Article

Clinical characteristics and medical complications of pathologic skin picking

Department of Psychiatry, University of Minnesota School of Medicine, Minneapolis, MN 55454, USA.
General Hospital Psychiatry (Impact Factor: 2.9). 01/2008; 30(1):61-6. DOI: 10.1016/j.genhosppsych.2007.07.009
Source: PubMed

ABSTRACT This study sought to detail the phenomenology and medical consequences of pathologic skin picking (PSP).
Sixty subjects (11.7% males) with PSP (mean+/-S.D.=33.7+/-11.6 years) were assessed. Subjects seen in a pharmacological study as well as those from an ongoing outpatient longitudinal study comprised this sample. Subjects were assessed for current and lifetime psychiatric comorbidity (using the Structured Clinical Interview for DSM-IV Axis I Disorders), clinical severity (using the Clinical Global Impression - Severity scale) and psychosocial interference due to picking (using the Sheehan Disability Scale). Clinical characteristic data, including time spent picking per day, sites picked and medical complications directly resulting from skin picking behavior, as well as family history, were also obtained.
The mean age (+/-S.D.) of onset for PSP was 12.3+/-9.6 years. The face was the most common area picked. Subjects reported picking a mean of 107.6 min each day. Scarring, ulcerations and infections were common. Few had ever sought psychiatric treatment for their behavior. Current comorbid Axis I psychiatric conditions were found in 38.3% of the sample. Trichotillomania (36.7%), compulsive nail biting (26.7%), depressive disorder (16.7%) and obsessive-compulsive disorder (15%) were the most common current comorbid conditions.
PSP appears to be time consuming and frequently associated with medical complications. Research is needed to optimize patient care for individuals with this behavior.

2 Followers
 · 
63 Views
  • Source
    [Show abstract] [Hide abstract]
    ABSTRACT: Dermatillomania (patologiczne skubanie skóry, pathological skin picking – PSP) to powtarzające się, zrytualizowane skubanie zdrowej skóry prowadzące do wyraźnych uszkodzeń tkanek. Dermatillomania nie została do tej pory wyróżniona w Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych (ICD-10) jako odrębna kategoria diagnostyczna, ale przez większość autorów zaliczana jest do grupy tzw. zaburzeń kontroli impulsów nieklasyfikowanych gdzie indziej lub do zjawisk należących do spektrum zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych. Rozpowszechnienie patologicznego skubania skóry w ogólnej populacji oceniane jest na 1,4%, choć rzeczywista skala występowania tego zaburzenia nie jest znana. Pierwsze objawy dermatillomanii zazwyczaj pojawiają się w okresie adolescencji, ale zaburzenie to może się rozpocząć także w późniejszym wie-ku, między 30. a 40. rokiem życia. W literaturze wyróżnia się dwa typy patologicznego skubania skóry: skubanie świadome, które jest inicjowane w celu rozładowania nieprzyjemnego napięcia psychologicznego lub negatywnych emocji, oraz skubanie automatyczne, prze-biegające poza świadomością, zazwyczaj niepoprzedzone doświadczaniem negatywnych stanów emocjonalnych. Do psychologicznych następstw patologicznego skubania skóry zalicza się zaburzenia codziennego funkcjonowania, izolację społeczną, wysoki poziom stresu i lęku oraz obniżenie nastroju. Patologiczne skubanie skóry może także prowadzić do negatywnych skutków natury medycznej, takich jak nawracające infekcje. Dermatillomania jest zaburzeniem o przebiegu chronicznym. Często współwystępuje z innymi zaburzeniami psychiczny-mi, takimi jak zaburzenia lękowe, zaburzenia nastroju, a także z innymi zaburzeniami kontroli impulsów. Słowa kluczowe: dermatillomania, patologiczne skubanie skóry, zaburzenia kontroli impulsów.
    Neuropsychiatria i Neuropsychologia 01/2012;
  • Deri Hastaliklari ve Frengi Arsivi 10/2012; 44(1):25-35. DOI:10.4274/turkderm.44.s25 · 0.05 Impact Factor
  • Source
    [Show abstract] [Hide abstract]
    ABSTRACT: Excoriation disorder (ExD) involves habitual skin picking that causes significant tissue damage and psychosocial impairment. ExD is largely understudied, and efficacious treatments have yet to be established. Preliminary evidence suggests that habit reversal is a promising intervention for ExD and that acceptance and commitment therapy (ACT) techniques may further enhance the efficacy of habit reversal. This report details treatment of ExD in four adults using a combination of habit reversal and ACT, termed acceptance-enhanced behavior therapy (AEBT). Three of four patients experienced a clear decrease in ExD symptoms from pretreatment to posttreatment. Clinical considerations and directions for future research are discussed.
    Cognitive and Behavioral Practice 02/2014; DOI:10.1016/j.cbpra.2014.01.008 · 1.33 Impact Factor