Article

Epidermal growth factor receptor in relation to tumor development: EGFR gene and cancer.

Department of Thoracic Surgery, Pathology and Molecular Diagnostics, Aichi Cancer Center Hospital, Nagoya, Japan.
FEBS Journal (Impact Factor: 3.99). 11/2009; 277(2):301-8. DOI: 10.1111/j.1742-4658.2009.07448.x
Source: PubMed

ABSTRACT Epidermal growth factor receptor (EGFR) and its three related proteins (the ERBB family) are receptor tyrosine kinases that play essential roles in both normal physiological conditions and cancerous conditions. Upon binding its ligands, dynamic conformational changes occur in both extracellular and intracellular domains of the receptor tyrosine kinases, resulting in the transphosphorylation of tyrosine residues in the C-terminal regulatory domain. These provide docking sites for downstream molecules and lead to the evasion of apoptosis, to proliferation, to invasion and to metastases, all of which are important for the cancer phenotype. Mutation in the tyrosine kinase domain of the EGFR gene was found in a subset of lung cancers in 2002. Lung cancers with an EGFR mutation are highly sensitive to EGFR tyrosine kinase inhibitors, such as gefitinib and erlotinib. Here, we review the discovery of EGFR, the EGFR signal transduction pathway and mutations of the EGFR gene in lung cancers and glioblastomas. The biological significance of such mutations and their relationship with other activated genes in lung cancers are also discussed.

Full-text

Available from: Tetsuya Mitsudomi, Dec 29, 2014
1 Follower
 · 
77 Views
  • Source
  • Source
    [Show abstract] [Hide abstract]
    ABSTRACT: STRESZCZENIE Rak płuca jest najczęściej występującym nowotworem złośliwym i stanowi główną przyczynę zgonów na świecie. Pomimo stałego postępu w diagnostyce i terapii 5-letnie przeżycia pozostają niezadowalające, co spowodowane jest głównie rozpoznawaniem tego nowotworu w wysokim stopniu zaawansowania i brakiem możliwości radykal-nego leczenia chirurgicznego. Stały postęp w metodach diagnostycznych i terapeutycznych, związany w dużej mierze z wykorzystaniem technik biologii molekularnej, rodzi nadzieje na poprawę rokowania u chorych na raka płuca. W pracy przedstawiono podłoże molekularne raka płuca, opisano najważniejsze funkcje białek p53, Rb, p16, MYC, RAS oraz skutki mutacji w kodujących je genach. Autorzy przedstawili również wpływ czynników wzro-stowych, apoptozy, angiogenezy oraz telomerazy na rozwój procesu nowotworowego, a także nieprawidłowości genetyczne, które mogą służyć za molekularne czynniki predykcyjne. Słowa kluczowe: rak płuca, podłoże molekularne raka płuca, molekularne czynniki predykcyjne ABSTRACT Lung cancer is the most common malignant neoplasm and the main cause of human death. Despite persistant development in the dignostics and therapy process, 5-year survival is still unsatisfactory. It is caused mostly by detecting lung cancer in advanced stage and that is why there is no posibility for radical treatment resection. Diagnostic and therapeutical progress in molecular biology creates a chance to make overall survival longer. In this paper authors present molecular determinants of lung cancer including main functions of p53, Rb, p16. MYC, RAS proteins and consequences of mutations within the genes encoding them. There is also showed a role of growth factors, apoptosis, angiogenesis and telomerase in the oncogenic transformation. Beside this authors descibed genetics dycfunctions which may be a molecular predictive factos for lung cancer. Wstęp Rak płuca jest jednym z najczęściej występujących nowotworów złośliwych w większości krajów i stanowi główną przyczynę zgonów na świecie wśród chorób nowotworowych. Szacuje się, że każdego roku rak płuca jest rozpoznawany u niemal 1 miliona mężczyzn i 400 ty-sięcy kobiet [1]. Nowa klasyfikacja TNM z 2009 roku obejmuje podział tego nowotworu na drobnokomórko-wego raka płuca (DRP) oraz niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP), do którego należy rak płaskona-błonkowy, gruczolakorak, rak wielkokomórkowy oraz inne — bardzo rzadkie typy patomorfologiczne. Rako-wiak, który jak dotąd nie podlegał żadnej klasyfikacji i nie przypisywano mu żadnego stopnia zaawansowania klinicznego, teraz został uwzględniony w obrębie sys-temu TNM [2]. Mimo stałego postępu w diagnostyce i terapii wskaźniki przeżycia chorych z rozpoznaniem niedrob-nokomórkowego raka płuca wciąż pozostają niezado-walające. Przeżycia 5-letnie wynoszą około 15% [3, 4], co jest spowodowane głównie rozpoznawaniem tego
  • Source