'Usmanîyekan le Balkan esteme, rûmallkirdinî billawkirawekanî ew serdeme amajey ewe dedat ke zorêk le kesayetîye giştîye diyarekanî kurdî ew kat, be waneşewe ke lenaw bizûtnewe kurdîye sawakeda çalak bûn, heresî împiratorîyetî 'Usmanîyan be allugorrêkî siyasîy nerênîy qull dadena.ABSTRACT IN ZAZAKIRijîyayîşê Împeratorîye rê cewabê kurdan: Balkanan de peynîya hukmê Osmanîyan de tevgerê kurdan (1878 – 1913)Bi giranîya serranê mabênê 1878 û 1913î, na meqale kena ke dewrê Osmanîyan ê peyênî de edebîyato ke derheqê kompleksîteyanê nasnameyan ê Balkanan de aver şono, ey ser o kemerêke rono. Tede derheqê persê wedarîyayîşêhukmê Osmanîyan ê nêmgirawa Balkanî de qenaetê çalakîkeranê sîyasetmedaranê kurdan ê wextî analîz benê. Hîna biteferuat, îdîa beno ke herçiqas ke mumkîn nîyo ke derheqê problemanê Osmanîyan ê Balkanî de tena yew cewabê kurdan bêro teşxîskerdene, ancîya cigêrayîşê weşanê ê demî musneno ke xeylê şexsîyetanê kurdan ê namdaran yê ê wextî, çalakîkerê tevgerê neteweperwerîya kurdan ya tezîye zî tede, parçebîyayîşê Împeratorîya Osmanîyan sey averşîyayîşêko sîyasîyo xirabin dîyêne.
 
This article explores the Bitlis massacre of 1895 and its aftermath with a particular focus on the role of local actors and Ottoman state elite in shaping the unfolding of this event. Through an in-depth examination of archival documents, it emphasizes the importance of local networks and dynamics in shaping the developments on the ground. Exploring the differences in the approaches of local and central Ottoman officials and political elites towards the treatment of the initiators of the massacre, the article reveals that there were explicit disputes among Ottoman authorities which were seemingly resolved after the Sultan Abdülhamid II imposed his will and ensured total impunity for the local perpetrators. Abstract in Kurmanji Komkujiya Ermeniyan ya di sala 1895an ya li Bedlîsê. Ev gotar li ser sê nuqsaniyên sereke yê vekolînên mewcûd yê li ser Hizbilla hûr dibe ku, ew rêxistineke îslamî ye û di salên 90’î de li Tirkiyê di fehliyetê de bû: kêmasiya dîrokîkirina boçûna Hizbilla û endamên wê, kêmasiya lêfikirîna li ser rehenda mekanî ya belvabûna wê û tunebûna vekolînên bingehîn yê ku li ser wî tiştî bisekine ku were fêm kirin bê ev rêxistin di warê herêmî de çawa dixebitî. Gotar bûyerên li Farqîna Amedê qewimîne wek mînakekê digre û repertuara kiryarên Hizbilla, yê di bin siya dewletê de bûn, lêpirsîn û analîz dike. Wê heta çi radeyê li mekanên cûda, zora xwe dabû qebûl kirin, hedefên wê çi bûn, û fêmkirina wê ya cîhanê çawa bû? Ev xebat îddia dike ku ev tîrbûn û zêdebûna şiddeta PKK-Hizbilla tê wê wateyê ku bi vê pevçûnê di dîroka pevçûnên di navebera Kurdan de şêweyeke pevçûnê ya bi temamî nû afirî. Abstract in Sorani Komellkujî ermenîyekanî şaroçkey bîtlîs le sallî 1895 Em witare sernic dexate ser sê sinûrdarî serekî ke le twêjînewekanî êsta leser hîzbulla hen, ke rêkxirawêkî îslamîye le deyey 1990 da le turkya çalak bû: kêmasî bedîrok kirdnî rêçkey hîzbulla w endamekanî; kêmasî le leberçawgirtnî rehendî cêgeyî billawbûnewey hîzbulla we 'xiyabî twêjîneweyekî binerretî derbarey çonîyetî karkirdnî rêkxiraweke le astî lokallîda. Be leberçawgirtinî keysî sîlvan, ke şaroçkeyekî biçukî parêzgay diyarbekre, babeteke le kerestey karekanî hîzbulla lesêberî dewlletda dekollêtewe legell radey ew zoremilêkirdney le şwêne ciyawazekanda encamî dawe, amancekanî we têrrwanînî bo cîhan. Perraweke argumêntî ewe dekat ke degutrêt tundrrewî û çirrî tundutîjî pekeke-hîzbulla derbirrîne bo derkewtinî corêkî tewaw niwêy milmilanêy nawxoy-kurd lenaw mêjûy milmilanêy dûrudirêjî nawxoyî kurdîda. Abstract in Zazaki Qirkerdişê Armenîyan ê 1895î yê Şaristanê Bidlisî Na meqale giranî dana hîrê kêmasîyanê bingeyênan ser ke no dem cigêrayîşê derheqê Hîzbullahî de, rêxistinêka Tirkîya ya îslamîste ke serranê 1990an de fealîyet kerdêne, estê: kêmîbîyayîşê tarîxkerdişê raygehê Hîzbullah û endamanê ci, kêmîhesibnayîşê rehendê cayî yê vilabîyayîşê ci û kêmbîyayîşê cigêrayîşanê bibingeyan derheqê gureyayîşê ci yê hêremî de. Bi nimûneyê Sîlvanî, şaristanêkê qezaya Dîyarbekirî yo qij, na meqale repertuarê Hîzbullahî yê aksîyonî binê sîya dewlete de, dereceya îcbarî ke Hîzbullah cayanê cîya-cîyayan de reşto ci, hedefê Hîzbullahî û fehmkerdişê Hîzbullahî yê dinya, înan ser o cigêrayîş û analîz kena. Nuşte de munaqeşe beno ke zereyê tarîxê dergî yê lejanê mîyankurdkîyan de ekstremî û giranîya şîdetê PKK-Hîzbullahî kerd ke tewirêkê lejê mîyankurdkî yo nîp-newe vejîyo meydan.
 
Soviet policy towards its Kurds fluctuated and remained fragmented, ambivalent, and inconsistent throughout the existence of the USSR. On one hand, the Soviet government provided for the material and cultural development of Kurds in Armenia and Azerbaijan during the 1920s and 1930s. On the other hand, in 1937 it deported a number of Kurds from Azerbaijan and in 1944 an even larger number from Georgia to Kazakhstan and Central Asia as special settlers. The Soviet government only freed Kurdish special settlers from the legal restrictions limiting their movement and other rights in April 1956. Former Kurdish special settlers, however, could not return to the Caucasus. The Kurds remained a diaspora group in the USSR without any national territory and only limited cultural institutions. Only in the late 1980s did this situation change.
 
Kurdish Studies, as an academic field, seems today to be dominated by English and Turkish-language literature. Little is known about the volume of literature that has been produced (and is available) in Russian, an important world language spoken across a vast geographic space in regions not far from Kurdish lands. In this review, we have explored this published literature by using searches in Google Scholar. We present the results of this inquiry, as a simple inventory which shall serve to acknowledge and highlight the Russian-language scholarship on the Kurds, Kurdish and Kurdistan. It shows that access to this scholarship is paramount if we want to arrive at a more global understanding of the issues related to the Kurds and Kurdish studies.
 
Between 1921 and 1925, the Kurds of Southern Kurdistan participated in three main political processes in Iraq. These processes were the election of Faisal Ibn Hussein as the King of Iraq in 1921, the election of the Iraqi Constituent Assembly in 1924, and the Mosul Province referendum organised by the League of Nations in 1925. The British used the Kurds' participation as a foundation for the annexation of Southern Kurdistan to Iraq. However, this article argues that these three processes cannot be considered as legitimate foundations as the majority of Kurds voted against these processes or were excluded from participation.
 
The literary scholar Izzaddin Mustafa Rasul (1934-2019) was one of the greatest Iraqi Kurdish scholars trained in the Soviet Union. He was one of a cohort of Iraqi students who received scholarships for study in the USSR in the wake of the 1958 coup that overthrew the Iraqi monarchy, and his time in the USSR coincided with the period of flourishing of Kurdish studies there. Rasul’s PhD dissertation analyzed the development of Kurdish literature within a schematic Marxist-Leninist developmental framework. In his major work, however, which focused on Ahmed Khani and his Mem û Zîn, he went well beyond the standard Soviet treatment of literary works and focused especially on the dimensions of Sufi theosophy and other Islamic content in the work. In this respect, Rasul’s work stands out as a rare exception in Soviet Oriental studies. It remains one of the most ambitious studies of the early modern Kurdish poet Khani.
 
The Iraqi Kurdish historian Kamal Mazhar Ahmad (1937-2021) was probably one of the best known and most productive historians. He belonged to the first generation of Iraqis to pursue postgraduate studies in the Soviet Union, and when he was allowed to return to Iraq in 1970, he played a crucial role in the institutionalization of academic institutions and disciplines there and acted as an intermediary between Iraqi Kurdish and Soviet academic circles. As a lecturer and later professor at Baghdad University, he trained thousands of (Arab and Kurdish) students. Abstract in Kurmanji Bi bîranîna Kemal Mezher Ehmed (1937-2021), duayenê dîroknasên kurd Dîroknasê Kurd ê Iraqê Kemal Mezher Ehmed (1937-2021), bê guman dîroknasê Kurdan ê herî berhemdar û bi bandor bû. Ew ji neslê ewil ê Iraqiyan bû ku li Yekîtiya Sovyetê di asta lîsansa bilind de xwendiye û, dema ku li sala 1970î destûra vegera li Iraqê wergirt, wî li wir roleke mezin di sazûmaniya babet û saziyên akademîk de leyist, û her weha navbênkariya derdorên akademîk ên Kurdî-Iraqî û Sovyetî kiriye. Wek dersdar û, bi pey re, profesor li Zanîngeha Bexdayê, wî bi hezaran xwendekar (hem Ereb hem Kurd) jî perwerde kirine. Abstract in Sorani Yadkirdnewey Kemal Mezher Ehmed (1937-2021), diyartirîn mêjûnûse Kurdekan Mêjûnûsî benawbengî kurd Kemal Mezher Ehmed (1937-2021) yekêk bû le diyartirîn û karîgertirîn mêjûnûsekanî kurd. Yekêk bû le yekemîn newey ‘Êraqî ke xwêndinî ballay le Yekêtî Sovyet be dest hênawe. Ü katêk rêgay pêdra bgerrêtewe bo ‘Êraq le sallî 1970 da, rollêkî karîgerî bînî le be damezrawekirdnî nawende ekadîmyekan û beşe zanistyekan lew wllate da. Û herweha bû be nawendkarêk le nêwan ekadîmanî kurdî ‘Êraq û Yekêtî Sovyet da. Wekû mamostayekî zanko û paşan wek profîsorêk le Zankoy Bexdad, hezaran xwêndkarî kurd û ‘erebî perwerde û fêrkirdwe. Abstract in Zazaki Seba yadkerdişê Kemal Mezhar Ahmadî (1937-2021), duayenê tarîxnasanê kurdan Beno ke tarîxnasê kurdanê Îraqî Kemal Mezhar Ahmad (1937-2021) tarîxnasê kurdan o tewr berhemdar û tesîrdar bî. O neslê îraqijan ê verênî ra bî ke Yewîya Sovyetan de perwerdeyê lîsansê berzî wendbî. Wexto ke serra 1970î de destûr dîya ci ke agêro Îraq, uca dezgesazîya beş û enstîtuyanê akademîkan de rolêko elzem ard ca û mîyanê akademîsyananê kurdanê Îraqî û Sovyetan de mabênkarîye kerde. Sey dersdayox û dima zî sey profesorê Unîversîteya Bexdadî, ey bi hezaran wendekarî (ereb û kurdî) perwerde kerdî.
 
