Article

ASKERİ CEZA HUKUKUNDA FİRAR SUÇLARI

Source: OAI

ABSTRACT ABSTRACT Any member of the armed forces who participated in army regularly by law or contract, without authority goes or remains absent from his unit, organization, or place of duty with intend away therefrom permanently, is guilty of desertion. The factors of desertion that constitude the offence are the offender’s absolutely being a member of armed forces, his being regularly bound to military services, his deserting the army permanently, and animo felanico. Because of the offender’s being a member of armed forces, the deserting’s being the violation of the military service and duty, and being regulated only in Military Criminal Code and other military codes, the desertion is a pure military offence. The desertion offences that are regulated in Military Criminal Code and Law of Discipline Court can be counted as simple desertion, desertion to foreign states, desertion which ends up with being seizured in duration, desertion to the side of enemy, desertion before the enemy, desertion from sieged place, desertion in agreement, and desertion for a short duration. All the members of the armed forces cannot be the offender of desertion. Whereas the officers, the petty officers, contractual officers or petty officers, military specialists, gendarmerie specialists, noncommissioned officers and private soldiers, cadets, reserve officers, private teachers, reservists can be offender of this offence, but civil employees, the workers that are dependent on labour law and working in military factories, volunteers, the person that are arrested or prisoned by military courts, probated by military offices, and the member of the foreign armed forces cannot be the offender of desertion. The desertion is a continuous offence that ends up with being seizured or returning back on his own initative or participating in his detachment or public authority. The punishment of the desertion cannot be suspended or converted to pecuniary punishment or any of the other measures. As desertion offences are pure military offences, it cannot be registered to judicial records. The desertion offences cannot taken into consideration with the repetation of other offences that are held in Turkish Criminal Code.(Firar suçunu, muntazam bir sekilde kanun veya sözlesme ile orduya katılmıs olan bir askeri sahsın askerlik vazifesinden kurtulmak kastı ile haksız surette bu bagı kesmesi, mensup oldugu kıtasından veya bulundugu askeri kurumdan veyahut görevinin kendisini bulunmaya mecbur tuttugu mahalden izinsiz olarak uzaklasması seklinde tarif etmek mümkündür. Failin asker kisi olması, faili hizmete baglayan muntazam bir bagın bulunması ve ordu ile bagın kesilmesi ile suç kastının bulunması bu suçun ortak unsurlarıdır. Firar suçu; failin sadece asker sahıs olması, fiilin yükletilmis bir askeri hizmet veya vazifenin ihlali seklinde olması ve fiilin yalnızca Askeri Ceza Kanunu veya kanunlarında suç olarak yer alması nedenleriyle sırf askeri suçtur. Sırf askeri suç olan firar suçunun, kendilerinde askerlik sıfatı bulunmayanlar tarafından islenmesi mümkün olmadıgından askeri sahısların bir mesleki suçudur. Askeri Ceza Hukukunda firar suçları, basit firar, yabancı memlekete firar, yakalanmakla son bulan mehil içi firar, düsman tarafına, düsman karsısında veya mahsur mevkiden firar, sözleserek firar ve kısa süreli kaçma suçları olarak sayılabilir. Askeri sahıslarının hepsinin firar suçunun faili olmaları mümkün degildir. Muvazzaf asker kisilerden subay, astsubay, sözlesmeli subay ve astsubay, uzman erbas, uzman jandarma ve erbas ve erler ile bunların yanı sıra askeri ögrenciler, yedek subay ve er ögretmenler, yedek askerler firar suçunun faili olabildikleri halde sivil personel, askeri is yerlerinde çalısan ve is kanununa tabi olan isçiler, askeri müstahdemler, rızası ile Türk Silahlı Kuvvetlerine katılanlar, askeri yargı organlarınca tutuklanmıs veya hapsedilmis veya askeri makamlarca muhafaza altına alınmıs veya gözaltı edilmis kisiler ile yabancı asker kisiler bu suçun faili olamazlar. Firar suçunun mütemadi suçlardan olup yakalanmak veya kendiliginden geri gelmek ve kıtasına yahut resmi makamlara katılmak ile suç son bulur. Firar suçlarından verilen cezalar ertelenemez ve para cezasına veya tedbirlerden birine de çevrilemez. Firar suçlarının sırf askeri suçlardan olması nedeniyle, adli sicile kaydı ve tekerrür bakımından Türk Ceza Kanununda düzenlenen diger suçlara esas olması söz konusu degildir.)

0 Bookmarks
 · 
133 Views