Article

Factors that predispose, prime and precipitate NREM parasomnias in adults: clinical and forensic implications.

Sleep Medicine Services, Division of Pulmonary and Critical Care Medicine, Department of Medicine, The Lankenau Hospital, Wynnewood, Pennsylvania and Paoli Hospital, Paoli, PA 19096, USA.
Sleep Medicine Reviews (Impact Factor: 9.14). 03/2007; 11(1):5-30; discussion 31-3. DOI: 10.1016/j.smrv.2006.06.003
Source: PubMed

ABSTRACT Sleepwalking and related disorders are the result of factors that predispose, prime and precipitate episodes. In the absence of one or more of these factors sleepwalking is unlikely to occur. Predisposition to sleepwalking is based on genetic susceptibility and has a familial pattern. Priming factors include conditions and substances that increase slow wave sleep (SWS) or make arousal from sleep more difficult. These factors include sleep deprivation, alcohol, medications, situational stress and fever among others. The patient with a genetic predisposition to sleepwalking and with priming factors still requires a precipitating factor or trigger to set the sleepwalking episode in motion. Classical theories of sleepwalking were based primarily on case reports. Recently some of these theories have been tested in the sleep laboratory. Experimental sleep deprivation studies of sleepwalkers generally report an increase in complex behaviors during SWS, although one prominent study reported the opposite effect. However, the generally accepted theory that alcohol and medications can induce sleepwalking episodes remains entirely based on clinical and forensic case reports. Alleged cases of alcohol related sleepwalking often involve individuals lacking the generally accepted characteristics of sleepwalkers but with very high blood alcohol levels that could in and of itself account for complex behaviors noted without the presence of sleepwalking. Further, the effects of high levels of alcohol dramatically decrease SWS, a finding inconsistent with sleepwalking. Case reports of medication-related induction of apparent sleepwalking most often present a complex medical and psychiatric history associated with multiple medications. These patients often lack the clinical history and other criteria currently required for the diagnosis of sleepwalking. The medication-related behaviors may instead represent some other condition in an awake, but impaired patient. Sleep laboratory research has identified sleep disordered breathing, periodic leg movements, noise and touch among others as proximal triggers of sleepwalking episodes. Treatment of these triggers may result in resolution of sleepwalking without medication. Further sleep laboratory research is needed before experimental findings can be used for routine diagnostic and forensic purposes.

0 Bookmarks
 · 
68 Views
  • Source
    [Show abstract] [Hide abstract]
    ABSTRACT: Klagen über einen gestörten Schlaf oder erhöhte Tagesmüdigkeit gehören zu den häufigsten Beschwerden, die Patienten gegenüber ihrem Psychiater und Psychotherapeuten beklagen. Solche Beschwerden können Symptom einer psychiatrischen Störung sein, aber auch hinweisend auf andere oder zusätzliche Erkrankungen. Deshalb sind Grundkenntnisse in der schlafmedizinischen Differenzialdiagnostik von erheblicher klinischer Bedeutung für Psychiater und Psychotherapeuten. In der vorliegenden Übersicht wird nach einer Darstellung der diagnostischen Methoden das differenzialdiagnostische Vorgehen orientiert an den klassischen Leitsymptomen, nämlich Ein- und Durchschlafstörungen, gestörte nächtliche Motorik und erhöhte Tagesmüdigkeit, dargestellt.
    Der Nervenarzt 01/2014; 85(1). · 0.86 Impact Factor
  • Source
    [Show abstract] [Hide abstract]
    ABSTRACT: STRESZCZENIE Somnambulizm (sennowłóctwo, lunatyzm, ang. sleepwal-king) należy do parasomnii i polega na występowaniu złożo-nych zachowań podczas snu wolnofalowego (SWS), których skutkiem jest chodzenie podczas snu ze zmiennym stanem świadomości i zaburzeniami oceny. Epizody somnambulizmu występują w pierwszej połowie nocy, podczas snu głębokiego (stadia 3 i 4 NREM, czasem w stadium 2). Somnambulizm jest częstszy wśród dzieci i w większości przypadków z wiekiem samoistnie ustępuje. Nie ustalono jednoznacznej przyczyny patofizjologicznego mechanizmu występowania somnambu-lizmu, chociaż najnowsze dane sugerują dziedziczenie auto-somalne dominujące o zmienne penetracji. W rozpoznaniu somnambulizmu spełnione muszę być następujące kryteria: A) chodzenie podczas snu; B) w trakcie trwania snu zmienny stan świadomości lub zaburzenia oceny w trakcie chodu są demon-strowane przez co najmniej jedną z następujących cech: 1) pro-blemy z wybudzaniem pacjenta podczas epizodu; 2) splątanie po wybudzeniu z epizodu; 3) amnezja (całkowita lub częściowa) epizodu; 4) rutynowe zachowania pojawiające się o niewłaści-wym czasie; 5) niewłaściwe lub bezsensowne zachowania; 6) niebezpieczne lub potencjalnie niebezpieczne zachowania; C) zaburzenie nie jest dostatecznie wyjaśnione przez inne zaburzenia snu, choroby, zaburzenia psychiczne, używane leki lub substancje. Istnieje spora grupa czynników nasilających epizody somnambulizmu, spośród których najczęściej wymie-niany jest lek zolpidem. Epizody somnambulizmu powinny być różnicowane z nocnymi napadami padaczkowymi z płata czołowego, z innymi parasomniami oraz z nocnymi napadami panicznego lęku. Dotychczas nie powstały żadne rekomendacje lub algorytmy, które wskazywałby, jak należy leczyć pacjentów z epizodami somnambulizmu, chociaż przy bardziej nasilonych objawach najczęściej zalecanymi lekami są benzodiazepiny. Słowa kluczowe: somnambulizm, nocne napady padaczkowe z płata czołowego, parasomnie u dzieci ABSTRACT Somnambulism (or sleepwalking) is an arousal parasomnia and consists of series of complex behaviors that are initiated during slow-wave sleep and result in walking during sleep. Episodes occur in the first half of the night during NREM sleep (stages 3 and 4, occasionally stage 2). Somnambulism is more common in children than in adults and resolves spontaneously with age. There has not been set a clear pathophysiological mecha-nism for the causes of occurrence of sleepwalking, although recent data suggest autosomal dominant inheritance with variable penetration. Diagnostic criteria of somnambulism are: A) ambulation occurs during sleep; B) sleepwalking is demon-strated by at least one of the following: 1. difficulty in arous-ing the patient during an episode,:2. mental confusion when awakened from an episode, 3. amnesia (complete or partial) for the episode, 4. routine behaviors that occur at inappropri-ate times, 5. inappropriate or nonsensical behaviors, 6. danger-ous or potentially dangerous behaviors; C) the sleepwalking is not better explained by another reason. There is a large group of factors increasing episodes of sleepwalking, among which, the most frequently mentioned drug is zolpidem. Episodes of somnambulism should be differentiated from nocturnal frontal lobe epilepsy, other parasomnias and nocturnal panic attacks. So far there were no recommendations or algorithms indicating to the treatment of patients with episodes of somnambulism, although when the symptoms are more severe the most fre-quently prescribed drugs are benzodiazepines.
  • Source
    [Show abstract] [Hide abstract]
    ABSTRACT: To review systematically medical-legal cases of sleep-related violence (SRV) and sexual behavior in sleep (SBS).
    Journal of clinical sleep medicine: JCSM: official publication of the American Academy of Sleep Medicine 08/2014; 10(8):927-935. · 2.93 Impact Factor