While abundant scholarship has been produced concerning the Kurdish diaspora in Western Europe, little is known about the development of Kurdish communities in Central and Eastern Europe, especially during the Cold War. This paper analyses the specific situation of the Kurds in Communist Europe through the prism of Bulgaria, a frontline country in direct contact with the Middle East from the 1940s until the end of the 1980s. It demonstrates the weight of diplomatic and economic factors in explaining the persistent difficulty faced by Central European regimes in conceiving of the Kurdish issue beyond separate national fighting grounds. Abstract in Kurmanji Ewropaya komunîst û pirsgirêka kurd li serdema Şerê Sar (salên 1940î-1980î) Li gel berdariya xebatên akademîk ên li ser diyasporaya kurd li Ewropaya rojava, em xwediyên agahiyên pir kêm in li ser pêkhatina civatên kurd li Ewropaya naverast û rojhilat, nemase li serdema Şerê Sar. Ev nivîsar li rewşa taybet a Kurdên Ewropaya komunîst dikole û bi xusûsî li ser Bulgaristanê disekine, ku welatekî li ser sînor e û, ji salên 1940î ta dawiya salên 1980î, rasterast bi Rojhilata Navîn re di nav têkiliyan de bû. Bi vî hawî, nivîsar giraniya faktorên aborî û dîplomatîk derdixe pêş bo ravekirina zehmetiyên mayînde yên rejîmên Ewropaya naverast di ponijîna pirsgirêka kurd li derveyî meydanên ceng ên neteweyên cihê de. Abstract in Sorani Ewrupay komonîzt û dozî Kurdekan le serdemî cengî sarda (sallekanî 1940-1980) Le ‌katêk da twêjînewey zor le ser Kurdekan le Ewrupay rojawa, le tarawge berhemhênrawe, zanyarî kem le ser geşesendinî komellgey kurdî le Ewropay nawerrast û rojhellatî da heye, be taybetî le serdemî Cengî Sar da. Em twêjînewey şirovey barudoxî taybetî Kurdekanî Ewrupay komonîzt le rêgay Bulgaryawe, ke dewlletêkî berey ceng bû û peywendî rastewxoy legell Rojhellatî Nawerrast da le sallanî 1940ewe ta 1980ewe hebuwe. Twêjîneweke qursayî faktere dîplomatî û abûriyekan derdexat, be rûnkirdinewey astengî hewlle ‌berdawemekanî rûberruwî rijêmekanî Ewrupay nawerrast botewe le têgeyştin le dozî Kurdekan be der le kêşeyekî rûberrûbunewey neteweyi serbexo. Abstract in Zazaki Ewropaya komunîste û wextê Cengê Serdinî de (1940an-1980an) mesela kurdan Herçiqas ke derheqê dîyasporaya kurdanê Ewropaya Rojawanî de xeylê eserê zanyarî ameyê dayene kî, derheqê averşîyayîşê komelanê kurdanê Ewropaya Mîyanên û Rojhelatî de zanayîş hîna kêmî yo, bitaybetî demê Cengê Serdinî ser o. No nuşte rewşa taybetî yê kurdanê Ewropaya Komunîste analîz keno. Analîz pê prîzmaya Bulgarîstanî yeno kerdene: welatêkê serê cebheyî ke 1940an ra heta peynîya 1980an Rojhelatê Mîyanênî de têkilîya xo ya rasteraste estbî. Bi musnayîşê giranîya faktoranê ekonomîk û dîplomatîkan ra îzah beno ke rejîmanê Ewropaya Mîyanêne cenggehanê neteweyîyanê cîyakerdeyan ra teber fehmkerdişê mesela kurdan de tim zehmetîye antêne.
 
This tribute memorialises Professor Amir Hassanpour (1943-2017) a pioneer of Kurdish sociolinguistics, an influential advocate of Kurdish studies, a public intellectual, and a visionary humanist. As a scholar, his contributions are wide and varied and have had a significant impact, broadening our knowledge of the Kurdish history, nationalism, language, media, gender, social structures and movements. He will be remembered for raising and transforming the consciousness of the academic community regarding the rightful place of the Kurdish language and studies. As a revolutionary, Hassanpour played a key role in studying, organising, and leading social movements. He was truly an inspiration to many young researchers and political activists, a heroic man with a lifelong commitment to justice and a new vision of communism.
 
This is an obituary for Professor Ol’ga Ivanovna Zhigalina, the well-known Russian Kurdologist and Iranist and director of the Kurdish Cabinet at the Institute of Oriental Studies of the Russian Academy of Science (Institút vostokovédenija Rossíjskoj akadémii naúk) in Moscow, who sadly passed away at her place of work on 23rd October, 2013. Over four decades Professor Zhigalina made an immense contribution to the field of Kurdology and the modern history of the Kurds, and her work continues to resonate in this field.
 
This obituary sketches life and work of the prominent Iraqi social scientist Faleh Abdul Jabar with a focus on his relevance for Kurdish studies. The article briefly discusses his major publications and his continuing dialogue with Marxist social theory. ABSTRACT IN KURMANJIJi bo bîreweriya Faleh Abdul Cebar (1946-2018)Ev yadname wêneyê jiyan û xebata zanyarê Iraqî yê navdar Faleh Abdul Cebar dikêşe, bi taybetî berê xwe dide ser girîngiya wî bo lêkolînên kurdî. Gotar bi kurtî behsa berhemên wî yên sereke û diyaloga wî ya berdewam ligel teoriya civakî ya marksîst dike. ABSTRACT IN SORANILe yadawerî da: Felaḧ 'Ebdul Cebar (1946-2018)Em pirsenameye wêney jiyan û berhemî twêjerî komellayetîy diyarî 'Eraqî Felaḧ 'Ebdul Cebar dekêşêt legell terkîzkirdine ser peywendîy ew be dîrasey kurdîyewe. Babeteke be kurtî giftugo le ser billawkirawe serekîyekanî dekat we dayelogî berdewamî ew legell tiyorî komellayetî marksîstî.
 
This obituary outlines the life and work of Kadri Yıldırım, a prominent Kurdish scholar and the first professor of Kurdish studies in Turkey. It focuses on his early life and medrese education and highlights his contribution to the field of Kurdish studies and his scholarly and political efforts for the Kurdish language to become a language of education in Turkey. Abstract in Kurmanji Bi bîranîna Qedrî Yildirim (1959-2021) Ev bîrname xulaseyeke jiyan û xebatên Qedrî Yildirim e, ku zanyarê kurd ê mezin û profesorê ewil ê kurdnasiyê li Tirkiyê bû. Nivîsar bi taybetî li ser xortaniya wî û perwerdeya wî ya li medreseyan radiweste, digel xebatên wî yên kurdnasiyê û karên wî yên siyasî û zanistî ji bo ku zimanê kurdî bibe zimanekî perwerde li Tirkiyê. Abstract in Sorani Le yadî Qadrî Yelldirîm (1959-2021) Em bîrnameye bas le jiyan û karekanî Qadrî Yelldirîm, zanayekî gewrey kurd û yekem profîsorî lêkollînewey kurdî le Turkya dekat. Em nûsîne giringî dedat be seretay jiyanî û xwêndinî le medrese û tîşk dexate ser destkewtekanî le bwarî lêkollînewey kurdî û, herweha hewlle syasyekanî bo be fermîkirdnî zmanî kurdî lenawenî perwerde û fêrbûn le Turkya da. Abstract in Zazaki Seba yadkerdişê Qedrî Yildirimî (1959-2021) No nuşteyê yadkerdişî xulasaya cu û keda Qedrî Yildirimî ya ke zanyaro kurdo namdar û Tirkîya de profesorê kurdolojî yo verên bî. Nuşteyî de bale dîyena cuya ey a rewe û perwerdeyê ey ê medresan ser. Ser o kî giranîye dîyena beşdarîya kurdolojî û lebatanê ey ê zanistî û sîyasîyan ser seba ke kurdkî Tirkîya de bibo ziwanê perwerdeyî.
 
The five years preceding the 1978 founding congress of the Kurdistan Workers’ Party (Partîya Karkêren Kurdistan, PKK) are referred to by its members as the party’s “existential period”. In the PKK’s “existential period” public spaces, such as university dormitories and canteens and student associations played an important role as meeting places, yet political formation occurred mainly in private spaces, especially private apartments and houses. This article considers this early history of the PKK from a spatial perspective. The main question addressed is how the Kurdistan Revolutionaries, as the group was known before its formal establishment, sustained itself spatially at a time when political life had been paralysed as a result of martial law and became subject to securitisation politics. Data for this article has been collected by means of interviews and the study of (auto)biographical texts.
 
The five years preceding the 1978 founding congress of the Kurdistan Workers’ Party (Partîya Karkêren Kurdistan, PKK) are referred to by its members as the party’s “existential period”. In the PKK’s “existential period” public spaces, such as university dormitories and canteens and student associations played an important role as meeting places, yet political formation occurred mainly in private spaces, especially private apartments and houses. This article considers this early history of the PKK from a spatial perspective. The main question addressed is how the Kurdistan Revolutionaries, as the group was known before its formal establishment, sustained itself spatially at a time when political life had been paralysed as a result of martial law and became subject to securitisation politics. Data for this article has been collected by means of interviews and the study of (auto)biographical texts.ABSTRACT IN KURMANJINêrîneke mekanî li ser avabûna komên siyasî li Tirkiyeyê piştî derbeya 1971ê: Partiya Karkerên Kurdistan a Tirkiyeyê (PKK)5 salên beriya 1978an, berî kongreya avabûna Partiya Karkerên Kurdistan, ji teref endamên wê ve wek qonaxa hebûnî ya partiyê tê nîşankirin. Di ‘qonaxa hebûnî’ ya PKKê de roleke girîng a mekanên giştî yên wek xewgeh û kantîn û komeleyên xwendekaran li zanîngehan hebû lewre ew wek cihên civînê bûn, lê avabûna siyasî esasen li mekanên taybet, bi taybetî jî li mal û xaniyên taybet çêbû. Ev gotar wê dîroka pêşîn a PKKê bi nêrîneke mekanî dinirxîne. Pirsa bingehîn ew e ka Şoreşgerên Kurdistanê, wek ku berî avabûna xwe ya fermî dihatin zanîn, piştî ku jiyana siyasî ji ber qanûnên şer felc bûbû û tûşî siyaseteke rijd a asayîşê dibû, çawa karîn xwe li ser piya bigirin. Daneyên vê gotarê bi rêya hevpeyvînan û xebatên (oto)biyografîk hatine berhevkirin. ABSTRACT IN SORANIRwangeyekî şwênmend sebaret be drûstbûnî grupêkî siyasî le Turkiyay dway kudetay 1971: Partî Kirêkaranî Kurdistan le Turkiya (PKK)Mawey pênc sallî pêş le damezranî kongrey Partî Kirêkaranî Kurdistan le sallî 1978, le layen endamanî em ḧîzbewey wekû “qonaẍî wucûdî” amajey pê dekrê. Lem “qonaẍe wucûdîyey” Partî Kirêkaranî Kurdistan feza giştîyekan, wekû jûre nawxoyîyekanî zankokan, çêştxorîyekan û encûmene xwêndkarîyekan dewrêkî giringyan wek şwênî kobûnewe debînî, le katêkda ta ew qonaẍe riskanî siyasî zortir le feza taybetekan, be taybet apartman û mallî şexsîy hawwillatiyan debînra. Em wutare le rwangeyekî şwênmendewe serincî mêjûy seretayî PKK dedat. Pirsyarî serekîy em twêjînewe bo ewe degerrêtewe ke çon şorrişgêrranî Kurdistan, pêş lewey be resmî wekû grupêk dabimezrên denasran, û herweha le ruwî şwênî çalakîyewe çon ewan twaniyan xoyan rabigirin le katêkda jiyanî siyasî, wek babetî siyasetêkî emnîyewe seyr dekra û le derencamî maddeyekî yasayîyewe îflîc kirabû. Datay em wutare le rêgey wutuwêj û lêkollînewey deqekanî (xo)jiyanînamekanewe ko kirawetewe.
 
