Alcoholism and affective disorder: clinical course of depressive symptoms.

VA Medical Center, San Diego, CA 92161.
American Journal of Psychiatry (Impact Factor: 13.56). 02/1995; 152(1):45-52.
Source: PubMed

ABSTRACT This study compared the severity of and the change in depressive symptoms among men with alcohol dependence, affective disorder, or both disorders during 4 weeks of inpatient treatment.
After their primary and secondary psychiatric disorders were defined with the use of criteria based on chronology of symptoms, 54 unmedicated men entering treatment for alcohol dependence or affective disorder were assessed for 4 consecutive weeks with the Hamilton Depression Rating Scale.
The findings indicate that the rate of remission of depressive symptoms was consistent with the primary diagnosis. Depressive symptoms remitted more rapidly among the men with primary alcoholism than among those with primary affective disorder. However, a minimum of 3 weeks of abstinence from alcohol appeared to be necessary to consistently differentiate the groups with dual diagnoses on the basis of their current depressive symptoms. Alcohol dependence occurring in conjunction with primary affective disorder did not intensify presenting depressive symptoms or retard the resolution of such symptoms.
Diagnoses of alcohol dependence and affective disorder based on symptom chronology appear to have prognostic significance with respect to remission of depressive symptoms in men with both diagnoses. Depressive symptoms of dysphoric mood, dysfunctional cognitions, vegetative symptoms, and anxiety/agitation showed different rates and levels of remission across the primary diagnostic groups.

  • [Show abstract] [Hide abstract]
    ABSTRACT: Los pacientes con dependencia alcohólica de larga evolución frecuentemente presentan síntomas depresivos durante las primeras semanas tras la desintoxicación. Aunque se ha descrito que en la mayoría de los casos esta clínica depresiva suele mejorar espontáneamente tras 4-6 semanas de abstinencia, frecuentemente requieren tratamiento antidepresivo. En ocasiones, incluso a pesar de haberse instaurado un tratamiento antidepresivo convencional, persiste parte de los síntomas depresivos. Estos síntomas depresivos persistentes, desde un punto de vista neurobiológico, podrían tener relación con la disfunción hipodopaminérgica descrita tras cesar el consumo enólico. Presentamos el caso de un varón de 49 años, con dependencia alcohólica de larga evolución, que presentaba síntomas depresivos resistentes al tratamiento antidepresivo convencional tras haber superado el período inicial de desintoxicación. El paciente mostró una mejoría de los síntomas depresivos persistentes después de añadir amisulprida, a dosis de 100 mg/día, a su tratamiento antidepresivo.
    06/2007; 14(3):124-126. DOI:10.1016/S1134-5934(07)73271-2
  • Source
    [Show abstract] [Hide abstract]
    ABSTRACT: Among the numerous forms of comorbid mental health and substance use disorders, co-morbidity between alcohol use disorders (AUD) and depression has received considerable attention. AUDs and depression co-occur at levels greater than expected by chance in clinical and epidemiological samples. Studies suggest that about 80% of patients with AUD experience depressive symptoms at some stage in their lives including 30% or more who describe significant depression which lasts for weeks and which meets criteria for a major depressive episode. Several hypotheses have been proposed to explain why the two disorders co-occur in individuals at higher than expected rates. There is also emerging evidence to suggest that pharmacological treatment of depressive symptomatology as an adjunct to treatment for alcohol dependence may be effective not only in treating depression but also in reducing alcohol consumption and alcohol related harm. This review explores the literature on the epidemiology, etiology and management of depression and co-morbid AUD. It also identifies the areas for further research.
    Current Psychiatry Reviews 11/2013; 9(4):271-283. DOI:10.2174/15734005113096660005
  • Source
    [Show abstract] [Hide abstract]
    ABSTRACT: at the end of the article Διερεύνηση άγχους και κατάθλιψης σε άτομα εξαρτημένα από ουσίες ΣΚΟΠΟΣ Η διερεύνηση των επιπέδων άγχους και κατάθλιψης ατόμων εξαρτημένων από ουσίες, τα οποία ζήτησαν βοήθεια από το Πρόγραμμα Ψυχικής Απεξάρτησης Τοξικομανών. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ Για τη διεξαγωγή της έρευνας θεωρήθηκε ως καταλληλότερη η ποσοτική μέθοδος. Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 79 άτομα, εξαρτημένα από ουσίες. Για τη συλλογή των δεδο-μένων χρησιμοποιήθηκαν ανώνυμα αυτοσυμπληρούμενα ερωτηματολόγια καταγραφής κοινωνικοδημογραφικών στοιχείων, η κλίμακα μέτρησης του άγχους του Spielberger και η κλίμακα κατάθλιψης του A.T. Beck. ΑΠΟΤΕΛΕ-ΣΜΑΤΑ Οι αντίστοιχες επαγωγικές αναλύσεις έδειξαν στατιστικά σημαντικές διαφοροποιήσεις ως προς το άγχος και την κατάθλιψη των υποκειμένων σε σχέση με το φύλο τους, τις ηλικιακές ομάδες που ανήκαν, την οικογενειακή τους κατάσταση και κυρίως το στάδιο θεραπείας. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Φάνηκε ότι το Πρόγραμμα Ψυχικής Απεξάρτησης Τοξικομανών μπορεί να διαχειριστεί το αίτημα του εξαρτημένου από ουσίες ατόμου, να αντιμετωπίσει τόσο το άγχος όσο και την κατάθλιψη.
    Archives of Hellenic Medicine 01/2015; 32(1):36-44.