Article

ΧΡΟΝΙΑ ΛΕΜΦΟΓΕΝΗΣ ΛΕΥΧΑΙΜΙΑ : ΠΡΟΒΛΕΨΗ ΕΠΙΔΕΙΝΩΣΕΩΣ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ ΣΕ 150 ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΣΤΑΔΙΟ Α ΚΑΙ Β ΕΠΙ ΤΗ ΒΑΣΕΙ ΤΩΝ ΕΥΡΗΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΚΗΣ ΒΙΟΨΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Πρακτ. Αιματολ. Διημέρου Χίου 65, 1988 01/1988;

ABSTRACT Προηγούμενες παρατηρήσεις από τη Μονάδα μας έδειξαν ότι ο ιστολογικός τύπος διηθήσεως του μυελού στην ΧΛΛ είναι σε θέση να συμβάλλει στην πρόβλεψη της εξελίξεως της νόσου σε ασθενείς, προ θεραπείας, σταδίου Α και Β και συγκρίνεται η εξέλιξή τους σε στάδια Β και C ανάλογα με το διάχυτο ή μη διάχυτο τύπο διηθήσεως του μυελού των οστών. Για την εκτίμηση της εν λόγω παρατηρήσεως αναλύθηκε επιπλέον ο χρόνος παρακολουθήσεως των εν λόγω ασθενών σε μήνες, μέσα στους οποίους η νόσος εξελίχθηκε από στάδιο Α σε B ή C ή από στάδιο Β σε C. Για την στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων έγιναν πολλές συσχετίσεις χρησιμοποιώντας τη δοκιμασία x2 και τη δοκιμασία t. Από τους 150 ασθενείς οι 110 ήταν σε στάδιο Α και οι σε στάδιο Β. Από τους 110 ασθενείς με στάδιο Α 24 είχαν διάχυτη διήθηση του μυελού και 86 μη διάχυτη, ενώ από τους 40 ασθενείς που ήταν στάδιο Β 21 είχαν διάχυτη διήθηση του μυελού και 19 μη διάχυτη διήθηση. Επιδείνωση της νόσου από στάδιο Α σε στάδιο Β ή C και από στάδιο Β σε στάδιο C παρατηρήθηκε στο 50% των ασθενών με διάχυτο ιστολογικό τύπο και στο 10% των ασθενών με μη διάχυτο ιστολογικό τύπο. Επιδείνωση της νόσου κατέστη δυνατόν να προβλεφθεί βάσει του διάχυτου ή μη διάχυτου ιστολογικού τύπου του μυελού (x2=56.9, p<0.001) απ' ότι με το στάδιο της νόσου (x2=2.5 p<0.5). Επιπλέον στο κάθε στάδιο ξεχωριστά, Α ή Β κατέστη δυνατή η πρόβλεψη επιδεινώσεως της νόσου με βάσει το διάχυτο η μη διάχυτο τύπο διηθήσεως. Η ανάγκη για θεραπεία ήταν επίσης πολύ συχνότερη στους ασθενείς οι οποίοι είχαν διάχυτο τύπο διηθήσεως μυελού απ' ότι σ'αυτούς με μη διάχυτο (p<0.001). Ο μέσος χρόνος κατά τη διάρκεια του οποίου παρετηρήθη επιδείνωση της νόσου ήταν 15 μήνες για τους ασθενείς με διάχυτο τύπο διηθήσεως και 61 μήνες για τους ασθενείς με διάχυτο τύπο (p<0.001). Συμπερασματικά από τη μελέτη μας προκύπτει ότι ο διάχυτος ιστολογικός τύπος διηθήσεως του μυελού είναι σε θέση να προβλέψει ποιοι ασθενείς πρόκειται να επιδεινωθούν και ως εκ τούτου να μας βοηθήσει στην απόφαση θεραπείας κατά τη διάγνωση του ασθενούς, ανεξάρτητα αν το στάδιό του είναι Α ή Β.

0 Bookmarks
 · 
360 Views