The paper presents a previously unknown doctoral dissertation prepared in the 1970s in Polish by Abdullah Jalal Fatah under the guidance of Polish sociologist Józef Chałasiński. The thesis, entitled ‘Development and Dissemination of the Kurdish Culture in Iraq’, bears the mark of communist ideology but also of Polish heritagisation, in which culture and intellectuals became an important driving force in the process of nation-building and in seeking international recognition. Following David C. Harvey’s definition of heritage, and focusing primarily on its intangible aspects, we suggest that Fatah’s thesis can be read today as an interesting document of Kurdish heritage-making inspired by Polish experience and academic tradition. Abstract in Kurmanji Rewşenbîrekî bi peywir: Evdila Celal Fetah, teza wî ya li ser çanda kurdî (1978) û mîratsazkirina bi îlhama Yuzêf Xalasînskî û akademisyenên polonî Ev nivîsar tezeke doktorayê ya nenas pêşkêşî xwendevanan dike ku di salên 1970î de, ji hêla Evdila Celal Fetah ve û bi çavdêriya civaknasê polonî Yuzêf Xalasînskî, bi polonî hat nivîsandin. Di bin navê ‘Pêşketin û belavbûna çanda kurdî li Iraqê’ de, ev tez nîşanên bandora îdeolojiya komunîst di xwe de vedihewîne, digel mîratsaziya polonî ya ku çand û rewşenbîr tê de rola hêzeke çalakger û bingehîn dileyizin di pêvajoya netewesazkirin û pesenda navneteweyî de. Li gorî pênaseya mîratê ya David C. Harvey, ku bi taybetî li ser aliyên wê yên neguherbar radiweste, em pêşniyazî vê yekê dikin ku teza Fetah wek belgeyeke balkêş a mîratsazkirina kurdî bi îlhama tecrube û adeta akademîk ên polonî bê xwendin. Abstract in Sorani Rewşenbîrêk be peyamêkewe: ‘Ebdullah Celal Fetah, doktoranamekey le ser keltûrî kurdî (1978) û kelepûrsazî le jêr karîgerî Yuzêf Xallasînskî û ekadimyay pollend de Em nûsîne basî le doktoraname nenasrawekey ‘Ebdullah Celal Fetah dekat ke le sallekanî 1970 da be zimanî pollendî û be serpereştî komellnasî pollendî Yuzêf Xalasînskî bû. Nawnîşanî doktoranameke, ‘Geşesendin û bellawbûney keltûrî kurdî le ‘Êraq’, karîgerî aydyolojyay komînîzim û kelepûrî pollendî le ser diyar e. Têda keltûr û roşnbîran bûn be hêzêkî cullêner bo prosey nîştîmansazî û danpyananî nêwdewlletî. Bepişbestin be pênasey kelepûrî Devîd Harvî we be giringîdan be layene bercestenekrawekanî, pişnyardekeyn ke doktoranamekey nawbraw le êsta da babetêkî benirx debêt leser kelepûrsazî le jêr karîgerî ezmûnî ekadîmyay Pollenda de. Abstract in Zazaki Roşnvîrêko bimîsyon: Ebdullah Celal Fatah, bi îlhamê Józef Chałasińskî akademîsyenanê Polonya tezê ey ê doktora derheqê kulturê kurdan (1978) û mîrasviraştoxîye de No nuşte tezê doktora ke verê cû nêamebî zanayene û 1970an de binê rayberîya sosyologê polonî Józef Chałasińskî de hetê Ebdullah Celal Fatahî ra bi ziwanê polonkî ameyo nuştene, ey pêşkêş keno. Tezê bi sernuşteyê “Îraq de Averşîyayîş û Vilabîyayîşê Kulturê Kurdan” hem wayîrê nîşanê îdeolojîya komunîstan o hem kî yê mîrassazîya polonan o ke tede kultur û roşnîvîrî benê hêzê averşîyayîşî yo muhîm seba prosesê neteweviraştişî û girewtişê tesdiqê mîyanneteweyî. Goreyê tarîfê mîrasî yê Davîd C. Harveyî û bi giranîya hetanê ci yê nemadîyan ser o, ma pêşnîyaz kenîme ke tezê Fatahî yo ke hetê tecrube û edetanê akedemîsyananê polonan ra îlham girewto, ewro sey belgeyê mîrasviraştoxîya kurdan o balkêş bêro wendene.
 
Though a macro-level analysis this article examines the evolution of the Kurdish issue since the occupation of Iraq in 2003 and the Syrian crisis in 2011, underlining the necessity of a compari-son between the current period and past situations, namely that of the 1980s. Kurdish actors participated from a rather weak position in the Middle-East wide conflicts during the 1980s; alliances with regional states that gave access to political and military resources ensured their durability, but a high price was paid for their transformation into subordinated players of a broader "state of violence". Since 2011, the trans-border Kurdish space finds itself once again in the heart of a "system of transaction" based on violence, but Kurdish organisations face the new region-wide conflicts in a position of empowerment in Iraq, Syria and Turkey.
 
Missionary reports are the earliest modern records to explicitly mention the Kizilbash, and the “Kizilbash Kurds” in particular. Therefore, they have been utilised relatively extensively by researchers in the field, sometimes at levels disproportionate to their reliability and usefulness. This article develops my previous work on the perils of the missionary reports’ utilization without sufficient critical scrutiny of their inherent biases and limitations, and highlights, on the basis of an original missionary letter, the editorial process that they were likely subjected to before publication. It argues that the real significance of these sources lies not in their broad and biased speculations concerning distant (Kurdish) Kizilbash origins, but in the casual observations and incidental details they unwittingly supply.
 
On 25th September 2017, the eligible voters of the Kurdistan Region of Iraq were given the opportunity to respond ‘yes’ or ‘no’ to the question, posed in Kurdish, Turkmen, Arabic and Assyrian: “Do you want the Kurdistan Region and the Kurdistani areas outside the administration of the Region to become an independent state?” The aim of this note is to give an empirically focussed account of the independence referendum. The note has been written by four members of a delegation who spent one week in the Kurdistan Region of Iraq (KRI) with the purpose of observing the referendum. The key point that we draw from these observations is that the referendum and the associated aspiration for independence, which potentially could have unified the different political factions in the KRI, has in fact cruelly exposed divisions.
 
The articles in this volume deal with recent developments concerning the Yezidis. They focus on the consequences of IS’s attempted genocide of Yezidis in the Sinjar region, and on aspects of the current public and academic discourse on Yezidis and their religion.ABSTRACT IN KURMANJIDestpêk bo hejmara taybet: Êzdiyatî û Lêkolînên li ser êzdiyan di serê sedsala 21an deDanasîna hejmara taybet: Êzdiyatî û xebatên li ser êzdiyan di destpêka sedsala 21em de. Nivîsarên vê hejmarê berê xwe didine têgihiştina rûdanên dawî yên derbarê êzidiyan de. Ev xebat dêneke taybet didine ser encamên hewla DAIŞê ya qirkirina êzdiyan li herêma Şengalê û cîhetên gotara/dîskûra giştî û akademîk li ser êzdiyan û dînê wan.ABSTRACT IN SORANI
 
This article explores how the disproportionate penalisation of Kurdish minors under the Turkish Anti-Terror Law informs their political imagination and experiences of the Turkish state. By depriving Kurdish children of the rights to which they are otherwise entitled as minor citizens of Turkey, the Anti-Terror Law takes the form of a vertical relation of abandonment that excludes children from the law’s protection. Drawing on ethnographic research I conducted in a south-eastern town of Turkey bordering Syria, I contextualise the abandonment of Kurdish children within Turkey’s growing lawfare, whereby the Turkish state resorts to criminal prosecutions and mass incarceration as means to discipline the populace. Kurdish children’s abandonment in the midst of lawfare encourages a wide range of social groups to exert control and harm on them with impunity behind and beyond bars. The resultant web of constant punishment and surveillance reinforces the image of the lawmaker as an omnipotent entity that, children come to believe, haunts them on a daily basis. Abstract in Kurmanji Cezakirina zarokên kurd di bin hiqûqa dij-terorî ya tirk de: Terkandin, serwerî û nelihevkirina demdirêj Ev gotar dixwaze lêbikole ka çawa cezakirina bênisbet a zarokên kurd a bi rêya Hiqûqa Dij-Terorî ya Tirk tesewir û tecrubeya wan a dewleta tirk berçav dike. Bi mehrûmkirina zarokên kurd ji mafên wan, ên ku di rewşa asayî de weke hemwelatiyên piçûk ên Tirkiyeyê tên qebûlkirin, Hiqûqa Dij-Terorî formeke têkiliya tîkane a terkandinê digre ku zarokan derveyî parastina hiqûqê dihêle. Li gor lêkolîna etnografîk a min li navçeyeke başûr-rojhilatê Tirkiyeyê yê nêzîkî sînorê Sûriyeyê kirî, ez terkandina zarokên kurd di nav nelihevkirina demdirêj ya Tirkiyeyê de bicih dikim, bi rêya ku dewleta tirk serî li darizandinên tawanbar û zindankirinên giştî dide weke amûrên dîsîplînkirina gel. Terkandina zarokên kurd di nav nelihevkirina demdirêj de grûbên civakî yên cûr bi cûr teşwîq dike ku kontrol û zirara xwe bigihînin wan bi rêya bêcezakirina li û pişt zindanê. Di encama tora ceza û kontrolên daîmî de wêneyê qanûndaneran weke hebûneke qadir, zarok wisa bawer dikin, bi rojane museletê wan dibe. Abstract in Sorani Szadanî mindallanî kurd le sayey yasay dje-tîrorî turkî: Desberdarbûn, serwerî û yasayî Em wtare lewe dekollêtewe ke çon szadanî nahawsenganey mêrmindallanî kurdî le sayey yasay djetîrorî turkda xeyall û ezmûnî ewan beramber dewlletî turk arayîşdedat. Be bêbeşkirdnî mindallanî kurd lew mafaney ke debwaye wek hawullatîyekî mêrmindallî turkya lêy behremend bin, yasay dje tîror şêwey peywendyekî stûnî desberdarbûn werdegrêt ke mindall dexate derewey parastinî yasayî . Hellêncan leser bnemay twêjîneweyekî îtnografî ke min le şaroçkeyekî başurî rojhellatî turkyay hawsinûrî surya encamim dawe, min destberdarkirdnî mindallanî kurd le naw yasay geşesendûy turkya dexeme syaqî ewey dewlletî turk wek dîspilînî cemawerî pena bo dadgay tawan û szadanî cemawer debat. Wedernanî mindallanî kurd le naw berrey yasa da, hanî grupgelî frawanî komellayetî dedat ta be parêzbendîyewe le pişt dîwarî bendîxane û ledereweyda kontrolyan bken û zyanyan pê bgeyenin. Torrî encamgîrî ew sza û çawdêrîye berdewame ew wênaye behêz dekat ke yasadaner desellatdarêkî rehaye, mindallanîş degene ew bawerrey ke rojane twanay rawkirdnî ewanî heye. Abstract in Zazaki Cezakerdişê domananê kurdan binê qanûnê verba terorî yê Tirkîya: teriknayîş, serdestî û qanûntacizîye Na meqale cigêrayîş kena ke nereşîdê kurdan senî bi hewayêko bênîsbet binê qanûnê verba terorî yê Tirkîya de ceza benê û no cezakerdiş senî xeyal û tecrubeyanê înan ê sîyasîyan bi dewleta Tirkîya ser o tesîr keno. Heqê ke normal de hemwelatîyê Tirkîya yê nereşîdî wayîrê înan ê, domanê kurdan ci ra bêpar yenê verdayene. Wina qanûnê verba terorî keweno şekilê têkilîya teriknayîşî ya tîkanîye ke bi no hewa domanan sitara qanûnî ra teber keno. Bi bingeyê cigêrayîşê etnografîkî ke mi sînorê Sûrîye şaristanêkê başûrê rojhelatê Tirkîya de kerd, ez teriknayîşê domananê kurdan çarçeweya binpaykerdişê qanûnî ke Tirkîya de her aver şono, tede qayîtê ci kena. Nê binpaykerdişê qanûnî de dewleta Tirkîya xo şanena taqîbatê cezayî û komhepiskerdişî ke wina şarî dîsîple bikero. Domanê kurdan ke mîyanê prosesanê qanûnî de teriknîyenê, no teriknayîş cesaret dano tewir-tewir grûbanê komelkîyan ke bandura xo domanan ser o ronê yan zî înan rê zerar bidê, bê ke nê grûbî zere yan zî teber ra ceza bibê. Netîceyê na torra ceza û nezaretî ya timine de, çimê domanan de qanûnviraştoxî benê çîyo ke her çî eşkeno bikero û her roje beno musalatê înan.
 
Violence against women in Kurdistan
This paper discusses women's activism in Kurdistan-Iraq since 1992. It aims to find out whether 21 years of struggle against gender discrimination has led to notable changes in the status quo. It concludes by arguing that as a result of the patriarchal system's resilience and the women's movement's internal shortcomings, achievements have been limited. The paper draws on 7 in-depth interviews with women activists, written sources, personal communications and my observations while participating in activities organised by women's groups.
 
Pictorial Representation of Turkish Humanitarian Architecture. 
Signage to " Rojava " camp administered by the Suruç municipality 
This article compares humanitarian operations associated with Turkish state and pro-Kurdish movement actors in response to the large cross-border displacement of Kurdish-Syrians into Turkey from the September 2014 Kobani crisis. Analysis draws on actor mapping methodologies and fieldwork conducted in the Kurdish-majority town of Suruc in southern Turkey. Parallels with the 2011 Van earthquakes highlight the ethno-national complexities and potential controversy encountered when responding to humanitarian needs of predominantly Kurdish populations in Turkey. The alternative territorial identities generated by practices of Kurdish municipal-level "governmentality" (through camp management and humanitarian assistance) trouble the assumed hierarchy between Turkish state authorities and Kurdish challengers.
 
The Kurdish population in South-Eastern Turkey has been heavily subject to a widespread policy of state-sponsored and state-performed violence, with the predominant strategy being that of enforced disappearances. Those targeted by state agents as enemies and subsequently forcibly disappeared tend to be predominantly male, while their wives and mothers are left behind, often tortured, harassed and threatened, however rarely kidnapped. This international crime distorts traditional family roles and relations and leaves women in a particularly vulnerable position due to the gender-biased realities which isolate men as victims of this particular crime. Remarkably, the struggle to find the remains of the disappeared often becomes the sole priority of these women who therein enter public arenas in search for their loved ones. What this paper wishes to examine is this kind of (assisted) agency of Kurdish wives and mothers of the disappeared, its presentation, interpretation, acceptance by the European Court of Human Rights, and the lessons it transmits about women's experiences of conflict.
 
The analysis presented here offers a possible framework for understanding when sub-state actors behave prudently and more strategically in their foreign relations, and when other priorities might instead heighten the chances of seemingly irrational, erratic, or dangerous, foreign policies. Using a case study of the Kurdistan Regional Government of Iraq to illustrate the argument, the author attempts to show how “regime consolidation” plays a key role in allowing such actors to prioritise policies aimed at grappling with external challenges, threats and opportunities. Internally legitimate, consolidated regimes can better present “one face” to the outside world and behave more strategically in the international arena. Political systems lacking consolidation or internal legitimacy, in contrast, turn to the external environment in search of resources to help them with domestic threats and challenges. This may lead to seemingly erratic, unpredictable and risky foreign policies on their part. Abstract in Kurmanji Aktorên bin-dewletî û girtina rîskên siyaseta derve: Hikûmeta Herêma Kurdistanê ya Iraqê Analîza ku li vir hatiye pêşkêşkirin çarçoveyeke muhtemel ji bo fehmkirina demên ku aktorên bin-dewletî di têkiliyên xwe yên derve de bi hişyarî û stratejîk tevdigerin û demên di dewsê de pêşkiyên din şansên siyaseta derve yên xeternak, guherbar û îrrasyonel didine ber xwe. Bi bikaranîna mînaka Hikûmeta Herêma Kurdistanê ya Iraqê nivîskar hewl dide ku nîşan bide ka çawa “xurtkirina rejîmê” roleke serekî dilîze di destûrdana van aktoran de ku pêşekiyê bidin polîtîkayên ku bi dijwarî, tehdît û talûkeyên derve bigre. Rejîmên di hundir de meşrû û xurt dikarin baştir “rûyekî” nîşanê cîhana derve bidin û di qada navneteweyî de bêhtir stratejîk tevbigerin. Lê belê sîstemên siyasî yên ne xurt û di hundir de ne meşrû jî berê xwe didin derdora derve di lêgerîna çavkaniyan de da ku alîkariya wan bikin ji bo talûke û zehmetiyên hundirîn. Ev dikare bibe sedem ku ew polîtîkayên derveyî yên birîsk, netexmînbar û hevnegir ên berçav bigrin ji aliyê xwe ve. Abstract in Sorani Ektere dewllete lawekeyyekan û xoleqerey metrisî danî syasetî derewe: hkumetî herêmî kurdistanî ‘êrraq Ew şîkaryaney lêreda amadekrawn , çwarçêweyekî guncaw pêşkeş dekat bo têgeyiştin lewey le katêkda ektere dewllete lawekîyekan beşêweyekî wiryayane û sitratîjyanetir le peywendîyekanî derewey xoyanda hellsukewt deken, we katêkîş ewlewîyetekanî tir renge şansî ewey le rukeşda wek syasetî derekî na'eqllanî, namo, yan trisnak derdekewêt berizbkatewe. Hkumetî herêmî kurdistanî 'êraq wek keysî twêjînewe bekarhatuwe bo rûnkirdnewey ew argumêntey ke nûser hewll dedat nîşanî bdat çon “ptewkirdnî rjêm” rollêkî serekî debînêt le rêgedan bew core ekterane bo ewey ew syasetane bkate ewlewîyet ke amanc lêy berberekanêy allingarîy û hereşe û derfete drekîyekane. Ew rjêmaney ke şer'îyetî nawxoyyan heye û çespawn baştir detwanin “yek rûîy” pîşanî dinyay derewe bken û le meydanî nêwdewlletîşda sitratîjyanetir hellsukewt bken. Bepêçewanewe, ew sîsteme syasyaney ke neçespawn û şer'îyetî nawxoyyan kurtidênêt, le gerran bedway serçawekanda rû le jîngey derekî deken bo ewey yarmetîyan bda le herreşe û allingarîye nawxoyyekan. Eme lewaneye wabkat ke ew syasete derekîyaney ke be namo, pêşbînî nekraw û metrisîdar derdekewn le terefî ewanewe bêt. Abstract in Zazaki Faîlê bindewletkî û rîskgêrîya sîyasetê teberî: Hukmatê Herêmê Kurdîstanî yê Îraqî No analîzê tîyayî seba fehmkerdişê wextê ke faîlê bindewletkîyî têkilîyanê xo yê teberî de bitedbîr û hîna zaf stratejîk hereket kenê û wexto ke herinda ci de prîorîteyê bînî asayîş ra gore îhtîmalê polîtîkayanê teberî yê bêmantiq, bêqerar yan zî xeternakan kenê zêde, ci rê çarçewayêka potansîyele pêşkêş keno. Bi xebata nimûneyî yê Hukmatê Herêmê Kurdîstanî yê Îraqî no arguman nîşan dîyeno. Nuştox wazeno bimusno ke “konsolîdasyonê rejîmî” senî rolêko sereke gêno ke tede kerdoxanê winasîyan rê destûr dîyeno ke polîtîkayanê xo yê çareserkerdişê zehmetî, tehdîd û îmkananê teberî prîorîtîze bikerê. Eke zere de meşrû yê, rejîmê kondolîdekerdeyî eşkenê xo bi “yew rî” teber rê bimusnê û sahneya mîyanneteweyîye de hîna zaf stratejîk hereket bikerê. Heto bîn ra, sîstemê sîyasîyî ke tede konsolîdasyon yan zî meşrûîyetê zereyî çin ê, ê xo çarnenê dorûverê xo yê teberî ke seba helkerdişê tehdîd û zehmetîyanê zereyî ro çimeyan bigêre. No seba înan beno ke bibo sebebê polîtîkayanê teberî yê bêqerar, nevervînbar û rîzîkodaran.
 
The establishment of modern Iran in 1925 accelerated a centralisation policy, which resulted in the oppression of Iran’s national and cultural diversity. Under such unfavourable conditions, Kurdish fiction had a stuttering start with only three works since the publication of the first Kurdish novel in 1961 up until 1991, when the number of Kurdish fictional works produced in Iran began to increase steadily. This article addresses the question of commitment and aesthetics in Kurdish prose fiction by examining a short story collection and three novels published between 1961 and 2002. Whereas the earlier Kurdish writers primarily viewed fiction as a medium for cultural preservation and national liberation, around the turn of the 20th century a generation of Kurdish writers appeared who were as equally concerned with aesthetics as with politics.ABSTRACT IN KURMANJIÇîroka kurdî: Ji nivîsîna berxwedanê bo pabendiyeke estetîkAvakirina Îrana modern li sala 1925an lez da siyaseta navendîkirinê, ku bû sebebê fetisandina cihêrengiya neteweyî û çandî ya Îranê. Li jêr şertên wisa xerab, destpêka çîrok û romanên kurdî gelek giran bû û bi tenê sê berhem çap bûn di navbera 1961 û 1991ê, dema ku berhemên edebî yên kurdî li Îranê her ku çû zêdetir bûn. Ev gotar berê xwe dide pirsa pabendiya siyasî/îdeolojîk û estetîkê di edebiyata kurdî bi rêya tehlîla berhemeke kurteçîrokan û sê romanên di navbera 1961 û 2003 de çap bûyî. Di demekê de ku nivîskarên kurd yên pêşiyê edebiyat wek amrazeke parastina çandî û azadiya neteweyî didîtin, li werçerxa sedsala 20an nifşekî nivîskarên kurd derhatin ku bi qasî siyasetê xwedanê xem û endîşeyên estetîk jî bûn.ABSTRACT IN SORANIÇîrokî kurdî: Le nûsînî berengarîyewe bo pabendbûnî cuwanînasîDamezrandinî dewlletî modêrnî Êran le 1925da siyasetî nawedindêtî xêratir kird. Emeş serkutkirdinî freyîy keltûrî û neteweyîy Êranî lêkewtewe. Le sayey em barûdoxe nalebareda, çîrokî kurdî seretayekî piçirr piçirrî hebû, le billawkirdinewey yekem romanî kurdî le sallî 1961 ta sallî 1991 tenha sê berhem billaw kirawetewe û le 1991 berhemî çîrokî kurdî le Êran destî be ziyadbûnî berdewam kird. Em babete kar leser pirsî pabendbûn û cuwaninasî le çîrokî kurdîda dekat le rêgay hellsengandinî koberhemêkî kurteçîrok û sê roman ke le nêwan sallanî 1961 ta 2002da billaw kirawnetewe. Le katêkda cîlî pêşûy nûseranî Kurd be giştî çîrok nûsînyan wek amrazêk bo parastinî keltûr û rizgarîy nîştimanî debînî, le serûbendî hatinî sedey bîstemda neweyek le nûserî kurd peydabûn ke be heman radey siyaset bayexyan be cuwanînasîş deda.ABSTRACT IN ZAZAKIFîksîyonê kurdkî: Nuştişê xoverrodayoxkî ra ver bi wezîfeya estetîzekerdîyeAwankerdişê Îranê modernî yê serra 1925î bî sebebê sîyasetê merkezîkerdişî. Semedê nê sîyasetê merkezî ra zafrenginîya Îranî ya neteweyî û kulturî ameye bindestkerdene. Binê şertanê winasîyanê bêavantajan de, destpêkê fîksîyonê kurdkî giran bî: mabênê serra 1961î, wexto ke romanê kurdkî yo verên weşanîyabî, û serra 1991î, wexto ke Îran de weşanê eseranê fîksîyonî yê kurdkî hêdî-hêdî aver şîyêne, tena hîrê eserî weşanîyabîyî. Na meqale persê wezîfedarî û estetîkî yê fîksîyonê kurdkî ser o vindena. Seba naye koleksîyonêkê hîkayeyan û hîrê romanê ke mabênê 1961 û 2002î de weşanîyayî, analîz benê. Nuştoxanê kurdkî yê verênan fîksîyon heme çîyan ra ver sey wasîtaya muhafezekerdişê kulturî û xelasa neteweyîye dîyêne. Labelê serê seserra 20. de neslê nuştoxanê kurdkî yo newe vejîya meydan ke înan giranîya xo hem dayêne sîyasetî hem kî estetîkî ser.
 
Ali Ezzatyar, The Last Mufti of Iranian Kurdistan: Ethnic and Religious Implications in the Greater Middle East. New York: Palgrave Macmillan, 2016. xv + 246 pp., (ISBN 978-1-137-56525-9 hardback).For a brief period in 1979, when the Kurds had begun confronting Iran’s new Islamic revolutionary regime and were voicing demands for autonomy and cultural rights, Ahmad Moftizadeh was one of the most powerful men in Iranian Kurdistan. He was the only Kurdish leader who shared the new regime’s conviction that a just social and political order could be established on the basis of Islamic principles. The other Kurdish movements were firmly secular, even though many of their supporters were personally pious Muslims.
 
This special issue brings together scholarship on Alevi Kurds by focusing on their ethnic, linguistic, religious, political, cultural and social specificity including a range of articles from the disciplines of anthropology, history, politics, linguistics and sociology. The first part focuses on Turkey, exploring the roots of Kurdish Alevism and how Alevi religious identities intersect with ethnic and national identity and political representations, and the second focuses on Alevi Kurds and their creation of a transnational religious identity and their mixed experience of settlement in the UK diaspora.
 
This article offers a case study of the adaptation strategies of a section of second-generation young male Alevi Kurds in London and the social conditions which make some of them more prone to join gangs and to reject mainstream institutions in their search for instant material rewards. It is instructive to use Durkheim’s analysis of society’s integrative and regulative functions and particularly his concept of anomie to understand a situation where the legitimate means in the pursuit of material wealth and comfort are out of balance with the demand, calling into question the legitimacy of the institutions which provide these functions. Those who cannot compete through existing institutions are more likely to seek alternative means to achieve these ends. Durkheim identified youth as more vulnerable to such unregulated desires and I argue that his approach offers valuable insights into the anomic pressures confronting second-generation migrant young men in particular. Abstract in Kurmanji Arezûyên tenzîmnekirî: anomie, "jêrçîna keskesorê" û bandên kurdên elewî yên ji nifşê duyem li Londrayê Ev gotar xebateke waqi'eyê ye li ser rê û rêbazên parçeyeke nifşê duyem ê xortên kurdên elewî li Londrayê û li ser şertên civakî yên ku hindek ji wan pal didin ku bikevine nav bandan (çeteyan) û dezgehên damezrandî red bikin di lêgerîna xwe ya destkeftên maddî de. Bicî ye li vir ew tehlîla Durkheim bê bikaranîn ya li ser fonksiyonên civakê yên aîdkirin û tenzîmkirinê û bi taybetî têgeha wî ya anomie (bêhêvîtî) ji bo famkirina wan rewşên ku rê û amrazên rewa yên bidestxistina dewlemendiya maddî û rihetiyê ne hevkêş in ligel xwastê (telebê), ku bi vî rengî rewayiya wan dezgehên van fonsiyonan bi cî tînin dikeve jêr pirsyarê. Ewên ku nikarin bi rêya dezgehên heyî bigihine destkeftan dê bi ihtimaleke mezintir ji kesên asayî li rê û rêbazên alternatîv binihêrin ji bo gihiştina bi wan armancan. Durkheimî destnîşan kiribû ku xort hesastir in beramber arezûyên wisa tenzîmnekirî û ez îdia dikim ku ev boçûn rê dide têgihiştineke kûrtir li ser zextên bêhêvîtiyê yên li ber ciwanên koçber ên ji nifşê duyem. Abstract in Sorani Arezûy narêkixraw: rîzperî, "çînî xwarewey pelkezêrrîne" we bandî newey-‏duwemî ‏Kurdî 'Elewî le Lenden Em wtare dîrasey keysî sitratîjîyekanî xoguncandinî beşêk le newey duwemî lawe 'elewye ‏kurdekanî lenden dexate rû legell ew barudoxe komellayetyaneşda ke wa dekat hendêkîyan le ‏gerranyan bedway deskewtî maddî henûkeyîda zyatir meylyan bo peyustibûn be bandekan û ‏retkirdnewey damezrawe giştîyekan hebêt. Ravey Durkheim‎ bo çalakî yeksixistin û rêkxistne ‏cvakîyekan sudbexşe bo bekarhênan, betaybetî çemkî rîzperî yarmetîdere bo têgeyiştin le ‏barudoxêk ke têyda rêga yasayîkan bo gerran bedway saman û asûdeyîda legell xwastekeda na ‏hawsengin, emeş şer'îyetî ew dezgayaney ke em erkane desteber deken dexate jêr ‏pirsyarewe. Ewaney ke natwanin le çwarçêwey damezrawekanda pêşbirrkê bken zyatir egerî ‏eweyan heye bedway rêgay bedîlda bgerrên bo geyîştin bew amancane. Durkheim‎ genc wa pênase ‏dekat ke zyatir amadeye bo ew core arezuwe na rêkixrawane û mnîş miştumrrî ewe dekem ke ‏têzekey ew têgeyîştinêkî benrix bo ew fşare rîzperyaney ke cîlî-duwemî pyawe gence ‏koçberekan rûberûy debnewe, pêşkeş dekat. Abstract in Zazaki Waştişê bêkontrolî: Anomî, “binsinifa keskûsûre” û Londra de çeteyê kurdanê elewîyan ê neslê dîyinî Na meqale derheqê bikardardişê stratejîyanê qisimêkê xortanê kurdanê elewîyan ê neslê dîyinî yê Londra de xebata nimûneyî pêşkêş kena. Na xebate kî qayîtê şert û şurtanê xortan ê komelkîyan kena ke nê şertî tayîne rê benê sebeb ke semedê çîp dîyayîşê xelatanê madîyan ra nê xortî bibê beşdarê çeteyan û dezgehanê pêroyîyan red bikerê. Seba ke fehm bibo ke çira îmkanê lejîtîmî yê dozkerdişê rehet û maldarîya madîye hemsencîya waştişê xo de nîyê û çira naye de meşrûîyetê dezgehanê resmîyanê têkildaran pers beno, fayde beno ke merdim analîzê Durkheîmî yê fonksîyonanê komelî yê tekûzdar û tenzîmkeran û bitaybetî konseptê ey ê anomî bixebitno. Êyê ke nêeşkenê pê dezgehanê estbîyayeyan xo têver bierzê, bi îhtîmalêk ro îmkananê alternatîfan gêrenê ke wina biresê hedefê xo. Durkheîmî dî ke xortî waştişanê bêkontrolan ê winasîyan rê hîna zaf hîsgêr ê û ez musnena ke hewayê ey ê ewnîyayîşî derheqê tengijîyayîşanê anomîkan de, bitaybetî seba xortanê maciran ê neslanê dîyinan, fehmkerdişê erjayeyî pêşkêş keno.
 
This interview with Martin van Bruinessen records his personal and intellectual engagement with Alevis in Turkey and the Netherlands for over fifty years. Initially, his interest was in Anatolian Alevi culture and he began exploring the religious dimension of Alevism in the 1970s at a time when Alevis were more preoccupied with left-wing politics. He charts the emergence of Alevism studies since the 1980s and links it to the religious resurgence and reinvention of diverse ethno-religious Alevi identities associated with urbanised and diasporic communities. He further examines the relationship between Kurdish and Alevi movements and Alevism and Islam.
 
With a focus on the London Alevi-Kurdish community from Turkey, the aim of this article is to analyse changes in parenting and home-school relations of two cohorts of first-generation parents arriving in the nineties (Nineties parents) and the noughties (Millennial parents). Against a backdrop of national data showing that “Turkish” children persistently underachieve in schools across Europe, this exploration of differences within the first generation challenges deficit models of home-school relations. Through adding “differences within a generation” to intersectional analyses of home-school relations, it facilitates the exploration of parents’ migration context, ethnicity, religion and community. Additionally, the article addresses migrant parents’ access to different forms of capital in navigating the education system. This includes the contributions of children, the community associations and local schools which have made a difference to Nineties and Millennial parents’ relationships with schools. Finally, the analysis demonstrates how community activism can have much more powerful effects than parents acting alone. Abstract in Kurmanji “Sermiyanê armanckirî” û guherînên li ba dêbavên elewî-kurd yên ji nifşê yekem li ser perwerdeya zarokên wan li Ingiltereyê Ev gotar li ser cemaeta kurdên elewî yên Londrayê hûr dibe û guherînên di kiryarên zarok mezinkirinê û têkiliyên mal-dibistanê de tehlîl dike li nav du komên dêbavên ji nifşê yekem, yên li salên nodan û li dor du hezaran (mîlenyal) hatî. Li ser paşxaneya daneyên neteweyî, ku nîşan didin ku zarokên "tirk" li seranserê Ewropayê kêm serkeftî ne li dibistanê, ev tehlîl û pêdeçûna cudatiyên di nava nifşê yekem li dijî "modêlên kêmasiyê" yên têkiliya mal û dibistanê radibe. Bi rêya zêdekirina "cudatiyên di nava nifşekî de" li tehlîla têkiliyên mal û dibistanê yên li ser bingehê navber-beşî (intersectional), ev lêkolîn rê vedike bo destnîşankirina rola fakterên wek şert û çarçoveya koçberiya dêbavan, qewmiyet, dîn û cemaeta wan. Zêdebarî vê, gotar berê xwe dide îmkanên dêbavan di warê sermiyanên cihêreng de gava di nav sîstema perwerdeyê de. Di nav vê yekê de karîgeriya zarokan, komeleyên cemawerî û dibistanên mehelî hene ku cudatiyeke mezin durist kirine di têkiliya dêbavên ji salên nodan û du hezaran ya ligel dibistanê de. Dawiyê, ev xebat nîşan dide ka çawa çalakvaniya cemawerî dikare tesîreke gelek mezintir bike ji hewldanên bi tenê yên dêbavan. Abstract in Sorani "Sermayey temah" we werçexan le beşdarbûnî newey yekemî bawanî 'Elewye-‏Kurdekan le xwêndinî mindallekanîyan le Şanşîne Yekgirtuwekanda ‏ Be terkîz kirdne ser rwewendî 'Elewîye-Kurdekanî Turkya le Lenden, amancî em wtare ‏şîkarîkirdnî allugorre le bawanêtî û peywendyekanî mall-xwêndinge lenaw dû taqmî bawan lew ‏newey-yekemaney ke le deyey newetekan (bawanî newetekan) we le deyey sifrîda (bawanî hezare) ‏geyîştûn. Lehember paşxanî datayekî nîştîmanî ke kem twanayî berdewamî zarokî "turkî" ‏le xwêndingekanî sertaserî ewrupa derdexa, em gerrane be naw cyawazyekanî na newey ‏yekemda teheday modêlî kurtihênan dekat le peywendîyekanî mall-xwêndinge. Be‎ zyadkirdnî ‏‏"cyawazîyekan lenaw neweyekda" bo şîkarîyekanî peywest be têkhellkîşbûnî peywendî mall-‏qutabxane, em babete asankarî bo dozînewey çwarçêweyk bo koçberêtî, etnîkî, aynî û ‏çvakî bawanekan dekat. Herweha, babeteke basî dest pêrrageyîştinî bawanî koçberekan be ‏şêwe cyawazekanî sermaye dekat bo rêdozî kirdin le sîstemî perwerdeda. Emeş beşdarî ‏mindallan, komelle cvakîyekan û qutabxane nawçeyyekan degrêtewe ke cyawazîyekyan bo bawanî ‏deyey newetekan û dûhezarekan drustkird. Lekotayîda, ravekan ewe pîşandeden ke çon ‏çalakî cvakî detwanêt rollî zor behêztirî le çalakî tenyay bawanekan hebêt. Abstract in Zazaki “Kapîtalo waştox” û Qiralîya Yewbîyayîye de vurîyayîşê têkilîyanê perwerdeyê domananê may û pîyanê kurdanê elewîyan ê neslê verênî Bi giranî para komelê kurdanê elewîyan ê Londra rê, hedefê na meqale yo ke vurîyayîşê mayûpîyîye û têkilîyanê keye û mektebî yê di cematanê may û pîyanê neslanê verênan ke serranê 90an de (may û pîyê 90an) û serranê 2000an de (may û pîyê 2000an) ameyê, înan analîz bikero. Bi zidîya dayeyanê dewlete ke musnenê ke domanê “tirkan” mektebanê Ewropa de hende ke înan ra pawîyeno serkewte nîyê, no kifşê cîyayîyanê mabênê neslê verênî modelanê kêmasîyan ê têkilîyanê keye û mektebî rê îtîrazêk o. Îlawekerdişê “cîyayîyanê mîyanê yew neslî” bi analîzanê têkilîyanê keye û mektebî yê pêresayeyan, cigêrayîşê kontekstê koçkerdişê may û pîyan, etnîsîte, dîn û komelê înan keno asan. Tepîya, na meqale de sîstemê perwerdeyî mîyan de îmkananê may û pîyanê koçberan ra behs beno ke ê xo senî resnenê formanê kapîtalî yê cîya-cîyayan. Ancîna, tede serzêdeyê domanî, dezgehê komelî û mektebanê cayîyan estê ke pêrune têkilîyanê mabênê may û pîyanê 90an û 2000an û mekteban de ferqêk viraşto. Peynîye de, no analîz musneno ke bandura aktîvîzmê komelî bi senî hewa goreyê kerdişanê may û pîyan ê ferdîyan ra bena hêzdarêre.
 
While collective memory is based on rituals that built upon mourning and commemoration in Anatolian Alevism, the common culture of “festivity” is not widespread and deep-rooted. Public events of Alevis, mostly called as “Traditional Festival”, are mainly a recent phenomenon as a product of urbanization process. This study addresses the building and functioning of Alevi identity in diaspora over 9th Britain Alevi Festival that is one of these events. The Festival enables to make observations and analyses on certain subjects such as local network, political baggage, identity and sense of belonging issues, and finally homeland projection of British Alevi society via its organization process, backer-ups, spatial aspect, discourse and content. Besides general observations and data that I obtained during my post-doctoral research project that I conducted between August 2018-2019 on Alevi community settled in London, the main data for this study come from participant observation, interviews and field notes that I compiled on the Festival grounds between May 25 and June 2, 2019. Abstract in Kurmanji Welatê ji diasporayê, peydabûna nasname û edetgeriyeke nû: Nimûneya Festîvala Elewî li Ilgiltereyê Berê di nav elewiyan de festîvalên edetî/nerîtî gelek berbelav û cîgirtî nebûn lê di nav pêncî salên dawî de ev yek di encama koçberî, bajarîbûn û jinûve sazkirina nasnameyê de hatiye guhertin. Li ser nimûneya Nehemîn Festîvala Elewî li Ilgiltereyê, ev lêkolîn li avakirin û karkirina nasnameya elewî bi rêya çalakiyeke cemawerî ya wisa li diasporayê dinêre. Lêkolîn xwe dispêre daneyên ji çavdêriyan û yên li festîvala 2019an hatî berhevkirin. Festîval rehên dîrokî yên cemaetê dide nî$an bi rêya pê$xistina têgihi$tineke welatî li diasporayê ku beramberî edet, nirx û daxwazên welatî ne. Herwiha îmkanê dide elewiyan ku li welatê xwe yê nû bibin xwediyê bingehekê, venasînekê û berçaviyeke gi$tî li rex wê yekê ku torên têkiliyên deverî çalak dike, girêdanên siyasî saxlem dike û pabendiyên di nava cemaetê de cîgirtî dike. Mirov dikare vê yekê wek îcadkirina an dahênana nerîtê li welatê nû yê diasporayê bibîne. Abstract in Sorani Nîştmanî dayespora, hellkişanî nasname û tradîsyonî nwê: keysî vîstîvallî 'Elewîy ‏Berîtanî ‏ Lerûy mêjûyyewe, lenaw 'elewîyekanda vîstîvallî tradîsyon leser astêkî frawanda bllaw nebotewe û rîşey ‏danekutawe bellam ewe le dwa penca sallda behoy koçberî û şarinşînî û bunyadnanewey nasname, gorranî ‏beserdahatuwe. Be wergirtnî noyem vîstîvallî 'elewîy berîtanî wek nmûne, em twêjîneweye sernic dedate ‏bunyadnan û karkirdî şunasî 'elewî le dayespora le rêgey rudawêkî giştî awa û be şêweyekî serekî ‏bekarhênanî datay kokrawe leser sernicî çawdêran le vîstîvallî 2019 da. Fîsîvalleke le rêgay arastekirdnî ‏çemkî nîştman le dayispora ke rengdanewey nerît, behakan û xwastî nîştîmane wek rengdanewey rîşe mêjûyye ‏cvakîyekan kardekat. Herweha hoyekîş bo 'elewîyekan desteber dekat ta cê pêyek, danpêdanan û derkewtinîyan le ‏fezay giştî nîştmane tazekeyan bedest bênin û leheman katîşda mobalîzey torrî peywendîyekan û ptewkirdnî ‏bondekan lenaw cvakda deken. Ewe dekrêt wek dahênanêkî tradîsyon lenaw nîştmanî tazey dayesporada bbînrêt. Abstract in Zazaki Welatê dîyaspora, averşîyayîşê nasnameyî û tradîsyonalîzmo newe: Nimûneyê Festîvala Elewîyanê Brîtanya Tarîxê urf û adetanê elewîyan de festîvalî vilabîyaye û kokxorînî nêbîyê, la nê pancas serranê peyênan de semedê koçkerdiş, şaristanijbîyayîş û neweraawankerdişê nasnameyî ra no vurîyayo. Pê nimûneyê Festîvala 9. ya Elewîyanê Brîtanya, no cigêrayîş bi rayîrê inasar fealîyetêkê rakerdeyî qayîtê awanî û fonksîyonanê nasnameyê elewîyanê dîyaspora keno û seba ney zafane dayeyanê observasyonê beşdaranê festîvala 2019î xebitneno. Fonskîyonê festîvale no yo ke ristimanê komelî yê tarîxîyan wina nîşan bido ke dîyaspora de fikrê welatî yo ke rîayetê urf û adet, qîymet û hêvîyanê welatî yê hîsbîyayeyan keno, pêşkêş bibo. Ney ra zî wet, festîvale seba elewîyan îmkan o ke hem welatê xo yo newe de bibê wayîrê statuyêk, xo bidê naskerdene û rayapêroyî de biasê, hem kî eynî dem de torranê têkilîyanê cayîyan mobîlîze bikerê, îrtîbatanê sîyasîyan xurt bikerê û komelî mîyan de bêrê werê. Merdim eşkeno welatê dîyaspora yo newe de festîvale sey viraştişê tradîsyonî bivîno.
 
This article explains the process of change in the political representation of Alevi Kurds in Turkey since the country held its first competitive election in 1950. It applies process tracing methodology to identify the dominant trends in Alevi Kurds’ political representation and highlights how the mode of their political participation evolved over time. The discussion presented here develops an explanation that connects the effects of key events and processes that shapes the outcome of this complex political phenomenon. The strong appeal among Alevi Kurds of the Turkish socialist movement and the political parties that are associated with the secular republican regime is discussed before the impact of the rise of Alevi and Kurdish movements on the Alevi Kurds’ political representation is assessed. The barriers Turkey’s restrictive political and legal order place on Alevi Kurds’ political representation are also highlighted. ABSTRACT IN KURMANJI Temsîliyeta siyasî ya kurdên Elewî li Tirkiyeyê: Meylên dîrokî û veguherînên esasî Ev gotar proseya guherîna temsîliyeta siyasî ya kurdên Elewî li Tirkiyeyê, ya ji wexta hilbijartina ewil ya pêşbazîdar a 1950an heta îro, rave dike. Gotar, rêbaza şopandina prosesê tetbîq dike ku meylên serdest ên di temsîliyeta siyasî ya kurdên Elewî de rave bike û li ser disekine ka şêwaza beşdarî û temsîliyeta wan bi demê re çawa vediguhere. Nîqaşa ku li vir hatiye diyarkirin ravekirineke wusa dike ku tesîra bûyerên û proseyên girîng yên ku şikl didin encama vê fenomena sîyasî ya tevlîhev bi hev ve girê dide. Daxwaza xurt a di nav kurdên Elewî yên di nav tevgerên sosyalîst ên tirk û partiyên siyasî yên têkilî rejîma komarî ya sekuler de tê nîqaşkirin berî nirxandina tesîra bilindbûna tevgerên Elewî û kurd ên li ser temsîliyeta siyasî a kurdên Elewî de. Herwiha, bal hatiye kişandin ser astengiyên nîzama qanûnî û siyasî ya sînorker a Tirkiyeyê ya ku li ser temsîliyeta kurdên Elewî bi cih dike.
 
This article focuses on the generic form of Alevism, commonly referred to as “Anatolian Alevism”, asking how ethnic and tribal divergences occurred, their interrelationships and the basis of the differences and similarities. It assumes that the beliefs and practices known collectively as “Anatolian Alevism” constitute a “wholistic structure” that refers to the joint possession of a common set of ritualistic and mythic attributes and characteristics. In this context, “Anatolian Alevism” presents a distinctive attribute compared to other beliefs thought to be similar or connected to which Alevism is related in some ways although it is also the product of a different history and belief pattern. The central concern is to provide an understanding of the historical establishment and interrelationship of Kırmanjki and Kurmanji speaking Alevi tribes and their similarities and differences compared to Turkish/Turkmen Alevism despite their strong structural associations. KURMANJI: Nêrînek li ser reh û dîroka elewîtiya kurdî: Cudatî û Wekheviyên di nav komên elewiyên kurd li Tirkiyeyê Pirsa serekî di vê gotarê de ew e ka "elewîtiya kurdî" xwedanê cihekî taybet û dîrokeke xwe ye li nav wê baweriya ku wek "elewîtiya Anatolê" tê zanîn. Ji bo vê armancê, gotar li rehên dîrokî û geşedana bawerî û cemaeta ku em dibêjinê "elewîtiya kurdî" dinêre, û wekhevî û cudatiyên di navbera komên elewî yên kurmancî-ziman û kirmanckî-ziman dinirxîne. Gotar li ser wan pirsan hûr dibe ku dikevine nav şiklê berbelav ê elewîtiyê, ku bi rengekî asayî wek "elewîtiya anatolê" tê zanîn, û dikeve dû pirsa ka cudabûnên qewmî û eşîrî çawa pêk hatin, çi têkilî hene di navbera wan de û çi heye di bingehê wan cudatî û wekheviyan de. Gotar hizreke ne-bingehger dide pêş li ser têgihiştina damezrandina dîrokî û têkiliyên navxweyî yên eşîrên elewî yên zaza (kirmanckî-ziman) û kurmancî-ziman, û wekhevî û cudatiyên wan gava mirov ligel elewîtiya tirk/turkman dide ber hev sererayî manendiyên wan ên binyadî yên bihêz. SORANI: Rumallêkî rîşe û dîrokî kurdanî 'elewî: cyawazîyekan û nzîkbûnewekanî nêwan ‏grupekanî ‏kurdî 'elewî le turkya Em babete terkîz dexate ser forme giştîyekey 'elewîzm, ke beşêweyekî baw wek ‏‏"'elewîzmî ‏enadoll" amajey pêdedrêt, deprisêt çon cyawazîye etnîkî û hozîyekan û ‏peywendîye ‏nawxoyyekanîyan we payey cyawazî û lêkçunekanîyan rûydawe. Twêjîneweke ‏waydadenêt ke ew bawerr û ‏praktîsaney begşitî wek "'elewîzmî enadollî" nasrawe ‏‏"sitraktorî giştî" (grîmaney serekî ‏pesendikraw lelayen cvakî 'elewî le turkya) ‏pêkdênêt, ewey ke amaje dedat be bûnî komellêk sîfet û taybetmendî nerîtî û efsaneyî ‏hawbeş. Lem çwarçêweyeda, beberawrid legell bawerrekanî tir ke wa debînrên be corêk ‏le ‏corekan legell 'elewîzimda hawşêwen yan peywendîyan pêkewe heye "'elewîzmî ‏enadollî" ‏sîfetî cyakerewey heye herçende berhemî mêjû û ‏şêwey bîrkirdnewekeyşî cyawaz bêt. ‏Krokî babeteke desteberkirdnî têgeyîştinêke derbarey ‏bunyad û pêwendîye xobexoyyekanî ‏hoze axêwerekanî kirmancekî û kirmancîye 'elewîyekan we ‏cyawazî û leyekçunekanîyan ‏legell 'elewîye turk/turkmanekan sererray ‏sitraktorî behêzî komellekanyan. ZAZAKI: Derheqê ristim û tarîxê elewîyîya kurdan de cigêrayîş: Tirkîya de cîyayî û nêzdîbîyayîşê grûbanê elewîyanê kurdan Na meqale formê elewîyî yo pêroyî ke sey “elewîyîya Anadolîye” name bena, aye ser giranî dana. Pers beno ke cîyayîyê etnîk û eşîrkî, pagirêdayîşê înan û bingeyê cîyayî û yewbînanromendişî senî ameyê ra. Ferz beno ke bawerî û urf û adetê ke bi hewayêko pêroyî sey “elewîyîya Anadolîye” nas benê, ê “awanîyêka pêrogire” anê pê ke wayîrîya hempare yê komsifet û taybetmendîyanê adetî û mîstîkan qesd kena (no qeneato umûmî yo ke hetê komelê elewîyanê Tirkîya ra qebul beno). Herçiqas ke goreyê bawerîyanê bînan ê ke texmînan ra gore nêzdî yan zî girêdayeyê elewîyî yê û herçiqas ke elewîyîye qalibanê tarîx û bawerî yê cîya-cîyayan ra yena pêra, la bi tewirêk ancî ê bawerîyanê bînan de têkildar a, ancîya na çarçewa de “elewîyîya Anadolîye” wayîra sifetêkê taybetî ya. Eleqeya bingeyêne a ya ke hem derheqê pagirêdayîş û awanîya tarîxî yê eşîranê elewîyan ê ke kirmanckî û kurmanckî (kirdaskî) qesey kenê de, hem zî, goreyê elewîyîya tirke/tirkmene û duştê heme nêzdîyîya xo ya awankîye de, derheqê cîyayî û yewbînanromendişê înan de îzahat bêro pêkêşkerdene.
 
Kavga/Kervan is a magazine published by the London chapter of the Turkish Communist Party between 1991 and 1998. Rıza Yürükoğlu, the editor is credited as the main architect of the magazine’s intellectual structure. This article will use discourse analysis to examine the relationship between Alevism and socialism as postulated by the magazine and its editor. It aims to analyse the efforts of the magazine as a platform to unite Alevis and socialists in Turkish socialist history even if the magazine may not have had as much impact on the Alevi and socialist collectives in Turkey and abroad.
 
This review article discusses recent research about two major religious and linguistic minorities among the Kurds of Turkey and their efforts to define distinct identities. The books reviewed include: Celia Jenkins, Suavi Aydin & Umit Cetin, eds., Alevism as an Ethno-Religious Identity: Contested Boundaries, Oxon and New York: Routledge, 2018, 130 pp., (ISBN 978-1-138-09631-8). Erdal Gezik & Ahmet Kerim Gültekin, eds., Kurdish Alevis and the Case of Dersim: Historical and Contemporary Insights, Lanham, MD: Lexington Books, 2019, 172 pp., (ISBN 978-1-4985-7548-5). Eberhard Werner, Rivers and Mountains: A Historical, Applied Anthropological and Linguistical Study of the Zaza People of Turkey Including an Introduction to Applied Cultural Anthropology, Nürnberg: VTR Publications, 2017, 549 pp., (ISBN 978-3-95776-065-4).
 
This review analyses the recent contributions of Elise Massicard and Markus Dressler to Alevi studies. While Massicard employs methods of political sociology and transnational identity politics, Dressler is concerned with the intrinsic relation between the religious and the secular as well as the place of religion in nation-state building projects. Massicard argues that formulating Alevism is context and actor dependent and shaped simultaneously in its interaction with diverse actors, which she calls "identity movement without an identity". The emphasis on the audience in defining Alevism might stem from the inadequacy of the universal language of religion to accommodate Alevi expression. similarly, Dressler argues that the modern Alevi tradition was constructed at the "intersection of Turkish nation building, modern religion discourse and Islamic apologetics" and criticises the modernist discourse on religion such as the heterodoxy/orthodoxy binary for its insufficiency to capture the complexities of different contexts.
 
This study investigates the growing influence of Middle Eastern non-state actors as agents of foreign policy and their interactions with states through an analysis of the U.S.-Kurdish relationship. Incorporating archival data and interviews with Kurdish and American policy makers, the paper analyses the factors that have affected the U.S.-Kurdish relationship from World War II to the recent Syrian crisis in the context of the mainstream theoretical approaches within the discipline of International Relations. The article concludes that the failure to formulate a coherent Kurdish policy complicates the U.S.’ Middle East strategy and contributes to outcomes unfavourable to U.S. interests in the region. Abstract in Kurmanji Hêza ji kenaran : Pêşniyara bo siyaseteke derveyî ya hevgirtî ya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê li hemberî Kurdan Ev lêkolîn tesîra her ku diçe mezin dibe ya aktorên ne-dewletî li Rojhilata Navîn wek failên siyaseta derve, digel danûstandinên wan bi dewletan re, li ser hîma tehlîla têkiliya DYA û Kurdan vedikole. Bi vehewandina daneyên arşîvî û hevdîtinên li gel siyasetmedarên kurd û amerîkî, ev nivîsar nêrînên bîrdozî yên herî berbelav di babetaTêkiliyên Navneteweyî de bi kar tîne, ji bo ku faktorên bandor li têkiliyên DYA-Kurd ji Şerê Cîhanê yê Duyem heta qeyrana surî ya dawîn kirine, tehlîl bike. Nivîsar bi vê encamê digihîje ku têkçûna sazkirina siyaseteke kurd a hevgirtî ji bo stratejiya DYA ya li Rojhilata Navîn zehmetiyan derdixe û netîceyên neyînî bo berjewendiyên DYA jî bi xwe re tîne. Abstract in Sorani Hêzê Sînoran: Kurdan Reyde Mesela Sîyasetê Teberî yê DYA yê ‘Pêgirewteyî’ Pê analîzê têkilîya DYA û kurdan, no cigêrayîş Rojhelato Mîyanên de tesîrê averşîyayoxî yê aktoranê bêdewletanê sey ajananê sîyasetê teberî û dewletan reyde înteraksîyonanê nê aktoran tehqîq keno. Bi dayeyanê arşîvan û roportajanê qerardaranê sîyasetî reyde, no nuşte faktoranê ke Cengê Cîhanî yê II. ra heta krîzê Sûrîye yê nikayinî têkilîya DYA û kurdan ser o tesîr kerdo, ê faktoran çarçewaya teorîyanê bingeyênan yê beşê Têkilîya Mîyanneteweyî de analîz keno. Na meqale netîce de vana ke DYA besenêkerd polîtîkayêka kurdan a pêgirewtîye virazê, na kêmanîye kî Rojhelato Mîyanên de stratejîya DYA kena têmîyan û peynîye de faydeyê xo nêreseno menfeatanê DYA yê a herême. Abstract in Zazaki Destellat le kenarewe : keysêk derbarey hawrrayî le siyasetî derewey Emerîka da beramber be Kurdekan Em nûsîne le karîgerî geşesendinî hêzwektere bê-netewekan le ser siyasetî Rojhellatî Nawerrast da dekollêtewe, legell peywendiyan legell dewlletekan da le rêgayi şirovekirdinî peywendî nêwan wîlayete yekgirtwekanî Emerîka û Kurdekan da. Be têkellkirdinî datay erşîf û çawpêketin legell siyasetmedare emerîkî û Kurdekan da, em nûsîne şirovey ew fakterane dekat ke karîgeryan le ser peywendî nêwan wîlayete yekgrtwekanî emerîka û Kurdekan da hebuh le cengî cîhanî duwemewe heta qeyranî tazey Suriya, le çwarçêwey têore berbillawekan le zanistî peywendiye nîwdewlletiyekan da. Encamî wutareke eweye ke be hoy şikesthênan le dirustkirdinî siyasetêkî yekgirtû beramber Kurdekan, astengî bo planî Wîlayete Yekgrtwekanî Emerîka le Rojhellatî Nawerrast da dirust dekat û debête hoy dirustbûnî derencamî nerênî le qazancî Wîlayete Yekgirtwekanî Emerîka le nawçeke da.
 
In this article, I argue that discussions of whether any Kurdish nationalism may be found in Xanî’s Mem û Zîn proceed from rather anachronistic assumptions. Through an exploration of the language ideology found in this work, I demonstrate that the work’s mystical meaning interacts in rather complex ways with its political views. In particular, the king or prince plays a crucial, if ambiguous, political, linguistic, and eschatological role in the poem. Thus, Mem û Zîn may be read as a specimen of vernacularisation rather than romantic nationalism.ABSTRACT IN KURMANJINetewe, Padişahî, û Ziman: Siyaseta xumam di Mem û Zîna Ehmedê Xanî deDi vê gotarê de, îddiaya min ew e ku nîqaşa li ser pirsa hebûna netewegeriya kurdî di Mem û Zîna Xanî de ji pêşferzên pir anakronîstîk têne pêş. Bi rêya veçirandina îdeolojiya zimanî ya di vê berhemê de, ez nîşan didim ku wateya sofîgerane ya berhemê bi çendîn awayan di bîr û boçûnên siyasî de rengê xwe vedibîne. Bi taybetî, padişah an jî mîr roleke -herçend xumam jî be- bingehîn a siyasî, zimanî, û axretî digêre di berhemê de. Wisa jî, Mem û Zîn dibe wek nimûneyeke edebî ya bikaranîn û berbelavkirina zimanê xwemalî (vernacularisation) bê dîtin, ne ya netewegeriyeke romantîk.ABSTRACT IN SORANINetewe, paşayetî û ziman: Siyasetî narrûnî Mem û Zînekey Eḧmedî XanîLem babeteda, min argumêntî ewe dekem ke giftugoy ewey ke aya hîç core nasyûnalîzmêkî kurdî lenaw Mem û Zînî Xanîda heye le grîmaney enekronîstî (mufareqey zemenîyewe) serçawe degrêt. Le miyaney kinekirdinî aydiyolojyay zimanî naw ew berhemey Xanî, min ewe pîşan dedem ke manay mîtolojyayî berhemeke be şêwazêkî alloz karlêk legell cîhanbînîye siyasîyekeyda deken. Betaybetî, padşa yan mîr, eger be narrûnîş bêt, rollêkî serekîy siyasî, zimanewanî we axîretî (îsketolojî) le şî'rekanî da debînêt. Bemcore, Mem û Zîn dekrêt wek nimûney 'ewamgerayîy zimanî (vernacularisation) nek wek nasyûnalîzmî romansî bibînrêt.ABSTRACT IN ZAZAKINetewe, Mîreyîye û Ziwan: Polîtîkayê zafmanîdarî yê Mem û Zîna Ehmedê XanîNa meqale de ez îdîa kena ke munaqeşeyê “Tirêm eserê Xanî Mem û Zîne de rêçê neteweperwerîye yenê dîyene yan ney?” hîna zaf hîpotezanê anakronîkan ra yenê pêra. Pê kefşkerdişê îdeolojîya ziwanî ya nê eserî, ez nîşan dana ke manaya eserî ya mîstîke hîna zaf bi hewayêko kompleks tesîr kena fikranê ey ê sîyasîyan ser o. Bitaybetî qiral yan kî mîre şîîre de rolêko sîyasîyo ziwannaskîyo eskatolojîko muhîm la nedîyar kay keno. Coka merdim şeno Mem û Zîne sey neteweperwerîya romantîke ney, la hîna zaf sey nimûneyê pêroyîkerdişê ziwanî biwano
 
The 1990s saw major developments within the Kurdish movement in Turkey, both politically and militarily. The Turkish state responded with a new repertoire of violence, characterized by irregular warfare methods. This article situates the phenomenon of enforced disappearance, employed by the state as part of its asymmetric strategy, within the broader context of memory space and everyday experience. For this, I follow the trajectory of the sittings of Saturday Mothers as performances, focusing on the case of Cizre. First, the phenomenon of enforced disappearance is situated within the historical background of the Kurdish conflict in the 1990s. Then, the Cizre and Istanbul Saturday Mothers’ sittings are compared in terms of memory making and the politico-symbolic sites they produce scrutinized as memory knots (nœuds de mémoire), tying the past to present and personal to political. Finally, I endorse the introduction of a novel term, cultural aphasia, to broaden and deepen the memory debate. Thus, through a focus on human and social relations, emotions and experiences, forms of state violence are revealed as continuously reproducing specific political subjectivities and struggles in everyday life. Abstract in Kurmanji Bîrewerî wekî tecrubeyek di demên tundiya domdar de: vexwendina meydanê ya Dayikên Şemiyê ya li hemberî afaziyaya çandî Salên 1990an di tevgera Kurdî ya li Tirkiyeyê de hem ji hêla siyasî û hem jî ya leşkerî ve bûn şahidê pêşveçûnên mezin. Dewleta Tirk bi repertuvareke tundî ya nû ku xwedî karaktera rêbazên şerê bêpergal bû bersiv da. Ev gotar, diyardeya kujernediyariyê ku dewletê ew wekî perçeyeke stratejiya xwe ya asîmetrîk bikar dianî, di qadeke firehtir a bîreweriyê de û di çarçoveya tecrubeya jiyana rojane de dinirxîne. Ji bo vê yekê, bi hûrgilîbûna li ser mînaka Cizîrê, ez rewşa roniştinên Dayikên Şemiyê wekî performans dişopînim. A yekem, diyardeya kujernediyariyê di paşxana dîrokî ya pevçûna Kurdan a 1990an de hatiye bicihkirin. Piştre, roniştinên Dayikên Şemiyê yên Cizîr û Stembolê ji hêla çêkirina bîreweriyê ve tên berawirdkirin û cihên siyasî-sembolîk ku ava kirine, ew cih, wekî girêkên bîreweriyê (nœuds de mémoire) ku do bi îro ve û takekesiyê bi siyasetê ve girê dide tên lêkolîn. Herî dawî, ji bo berfirehkirin û hûrgilîkirina nîqaşa bîreweriyê ez bikaranîna termeke nû ya bi navê afaziyaya çandiyê guncan dibînim. Ji ber vê yekê, bi hûrgilîbûneke li ser têkiliyên mirov û civakiyan, hest û tecrubeyan tê dîtin ku şêwazên tundiya dewletê di jiyana rojane de bi awayekî domdarî bi çêkirina kirdewarî û têkoşînên sîyasî yên taybet eşkere dibin. Abstract in Sorani Bîrewerî wek ezmûnêk le katî tundutîjî berdewamda: berengarî daykanî şemme beramber lallî kultûrî Deyey newetekan pêşkewtinî serekî lenaw bizavî kurdî le turkya, lerrûy siyasî û serbaziyewe, be xowe dît. Dewlletî turk be kerestey tazey tundutîjîyewe, ke be mîtodî cengî narrêk denasrêtewe, wellamî dayewe. Em witare dyardey winbûnî zoremlê dexaterrû ke wek beşêk le sitratijî nahawsengîyaney dewlletda û le çwarçêwey firawantirî fezay yadewerî û ezmûnî rojaneda bekarhatuwe. Bo emeş, be sernic xistne ser keysî cezîre, min şwên pêy rêçkey nimayişî danîştnekanî daykanî şemme helldegrim. Yekem , diyardey winbûnî zoremlê dekewête naw paşxanî mêjûyî kêşey kurd le deyey newetekanda. Dwatir, berawirdî nêwan danîştinekanî daykanî şemmey cezîre û estenboll le rûy yadawerîsazî dekat we ew pêge siyasî-sîmboliyaney berhemî dênin wek grêy bîrewerî depişkinêt,(nœudis de mémoire) bestnewey rabirdû be êstawe w kesî be syasîyewe. Le kotayîda, bo firawankirdin û qullkirdnewey dîbeytî yadewerî, pêşkeşkirdnî zaraweyekî nabaw, lallî kelturî, pesend dekem. Bemcore, le rêgey tîşk xistneser peywendîye miroyî û komellayetîyekan, soz û ezmûnekan, şêwekanî tundutîjî dewllet wek dûbare berhemhênanewey berdewamî babetî û xebatî siyasî diyarîkraw le jyanî rojaneda aşkra dekrêt. Abstract in Zazaki Wextê şîdetê bêpeynî de xatira bena tecrube: duştê afazîya kulturkîye de mucadeleyê Mayanê Şemeyî Serranê 1990an de tevgerê kurdan Tirkîya de xeylê averşîyayîşê girsî dîyî, hem hetê sîyasetî ra hem kî hetê leşkerîye ra. Dewleta tirke bi repertuarê şîdetî yo newe cewab da ci, taybetmendîye kî usûlê cengî yê bêserûberî bîyî. Na meqale fenomenê vîndîkerdişanê zoranîyan ke hetê dewlete ra sey parçeyê stratejîya xo ya asîmetrîke xebitnîyayî, ey keno zereyê kontekstê hîrayî yê xatirgeh û tecrubeyanê rojaneyan. Seba naye, ez sey performansî raywanîya roniştişanê Mayanê Şemeyî taqîb kena, tede giranî dana Cizîre ser. Verê, fenomenê vîndîkerdişanê zoranîyan zereyê tarîxê lejê kurdan ê 1990an de ca beno. Dima, roniştişê Mayanê Şemeyî yê Cizîre û Îstanbulî hetê xatirasazîye û nîşangehanê sîyasîyan ra yenê têveronayene ke sey girêyê xatirayan (nœuds de mémoire) etud benê û vîyarteyî bestnenê nikayî, şexsî kî bestnenê sîyasî. Peynîye de, ez wazena termêko newe bidî naskerdene: afazîya kulturkîye. Wina munaqeşeyê xatirayan bibo hîrayêr û xorînêr. Coka giranî dîyena têkilîyanê komel û însanan, hîs û tecrubeyan ser ke tewirê şîdetê dewlete eşkera bibê sey subjektîvîyî û mucadeleyanê cuya rojanî yê sîyasîyanê taybetîyan ê ke timûtim xo zêde kenê.
 
This article is about diverse types of convergence as well a few examples of how diversity within Kurdish affects the modern Aramaic dialectal landscape in Kurdistan. Kurdish-Aramaic bilingualism has had a major impact on Eastern Neo-Aramaic languages. There are numerous challenges to a comprehensive study of contact between the two speech communities, whose far-reaching history is intriguing yet highly complicated. In so doing, the functional-communicative approach mainly developed by Yaron Matras will be helpful, which presupposes that bilingual discourse is the primary locus of contact-induced change. Different factors play a role: those that facilitate, that constrain and that motivate the borrowing. This approach makes a valuable distinction between the borrowing of linguistic matter (concrete word-forms and parts) and the borrowing of linguistic patterns (constructions and their usage). It will be observed that the Jewish Aramaic dialects to the east of the Greater Zab River in the sphere of Central Kurdish influence are less resistant to incorporating Kurdish material, whereas those to the west of it tend to adapt to patterns of Northern Kurdish while making use of native Aramaic material.
 
Classical Gorani literature is believed to be the oldest Kurdish literary tradition which under the patronage of the Ardalans developed into a "literary koinè" in the seventeenth and the eighteenth centuries. However, despite its antiquity and significance in the history of Kurdish literature, it has remained largely under-studied. It is against this backdrop that I offer an overview of Gorani literature, its history of development, and main literary characteristics in this article. Through extensive text analysis I examine the classical Gorani poetry for its major genres and forms and predominant themes and images. I study Gorani oral and written literature and their interactions, and the role it played in Kurdish poetic modernisation in the twentieth century.
 
Professor Dr. Jan Ilhan Kizilhan is a Yezidi transcultural psychologist. He is the Head of the Department of Mental Health and Addiction at the State University Baden-Württemberg, Germany. In that capacity he has made frequent visits to the Kurdistan Region in Iraq, as part of a project aiming to provide psychological aid to Yezidi women who escaped after being captured and enslaved by ISIS. Under ISIS, Yezidis suffered mass killings, forced conversion to Islam, torture, sexual slavery, and the abuse of their children as ISIS soldiers. In an interview with Khanna Omarkhali, Professor Kizilhan discusses his recent experiences.Keywords: Transformation of tradition; traumatized Yezidis; Yezidi women; ISIS; slavery.Abstract in KurmanjiVeguherînên di nerîtên êzdiyatiyê de piştî êrîşên DAIŞêHevpeyvînek ligel Ilhan KizilhanProfesor Dr. Jan Ilhan Kizilhan derûnnasekî transkulturî yê êzdî ye. Li Almanyayê, li Zanîngeha Dewletî ya Baden-Württembergê, serokê beşa Tendurustiya Derûnî û Muptelayiyê ye. Bi vî sifetî wî gelek caran serdana Herêma Kurdistanê ya Iraqê kiriye di çarçoveya projeyekê de ya bi armanca dabînkirina piştgiriya psîkolojîk bo jinên Êzidî yên ji destê DAIŞê xelas bûne piştî ku hatine revandin û bûne kole. Di bin hukmê DAIŞê de, cemaeta êzdî rastî qirkirinên girseyî, koletiya cinsî û îşkenceyê hatin, û bi darê zorê dînê wan hate guhertin bo Îslamê û zarokên wan bi zorê bûne leşkerên DAIŞê. Di hevpeyvînekê de bi Khanna Omarkhali re Profesor Kizilhan behsa tecrubeyên xwe yên vê dawiyê dike.Abstract in Sorani
 
This article explores the processes of finding a voice, learning to speak, and breaking silence around gender violence for a Kurdish woman endeavouring to resist oppression and destroy forced negative images and identities. It examines the ways in which she struggles to break imposed silences through resisting gender discrimination and telling stories of violence and exploitation, as represented in the Kurdish novelistic discourse in Bahdinan. Studying Sabri Silevani's Mariama: Kiçe-Jinek ji Zemanek Di (Mariama: A Woman from Another Time, 2007), the article examines the various forms and layers of violence imposed on Kurdish women by the tribal and patriarchal norms and the social and political structures within the post-conflict Kurdish society in Iraqi Kurdistan. The three-fold typological model of violence developed by the political scientist Johan Galtung is adopted in the article to explore the ways in which the personal characteristics of individuals and the political, economic, and cultural structures of society are viewed as factors affecting the generation of gendered aggression. Most importantly, for the purpose of this article, is the significant utilisation of the association of Galtung's typology with feminist studies of violence in the exploration of Kurdish women's attempt to resist marginalisation and their struggle for recognition. Moreover, Rita Felski's description and study of modern writing by women as a medium through which female political identities and collective consciousness are constructed and represented are adopted to discuss the structural and thematic properties of the text.
 
Book review of Under the Banner of Islam: Turks, Kurds, and the Limits of Religious Unity by Gülay Türkmen.
 
This article focuses on how Kurdish returnees experience the process of returning "home", how they imagine and (re) negotiate their future, through the discussion of my documentary film, Haraka Baraka: Movement is a Blessing, which tells the story of my parents' return to Iraqi Kurdistan after living in the Netherlands for more than 20 years. While over the past decade, the Kurdistan Region has developed into a safe-haven situated within a conflict-laden area, the recent tension around the Islamic State's (IS) expansion has changed the social and political landscape significantly in the Middle East, leading to new considerations for potential returnees. Based on the fieldwork I conducted through filming my own family during their return journey, I argue that using visual anthropological tools can open a window onto diasporic movements and illuminate social life in times of crisis by challenging the representation of Kurdish migrants and addressing the impact of uncertainty in their lives.
 
Place names mentioned in 84 kilams
This article investigates how the Kurdish home, borders and the state are depicted in one of the most important Kurdish cultural expressions in Turkey until 1980: the dengbêj art. The recital songs of the dengbêjs form a fascinating source to investigate how Kurds experienced life on the margins of the (nation-)state. We argue that the songs demonstrate that many Kurds perceived the political geogra-phy of the state they officially belonged to as foreign and not as a legitimate part of Kurdish socio-political reality. The Kurdish political geography created in the songs exists in small-scale local struc-tures and alliances, and there is mostly no reference to a common Kurdish cause. Borders are pre-sented as foreign interference in the Kurdish landscape. In the conclusion we suggest that Kurdish fragmented political structure should be understood as a deliberate means to avoid being incorpo-rated in a state structure. This speaks against a (self-)Orientalist interpretation of Kurdish history that defines a lack of Kurdish unity as primitive.
 
Top-cited authors
Lucia De Haene
Ruth Kevers
  • KU Leuven
Peter Rober
  • KU Leuven
Christoph Unger
  • Cognotekt GmbH